Vleesvlieg spec.

 Het woordje spec. achter een naam betekent dat de soort niet bekend is, althans bij de naamgevers niet. Die naamgevers zijn meestal wel deskundigen op het gebied van de soorten, maar hier hebben ze geen moeite gedaan , of geen zin hebben gehad, het beest tot op de soortnaam te determineren. Het zij zo. 

Ik probeer indien mogelijk een macrofoto te maken en dat is bij deze vlieg aardig gelukt, al zeg ik het zelf. De mooie ogen en de haartjes op het borststuk zijn scherp. De beide vleugels daarentegen weer onscherp. Wel aardig gelukt , dacht ik.

Gewone Vliegendoder

 Ik merkte al op dat de Klimop in bloei begint te raken. Dat veroorzaakt veel af- en aanvliegen van insecten. Vanmiddag weer één met mimicry. Lijkt op een Limonadewesp die gevaarlijk kunnen steken. De Gewone Vliegendoder zal ook wel kunnen steken, gezien de naam. 

Het is een graafwesp die een holletje in de grond maakt en daar de prooien in legt. Vliegen die hij niet doodt maar verlamt. Zij legt op de verlamde vliegen een eitje dat uitgekomen, de verlamde vlieg als voedsel gebruikt.  

Huismoeder

 Onder de keukenafvalbak vond ik deze vlinder. Wat ik verwachtte gebeurde niet, hij/zij vloog niet weg. Zo dood als een pier. Ik gaf het beestje direct maar een naam: Huismoeder. De computer van waarneming.nl gaf me gelijk. Ik heb met wat prepareernaalden nog geprobeerd de achtervleugels zichtbaar te maken door de voorvleugels opzij te schuiven,  maar door de lijkstijfheid, ook bij de vlinders, mislukte dat volkomen. De vleugels veranderden in brokjes. De achtervleugels kwamen in stukken en brokken tevoorschijn. 

Waarom zoveel moeite voor de achtervleugels: itt de voorvleugels zijn de achtervleugels prachtig gekleurd. Oranjegeel met een bruine rand.  Ik heb veel vaker een Huismoeder als onderwerp gehad maar nog nooit een foto met de gele achtervleugels kunnen nemen. Hoop doet leven.

Spinnenwebhuislook.

 De kopfoto van deze dagen heb ik genomen in de rotstuin van de Botanische Tuinen van de Universiteit van Utrecht. Het was al jaren een wens van me om daar eens een bezoek te brengen. Wel, dit is het begin van een nieuw bezoekadres, de Botanische Tuinen  aan de Budapestlaan in  Utrecht. Op de kopfoto staat de Spinnenwebhuislook, een neefje van de Huislook die bij mij al 50 jaar op het dak van m'n schuurtje vastzit en nooit opgeeft, ook niet door de afgelopen droogte. Deze plant heeft me die jaren beschermd tegen blikseminslagen en ander ongerief. Hij wordt dan ook wel Donderblad genoemd.  Op 11 juli 2017 heb ik er al uitgebreid over geschreven. 

De Spinnenwebhuislook heeft dezelfde krachten , maar ook , en daar heb je de naam, is de top bedekt met een op spinnenweb gelijkend weefsel. Ook een prachtplant die net als mijn Huislook, groeit en bloeit op een rotsbodem. 

Op onderstaande foto nog eens de bij mij groeiende Huislook. Het water dat ie nodig heeft slaat hij op in de bladeren,  die dik en een beetje vettig aanvoelen. Door dat vet verdampt hij nauwelijks water. Laat Donar maar donderen.

Dikrandtonderzwam 2

 Op 27 juli schreef ik over de vreemde paddenstoel op een stobbe in mijn tuin, in tegenstelling tot de meeste paddenstoelen is deze nog steeds aanwezig en groter geworden. Bijna alle soorten paddenstoelen zijn na een paar dagen weer verdwenen, deze niet. Dat was ook de verwachting, tonderzwammen kunnen lang zitten. 

Voor de rest is me de functie van het witte en het bruine niet geheel duidelijk, waar worden de sporen gevormd. Ik vermoed in het bruine.  Maar als ik mijn tonderzwam vergelijk met andere tonderzwammen blijkt dat de kleuren op andere foto's omgekeerd zijn: de bovenkant is bruin, de onderste helft is wit. Ook  het blad van de Mycologische Vereniging geeft het omgekeerde kleurverschil te zien, boven bruin, onder wit. Nog steeds heb ik niet ontdekt waar de sporen worden gevormd.

5m. onder NAP

 Ik ben weer terug uit de bossen en kan m'n hart ophalen in de eigen tuin die 5 meter onder NAP ligt.  Ik ben altijd blij de kathedraal van Vinkeveen weer boven het geboomte te zien uitsteken. Ik had de telelens weer bij me maar heb hem nog nooit in de bossen gebruikt. De Wolf was weer eens afwezig, hoewel ik in de buurt van een roedel zat.

Geef mij de weilanden van Demmerik , de Gagel en de Derde Bedijking  maar, veel meer te beleven. Alhoewel het momenteel rustig is met waterwild, de eenden zitten in het eclipskleed de rui te beleven. Weinig actie. 

De klimop is de bloei gestart met de nodige bezoekende wespen, zweefvliegen en vleesvliegen. Op de foto de Doodskopzweefvlieg. Op het borststuk kun je met wat fantasie een doodskop ontwaren.

Vos

 In  de begroeing vond ik de keutel van een Vos. Het beest heeft zich te goed gedaan aan de Wilde Kers. De keutel zat vol met de steenvruchten van de kers die her en der over het terrein verspreid staat.

Verder heb ik een filmpje genomen met de infraroodcamera bij de verdronken muis van gister,  van de Vos die het beestje heeft geroken en opgepeuzeld. Vossen zwervend tussen de caravans en vouwwagens.  Helaas lukte het niet om een tweede keer het filmpje te zien. Oorzaak?