maandag 15 juli 2019

Blauwe breedscheenjuffer

Bij vlagen doe ik nog wel eens aan Libellen, oude liefde roest niet, zegt men. Ik heb in m'n jeugdbondtijd met grote vlindernettten o.a. in de Peel tijdens een zomerkamp libellen gevangen. Nota bene, die werden gedood met azijnether en op een spanplank opgespannen. Het kon niet erger! In die tijd werd daar niet bij stil gestaan.
Ik vang ze nu nog wel eens met de camera: in het Vechtdal deze juffer. Ik kwam uit op een Blauwe Breedscheenjuffer. Zie kopfoto.  Met dank aan de veldgids Libellen van het KNNV.  De determinatiecomputer Obsidentify van Waarneming.nl gaf me gelijk. Het mannetje is vooral blauw. Bijna alle segmenten hebben op zijn minst een paar zwarte punten, soms strepen, de laatste segmenten wat meer zwart. Kenmerkend zijn de dubbele schoudernaadstreepen, de wit-blauwe poten met verbrede schenen. In Zuid-Nederland vrij algemeen, naar het noorden toe wat minder algemeen.

vrijdag 12 juli 2019

Opvallend dood.


                              Een baken langs de Vecht, in trek bij rustende Spreeuwen.

donderdag 11 juli 2019

Gestrekt.


Er is niks aan de hand met dit Konijn, gewoon moe van een nacht foerageren. Het lag gestrekt voor de caravan en liet zich niet weg jagen door een passant. Ik heb snel een foto genomen door de voor-ruit. Wat later vertrokken ze ( er was er nog één ) naar de bosjes  met hun hol. Tot morgenvroeg.

woensdag 10 juli 2019

Vistrappen.


Het waterbeheer is hier in het Sallandse, ik dacht dat het Twente was, fout dus, heel anders ingesteld als bij ons in de polder. Geen sloten en weteringen, recht toe recht aan, zodra het hier een rechte sloot is (zeldzaam), is het een gegraven kanaal om te ontwateren en vroeger om het veen af te voeren. Het meeste water stroomt naar zee door kronkelende en meanderende rivieren. Bij ons verblijf is dat de Vecht. De Overijsselse Vecht komt uit in het Zwarte Water bij Zwolle, en die in het Ketelmeer. De Vecht ontspringt in Münsterland en is 167 km. lang. 60 km. is op Nederlands grondgebied.
Vroeger was er veel scheepvaartverkeer, in 1908 werd de Vecht gekanaliseerd, maar daardoor werd de waterstand vaak te laag. In 1920 bouwde men 7 stuwen, waardoor men de waterstand beter beheersbaar maakte. Met het scheepvaartverkeer was het gedaan. Gegraven kanalen namen het vervoer te water over.
De laatste jaren worden ook hier de meanderende bochten in ere hersteld. In deze omgeving zie je overal oude takken van de Vecht. Door de stuwen konden de vissen niet meer stroomopwaarts komen en maakte men overal vistrappen. Deze op de foto  is in een oude meander. Sommige soorten vissen zijn gewoon om tegen de stroom in omhoog te springen om zo de barriere te nemen en stroomopwaarts te kunnen paaien. Denk aan de Zalm.
Er zijn verschillende soorten vistrappen kijk maar eens op de website  .

dinsdag 9 juli 2019

De E.................rups.


Over de rupsen is veel geschreven, ik heb me tot nog toe er niet mee bemoeid, ik ben er niet mee in aanraking gekomen, behalve dan dat onze jongste zoon, fanatiek fietser op een race-fiets, na een tocht over de Utrechtse Heuvelrug onder de rode plekken terugkwam, de hele groep fietsers trouwens. Ik had ze moeten waarschuwen,"het blijft toch je kind, hè?" zei ma Flodder.
Nu zitten we er midden in, in het Twentse. Overal eiken met een lintje, vanmorgen nog een witte overal die de boom in ging.
Hier op de camping ook meerdere bomen, we hebben een plekje uitgezocht met minder besmette bomen. Nog geen jeuk. Langs de weg een Eik met een klein nest.

zaterdag 6 juli 2019

Eeuwenoud nestmateriaal.


Bij een eerste aanblik heb je niet in de gaten dat dit, een sinds een paar dagen verlaten nest is van een Scholekster. Ik weet de plek op het Galgenland en heb het regelmatig gecontroleerd. Donderdagmiddag was het leeg en liepen er minstens twee jongen in de buurt. De ouders op afstand alarmerend.
Het ziet er niet uit. Dat hebben Scholeksters wel vaker, die blinken niet uit in nestbouw. Vaker in de plek die ze kiezen. Bovenin een rotte paal, bovenin een Knotwilg, middenin een paardenbak, enz. enz. voorbeelden zat. Maar dit nest heeft apart bouwmateriaal: een Scholekster frunnikt wat  strootjes of iets dergelijks bij elkaar en gaat eieren leggen. Dat iets dergelijks is hier wel heel bijzonder. Het echtpaar heeft nestmateriaal van een paar eeuwen oud bijeen gezocht. Ik heb in een vorig logje geschreven over het toedek dat hier bij het schrapen van de bodem letterlijk boven de grond en boven water is gekomen. Oud huisvuil, hoogstwaarschijnlijk uit Amsterdam. Daarin zitten ook altijd pijpekoppen en stukjes steel van de pijp. Die liggen overal. De Scholeksters weten het verschil niet met een strootje en gebruiken de stukjes steel. Lekker makkelijk, het rot niet maar zit niet zo prettig, lijkt me. Maar ik ben geen Scholekster.

Volgende week zitten we weer eens een paar meter boven NAP, een paar logjes produceren zal wel lukken.

Goed weekeinde.


vrijdag 5 juli 2019

Oeverzwaluwen aan de Bovendijk.


Vanochtend toen ik naar de opening van het wandelpad langs de Bijleveld fietste, deed ik een geweldige ontdekking: Bij de familie Heijkoop, boeren aan de Bovendijk tegen over het laatste arkenpark , ligt een grote modderhoop. Van tijd tot tijd wordt er aarde afgehaald voor toepassing in het veld. Er vlogen zwaluwen rond, Boerenzwaluwen, Huiszwaluwen maar ook tot mijn verbazing Oeverzwaluwen. Ik stopte en keek beter: er zaten gaten in de modderwand. Er zouden toch geen Oeverzwaluwen een kleine kolonie hebben gevormd? Ja dus, regelmatig dook een zwaluw een gat in. Een nestgat! Geen goede lens bij me, verdorie.
Op de terugweg weer even gekeken en kwam Heijkoop jr. even naar me toe. Hij wist van de kolonie. De vogels waren ongeveer twee weken bezig. Ik heb toegezegd uit te zoeken hoe lang de nestbouw en de broedduur is. Plus het verzorgen van de jongen. Pas daarna kunnen de Heijkoopjes  weer modder afgraven aan de voorkant. Met drie soorten zwaluwen op het erf hebben ze geweldige  mazzel. Dat komt nooit voor.