Zaden Hangende Zegge

Deze Hangende Zegge is zomaar komen aanwaaien in mijn tuin, volgens de literatuur zeldzaam. Heeft er twee jaar over gedaan om te gaan bloeien.

 

Franse Veldwesp

 Nee, dit is geen Limonadewesp, daarvoor is zijn achterlijf te lang en zijn de poten en de antennes geel. Verder zijn de vleugels gekleurd.  Bovendien vliegt deze veldwesp met hangende poten, een vermakelijk gezicht. 

Ik heb al vaker over deze veldwesp geschreven. Ook over de miskleun die ik maakte met zijn nest in mijn schuur. Er hing een bolletje met duidelijk zichtbare raten , ik dacht aan  een Limonadewesp bij zijn nest. maar toen ik me verdiepte in de literatuur kwam mijn fout aan het licht. Bij het nest van de veldwesp zijn de cellen van het nest zichtbaar, bij een Limonadewesp zijn ze niet zichtbaar, ze worden afgesloten met een dunne laag papier- en houtvezels. Franse Veldwespen steken bijna nooit, hoogstens als ze in levensgevaar zijn. 

Ik heb nog geen Limonadewesp gezien. 

Kale Jonker Cirsium palustre

 In mijn jonge jaren raakte ik in vervoering als ik een Kale Jonker op mijn pad tegenkwam. Zeldzaam op een stukje blauwgrasland ergens in Friesland. En als er dan ook nog Spaanse Ruiters ( Cirsium dissectum) stonden was mijn dag zeer geslaagd. 

De Kale Jonker hier groeit talrijk op een niet bemest en laat gemaaid perceel van mijn weidevogelgebied. De bloemen staan meestal op een kluitje aan het eind van de lange stengel die weinig bladeren heeft. Vandaar de naam. Hij komt vrij talrijk voor , behalve op zeeklei. Bij ons hebben we veen , vandaar het grotere aantal. De stengel is bezaaid met gestekelde vleugelranden, de kluwens bloemen hebben geen bladeren. Het is een kale soort.

Muskusratten.

 In sommige weteringen ( brede sloten) zie je ze niet, in andere daarentegen wel. Doorgeknaagde , drijvende stengels van de Gele Lis. De Gele Lis staat op het punt te gaan bloeien, maar wordt juist in deze tijd door de Muskusratten als voedsel gebruikt. De stengels zijn jong en stevig.  maar nog niet op zijn hardst.  Ze bijten de stengels onder water door en eten van de wortelstokken en verse stengels. De bovenstukken drijven daardoor op het water. Er is nog veel werk te verrichten door de muskusratten-bestrijders gezien de vele sloten waar ik bovenstaande stengels heb zien drijven.

Een mineerder.

 Het Robiniawolkje. Een zeldzame mineermot, microvlindertje, met mijnen als wolken. Deze motten leggen eitjes in een blad , het rupsje wat daar uit komt graaft zich een weg door het blad. Deze gangen noemen we mijnen. Je ziet een mijn steeds breder en dikker worden, want de rups wordt dikker. Op een gegeven ogenblik verpopt het rupsje zich. De mijnen van deze mineermot maakt geen gang maar een mijn met een wolkvorm, vandaar de naam wolkje. Robinia is een ander woord voor Acacia. Dit is een waardboom voor het vlindertje.

Bremschildwants

 Weer eens een wants en wel de Bremschildwants, een pracht beest. Een mooie gele zoom langs de buitenkant en mooie felrode pootjes en antennes. De kleur is afhankelijk van het seizoen, tussen rood-groen ( in najaar) en geelgroen. Vooral te vinden op de Brem, vandaar de naam. Verder op Lupine en Wikke . Overal in Europa. 

Was voor mij de eerste waarneming van deze wants.

Braakbal op een hekpaal.

 Als ik door mijn weidevogelland loop let ik altijd op de koppen van de hekpalen. Meermalen heb ik daar een braakbal zien liggen. Zo ook vanmorgen weer. Op de dam waar ik in deze tijd meestal op mijn driepootje zit om het gedrag van de weidevogels waar te nemen. Ik loop zo weinig mogelijk omdat ik op gedrag zoek en niet zoals sommige weidevogelaars het gehele gebied aflopen. Op de paal waaraan  ik mijn telelens hang lag een braakbal. Uitgerekend op deze paal! Een ronde kant en een puntige kant. Verder puur vervilt haar en hier en daar een schittering van kleine stukjes schild van een opgepeuzelde kever. 

Annemarie van Diepenbeek heeft in haar boek "Veldgids Dierensporen " ( probeer dat boek te krijgen als je het nog niet hebt, er is een herziene uitgave) een lijst  met braakballen van verschillende diergroepen. De ene komt er meer voor in aanmerking als de ander maar ik heb het vooral bij de roofvogels gezocht. En dan is de braakbal van de Torenvalk de enige die met haar beschrijving overeenkomt: Ovaal, vaak aan één pool puntig. Zeer viltig, muizenharen. Ik heb aldus de braakbal uit elkaar geplozen. Dat is lang geleden, in de jeugdbond probeerde je de meeste disciplines mee te doen, dus vandaar mijn herinnering. 

Op de foto  liggen linksboven niet schoongemaakt wat werveltjes en een paar botjes, waarschijnlijk van een muis, rechts liggen dunne touwtjes waarvan ik denk dat het peesjes zijn. De rest is uitgeplozen haar, geen schedeltje te bekennen.