Fuut op nest

 Overal zie je paren Futen, bezig met het bouwen van een nest ergens in het verborgene. Een nest kun je het nauwelijks noemen, meer een drijvend eilandje in een sloot. Deze Fuut, op een nest in de Bosdijk, viel op door de witte hals. Meestal zijn de nesten meer verborgen, maar op deze plek kan er ook niemand bij . Het nest rust op een basis van groene Plompebladen. Die zijn van verre aangesleept want nergens in de directe omgeving zijn Plompebladen te bekennen. Dat is de basis van het nest dat verder bestaat uit wat bij elkaar geraapte stengelbladeren. Ik heb gewacht tot dat de Fuut even van het nest zou gaan om de eieren te zien. Maar als de Fuut  vertrekt dekt zij de witte eieren toe met smerige stengels zodat ze na een paar dagen goor en vuil zijn.

Straatflora

 Op een weinig belopen plekje tussen de geparkeerde auto;s staan de mooiste planten. Klein, want groter zou hen de das om hebben gedaan door de passerende automobilisten. Dit is de Bosveldkers, een kruisbloemige die algemeen is in Europa. Meestal eenjarig waarbij het plantje in de winter al ontkiemt en bloeit in het voorjaar, zoals deze dus. 

Kievietsbloem

 In mijn tuin staan de Kievietsbloemen weer boven de grond. Ze worstelen zich door de blaadjes van de Sneeuwklokjes, ben benieuwd hoeveel er dit jaar zullen staan. De Kievietsbloemen in het wild zoals langs de Ter Aase Zuwe zijn in geen velden of wegen te ontdekken.. Door de kou of andere oorzaken?

Bijna ruzie.

                                                                                                        Wat doen die hier? Dit is ons territorium.

2 broedende Kievieten

 Twee verschillende Kievietsnesten ,waarop alle twee gebroed wordt. Allebei de laatste twee dagen eieren erbij gelegd. De afstand tussen de neststok en het nest lijkt klein, in werkelijkheid is het wel twee meter. Bovenstaande foto is wederom met de telelens genomen.

De Kieviet broedt gedurende 26 tot 29 dagen, dat betekent dat ze rond de 18 tot de 21 april moeten uitkomen.

Op zoek , in de mist

 Het was alsof ik tegen een muur aanreed, toen ik polder Demmerik binnenging. Polder Derde Bedijking, mijn achtertuin, had maar een neveltje. Ik kon in Demmerik nauwelijks het tweede perceel zien en deed waarvoor ik was gekomen: kaartje in de camera wisselen en batterijen verwisselen. Vanwege de kou deed ik dat maar in de auto. Dan maar heen en weer lopen. Toch was er wat te zien: op mijn sta-plek op de dam kreeg ik het eendenpaar op de eerste Knotwilg in de gaten. Wilde Eenden broeden graag in een knotwilg. Dit paar zocht een nestplaats en koos daarvoor , hoop ik, deze Knotwilg uit. Maar dat het mistte is wel duidelijk.

Vanmiddag in de zon weer geweest en een nieuw nest Kieviet gevonden met twee eieren. Hij zat op het nest en was strooitjes aan het smijten. Ik peilde op een schuur bij Gijs en moest toch nog flink zoeken. Het nest op perceel drie heeft nu drie eieren. Om afstand tot het nest te behouden met telelens gefotografeerd.

 

Anthocyanen.

 De nieuwe uitlopers van de Glansmispel staan er vuurrood bij. Na verloop van tijd verdwijnt die rode kleur langzamerhand, de cellen zijn dan bestand tegen te fel zonlicht, jonge cellen nog niet en hebben anthocyanen als beschermende stof. Het is een pigment dat opgelost is in het vocht dat in de vacuole van de cel zit. Het is een antioxidant dat beschermend werkt. Verder is het een ontstekingsremmer, het is een anti-verouderingsmiddel,  en nog een paar werkingen. Ik vraag me af of de plant al deze effecten nodig heeft. Maar goed, vast wel anders zouden ze afwezig zijn. Andere bekende anthocyaan-dragers zijn Rode Kool, Rode Ui, Bosbes, jonge blaadjes van Rozen etc.etc. . Als ik nou eens een salade van die bladeren ging maken? Pure gezondheid.