Dikrandtonderzwam 3

 In het verborgene, de zegge en de courgette groeien eroverheen, ontwikkelt zich nog steeds de Dikrandtonderzwam. Op 7 september schreef ik er de laatste keer over, de paddenstoel is doorgegroeid, geen afbraakverschijnselen zoals bij de Intzwam, zie vorige week, Hoewel bovenop een stobbe groeit hij zo langzamerhand normaal uit, d.w.z. bruin boven en wit onder zoals alle andere tonderzwammen. Het lichtbuinere steeltje onderaan is de echte steel waarmee de paddenstoel vastzit..In dit geval op een horizontale ondergrond. Ben benieuwd hoe lang deze paddenstoel dit volhoudt.

Opwarmen in de ochtendzon.

 Een Struiksprinkhaan laat zich opwarmen door de ochtendzon, zoals vele insecten doen. Een periode van rust, stil zitten op een blad of de deur van mijn schuurtje om de juiste lichaamstemperatuur te krijgen. Ik vraag me af hoe de sprinkhaan zo hoog is geklommen , of gesprongen. Waarschijnlijk aangetrokken door het schuurlicht. 

Maar als je goed kijkt en telt kom je  tot de ontdekking dat hij de rechterachterpoot mist. Hoogstwaarschijnlijk een  springpoot. De linker is ook dik dus ook gespierd denk ik.  Het is een mannetje want hij heeft een bruine streep over het achterlijf. Twee kleine bruine vleugeltjes en voorop twee ogen.

Om de springvaardigheid te toetsen heb ik de sprinkhaan gekieteld met een stengel  bieslook. Hij sprong niet,  maar verschoof al lopend. En toen kwam de ramp: hij verloor het contact met het hout en viel. Hij viel midden in een web van een Kruisspin. Die sliep niet en ging gelijk de sprinkhaan inkapselen met web. Ik voelde me wel schuldig maar het had geen zin een poging te doen om de sprinkhaan te redden. 

Na de inkapseling ging de spin eerst het web herstellen en toen pas de sprinkhaan volspuiten met gif. Zielig. 

Smalle Randwants

Niet alleen Honingbijen deden zich tegoed aan de nectar en  stuifmeel van de Klimop, ook andere Geleedpotigen smulden ervan. Alleen het viel niet zo op. Ook een enkele wants zocht het voedsel, dit is de Smalle Randwants. De meeste wantsen zie ik in de Gele  Kornoelje deze was enigszins verdwaald, of niet ? 

Herkenbaar aan de smalle lichaamsbouw, aan de hoekige schouders en de poten en dijen hebben dezelfde kleur. Bij wantsen ook vaak anders.  Ze doen geen cent kwaad en zoeken  in de herfst en de winter de huizen op om te overwinteren.
 

De eerste Smienten

 Enkele tientallen Smienten hebben weer de sprong uit het noorden aangedurfd,  ik zag ze weer in de Bovenlanden, het  bekende Smientenwinterkwartier in deze omgeving. Ze komen uit het hoge noorden en West-Siberie. Onze weilanden zijn voor ze een lekkernij, mals gras dat ze graag lusten.  Op de foto vooral mannetjes in eclipskleed. Dat kleed krijgen ze na de broedtijd en is donkerbruin gekleurd. Vrouwtjes hebben dit kleed niet, het blijven vrouwtjes. Het begin van het eclipskleed kondigt zich aan door het verlies van  alle slagpennen. Ze kunnen dan  een korte periode niet vliegen ( Onze Wilde Eenden ook) Als ze hier komen hebben ze de slagpenrui al gehad, vliegen kunnen ze als de beste. Ze kleuren verder uit en krijgen dan ook de bekende smalle felgele kopstreep. Ik zag er al één met zo'n streep.

Ondanks de grote aantallen in de winter blijven er in het voorjaar maar weinig hier om te broeden. Het gaat om 20-40 broedparen. De winteraantallen daarentegen zijn enorm: rond de 900.000 Smienten overwinteren in ons land. Ze voeden zichzelf en de boeren die met een zwerm Smienten op zijn land zit kan daar dan ook een vergoeding voor krijgen.

