Nimf.

 Gedaantewisseling of metamorfose is vooral bij dieren te zien. Bij Geleedpotigen en Amfibien is er sprake van twee soorten: een onvolledige gedaantewisseling en een volledige gedaantewisseling. Bij de onvolledige lijkt het jonge dier al op het imago ( volwassen) , bij de volledige gedaantewisseling kunnen de tussenstadia er geheel anders uitzien. Bijvoorbeeld een vlinder legt eitjes, hieruit komt een rups, die zich gaat verpoppen tot een vlinder. Volledig een ander  diertje. Bij onvolledig lijkt  het diertje wat uit een ei komt al op een volwassen dier, zie foto. We noemen dit een larve of nimf. 

Ik vond deze nimf van de  Groene Schildwants in de Groene Kornoelje. Een paar speldeknoppen groot. Deze nimfen kunnen zich nog niet voortplanten en worden groter door vervellingen. 

Visdief

 Bijna biddend, als een Torenvalk, staat het Visdiefje  stil boven een wetering om een prooi te pakken. Hij bleef maar duiken  op dezelfde plek , ging en kwam weer terug en dook opnieuw. Ik kon niet door het vele hoge riet zien waarop hij  dook. Foeragerend voor de jongen in het reservaat, aan de andere kant van de scheidingssloot. Daar broeden altijd een paar. Maar eten zoeken doen ze bij mij. Nog nooit een Visdief meegemaakt die zich vergiste en bij mij kwam broeden. 

Wier

 Knobbelzwanen foerageren meestal op een weiland. Ze hebben zo hun vaste plekken om gras te eten. Hebben ze jongen zoals op de foto dan zie je ze meer op het water. Waar ook weer gevoerd wordt. Pa en ma Knobbel tasten met hun lange kop en hals de bodem van het water af en slepen wat planten mee naar boven. Hier heeft de ouderzwaan wat wier mee omhoog genomen wat zeer in de smaak valt bij de jongen. Het laatste stukje dichtbij de kop eet hij/zij zelf op. En weer wordt er gegrondeld door de ouders. Een hele poos. 

Gutatie

 KOPFOTO. :Dit is geen achtergebleven regenbui op een blad van Vrouwenmantel maar hier wordt heel duidelijk het overtollige water  dat opgenomen is door de wortels naar buiten afgevoerd. Dit vindt plaats door de openingen aan de rand van een blad als openingen aan het einde van de vaatbundels ( die door de nerven lopen). We noemen dit gutatie en is dus geen verdamping.

Phytomyza miniscula

'k Heb er wat moeite voor moeten doen, maar het is toch gelukt: de mijnen van een mineermot in eigen tuin ontdekken. De plant waar deze bladeren op zaten was een Akelei. Het zal wel een wilde zijn, ik kan me niet herinneren dat we deze vele jaren terug geplant hebben. De mineermijnen worden naar het eind steeds breder want de rups die er in zit wordt steeds groter. Het woord mijnen is geleend van de mijnwerkers die ondergrondse gangen graven. Deze mineerrupsen zijn hier behoorlijk tekeer gegaan, een groot deel van het blad is opgevreten. Het gekke is dat je aan de onderkant niks ziet. De rups heeft vulweefsel en steunweefsel dat tussen de epidermis  boven en epidermis onder zit opgegeten. Boven ook de epidermis opgegeten, onder niet. Boven is alleen de cuticula (opperhuid) over.

                                                                       Wilde Akelei

Grazende Koeien, rammelende Hazen

 Met dit mooie weer zijn de koeien vroeg buiten om te grazen. In de loop van de dag keren ze terug naar de melkrobots en om te herkauwen.  

De Hazen zoeken elkaar nog steeds op, ze blijven rammelen. Al is het minder intensief als een paar maanden eerder. Er zijn jongen geboren die de hele dag op dezelfde plek verblijven. 's Nachts worden ze gezoogd. Moeders vertrekt weer na het zogen. Zo geeft ze haar geur nauwelijks af aan het jong en is het moeilijker te vonden voor roofdieren.

Ouderzorg

 

Futen zijn er meer dan je in de gaten hebt. In elke brede wetering of plas van onze polders zitten  wel een paar. Op Bosdijk in ieder geval in elke plas één paar, maar misschien in de noordelijke plas wel twee. Ze hebben allemaal jongen. Vanochtend had ik het geluk, eindelijk, om het paar in de noordelijke plas bezig te kunnen zien met de jongen. De ene ouder diende als drijftil, drie jongen zaten uitgebreid op de rug (zie foto), terwijl de andere ouder zijn/haar best deed om prooien te vangen. Dat lukte regelmatig en dan werden de jongen gevoerd, op de rug van een ouder. De dames en heren juvenielen  wensten niet van hun plek te komen. Op de onderste foto heeft een ouder een kreeft gevangen, geen bezwaar, er zijn er genoeg. De kreeft, zo'n beruchte, werd smakelijk opgepeuzeld.