Zomerklokjes

 Ik heb in mijn tuin verschillende soorten Sneeuwklokjes, een aparte  pol is  de Zomerklokjes. Leuke bloemen, ik heb ze wel eens eerder afgebeeld. Niet alleen deze, ook andere soorten staan op het punt tevoorschijn te komen. Nu nog onzichtbaar. Vroeg. Ik denk aan de warme dagen.

De laatste vlinder?

                                  Het laatste Klein Koolwitje op de laatste bloem van de Vlinderstruik
 

Verboden te poepen

 Een bord bij de ingang van het natuurgebiedje, genaamd Het Park. Gelegen langs de Kromme Mijdrecht. Waarom zo'n verwarrende naam ? Het is helemaal geen park in de zin van een echt burgerlijk park. Terug naar het bord: er staan dingen op die je moet doen en dingen die je niet mag doen. Honden aan de lijn. Het is een gebodsbord en dan moet de rand donkerblauw zijn. Dan de andere borden. Ik heb nog nooit een bord gezien waarmee aangeduid wordt dat je het terrein niet mag gebruiken voor de grote boodschap. Hondenkeutels verboden dan geldt dat ook voor het baasje.

Oranje Kruidenmot.

Dit grasmotje, de Oranje Kruidenmot,  is voor mij weer een nieuwe soort, nog nooit eerder waargenomen. Maar volgens de literatuur zijn ze algemeen in Azie en Europa. Het is een micro, een grasmot. Als je dat niet in de gaten hebt, jij denkt dat het een macro is, kun je nog zo zoeken in het Nachtvlinderboek, je vindt geen Oranje Kruidenmot. Maar, gelukkig hersteld naar de juiste groep toe , de Grasmotten. Dit is wel een grote micro, ik zag 'm zitten bij de lamp. Ze blijken lichtminnend te zijn. Heb het vlindertje laten opvliegen om een beeld te krijgen van de achtervleugels. Moeilijk, ik vermoed dat ze lichtbruin zijn. Opvallend zijn de witte poten. 
 

Goudoogje , de Groene Gaasvlieg

 Ondanks de naam is dit geen Vlieg maar een Netvleugelige, waartoe de Gaasvliegen behoren. Gaasvliegen vormen een grote groep van insecten en je hebt een microscoop nodig om de soort te bepalen. Specialistisch werk dus. Het gefotografeerde beestje heeft opvallende ogen, vandaar de naam Goudoogje, Anderhalve centimeter lang en heeft nauwelijks dikte. 

De larven van deze soort lusten graag een larve van een schadelijk insect  zoals Bladluizen en zijn daardoor nuttig. Verdere slachtoffers zijn Trips, Spint, Wolluis en Witte Vlieg. Dit is een vorm van biologische bestrijding.

Hij zat bij mij op de schuur. In het verleden heb ik er vaker over geschreven maar die waren allemaal door spinnen gevangen en ingekapseld.

Boos

 Een boze Knobbelzwaan.  Situatie: rechts, niet op de foto, ligt het wijfje te slapen en wordt beschermd door haar echtgenoot, de boze zwaan. Links, niet op de foto,  komt langzaam een ander mannetje op ruim 20 meter afstand  dichterbij. Ook daar een slapend vrouwtje. De gefotografeerde Knobbel ziet de indringer in zijn territorium, voor een aantal minuten, en gaat dreigen. Normaal liggen de vleugels op het lichaam, er is niks aan de hand. Nu worden vleugels opgetild en als een groot scherm gebruikt om indruk op de concurrent te maken. De kop vaak met gestrekte hals en de snavel  naar beneden gebogen. Dit kan minuten duren. Meestal blijft het bij dreigen en gaat iedere zwaan zijns weegs. 

De gans heeft niks met de situatie te maken, maar dit is een jonge Kolgans. De streping aan de buik begint door te komen en de geelwitte kol is  nauwelijks zichtbaar.

Vlucht

 Vlucht van een vlucht Kievieten en van een vlucht Spreeuwen. Het is  herfst en dus groeperen de Kievieten zich weer , meestal vergezeld van Spreeuwen . Waar deze sociale binding vandaan komt. ik weet het niet maar 's winters krieoelen ze in groepen door elkaar en wat later komen daar ook nog de ganzen bij. Vooral Kolganzen. Elke soort apart heeft succes met foerageren .Voedsel wordt opgejaagd. Dat is een lekkernij voor de anderen in de  groep . Insecten? Ganzen eten geen insecten , die grazen. Spreeuwen eten alles, vandaar de naam alleseters. 

Als ze zo paniekerig de vlucht nemen is er wel een roofvogel in de buurt, een Havik,  Buizerd, Sperwer, ganzen gaan alleen de lucht in als er een Zeearend gesignaleerd is, grote paniek. Alle aanwezige weidevogels en eenden vliegen alle kanten op en weg van het oorlogsgebied.  Na een poos strijken ze weer neer,  vaak op hetzelfde weiland  als ze eerst zaten.