Bruggetjes

 Mijn weidevogelweilanden liggen aan de Ter Aase Zuwe. Een prachtig gebied, zij het dat ik concurrentie heb van  het reservaat van Staatsbosbeheer dat aan het eerste gedeelte, vanaf de Schans gerekend, ook aan de Ter Aase Zuwe ligt. Als de Kievieten bij mij net zijn begonnen met de baltsvluchten zijn de Kievieten in het reservaat al 1minstens een week  bezig. Er liggen zonder twijfel veel eerder eieren als bij mij. Maar ja, ik mag daar niet komen. De laatste groepen Kolganzen vertrekken naar Siberie vanuit het reservaat. 

Overal in het reservaat bevinden zich bruggetjes om steeds een brede wetering te overbruggen. Wat schetst mijn verbazing dat er in de broedtijd volop, en het gaat maar door, aan de bruggetjes door een aannemer wordt gewerkt. Alleen de ijzeren balken zijn blijven staan, het dek is compleet vervangen door een nieuw dek. Van voor naar achteren in het reservaat.  In de broedtijd, NB. Dat ze bij Staatsbosbeheer niet beter nagedacht hebben omdat nu te doen. Boerenzwaluwen en Witte Kwikstaarten hebben altijd de bruggetjes gebruikt om te nestelen. Zeer tot mijn  blijdschap zag ik een paar Boerenzwaluwen onder een bruggetje dat klaar is, bezig met nestbouw. Zie foto. De vogel heeft wat materiaal in zijn snavel. Ik hoop dat de laatste bruggetjes ook snel klaar zijn zodat het broedseizoen nog niet verloren is.

Zaden Hangende Zegge

Deze Hangende Zegge is zomaar komen aanwaaien (niet letterlijk bedoeld) in mijn tuin, volgens de literatuur een zeldzame plant. Heeft er twee jaar over gedaan om te gaan bloeien en zaden te vormen. De bloeiwijze is aan bijna elke stengel dezelfde: één mannelijke bloem met stuifmeel, daaronder aan dezelfde stengel meestal drie vrouwelijke bloemen. Een dergelijke bloem noemen we een aar. Een aar bestaat uit honderden stampertjes met meestal drie  stempeltjes. Deze flesjes zijn eerst groen en schijnen naar verloop van tijd bruin te worden. Maar zover is mijn zegge nog niet. 

Groeit in grote delen van Europa , in Nederland alleen in Zuid-Limburg met uitschieters naar het noorden. Vandaar dat hij in mijn tuin staat.

Foto boven een rijpende vrouwelijke aar, foto beneden een volledige plant met aan het eind van de steel een bruine mannelijke bloem en daaronder drie vrouwelijke aren.

 

Franse Veldwesp

 Nee, dit is geen Limonadewesp, daarvoor is zijn achterlijf te lang en zijn de poten en de antennes geel. Verder zijn de vleugels gekleurd.  Bovendien vliegt deze veldwesp met hangende poten, een vermakelijk gezicht. 

Ik heb al vaker over deze veldwesp geschreven. Ook over de miskleun die ik maakte met zijn nest in mijn schuur. Er hing een bolletje met duidelijk zichtbare raten , ik dacht aan  een Limonadewesp bij zijn nest. maar toen ik me verdiepte in de literatuur kwam mijn fout aan het licht. Bij het nest van de veldwesp zijn de cellen van het nest zichtbaar, bij een Limonadewesp zijn ze niet zichtbaar, ze worden afgesloten met een dunne laag papier- en houtvezels. Franse Veldwespen steken bijna nooit, hoogstens als ze in levensgevaar zijn. 

Ik heb nog geen Limonadewesp gezien. 

Kale Jonker Cirsium palustre

 In mijn jonge jaren raakte ik in vervoering als ik een Kale Jonker op mijn pad tegenkwam. Zeldzaam op een stukje blauwgrasland ergens in Friesland. En als er dan ook nog Spaanse Ruiters ( Cirsium dissectum) stonden was mijn dag zeer geslaagd. 

De Kale Jonker hier groeit talrijk op een niet bemest en laat gemaaid perceel van mijn weidevogelgebied. De bloemen staan meestal op een kluitje aan het eind van de lange stengel die weinig bladeren heeft. Vandaar de naam. Hij komt vrij talrijk voor , behalve op zeeklei. Bij ons hebben we veen , vandaar het grotere aantal. De stengel is bezaaid met gestekelde vleugelranden, de kluwens bloemen hebben geen bladeren. Het is een kale soort.

Muskusratten.

 In sommige weteringen ( brede sloten) zie je ze niet, in andere daarentegen wel. Doorgeknaagde , drijvende stengels van de Gele Lis. De Gele Lis staat op het punt te gaan bloeien, maar wordt juist in deze tijd door de Muskusratten als voedsel gebruikt. De stengels zijn jong en stevig.  maar nog niet op zijn hardst.  Ze bijten de stengels onder water door en eten van de wortelstokken en verse stengels. De bovenstukken drijven daardoor op het water. Er is nog veel werk te verrichten door de muskusratten-bestrijders gezien de vele sloten waar ik bovenstaande stengels heb zien drijven.

Een mineerder.

 Het Robiniawolkje. Een zeldzame mineermot, microvlindertje, met mijnen als wolken. Deze motten leggen eitjes in een blad , het rupsje wat daar uit komt graaft zich een weg door het blad. Deze gangen noemen we mijnen. Je ziet een mijn steeds breder en dikker worden, want de rups wordt dikker. Op een gegeven ogenblik verpopt het rupsje zich. De mijnen van deze mineermot maakt geen gang maar een mijn met een wolkvorm, vandaar de naam wolkje. Robinia is een ander woord voor Acacia. Dit is een waardboom voor het vlindertje.

Bremschildwants

 Weer eens een wants en wel de Bremschildwants, een pracht beest. Een mooie gele zoom langs de buitenkant en mooie felrode pootjes en antennes. De kleur is afhankelijk van het seizoen, tussen rood-groen ( in najaar) en geelgroen. Vooral te vinden op de Brem, vandaar de naam. Verder op Lupine en Wikke . Overal in Europa. 

Was voor mij de eerste waarneming van deze wants.