Grote Glimmerinktzwam

 Nadat mijn tuin, inclusief grasveld, was verwoest door mijn achterkleinkinderen, zo noemde ik de Kippen die waren uitgebroed door mijn echte kleinkinderen met een broedmachine uit Barneveld,  waar de bevruchte eieren ook vandaan kwamen, heb ik in overleg met mijn hovenier Tonnie de tuin weer het aanzien gegeven van een echte tuin. Als één van de weinigen in de buurt heb ik gras, met een groene rand van struiken en heggen. In de zomer heerlijk voor de kleinkinderen om op te spelen. 

Maar in Tonnie's graszoden zat niet  alleen gras maar kwamen ook (aangewaaid?) andere groene en niet-groene planten: Hondsdraf, Paardebloem, Boterbloem, Witbol( grassoort) etc. . Niet-groeneplanten (schimmels) Mycena, en nu deze inktzwam: Grote Glimmerinktzwam. Het duurde ruim een dag , zie foto, en vanochtend was de Gewone Glimmerzwam al weer aan het afbreken, dwz vormen van inkt ( zie foto)

                                  inktzwam

 De naam glimmer komt van de kleine glimmende korreltjes  die op de jonge  Glimmerzwammen zitten.  Vergroot de foto maar eens.                                 

Doorverteld.

 Al die Honingbijen die overdag in het zonnetje op mijn bloeiende Klimop zitten moeten het ergens gehoord hebben: bij Sneuper bloeit de Klimop, die vol zit  met stuifmeel en nectar. Dus, allen vliegen naar mijn Klimop. Waar die precies is, daarvoor hebben ze een dans. Op elk moment in de zon zitten er plm. 50 Honingbijen die heen en weer vliegend een rijpe bloem uitzoeken.

Als een voedselbron dichtbij is , ongeveer 50-100 meter danst de bij de rondedans: Hij danst op een raat in een cirkelbeweging, Waar precies wordt er niet bij "bewogen". 

Is de voedselbron verder op dan wordt de kwispeldans gebruikt ook op een raat. De bij maakt een figuur in de vorm van een 8 waarbij hij het rechte stuk kwispelt  met het achterlijf. De richting van het rechte stuk wijst naar de hoek ten opzichte van de zon. De duur van het kwispelen heeft te maken met de afstand.

Pracht en praal

 De pracht en praal van een Kruisspin. Een macro-foto. Het hele lijf is scherp, de achterpoten bijna scherp. Het meestal duidelijke kruis is bij deze spin niet aanwezig. Alle poten hebben kleine stekeltjes, functie daarvan is me niet duidelijk. Veel insecten hebben stekeltjes op de poten. De ogen zijn net te zien, maar wat voor witte haartjes direct achter de ogen zijn ? Begroeiing van het kopstuk? Ik kan het niet vinden in de literatuur. De spin zit in het hart van het web, alwaar chaos troef is. De grote rest van het wielweb ziet er veel gedisciplineerder uit.

Eindelijk een IJsvogel.

 Elke dag dat ik de polder in ga loer ik op een IJsvogel. Uitstekende takken, paaltjes en palen langs de waterkant., alles wat maar uitsteekt in de buurt van water en een geschikte plaats voor een IJsvogel is , houd ik in de gaten. Tot nog tot 0,0. Maar vanochtend bij de zuidelijke plas van Bosdijk was het raak; ik zag een schicht over het water scheren, had de tijd om de kijker te pakken  en kreeg 'm te pakken. Aan de overkant in de ruige wal op een uitstekende tak was íe neergestreken. Zonder kijker niet te zien. Snel de camera met telelens gepakt en foto's genomen. Ik wist ongeveer waar de IJsvogel neergestreken was. Die plek meermalen gefotografeerd zonder dat ik het vogeltje zag, Op hoop van zegen. Thuis alle foto's nauwkeurig bekeken en eindelijk zag ik de IJsvogel zitten. Even later moest ik weer zoeken, Weer zag ik 'm. Direct maar de foto bewerkt voordat ie weer onzichtbaar was. Het is een amateurfoto maar ik neem er genoegen mee, de scherpte, voor zover aanwezig,  gaat bij verdere vergroting verloren en ik laat het zo. 

