Eerste halsring! AU5 zwart.

Eindelijk! Eindelijk m'n eerste halsring van het seizoen 19/20 afgelezen. Ik maak dit elk jaar mee, een slow start. Maar uiteindelijk komen ze, de halsringen. Geduld is een schone zaak.
Ik heb de laatste week ruim 5 uur Kolganzen geobserveerd, geen ringen. Vanmorgen dan de eerste. Ik was, na de huishoudelijke werkzaamheden van vrijdag ( boodschappen etc.) toch nog even m'n achtertuin ingegaan. Tussen de Ooster- en Westerlandweg zaten een paar honderd Kollen. Ik had het licht mee. Dat scheelt een stuk. Vanaf de Westerlandweg zag ik de gans zitten. Hij ging slapen. Dan is er nauwelijks iets te zien. maar ik zou en moest 'm hebben. Dus wachten. Nou weet ik uit ervaring dat  het meestal hazeslaapjes zijn. Na maximaal een kwartier gaan ze weer eten. Dat ogenblik kwam. Een zwarte ring met witte code: een hoofdletter A en een U maar het derde teken leek een 3. Weer kijken. Ik moest maximaal inzoomen om het te kunnen aflezen, een 5. AU5 dus.
Thuis ingevoerd op geese.com. Hij bleek in december 2014 geringd te zijn in Skarsterland, Rottum. In de buurt van Heerenveen.  Was veel in de oude DDR en Polen, een enkele keer in Zevenhoven, Hei- en Boeicop. Vandaag dus hier.
Op het kaartje zie je de afleesplekken.

Goed weekeinde en let op de ganzen.

Thanksgiving Day

Deze Kalkoen ( Meleagris gallopavo) heeft van mij gratie gekregen; hij, het is een hij, wordt niet geslacht en opgegeten door een stel Nederlanders die ook zo nodig met de Amerikaanse tradities mee wil doen. Ik volg daarin de rechten van een zekere heer D. Trump, huisjesmelker in NewYork, Washington, Florida, etc. etc. . Zijn gegratieerde Kalkoenen worden vertroeteld in een bejaardentehuis voor Kalkoenen. Onze gefotografeerde blijft in een kinderboerderij.
De Kalkoen is een inheemse vogel van Noord en Centraal Amerika, komt daar veel in het wild voor,vandaar dat hij op het menu staat. Deze Thanksgiving Day is te vergelijken met de bij ons in kerkelijke kringen gehouden Dankdag voor de Oogst.
Behalve de kop vind ik het een majestueuse vogel, kan goed vliegen, de mannetjes hebben een spore aan de poot en kunnen daarmee lelijke trappen uitdelen.
Het is een Hoenderachtige, dus familie van de kip en de fazant. Zijn ook lekker.

De oppasser.

Een ♂ Torenvalk  waakt over de borden van Staatsbosbeheer en de visclub, straks over het  vogelgebied in de Bovenlanden. Je ziet 'm hier regelmatig, ik heb de indruk dat er weer wat meer Torenvalken komen. Misschien door de overvloed aan Veldmuizen? Een bekend verschijnsel bij roofvogels: zodra er meer prooidieren zijn worden de legsels groter.
De Bovenlanden worden zo langzamerhand omgevormd tot een natuurgebied met schraallanden en weidevogelweilanden. Alle weteringen zijn onder handen genomen. Naar mijn idee zijn er ook nog wat boeren met een melkveebedrijf, die met hun koeien zorgen voor weidegang, hoop ik, zodat het niet geheel een groene steppe wordt.

Commensalisme.

Overal waar ganzen zitten, zie je ook reigers in de buurt van, of heel vaak, tussen de ganzen. Blauwe Reigers en Grote Zilverreigers hebben een reden om  zeer geconcentreerd tussen de ganzen door te sluipen. Ze laten elkaar met rust, toch heeft blijkbaar de reiger de ganzen nodig om te foerageren. Het gaat hierbij om Veldmuizen. Op een of andere manier worden de muizen door de ganzen opgeschrikt en/of opgejaagd. De reigers weten dit zo langzamerhand en loeren op de passerende Veldmuizen. Twee keer slikken en de muis zie je door de lange hals van de reiger naar beneden glijden. Deze vorm van samenwerking noemen we commensalisme. Het ene dier heeft er voordeel bij, de ander niet. Ook geen nadeel. Op de foto zie je Kolganzen genomen vanaf Molenland.
Halsringen: 0,0

Slaapkast.

Eindelijk weer eens onze logee in de kast, zij het nog niet met regelmaat. Deze Koolmees moet nog de geneugten van onze kast ontdekken. Maar als dat lukt komt íe elke namiddag en verblijft zo'n vogeltje al gauw 15 uur per nacht in de kast. Elk jaar hebben we hoop dat ze de kast in het voorjaar zich zullen herinneren, maar de laatste jaren broeden ze steeds twee huizen verder. Dan hebben we het nakijken. We genieten nu van de Koolmees die eerst de omgeving verkent, alvorens met een noodgang de kast in te duiken.
Nooit samen. Dat schijn wel voor te komen.

Invasieve exoten

Nog even de Nijlgans: naar aanleiding van een artikel op Nature Today over invasieve exoten heb ik  een aanvulling op het logje van gister over de Nijlgans. Ook de Nijlgans is een invasieve soort. Nooit geweten dat de soort zo genoemd werd. De Nederlandse Voedsel- en Warenwet maakt lijsten  in opdracht ( ?) van de Europese Unie van soorten die een gevaar vormen voor de inheemse planten en dieren.  De Nijlgans staat sinds 2-8-17 op deze lijst en moet dus bestreden worden. Dat lijkt me, gezien de steeds groter wordende populatie, erg moeilijk. Je mag 'm in ieder geval niet kweken, verhandelen, vervoeren etc.
In Nature Today ( aanbevolen) stond een artikeltje over de Reuzenberenklauw, ook een invasieve exoot,  zie foto hieronder. Het  is een gevaar voor onze inheemse planten , vindt men. Met hun grote bladeren vormen ze een dichte, voor licht een ondoordringbare laag. Er blijft kale grond over, waar erosie kan plaats vinden.
Bovendien is hij voor mensen gevaarlijk: bij aanraking van het sap met de huid ontstaan grote brandblaren. Ik spreek uit ervaring. Dan sta ik met verbazing te kijken naar de insecten die daar blijkbaar geen last van hebben , ze eten van de stengels en de bladeren. Niet plukken , kweken, vervoeren, verkopen, zaad uitstrooien. Je bent in overtreding.

't  Blijft een mooie plant.

Nijlgans.

Tussen Ooster- en Westerlandweg 800 Kolganzen, 250 Grauwe Ganzen, 3 Toendrarietganzen en 1 Nijlgans ( zie foto). Verder 30 Wulpen , 2 Grote Zilverreigers en 240 Smienten.
Geen halsringen , ook niet na 4 x scannen.
De Alopochen aegyptiacus zat moederziel alleen tussen de Kollen.  At rustig, maar over het algemeen zijn ze met meer vrij agressief. Niet geliefd.
Oorspronkelijk alleen broedend ten zuiden van de Sahara en langs de Nijl, vandaar Egyptisch. Overstekend naar Europa. In Engeland begin vorige eeuw uitgezet en rond 1960 voor het eerst in ons land broedend. Zo langzamerhand overal waar water is. Ik kreeg eens pootringen van een muskusratbestrijder die een kadaver van een Nijlgans bij Botshol had gevonden. Deze vogel was uitgebroed in Artis!