Taxidermie

Voor het eerst tijdens z'n opgezette leven wordt 'ie uitgelaten in de sneeuw. Eindelijk weer eens in z'n biotoop, want daarvoor ben je wit. Hij (misschien is het ook wel een zij) heeft er schik in , zo te zien. Of dreigt 'ie naar de fotograaf door de tandjes te laten zien? De tand des tijds is 'm wel aan te zien. Wat goor door het stof en de zwarte staartpunt is ook wat verschoten.  Ruim 40 jaar al staat deze Hermelijn met de voorpootjes op de tak op m'n werkkamer. Tijdens z'n leven had 'ie de euvele moed om in een Betuws kippenhok rond te gaan banjeren en dat vonden de ouders van een leerling van me niet zo leuk. Er werd een val of klem gezet en prompt werd de kippendief gevangen. " Of de meester er wat mee kon ?" vroeg Anneke. Meester wilde het beest graag hebben en die liet het rovertje opzetten.

Dit opgezette Hermelijntje en een opgezette mannetjes Eidereend zijn mijn enige produkten van taxidermie. Ik kwam dit woord tegen in een artikel in de Volkskrant van gister over opgezette dieren. Het opzetten van dieren is , aldus dat artikel, tot kunstvorm verheven. Ik was nieuwsgierig geworden door het woord taxidermist. Het betekent , na wat gegoogle, dierenpreparateur. Na verder zappen ontdekte ik dat er zelfs een startpagina van taxidermie bestaat. Dieren opzetten is aan strenge regels gebonden: om een dood beest bij een preparateur te krijgen moet je een vervoersbewijs bij de politie halen,dit om illegale handel, stroperij etc. te voorkomen. Zonder dat bewijs accepteert een erkend preparateur het aangeboden dier niet.  Als je verschillende websites bekijkt kan ik me niet voorstellen dat al die getoonde dieren dood zijn gevonden of gefokt en doodgegaan. Kijk maar eens op www.taxidermy.nl en www. taxidermieshop.nl. Wat je daar allemaal tegenkomt, om te huiveren. Buitenlandse preparateurs bieden opgezette tijgers, leeuwen en complete olifanten aan. Je mag ze eerst schieten, zelfs de jachtpartijen worden door deze preparateurs georganiseerd.  Ik denk dat dit een vette kluif is voor bijv. de Partij voor de Dieren of een onderzoeksjournalist.
Mijn Eidereend is nog eerder bij me gekomen. Als jeugdbonder was ik in de 60er jaren in een wintervogelkamp op Terschelling en net in die tijd hadden Eiders te maken met een parasietenplaag, als ik me goed herinner. Ze gingen er dood aan. Deze vond ik op de Bosplaat en heeft nog een paar dagen in het kamp geleefd. Met een dode Eider kwam ik thuis. Hij werd door Hamstra, erkend preparateur in Harlingen ,opgezet. Hij was goed in waterwild .

Goed weekend, Sneuper.

Pestvogels

Opgelet, er worden de laatste weken weer behoorlijk wat Pestvogels gezien, her en der in het land. Ze zitten op bomen en struiken met bessen, vooral de Gelderse Roos , Meidoorn en de Liguster zijn  in trek. Ze zijn zo groot als een Spreeuw en hebben een kenmerkend geluid.Een helder hoog rateltje: tlrrrrrrie, vaak aaneensluitend.

Ongeslachtelijk

De bovenste foto is genomen op 26-1-2009, de onderste foto op 27-1-2015. Het is op beide foto's hetzelfde groepje Sneeuwklokjes. In die zes  jaar heeft dus er een verdubbeling plaats gevonden van het aantal bolletjes. Dat lijkt niet zo snel, maar overal waar in onze tuin vroeger maar enkele polletjes stonden, is nu een overdaad aan Sneeuwklokjes. Alleen dit is het enige polletje dat nu al bloeit en dat elk jaar doet. In de voortuin notabene waar de zon dan niet komt. Heeft dat er misschien mee te maken? De andere, in de achtertuin,  zijn bijna zo ver. Overal witte puntjes.

In ons land is deze vermeerdering het resultaat van ongeslachtelijke voortplanting. Geslachtelijke voortplanting bij Sneeuwklokjes komt hier niet of nauwelijks voor. Immers, er zijn omstreeks deze tijd van het jaar geen insecten die kunnen bestuiven. Bij een warme winter komen de eerste Hommels in februari tevoorschijn en kunnen ze bloeiende bloemen bezoeken.Maar het is een uitzondering. Er worden nieuwe bolletjes door de bolletjes gevormd en doen er een paar jaar over "volwassen" te worden, zodat ze een bloem kunnen produceren.

