De eerste

 Het Brandkruid ( Phlomis) bloeit. Dit is de eerste bloem. Nooit gedacht dat dit zou gebeuren nadat mijn kippen de plek van de Phlomis volkomen kaal hadden gepikt. Letterlijk geen groen meer te zien. De kippen zijn verhuisd naar een andere opa in Brabant, die maar al te blij was met nieuwe kippen. Heeft daar niet lang geduurd, mijn kippen zijn daar al lang opgepeuzeld door een Buizerd of Havik . Maar ik heb mijn Brandkruidveldje terug. Laat de Hommels maar komen.

Begin en einde

Begin van het leven, hier bij de Wantsen. Ze waren aan het vrijen in de jongste uitlopers van de  Vuilboom, de boom die mijn hovenier Tonnie vorig jaar afgezaagd heeft. Nog geen bladluis gezien, ik vraag me af of de wantsen ze wel hebben ontdekt. Maar is een Bladluis voedsel voor een Wants?  De beide Groene Schildwantsen bedrijven de liefde met de ruggen naar elkaar toe. Dit kan uren duren. De genitalien zijn zo gebouwd dat ze in elkaar klikken om het sperma door te geven. De eitjes worden gelegd aan de achterzijde van een blad. Zie ook 15 aug. 2023.

Einde van het leven. Elk organisme eindigt met de dood. Zo ook deze Haas gevonden gewoon op een weiland. Heeft niet meer de kracht en de puf gehad om een plekje onder een struik te vinden, hij is midden in het gras bezweken. Dit weiland is nog niet gemaaid vandaar het uitgedroogde lijk van een Haas. Is ook niet ten prooi gevallen aan aaseters zoals Buizerds, Zwarte Kraaien en Meeuwen., De kop is behoorlijk toegetakeld maar de rest van het lichaam is aan het verteren binnen de huid. Ik zie ook geen maden.

Bont Zandoogje

 Een verrassing in de achtertuin: een Bont Zandoogje gefotografeerd. Prachtig beestje. Bijna altijd in de voortuin, dit is de eerste keer in de achtertuin. Oorzaak?  Komt voor op diverse grassoorten ( heb ik niet in de voortuin) en op beschaduwde plaatsen. Heb ik genoeg in de voortuin. Dus vandaar? Aan de bovenkant van de voorvleugel bevindt zich één zwartgekernde oogvlek, op de achtervleugel zijn het drie zwartgekernde oogvlekken. 

Prooi

 Mannetje Bruine Kiekendief op weg naar broedend vrouwtje met prooi. Even later vloog hij weer weg met lege poten. 

Gecrasht.

Deze  gecrashte Langpootmug heeft de aanvaring met een webdraad niet overleefd. Van binnen uit opgedronken door de webmakende spin. 

Gecrasht is onlangs ook mijn laptop, vandaar mijn afwezigheid de laatste dagen. Plotseling bij het maken van Sneuper in het afgelopen weekend, alles op zwart. Paniek, geen enkele poging slaagde om de computer weer aan de praat te krijgen. Dus op naar het deskundige nageslacht, de jongste kon mij maandagochtend helpen. Dan werkt hij thuis. Het lukte hem ook niet. Maar ontdekte wel de oorzaak van het zwarte scherm na veel gezoek : de laptop zelf was nog intact maar de software was gecrasht. En dat met behulp van A1 !! Alles op de laptop werd verwijderd, ook een sloot met foto's voor Sneuper, en kreeg de laptop een injectie via een USBstick met daarop  Windows voor een nieuw begin. Dat lukte gisteravond en nu ben ik aan het wennen aan  de jongste versies van Windows  en DPP, het fotobewerkingsprogramma van Canon,  en nog wat van die programma's. 

Maar ik kan weer een Sneuper maken. Joost bedankt.

 

Zwarte Stern

 De Zwarte Sterns zijn ook terug, ik had een aantal dagen geleden al een enkele gespot, nu is de grote groep weer neergestreken in Polder Demmerik. Ze gaan broeden op vlotjes die zijn neergelegd door de boeren en vrijwilligers. Bij Gijs hebben we jaren ook een kolonie gehad, maar sinds we merkten dat de jongen dienden als voer voor de Kleine Mantelmeeuwen uit het reservaat zijn we daarmee gestopt. Die vraatzucht is verschrikkelijk. Hoe de andere kolonies in het reservaat  bij sommige boeren het volhouden is mij een raadsel. Ik heb richting het gemaal aan het eind van de Demmerikse Kade in de Putakker jarenlang de kolonie beheerd tot dat daar ook de vraat van de Mantelmeeuwen toesloeg. Ik had daar op een gegeven ogenblik 30 jongen die voorspoedig opgroeiden. Op een ochtend kwam ik er weer en vond "Wat is het stil".  Bleek dat er nog één jong tussen de Pompebladeren zat, de rest was verdwenen. Opgevreten door de Mantelmeeuwen. We dachten ook even aan een Vos, maar die verzuipt tussen de vlotjes. Schandalig. Ook in de kolonie bij Gijs was er predatie. 

Wil je Zwarte Sterns zien dan moet je gewoon een poosje op de Ter Aase Zuwe gaan staan en afwachten tot ze over de weg van de ene kant naar de andere kant vliegen. Als je geluk hebt zie je een grote groep boven een weiland de insecten oppikken van de koeievlaaien, zoals vanmorgen achter de boerderij waar eergister de koeien graasden en poepten.

Bruggetjes

 Mijn weidevogelweilanden liggen aan de Ter Aase Zuwe. Een prachtig gebied, zij het dat ik concurrentie heb van  het reservaat van Staatsbosbeheer dat aan het eerste gedeelte, vanaf de Schans gerekend, ook aan de Ter Aase Zuwe ligt. Als de Kievieten bij mij net zijn begonnen met de baltsvluchten zijn de Kievieten in het reservaat al 1minstens een week  bezig. Er liggen zonder twijfel veel eerder eieren als bij mij. Maar ja, ik mag daar niet komen. De laatste groepen Kolganzen vertrekken naar Siberie vanuit het reservaat. 

Overal in het reservaat bevinden zich bruggetjes om steeds een brede wetering te overbruggen. Wat schetst mijn verbazing dat er in de broedtijd volop, en het gaat maar door, aan de bruggetjes door een aannemer wordt gewerkt. Alleen de ijzeren balken zijn blijven staan, het dek is compleet vervangen door een nieuw dek. Van voor naar achteren in het reservaat.  In de broedtijd, NB. Dat ze bij Staatsbosbeheer niet beter nagedacht hebben omdat nu te doen. Boerenzwaluwen en Witte Kwikstaarten hebben altijd de bruggetjes gebruikt om te nestelen. Zeer tot mijn  blijdschap zag ik een paar Boerenzwaluwen onder een bruggetje dat klaar is, bezig met nestbouw. Zie foto. De vogel heeft wat materiaal in zijn snavel. Ik hoop dat de laatste bruggetjes ook snel klaar zijn zodat het broedseizoen nog niet verloren is.