Lelietje met vruchtjes

Het heeft weken geduurd voordat de vruchtjes gingen kleuren. Dit jaar meerdere bevruchte bloemen met als gevolg meerdere vruchtdragende planten. Pas op: het Lelietje der  Dalen is  giftig. Zelfs het vaaswater waarin de Lelietjes hebben gestaan is giftig.  Wel een gezellig gezicht , de oranje bessen met de aftakelende paralelnervige bladeren. Het is geen steenvrucht maar heeft een paar, van 1-5 zaadjes. 
 Het is lid van de Asperge-familie, en vormt ondergronds een uitgebreid netwerk van wortelstokken. Hierdoor is de plant moeilijk te verwijderen.

Op de uitkijk

 Niet op de nok van een boerderijschoorsteen, niet op de nok van een nestpaal, niet op een hekpaal , niet vanuit een nest in een hoogspanningsmast, maar vooruit, een doodgewone lantaarnpaal is ook goed vindt de Ooievaar om de omgeving te bekijken.

Witte Koraalzwam

 Ik woon al enkele tientallen jaren in een huis met dezelfde tuin, maar heb nog nooit deze paddenstoel in mijn tuin waargenomen, de Witte Koraalzwam. Meerdere plukjes onder de Rode Hazelaar wat weggestopt onder dode bladeren. De paddenstoel bestaat uit korte steeltjes met aan het eind wat vertakkingen. Hij schijnt eetbaar te zijn, maar er zit niet veel smaak aan. Hoe komt zo'n schimmel nou in mijn tuin? Ik denk zwevend als spore. Net zoals trouwens die andere nieuwe paddenstoel , de Dikrandtonderzwam. Die groeit ook maar door, tenminste de ene.  Ik ben benieuwd of de Koraalzwam zal uitgroeien tot een heksenkring, zoveel zijn er wel.

Krakeenden

 Vooraan mannetje, erachter het vrouwtje. Al die vrouwelijke eendensoorten lijken op elkaar, schutkleur bij het broeden. Ook mannetje heeft een witte spiegel , hier nauwelijks zichtbaar. Ik denk dat Krakeenden in grotere getale voorkomen als onze Wilde Eenden. De populatie heeft zich de laatste jaren enorm uitgebreid. Alle kilometerhokken in Nederland, behalve klein deel Drenthe, groot deel Overijssel en de Veluwe met in Oost Noord-Brabant wat mager , hebben broedparen van de Krakeend. 

Broedparen 21.000-26.000 Winteraantallen 59.000-72.000

Windevedermot

 De motten vormen een familie die behoort tot de nachtvlinders, macro's.  Motten vouwen bij rust de vleugels geheel op, maar als ze gebruikt worden zie je dat ze veergrote zijn, ook weer met voor- en  achtervleugels. De waardplant van deze soort is de Haagwinde ( pispotjes) . Ze verpoppen zich echter in de grond. Het is een algemene soort die in heel Europa wordt waargenomen. Deze zat bij mij op de schuur bij het licht.

Meerkoeten in groepen

 

De Meerkoet is een felle verdediger van zijn territorium en die zijn er nogal . Ik denk  dat de Meerkoet één van de vogels is die het grootste aantal broedparen heeft. Ik heb het wel eens uitgerekend voor de polder Demmerik en kwam boven de honderd uit. Allerlei soorten water, maar ook een steigertje of aanbouwtje in de grachten van Amsterdam kan een nest dragen, opgetrokken met oud vuil. Echter, in het najaar is van de vechtlust weinig over en vormen ze groepen, die vaak uit honderden vogels bestaat. In de loop van de winter worden de groepen steeds groter. Een deel van onze broedvogels vertrekt naar zuidelijke streken, dat wordt aangevuld met vogels uit het noorden. 

