Buizerds op doortrek

 De meest algemene roofvogel in ons land is de Buizerd. In elk landschap kom je ze tegen, soms hoor je ze eerder dan dat je ze ziet: een miauwend geluid. Vaak laten ze zich samen verder drijven op de thermiek, geen vleugelslag komt er aan te pas. 

Volgens de Vogelatlas van Nederland is de Buizerd in bijna alle atlasblokken van Nederland broedvogel , zelfs op de Rottumerplaat waren in 2014 twee broedgevallen. In 1932 schreef  de ornitoloog A.B. Wigman dat hij bekend was met 5 broedgevallen in ons land!  En nu in 2013-2015 , de teljaren voor  deze Atlas, komen we uit op 10.000-17.000 broedparen.

Momenteel zie je meer Buizerds, dat zijn vooral de doortrekkers uit bijv. Skandinavie, vooral langs de snelwegen zijn veel paaltjes bezet met een Buizerd. Ik heb wel eens gelezen dat in de bermen van wegen meer muizen zitten dan elders, vandaar de vele Buizerds langs onze wegen. ( Als deze redenatie klopt)

De Buizerd op de foto probeert wat zonnewarmte op te vangen, zo zie je wel vaker vogels de vleugels spreiden. Ondertussen houdt hij de scherp de bodem in de gaten, ook daar zitten muizen. Als je de foto met je vingers kunt vergroten zie je het felle oog.

Plooirokje

 Ons Plooirokje is er ook weer, tussen een paar tegels en gewoon in het gras. Of ze allemaal van hetzelfde mycelium zijn durf ik niet te beweren, wel weet ik , uit de literatuur, dat mycelia van alle paddenstoelen, behoorlijk groot en oud kunnen worden. Ik geloof dat een mycelium, ander woord zwamvlok, tot de oudste organismen gerekend kunnen worden. 

Heel teer gebouwd, in het begin bruinig en dan in de loop van de dag grijs wordend, met radiale plooitjes, vandaar de naam Plooirokje, Er zijn meerdere ondersoorten. In totaal 7 maar alleen deskundigen kunnen met de microscoop ze op de ondersoort determineren.

Het is familie van de inktzwam, maar vormt geen inkt.

Rode Lijst met o.a. Watersnip.

Onlangs heeft Birdlife International een nieuwe Rode Lijst van Europa gepubliceerd met niet al te fraaie conclusies. In 50 landen en gebieden in Europa staan er zo ongeveer 550 vogelsoorten op de nominatie uit te sterven. Dat is niet best!! Uiteraard staat onze Grutto erop, onze Zomertortel , maar ook onze Watersnip is van gevoelig  naar kwetsbaar gegaan. Had ik ruim een  maand geleden niet in de gaten, toen ik regelmatig in polder Demmerik elke keer wel 10 -20 Watersnippen uit dezelfde walkant opjoeg. Bovenstaande foto heb ik enkele jaren geleden in de Waverhoek genomen. Op een veenbankje foerageerden tientallen Watersnippen.

Ik kan me niet herinneren dat er in het gebied van de agrarische natuurvereniging De Utrechtse Venen een Watersnip als broedvogel is gemeld. De Watersnippen die ik gefotografeerd en geteld heb zullen doortrekkers geweest zijn. Onze Watersnippen broeden vooral in de kop van Overijssel, Drenthe (op de heide) , Oost-Friesland en verder enkele gevallen in de veenweiden van het Groene Hart.

De landelijke populatie nam af van 5500-10.000 paren in de 70 er jaren van de vorige eeuw tot 1200-1500 omstreeks 2000.

Foto: de witte vlekjes op het water van de Waverhoek zijn veertjes van de ruiende Grauwe Ganzen. ( Geen sneeuw dus)

Kunstwerk.

 

Ik moest elke dag , afgelopen dagen behalve vanochtend, een spinnenweb verwijderen tussen de spiegel en het raam van de auto. Met ekskuus aan de spin, die zoveel werk in zijn web had gestopt. En dat de laatste 4,5 dagen steeds weer opnieuw. Zielig, maar ze weten niet beter. Het spinnetje zelf vond ik niet, ik vermoed dat íe achter de spiegel zat. Het middenstuk van het web ontbreekt, hij had geen zin meer, de nacht was te kort, of gewoon horend bij de soort. De mistdruppeltjes maken het web zichtbaar. Een kunstwerkje.

Overblijfsel varkentjes.

 De "varkentjes" van de Gele Lis hebben bijna hun doel bereikt, het verspreiden van de zaden erin. Als geldrolletjes liggen de zaden binnen de vruchtwand te wachten totdat de groene laag is verrot en ze uit de restanten vallen. Meestal in het water waar ze maandenlang meedrijven met de stroom. Verspreiding van de soort verzekerd.

Wintergasten op kopfoto

 Onze wintergasten komen langzamerhand weer binnen, met de ganzen loopt het  nog niet storm, ze zijn er al wel,  maar de grote bulk moet nog komen. Op de kopfoto wat Kollen die vergezeld gaan worden door een andere wintergast, de Grote Zilverreiger. Die zijn er al weer in ruime mate . Overal in de polders vele witte vlekken, dat kunnen Knobbelzwanen zijn,  maar net zo vaak Grote Zilverreigers. Die zijn wat kleiner, die vormen een kleinere witte vlek. 

De zilvers vallen eerder op dan de blauwe. Heel Oost-Europa levert de Grote Zilverreigers aan ons land. Broeden doen ze nog niet veel, de grootste broedkolonie ( tussen de 150 en 180  broedparen) zit in de Oostvaardersplassen. Verder een aantal op de Noordwaard bij Makkum, in de Krammer en de Wieden. Maar dat gaat maar om enkele broedgevallen.

Je ziet op de kopfoto een reiger naar de ganzen  vliegen om tussen de ganzen te foerageren. Ik vermoed dat door het getrappel van de ganzen de muizen worden opgejaagd en zo een prooi kunnen vormen voor de reigers. Ook de Blauwe Reigers passen deze techniek toe.

Let op de pootringen bij de Grote Zilverreigers, met een goede kijker of telescoop zijn ze af te lezen.

Bonje met de buren.

 Meerkoeten zijn echte ruziezoekers, niet alleen in het voorjaar, het gehele jaar door willen ze bonje met de buren. Zodra een Meerkoet het waagt in een andermans ( anderkoets) territorium te komen, komt de eigenaar op hoge poten naar de indringer gevlogen, al watertrappend ( of is het andersom?) om de indringer een lesje te leren. De eigenaar wint het altijd. Dat gebeurt bij de meeste diersoorten, de indringer wordt weggejaagd. Een verstandige afspraak. 

Zwanen nemen ook zo'n aanloop om uit het water tekomen, mooi gezicht.