Noctua pronuba

 Het bruidsmeisje in de nacht. Zo ongeveer luidt de "vertaling"van de wetenschappelijke naam ooit weer eens gegeven door Linnaeus. In normaal Nederlands noemen we deze vlinder Huismoeder.Verklaar die naam eens. ???? Hij zat in de opgevouwen parasol en was moeilijk te bewegen. Toch vloog hij door de geopende tuindeuren naar binnen. Met veel kunst en wapperwerk kreeg ik 'm weer buiten. Toen de vlinder vloog waren de felgekleurde oranjekleuren van de achtervleugels te zien. Komt algemeen voor , als je geluk hebt. 

Noctua betekent in de nacht en pronuba is een bruidsmeisje. Linnaeus was gewend om vlinders met gekleurde achtervleugels een vrouwelijke naam of functie te geven. Raadsel opgelost??

Gevlekte of Gewone Rietorchis

 Gisterochtend bij mijn rondje over de nog te maaien weilanden een plant gezien die ik daar nog nooit heb gezien: de Rietorchis. Ik ken deze orchissen wel van andere landjes in de omgeving, maar hier?? Ik twijfelde nog even en dacht aan de Kattestaart maar nee, dit was een orchis. Thuis op juiste naam gebracht, de Gevlekte Rietorchis want hij had vlekken op ,de bladeren. Weliswaar vaag, maar bij goed zicht toch wel duidelijk aanwezig. In Belgie zeer zeldzaam, in ons land wat meer voorkomend.

Alarmerende Tureluur (kopfoto)

KOPFOTO :Weidevogelbeheer.  Ben even wezen kijken op de nog niet gemaaide percelen 2 en 3. Het gras op 3 staat een halve meter hoog en is dus ongeschikt voor jonge weidevogels. Op 2 , het jaarlijkse plasdras, staat alleen langs de kanten een redelijke hoeveelheid gras dat straks goed gemaaid kan worden, in het midden waar dus veel water gestaan heeft staat  Zuring. Ben benieuwd of Gijs dat ook maait. Maar toen ik op 3 was achteraan alarmeerde een Tureluur en later op 2  op dezelfde hoogte weer. Ik ga niet zoeken, je vindt het toch niet . Je moet de vogel van het nest plotseling zien omhoogkomen dan heb je geluk. Zou wel leuk zijn, nog een Tureluurtje erbij. 

Witte Tijger

 Wat een naam voor een vlinder, maar dat vraag ik me bij wel meer namen uit de natuur af. Nederlandse namen die halverwege de vorige eeuw door entomologen, ornithologen , mycologen, zoologen, etc. etc. zijn gegeven , want "het beestje moest een naam hebben". Linnaeus en collega's hadden een wetenschappelijke naam ( potjeslatijn)  bedacht, en nu moesten ze ook een nederlandse naam hebben want er kwam een nederlandstalig boek uit over allerlei beesten, planten, schimmels, etc. etc. Dus aan de slag. Vandaar Witte Tijger !!??

Deze vlinder zat in een plooi van een rugzak van mijn jongste zoon en bereidde zich voor op een zomerslaap. Bijna geen leven en later toch weggevlogen. Witte vleugels met overal zwarte stippen. Ik meen te weten dat een tijger strepen heeft. Het is een macro, in het Dagvlinderboek staat ie niet, wel in het Nachtvlinderboek. Een grote macro.  Behoort tot de Beervlinders een familie met veel gekleurde vlinders. Mooi om te zien.

Koningskaars.

 Elk jaar heb ik er wel één: een Koningskaars. Steeds op een andere plek. Nu staat hij in een kier tussen een tegel en het metselwerk van het huis. Ik vermoed dat ie dit jaar wel twee meter wordt. En als je dan de zaden ziet, nauwelijks groter als een speldenknop. Behoort tot de familie van de Helmkruidachtigen. Het is een tweejarige plant, het eerste jaar alleen een rozet van bladeren op de grond, het tweede jaar ook een rozet met daarbovenop nieuwe bladeren en een lange bloemstengel ,met honderden gele bloempjes. 

Nimf.

 Gedaantewisseling of metamorfose is vooral bij dieren te zien. Bij Geleedpotigen en Amfibien is er sprake van twee soorten: een onvolledige gedaantewisseling en een volledige gedaantewisseling. Bij de onvolledige lijkt het jonge dier al op het imago ( volwassen) , bij de volledige gedaantewisseling kunnen de tussenstadia er geheel anders uitzien. Bijvoorbeeld een vlinder legt eitjes, hieruit komt een rups, die zich gaat verpoppen tot een vlinder. Volledig een ander  diertje. Bij onvolledig lijkt  het diertje wat uit een ei komt al op een volwassen dier, zie foto. We noemen dit een larve of nimf. 

Ik vond deze nimf van de  Groene Schildwants in de Groene Kornoelje. Een paar speldeknoppen groot. Deze nimfen kunnen zich nog niet voortplanten en worden groter door vervellingen. 