Aantal broedparen 120.000- 150.000. Geschat overwinteraars plm. 450.000 Wegtrekkers plm. 400.000

Broedgebieden: Grootste deel Friesland. ten noorden stad Groningen. geheel Noord-Holland. Geheel Zuid-Holland, grootste deel Utrecht( behalve Heuvelrug) , NoordWest Overijssel, Zeeland nauwelijks en verder de Randmeren. Andere niet genoemde provincies geen broedparen.

Vogels ringen.

 Bij toeval vanmiddag de Vogelringgroep De Haar aan het werk gezien. Bij Bosdijk hadden ze een gezinnetje Knobbelzwanen gevangen en waren aan het ringen en  onderzoek doen om bijvoorbeeld vogelgriep vast te stellen. 

Zij ringen allerlei vogels vooral op landgoed Haarzuilens, maar dus ook in de polder. De zwanen kregen een witte ring met code aan een poot en een metalen ring. Dus vogelaars, let op pootgeringde zwanen. Ik heb wel eens op de Gagelweg een paar Torenvalken  afgelezen die door hen geringd waren en een keer meegedaan om de golfbaan bij Haarzuilens  te verlossen van Brandganzen die op de Haarrijnse Plas, nadat ze geringd waren,  werden vrijgelaten. Bij de groep ook  oud-leerling en oud-collega vogelaar Tijs.

Een klucht Fazanten

 Ik zag vanmorgen een groep jonge fazanten samen met hun moeder, veronderstel ik, foerageren in de Bovenlanden. In alle rust, zich niets aantrekkend van mijn aanwezigheid,  gingen ze het weiland over. De moeder heeft ertussen gezeten, maar het waren al grote jongen zodat moeders niet opviel. Zeven jongen met een moeder. Jagers noemen dit een klucht (  of kluft) , speciale naam voor  een groep jonge Fazanten met hun moeder.. Op de foto de helft van de klucht.

Opening Halsringseizoen

 

Een vroege opening met een groene halsring , maar zonder de code. De geschiedenis herhaalt zich, vorig jaar op precies dezelfde plek, vanaf de Ter Aase Zuwe,  en dezelfde tijd ook een Grauwe Gans met groene halsring maar zonder code te kunnen lezen. Op deze afstand scherpstellen is een toer en geluk hebben. De gans zat op ongeveer 700 meter en was moeilijk scherp te krijgen. Bovendien is de code wit geschreven en dat is op die afstand niet af te lezen. Kwestie van geld. Een groene ring bestaat , zoals alle andere ringen ook, uit twee laagjes waarbij de code uit de bovenste laag plastic wordt weg gefreesd. Bij deze ring dus groen op wit. Vanochtend opnieuw gezocht maar geen gans te bekennen?? Zaten dus ergens anders.

Aan de maaltijd

 Deze Kruisspin zat er al enkele dagen, hele dagen en nachten te wachten op een prooi. Vanochtend eindelijk zo ver: twee insecten die in het web waren geraakt. De eerste, denk ik, was een ingekapselde Langpootmug en de tweede waar de spin mee bezig was ,  een Macrovlinder, een spanner of iets wat daar op lijkt. De Langpootmug was genuttigd en de nachtvlinder werd genuttigd. Ik heb wat foto's gemaakt, alleen de ingekapselde nachtvlinder wilde er scherp op. Naarmate de uren verstreken verkleurde de vlinder. Hij werd donkerbruin en de spin bleef eten.. Effect van het ingespoten spinnengif? 

Bonte Piet

 

Kievieten in groepen, Tureluren weg, Grutto's weg en Scholeksters ( Bonte Pieten) ook weg, behalve deze ene in de Bovenlanden vanmiddag. Overwinteren doen (deden) ze bij duizenden op de Waddenzee en de Delta. Helaas gaat het aantal zienderogen achteruit ook als nawee van de mechanische kokkelvisserij. Deze visserij is verboden maar het herstel van de populatie komt moeilijk op gang. 

