Opvetten

 Polder Demmerik zit momenteel vol met foeragerende Grutto's, ze zitten met name op de pas gemaaide percelen want daar is het gras lekker kort. Makkelijk bij het foerageren, op de niet gemaaide percelen zie je geen vogel. Ze zijn als eerste bezig met zich verzamelen, de Kievieten zijn pas begonnen. Ze zijn aan het opvetten. Opvetten voor de lange reis naar het zuiden. Er zitten behoorlijk wat jongen tussen als je let op het kleed dat ze hebben. Het netto-broedresultaat valt dus mee. Ben benieuwd wat de ervaringen zijn in de agrarische natuurvereniging. Er zitten ook felgekleurde rood-bruine Grutto;s tussen, je zou bijna denken aan een paar IJslandse Grutto's. maar dan zijn ze wel erg snel terug.

Spontaan Verbascum thapsus

 Spontaan is deze Koningskaars bij mij in de buurt van de tuin tot groei ( en bloei ) gekomen. Hij staat op een randje aarde tussen de metselstenen en een tegel. Een grote, ik heb er regelmatig één, maar zo groot zijn ze niet zo vaak. Er is een zaadje, zo groot als een speldenknop, op een stukje aarde terecht gekomen en ontkiemt. Tweejarige plant en mag daarna afsterven. Maar heeft dan ontelbare hoeveelheid zaden gevormd, en hoop ik, uitgestrooid. Verderop in mijn tuin staat er nog één, maar kleiner. 

Veel tuinierders zien deze plant als onkruid, vooral als hij overal opduikt. Ik vind het elk jaar een prachtige plant die mijn tuin opsiert. In de volksgeneeskunde heeft hij verschillende functies: heeft een verzachtende invloed op luchtwegen bij kriebelhoest, van gedroogde bladeren en bloemen kun je kruidenthee maken. Er zijn in de literatuur meer ziektes te vinden die gevoelig zijn voor de Koningskaars.

Op onderstaande foto een macro van de bloem met inhoud . Hier zie je de naamgever van de plant Verbascum. De naam is afkomstig van het Latijnse barbascum en dat betekent "gebaard". Het  slaat op de typische wollige beharing van bladeren en meeldraden. 

Kopfoto: Klein Geaderd Witje

 KOPFOTO: Zo nu en dan komt er een vlinder langs, wat het aantal betreft hebben we wel eens betere tijden gehad. Ik heb in mijn tuin een Bont Zandoogje gezien, een Atalanta, een Distelvlinder, een Groot Koolwitje en nu dan een Klein Geaderd Witje. De bepoederde aders bevinden zich aan de onderkant van de vleugels. Bovenop zijn er nauwelijks vlekken. Het mannetje heeft één vlek op een vleugel, het vrouwtje twee. Dit is dus een mannetje.

Juveniele Visdief

Elk jaar broeden er wel een paar Visdieven in het reservaat langs de Ter Aase Zuwe. Het precieze aantal weet ik niet, verboden gebied voor mij. Het is me nog nooit gelukt om ook een paar Visdieven te verleiden tot broeden in mijn weidevogelweilanden. 

De jonge Visdief is te herkennen aan het witte voorhoofd , de heel lichtbruine bovendekveren die langzamerhand verbleken en de oranjesnavelbasis. Achter de stang zit  nog een jong. 

Marrebolle oftewel Roerdomp

Marrebolle , zo werd (wordt)  de Roerdomp in Friesland genoemd, mar betekent meer, van bijvoorbeeld Heegermeer, en bolle is het friese woord voor stier. De stier komt voort uit het geluid dat ie maakt, een zwaar hoempp, hoempp. En mar heeft te maken met het biotoop. Vanochtend een poos in de polder gezeten, op m'n driepootje, om misschien te ontdekken waar een eventueel nest van deze Roerdomp zou zitten. Niks gezien. Me verwondert over de grote aantallen Grutto's die op de gemaaide grasvelden aan het foerageren waren. Voor ze aan de tocht naar Afrika beginnen. 

Ging nog even perceel 2 en 3 over om misschien nog een tweede legsel te ontdekken, ook niks. Toen plotseling uit een zijsloot een Roerdomp opvloog. Toch aanwezig. Ik had de vogel makkelijk kunnen ontdekken gezien de plek waar ik zat. Geen schijn van kans. Ze hebben een uitstekende schutkleur. De Roerdomp vloog het reservaat in. 
 

Mier in de melkstal

Meende ik tot voor kort ( dit voorjaar) dat in mijn tuin alleen op de Vogelkers, ook wel Bospest genoemd,  Bladluizen voorkwamen en ik alle mogelijke moeite deed om de Mieren buiten de boom te houden, dit jaar kwam een andere struik met Bladluizen in beeld, n.l. de Glansmispel. Mijn Vogelkers werd te groot en is door Tonnie , mijn hovenier, jazeker,  in een rijtjeswoning een hovenier hebben ( heet dat niet bekakt ?)  tot op de grond afgezaagd. Wel met de boodschap dat er in een volgend jaar nieuwe takken uit de grondstobbe zouden groeien. Wel dat gebeurde, een hoe? Maar geen Bladluis te zien . Ra, ra hoe kan dat ?  

Toevallig draaide ik een blad van de Glansmispel om en zag tientallen Bladluizen !!.  Mieren liepen af en aan. Je ziet de Bladluizen zitten op een vertakking van de hoofdnerf, daar zuigen  zij de suikers uit de  bastvaten op die ze gebruiken als voedsel. ook halen ze aminozuren eruit.  Ze zuigen veel teveel op en de rest wat overblijft wordt uitgescheiden door twee buisjes, sifons, die  achter op de rug van de bladluizen zitten. Het secreet wat naar buiten komt noemen we honingdauw en is geliefd bij o.a. mieren. Vandaar de naam melkstal in de titel.  De mieren strijken met hun tasters over het lichaam van de luizen waardoor er meer honingdauw komt. Ze laten verder de luizen met rust en verzorgen als goede boeren hun melkvee. 

De twee sifons zijn moeilijk te zien, maar door de foto sterk te vergroten zie je bij de tweede luis boven de mier aan de achterkant twee donkergekleurde buisje uitsteken. De sifons. Bladluizen zijn de enigste dieren die dit hebben. 

 

Snorzweefvlieg

 Komt veel voor in ons land, deze Tweevleugelige . Heeft de naam met snor te danken aan de snorvormige streepjes op het achterlijf. Wordt ook wel Dubbelbandzweefvlieg of Pyjamazweefvlieg genoemd. Hebben allemaal te maken met de bandering van het achterlijf. Ogen zijn rood van kleur. Een deel van de populatie trekt in de winter naar Afrika en leggen dan per dag 200 km. af. Kunststukjes.