2015 Jaar van de....???

Zo regelmatig kwam ik in m'n foto-archief de logo's tegen van "De Vogel van het Jaar" van Vogelbescherming en SOVON  en bedacht dan dat ik nog geen 2015 Vogel van het Jaar was tegengekomen. Zoeken op de websites van genoemde instanties leverde niks op, tot vorige week. Ergens weggestopt in het menu vond ik de reden. Er komt geen "2015 Vogel van het Jaar". De 18-jarige traditie wordt voor een jaar onderbroken. In 2015 gaat men nog  verder met het Spreeuwenonderzoek. De oorzaken van de grote achteruitgang van de Spreeuw zijn nog niet duidelijk. Ook wordt dit jaar gebruikt om alvast 2016 voor te bereiden. Vanwege de soort zal dat een extra groot  (? Sn. ) jaar worden. Een opvallende soort waarschijnlijk, of een algemeen voorkomende net zoals de Spreeuw. Misschien de Huismus, de Koolmees, de Wilde Eend? Misschien de Soepeend? Als ik let op de vogels van de afgelopen jaren zijn het allemaal soorten die het niet zo goed doen. Er zit nog geen typische weidevogel bij dus wordt het de Grutto , de Kievit of de Tureluur.
Wat de logo's betreft, jammer dat er is afgestapt van de vroegere schitterende logo's, zie foto. Van de laatste twee vind ik met name die van de Spreeuw  mislukt. De Patrijs is gestyleerd, dan moet je de Spreeuw ook styleren. Maar wie ben ik?

Keutels 4

Zo'n plek onder een boom verraadt een slaapplaats in de boom. Meerdere nachten is hier geslapen want er liggen van een paar dagen keutels. Van een paartje. Op een tak zitten ze vlak naast elkaar en slapen. Meestal hebben Turkse Tortels een dergelijke roestplaats. Op een vroege ochtend in het ochtendgloren kreeg ik gelijk, ik zag ze zitten. Het was nog te donker om weg te vliegen, maar leuk vonden ze het niet, die man daar beneden. In dezelfde straat in Proostdij slapen ook veel Kauwen, zij zitten niet zo dicht op elkaar , vandaar dat hun uitwerpselen veel meer verspreid op straat liggen.
De laag poepjes doet me denken aan het poepplankje boven de voordeur van mijn ouderlijk huis toen ik nog kind was. Onder de dakgoot zat elk jaar een Huiszwaluwennest precies boven de deur en mijn vader had al gauw een plankje getimmerd. Het nest werd niet weggestoken zoals bij sommige buurtgenoten, toch kwamen ze elk jaar  overal in de straat terug.
Maar je rook het wel.

Keutels 3

Op de voorgevel van het huisje, waarin we vorige week in het Sallandse vertoefden, vond ik een merkwaardig staaltje van vogelvlijt. Nou ja, vlijt. Het vogeltje  hoefde er niet veel voor te doen, alleen maar eten. Allemaal keuteltjes, over ongeveer de lengte van een meter, zaten opgedroogd op de gevel. Het wit van de urine en het zwart van de echte ontlasting. Het spoor liep omhoog naar de houten betimmering van de bovengevel. Op de hoek zat, als laatste van een rij planken, een klein driehoekje en daar stopten de keuteltjes. Dit driehoekje was  provisorisch met een schroef vastgezet. Ik denk dat het er af gevallen is geweest , een kleine opening ontstond, waar al gauw een vogel een leuke nestgelegenheid in zag of misschien wel een slaapplek. Laten we het maar op het eerste houden. Waarschijnlijk hebben de oudervogels, elke keer dat ze gingen voeren, een poepje geproduceerd en dit poepje sloeg te pletter tegen de bakstenen en droogde op. Doen vogels, die aankomen vliegen om te voeren, dit keutelen wel vaker? Ik zal er eens op letten. Ze zijn niet geproduceerd bij het verlaten van het nest als de ouders de keutels van de jongen meenemen om het nest niet teveel te vervuilen. Immers, de oudervogel vliegt van de muur af  en het eventueel losgelaten keuteltje zal met een boog van de muur af op de grond komen. Zelfs dat doen voerende vogels niet. Ook een stel poepjes op de grond verraadt het nest. Een gast heeft waarschijnlijk geklaagd over de herrie die de jonge vogels hadden en zo is het driehoekje met een schroefje vastgezet. De jongen stierven waarschijnlijk de hongerdood. Ik denk vooral aan een Spreeuw, een Koolmees of een Huismus.

Misschien heeft een bezoeker van Sneuper een betere verklaring, ik hoor het graag.

Prettig  weekend, Maandag nog meer Keutels.

Vlinderstruik

Onze Vlinderstruik zit vol in het blad. Allemaal kleintjes, die maar langzaam aan groter worden. Als ik me goed herinner heb ik dit nog niet eerder gezien. Zou  een zacht jaar dit veroorzaken ? Opvallend is dat de kleine blaadjes bedekt zijn met een viltachtige beharing , die, naar mate de bladeren groter worden, verdwijnt. Uiteraard vraag ik me dan af waar dit viltlaagje voor dient. Over het algemeen dient de beharing het verdampen via de huidmondjes tegen te gaan. Zeker in de winter van levensbelang omdat de wortels nauwelijks of geen water opnemen. Gewoon het blad laten vallen is dan de beste oplossing. Dat gebeurt hier niet, bij het groeiende grotere blad verdwijnt juist de beharing, o.a door de regen. In hoeverre dit nu funest zal zijn voor de struik kan ik moeilijk inschatten Ik denk dus dat het een andere functie heeft, n.l. het beschermen tegen de vorst. Jonge, kleine blaadjes zijn opgebouwd uit dunwandige cellen (cambium en vulweefsel), die door hun lichte bouw makkelijk aangetast worden door de kou. Tussen de haartjes van het vilt zit lucht en lucht is een uitstekende isolator. Zie daar de bescherming. Als de cellen wat ouder zijn hebben ze dikkere celwanden en zijn beter bestand tegen de kou. Ik ben benieuwd wat er zal gebeuren als de vorst alsnog toeslaat. Snoeien na de vorst, heb ik geleerd van Elza.