Deze vogel heeft een vage keelband en de snavel heeft een zwarte punt zodat dit exemplaar een 1e jaars vogel is. Nou heeft het winterkleed van volwassen vogels ook een keelband maar geen zwarte punt. Dus een jong.

Buizerd met borstband.

 Buizerd met U-vormige borstband, die verder niks zegt over een ondersoort of iets dergelijks. De kleuren van een Buizerd kunnen nogal verschillen, in de winter vaak lichte vormen, afkomstig uit Skandinavie, in de zomer zijn deze lichte vogels vertrokken. Veel Buizerds zijn totaal bruin gekleurd. Even later vloog deze Buizerd verder, ik kon de vogel nog net fotograferen.

Vleesvlieg spec.

 Het woordje spec. achter een naam betekent dat de soort niet bekend is, althans bij de naamgevers niet. Die naamgevers zijn meestal wel deskundigen op het gebied van de soorten, maar hier hebben ze geen moeite gedaan , of geen zin hebben gehad, het beest tot op de soortnaam te determineren. Het zij zo. 

Ik probeer indien mogelijk een macrofoto te maken en dat is bij deze vlieg aardig gelukt, al zeg ik het zelf. De mooie ogen en de haartjes op het borststuk zijn scherp. De beide vleugels daarentegen weer onscherp. Wel aardig gelukt , dacht ik.

Gewone Vliegendoder

 Ik merkte al op dat de Klimop in bloei begint te raken. Dat veroorzaakt veel af- en aanvliegen van insecten. Vanmiddag weer één met mimicry. Lijkt op een Limonadewesp die gevaarlijk kunnen steken. De Gewone Vliegendoder zal ook wel kunnen steken, gezien de naam. 

Het is een graafwesp die een holletje in de grond maakt en daar de prooien in legt. Vliegen die hij niet doodt maar verlamt. Zij legt op de verlamde vliegen een eitje dat uitgekomen, de verlamde vlieg als voedsel gebruikt.  

Huismoeder

 Onder de keukenafvalbak vond ik deze vlinder. Wat ik verwachtte gebeurde niet, hij/zij vloog niet weg. Zo dood als een pier. Ik gaf het beestje direct maar een naam: Huismoeder. De computer van waarneming.nl gaf me gelijk. Ik heb met wat prepareernaalden nog geprobeerd de achtervleugels zichtbaar te maken door de voorvleugels opzij te schuiven,  maar door de lijkstijfheid, ook bij de vlinders, mislukte dat volkomen. De vleugels veranderden in brokjes. De achtervleugels kwamen in stukken en brokken tevoorschijn. 

Waarom zoveel moeite voor de achtervleugels: itt de voorvleugels zijn de achtervleugels prachtig gekleurd. Oranjegeel met een bruine rand.  Ik heb veel vaker een Huismoeder als onderwerp gehad maar nog nooit een foto met de gele achtervleugels kunnen nemen. Hoop doet leven.

Spinnenwebhuislook.

 

                                                                                                                                                          Bovenstaande foto  heb ik genomen in de rotstuin van de Botanische Tuinen van de Universiteit van Utrecht. Het was al jaren een wens van me om daar eens een bezoek te brengen. Wel, dit is het begin van een nieuw bezoekadres, de Botanische Tuinen  aan de Budapestlaan in  Utrecht. Op de kopfoto staat de Spinnenwebhuislook, een neefje van de Huislook die bij mij al 50 jaar op het dak van m'n schuurtje vastzit en nooit opgeeft, ook niet door de afgelopen droogte. Deze plant heeft me die jaren beschermd tegen blikseminslagen en ander ongerief. Hij wordt dan ook wel Donderblad genoemd.  Op 11 juli 2017 heb ik er al uitgebreid over geschreven. 