Visdief

 Bijna biddend, als een Torenvalk, staat het Visdiefje  stil boven een wetering om een prooi te pakken. Hij bleef maar duiken  op dezelfde plek , ging en kwam weer terug en dook opnieuw. Ik kon niet door het vele hoge riet zien waarop hij  dook. Foeragerend voor de jongen in het reservaat, aan de andere kant van de scheidingssloot. Daar broeden altijd een paar. Maar eten zoeken doen ze bij mij. Nog nooit een Visdief meegemaakt die zich vergiste en bij mij kwam broeden. 

Wier

 Knobbelzwanen foerageren meestal op een weiland. Ze hebben zo hun vaste plekken om gras te eten. Hebben ze jongen zoals op de foto dan zie je ze meer op het water. Waar ook weer gevoerd wordt. Pa en ma Knobbel tasten met hun lange kop en hals de bodem van het water af en slepen wat planten mee naar boven. Hier heeft de ouderzwaan wat wier mee omhoog genomen wat zeer in de smaak valt bij de jongen. Het laatste stukje dichtbij de kop eet hij/zij zelf op. En weer wordt er gegrondeld door de ouders. Een hele poos. 

Gutatie

 KOPFOTO. :Dit is geen achtergebleven regenbui op een blad van Vrouwenmantel maar hier wordt heel duidelijk het overtollige water  dat opgenomen is door de wortels naar buiten afgevoerd. Dit vindt plaats door de openingen aan de rand van een blad als openingen aan het einde van de vaatbundels ( die door de nerven lopen). We noemen dit gutatie en is dus geen verdamping.

Phytomyza miniscula

'k Heb er wat moeite voor moeten doen, maar het is toch gelukt: de mijnen van een mineermot in eigen tuin ontdekken. De plant waar deze bladeren op zaten was een Akelei. Het zal wel een wilde zijn, ik kan me niet herinneren dat we deze vele jaren terug geplant hebben. De mineermijnen worden naar het eind steeds breder want de rups die er in zit wordt steeds groter. Het woord mijnen is geleend van de mijnwerkers die ondergrondse gangen graven. Deze mineerrupsen zijn hier behoorlijk tekeer gegaan, een groot deel van het blad is opgevreten. Het gekke is dat je aan de onderkant niks ziet. De rups heeft vulweefsel en steunweefsel dat tussen de epidermis  boven en epidermis onder zit opgegeten. Boven ook de epidermis opgegeten, onder niet. Boven is alleen de cuticula (opperhuid) over.

                                                                       Wilde Akelei

Grazende Koeien, rammelende Hazen

 Met dit mooie weer zijn de koeien vroeg buiten om te grazen. In de loop van de dag keren ze terug naar de melkrobots en om te herkauwen.  

De Hazen zoeken elkaar nog steeds op, ze blijven rammelen. Al is het minder intensief als een paar maanden eerder. Er zijn jongen geboren die de hele dag op dezelfde plek verblijven. 's Nachts worden ze gezoogd. Moeders vertrekt weer na het zogen. Zo geeft ze haar geur nauwelijks af aan het jong en is het moeilijker te vonden voor roofdieren.

Ouderzorg

 

Futen zijn er meer dan je in de gaten hebt. In elke brede wetering of plas van onze polders zitten  wel een paar. Op Bosdijk in ieder geval in elke plas één paar, maar misschien in de noordelijke plas wel twee. Ze hebben allemaal jongen. Vanochtend had ik het geluk, eindelijk, om het paar in de noordelijke plas bezig te kunnen zien met de jongen. De ene ouder diende als drijftil, drie jongen zaten uitgebreid op de rug (zie foto), terwijl de andere ouder zijn/haar best deed om prooien te vangen. Dat lukte regelmatig en dan werden de jongen gevoerd, op de rug van een ouder. De dames en heren juvenielen  wensten niet van hun plek te komen. Op de onderste foto heeft een ouder een kreeft gevangen, geen bezwaar, er zijn er genoeg. De kreeft, zo'n beruchte, werd smakelijk opgepeuzeld.

Wat is gewoon?

 De libel die ik het vaakst tegenkom in mijn tuin is de Gewone Oeverlibel. Al meerdere malen op de plaat gezet, maar het blijven prachtige beestjes. Noem het maar gewoon. Dit is een vrouwtje, manlief heeft een blauwe berijpte kleur. Komen vooral voor in de buurt van water, maar er zijn uitzonderingen zoals mijn tuin. Strijken vaak neer op uitkijkposten: een rand van een tuinstoel, een ijzeren houder voor vogelvoer zoals op de foto, een uitstekende tak, noem maar op. 

Grutto is uit! Vanmorgen weer even naar de Grutto op perceel 3. Bij het naar binnen gaan van het perceel kwam er niks omhoog en alarmeerden geen Grutto's. Zouden er jongen zijn? Die zijn dan de laatste 48 uur geboren. Zaterdag nog eieren, nu een leeg nest. De jongen zijn door de ouders meegenomen naar een weiland met kort gras. In de meter gras die op 3 staat kunnen ze geen poot verzetten. Geen eierschalen, Grutto's brengen de lege schalen weg met gevolg een leeg nest.