Prooi

 Mannetje Bruine Kiekendief op weg naar broedend vrouwtje met prooi. Even later vloog hij weer weg met lege poten. 

Gecrasht.

Deze  gecrashte Langpootmug heeft de aanvaring met een webdraad niet overleefd. Van binnen uit opgedronken door de webmakende spin. 

Gecrasht is onlangs ook mijn laptop, vandaar mijn afwezigheid de laatste dagen. Plotseling bij het maken van Sneuper in het afgelopen weekend, alles op zwart. Paniek, geen enkele poging slaagde om de computer weer aan de praat te krijgen. Dus op naar het deskundige nageslacht, de jongste kon mij maandagochtend ontvangen. Dan werkt hij thuis. Het lukte hem ook niet. Maar ontdekte wel de oorzaak van het zwarte scherm na veel gezoek : de laptop zelf was nog intact maar de software was gecrasht. En dat met behulp van A1 !! Alles op de laptop werd verwijderd, ook een sloot met foto's voor Sneuper, en kreeg de laptop een injectie via een USBstick met daarop  Windows voor een nieuw begin. Dat lukte gisteravond en nu ben ik aan het wennen aan  de jongste versies van Windows  en DPP, het fotobewerkingsprogramma van Canon,  en nog wat van die programma's. 

Maar ik kan weer een Sneuper maken. 

 

Zwarte Stern

 De Zwarte Sterns zijn ook terug, ik had een aantal dagen geleden al een enkele gespot, nu is de grote groep weer neergestreken in Polder Demmerik. Ze gaan broeden op vlotjes die zijn neergelegd door de boeren en vrijwilligers. Bij Gijs hebben we jaren ook een kolonie gehad, maar sinds we merkten dat de jongen dienden als voer voor de Kleine Mantelmeeuwen uit het reservaat zijn we daarmee gestopt. Die vraatzucht is verschrikkelijk. Hoe de andere kolonies in het reservaat  bij sommige boeren het volhouden is mij een raadsel. Ik heb richting het gemaal aan het eind van de Demmerikse Kade in de Putakker jarenlang de kolonie beheerd tot dat daar ook de vraat van de Mantelmeeuwen toesloeg. Ik had daar op een gegeven ogenblik 30 jongen die voorspoedig opgroeiden. Op een ochtend kwam ik er weer en vond "Wat is het stil".  Bleek dat er nog één jong tussen de Pompebladeren zat, de rest was verdwenen. Opgevreten door de Mantelmeeuwen. We dachten ook even aan een Vos, maar die verzuipt tussen de vlotjes. Schandalig. Ook in de kolonie bij Gijs was er predatie. 

Wil je Zwarte Sterns zien dan moet je gewoon een poosje op de Ter Aase Zuwe gaan staan en afwachten tot ze over de weg van de ene kant naar de andere kant vliegen. Als je geluk hebt zie je een grote groep boven een weiland de insecten oppikken van de koeievlaaien, zoals vanmorgen achter de boerderij waar eergister de koeien graasden en poepten.

Bruggetjes

 Mijn weidevogelweilanden liggen aan de Ter Aase Zuwe. Een prachtig gebied, zij het dat ik concurrentie heb van  het reservaat van Staatsbosbeheer dat aan het eerste gedeelte, vanaf de Schans gerekend, ook aan de Ter Aase Zuwe ligt. Als de Kievieten bij mij net zijn begonnen met de baltsvluchten zijn de Kievieten in het reservaat al 1minstens een week  bezig. Er liggen zonder twijfel veel eerder eieren als bij mij. Maar ja, ik mag daar niet komen. De laatste groepen Kolganzen vertrekken naar Siberie vanuit het reservaat. 

Overal in het reservaat bevinden zich bruggetjes om steeds een brede wetering te overbruggen. Wat schetst mijn verbazing dat er in de broedtijd volop, en het gaat maar door, aan de bruggetjes door een aannemer wordt gewerkt. Alleen de ijzeren balken zijn blijven staan, het dek is compleet vervangen door een nieuw dek. Van voor naar achteren in het reservaat.  In de broedtijd, NB. Dat ze bij Staatsbosbeheer niet beter nagedacht hebben omdat nu te doen. Boerenzwaluwen en Witte Kwikstaarten hebben altijd de bruggetjes gebruikt om te nestelen. Zeer tot mijn  blijdschap zag ik een paar Boerenzwaluwen onder een bruggetje dat klaar is, bezig met nestbouw. Zie foto. De vogel heeft wat materiaal in zijn snavel. Ik hoop dat de laatste bruggetjes ook snel klaar zijn zodat het broedseizoen nog niet verloren is.

Zaden Hangende Zegge

Deze Hangende Zegge is zomaar komen aanwaaien (niet letterlijk bedoeld) in mijn tuin, volgens de literatuur een zeldzame plant. Heeft er twee jaar over gedaan om te gaan bloeien en zaden te vormen. De bloeiwijze is aan bijna elke stengel dezelfde: één mannelijke bloem met stuifmeel, daaronder aan dezelfde stengel meestal drie vrouwelijke bloemen. Een dergelijke bloem noemen we een aar. Een aar bestaat uit honderden stampertjes met meestal drie  stempeltjes. Deze flesjes zijn eerst groen en schijnen naar verloop van tijd bruin te worden. Maar zover is mijn zegge nog niet. 

Groeit in grote delen van Europa , in Nederland alleen in Zuid-Limburg met uitschieters naar het noorden. Vandaar dat hij in mijn tuin staat.

Foto boven een rijpende vrouwelijke aar, foto beneden een volledige plant met aan het eind van de steel een bruine mannelijke bloem en daaronder drie vrouwelijke aren.

 

Franse Veldwesp

 Nee, dit is geen Limonadewesp, daarvoor is zijn achterlijf te lang en zijn de poten en de antennes geel. Verder zijn de vleugels gekleurd.  Bovendien vliegt deze veldwesp met hangende poten, een vermakelijk gezicht. 

Ik heb al vaker over deze veldwesp geschreven. Ook over de miskleun die ik maakte met zijn nest in mijn schuur. Er hing een bolletje met duidelijk zichtbare raten , ik dacht aan  een Limonadewesp bij zijn nest. maar toen ik me verdiepte in de literatuur kwam mijn fout aan het licht. Bij het nest van de veldwesp zijn de cellen van het nest zichtbaar, bij een Limonadewesp zijn ze niet zichtbaar, ze worden afgesloten met een dunne laag papier- en houtvezels. Franse Veldwespen steken bijna nooit, hoogstens als ze in levensgevaar zijn. 

Ik heb nog geen Limonadewesp gezien. 

Kale Jonker Cirsium palustre

 In mijn jonge jaren raakte ik in vervoering als ik een Kale Jonker op mijn pad tegenkwam. Zeldzaam op een stukje blauwgrasland ergens in Friesland. En als er dan ook nog Spaanse Ruiters ( Cirsium dissectum) stonden was mijn dag zeer geslaagd. 

De Kale Jonker hier groeit talrijk op een niet bemest en laat gemaaid perceel van mijn weidevogelgebied. De bloemen staan meestal op een kluitje aan het eind van de lange stengel die weinig bladeren heeft. Vandaar de naam. Hij komt vrij talrijk voor , behalve op zeeklei. Bij ons hebben we veen , vandaar het grotere aantal. De stengel is bezaaid met gestekelde vleugelranden, de kluwens bloemen hebben geen bladeren. Het is een kale soort.