De Spinnenwebhuislook heeft dezelfde krachten , maar ook , en daar heb je de naam, is de top bedekt met een op spinnenweb gelijkend weefsel. Ook een prachtplant die net als mijn Huislook, groeit en bloeit op een rotsbodem. 

Op onderstaande foto nog eens de bij mij groeiende Huislook. Het water dat ie nodig heeft slaat hij op in de bladeren,  die dik en een beetje vettig aanvoelen. Door dat vet verdampt hij nauwelijks water. Laat Donar maar donderen.

Dikrandtonderzwam 2

 Op 27 juli schreef ik over de vreemde paddenstoel op een stobbe in mijn tuin, in tegenstelling tot de meeste paddenstoelen is deze nog steeds aanwezig en groter geworden. Bijna alle soorten paddenstoelen zijn na een paar dagen weer verdwenen, deze niet. Dat was ook de verwachting, tonderzwammen kunnen lang zitten. 

Voor de rest is me de functie van het witte en het bruine niet geheel duidelijk, waar worden de sporen gevormd. Ik vermoed in het bruine.  Maar als ik mijn tonderzwam vergelijk met andere tonderzwammen blijkt dat de kleuren op andere foto's omgekeerd zijn: de bovenkant is bruin, de onderste helft is wit. Ook  het blad van de Mycologische Vereniging geeft het omgekeerde kleurverschil te zien, boven bruin, onder wit. Nog steeds heb ik niet ontdekt waar de sporen worden gevormd.

5m. onder NAP

 Ik ben weer terug uit de bossen en kan m'n hart ophalen in de eigen tuin die 5 meter onder NAP ligt.  Ik ben altijd blij de kathedraal van Vinkeveen weer boven het geboomte te zien uitsteken. Ik had de telelens weer bij me maar heb hem nog nooit in de bossen gebruikt. De Wolf was weer eens afwezig, hoewel ik in de buurt van een roedel zat.

Geef mij de weilanden van Demmerik , de Gagel en de Derde Bedijking  maar, veel meer te beleven. Alhoewel het momenteel rustig is met waterwild, de eenden zitten in het eclipskleed de rui te beleven. Weinig actie. 

De klimop is de bloei gestart met de nodige bezoekende wespen, zweefvliegen en vleesvliegen. Op de foto de Doodskopzweefvlieg. Op het borststuk kun je met wat fantasie een doodskop ontwaren.

Vos

 In  de begroeing vond ik de keutel van een Vos. Het beest heeft zich te goed gedaan aan de Wilde Kers. De keutel zat vol met de steenvruchten van de kers die her en der over het terrein verspreid staat.

Verder heb ik een filmpje genomen met de infraroodcamera bij de verdronken muis van gister,  van de Vos die het beestje heeft geroken en opgepeuzeld. Vossen zwervend tussen de caravans en vouwwagens.  Helaas lukte het niet om een tweede keer het filmpje te zien. Oorzaak? 

Dode muis in m'n slabak

 Ik had de tonijnsalade aangemaakt met olijfolie ipv zonnebloemolie. Nog nooit gedaan en zal het ook niet weer doen. De smaak was goed maar vet, tot en met vet. De slabak kwam vet uit de vaat. Om dat de bestrijden had ik de bak gevuld met wat gebruikt vaatwassop en in de voortent gezet. Het zou 's nachts wel oplossen zo was de gedachte. 

De volgende morgen, vanochtend dus, zag ik de slabak die ik al weer vergeten was, in de voortent staan met wat zwarts er in. Vanuit de verte leek het wel een keutel, maar dichterbij bleek het een muis te zijn. !!?? Dood. Ik vermoed verdronken in het sopje dat er nog inzat. Maar heeft dat beest dan geen poging gedaan eruit te klimmen? Maar hoe komt dat beest erin??  Maar de wand zal te glad geweest zijn om boven te komen. RIP. Volgens de computer van waarneming.nl is het een Gewone Bosmuis. Komt hier talrijk voor.

Mikiola fagi

De meeste Beuken hebben ze niet, een enkele wel: de Beukengalmug. Hier de gal. De determinatie-computer van Waarneming.nl  liet me in de steek, dus mijn aloude vriend  Het gallenboek van Docters van Leeuwen (1957) gepakt en de Beuk opgezocht. Ik kwam al gauw uit op de Mikiola Fagi, oftewel de Beukengalmug. Keiharde gallen, aan de bovenkant van het blad, meestal geplaatst op een nerf. Binnenin een kamertje met een larfje voor de de galmug. In de nazomer is de gal rijp en valt op de grond, alwaar de verpopping plaatst vindt. 

Groot Schildmos

 Dit korstmos heeft grote lobben, thallus (plantenlichaam) bladvormig. Door het hele land verspreid, zelfs Wadden behalve Ameland.

Haagbeuk

 Zomaar een voor mij nieuwe soort ontdekt: Haagbeuk. Ik moest flink zoeken in de boeken maar kwam er door de foto toch uit. Eerst dacht ik aan de vleugeltjes van de Esdoorn, maar elke vrucht heeft drie slippen, waar van de middkelste het grootst is. Binnenin zitten meestal twee vruchtjes, ook bruin. Het is geen familie van de Beuk maar komt uit de Berkenfamilie ! Het is de waardplant voor talloze macro-vlinders, vooral motten brengen graag een bezoek. Verwarrend is de naam , het is zoals gezegd geen familie van de Beuk. Een Beukenhaag is iets anders dan een Haagbeukenhaag.

Wants met opvallend pak

 Pyjamawants of Gevangeniswants verwijzen naar de kleuren. Zwart en rood , opvallend. De bloem van de Peen is uitgebloeid en vormen de bloemetjes een holle bol. Vaak zitten er deze wantsen in.

Carpocoris.

 Peen heeft een schermbloem, waarvan de uitgebloeide bloemen aan het eind zich naar elkaar toebuigen en een soort holte vormen waarin bijv. de Gevangeniswants graag onderdak zoekt. Deze twee zijn geen Gevangeniswantsen maar wantsen van het geslacht Carpocoris. Ook wel de familie van de Schildwantsen genoemd. 

Zwavelzwam

 Grote paddenstoel die vooral voorkomt op dood hout.  Als ze jonger zijn hebben ze een lichtbruine-oranjekleur.Dat dode hout zit hier wel onder de paddenstoel en de grond. Dit is een oud exemplaar want uitgebleekt.

Cornus canadensis

 Weer eens een andere Kornoelje. Of je deze de Canadese Kornoelje mag noemen betwijfel ik. In ieder geval voor mij weer een nieuwe soort. Gefotografeerd in de Botanische Tuinen .

Ik ben er inmiddels achter dat in gewoon nederlands de kwekers het een Kruipende Kornoelje noemen. Het is een bodembedekker, hij blijft dus laag bij de grond. Uitgebloeid schijnt er een rode bes aan te komen, ik ben benieuwd.  

Muurhagedis

 Afgelopen weekend in de Botanische Tuinen Universiteit Utrecht geweest: overweldigend wat een planten. Ik wilde wat foto's nemen , maar daar is geen beginnen aan. Elke plant is weer van een andere soort en elke  plant heeft weer een andere bloem. Ben alleen maar op het rotseiland geweest, daar had ik genoeg aan. Dat betekent dat ik daar vaker naar toe moet, er zijn andere interessante afdelingen. 

Heb alleen een diertje gefotografeerd dat ik niet kende, tenminste bij mij in de polder niet: de Muurhagedis. Prachtig beestje. Op de rotsen. Schijnt vrij zeldzaam te zijn. 

Blauwvleugelsprinkhaan

 Bij deze sprinkhaan besef je eens weer dat Sprinkhanen ook kunnen vliegen en niet alleen springen. Toen dit exemplaar wegvloog dacht ik aan een blauwgekleurde vlinder, maar welke? In rust bleek het een sprinkhaan te zijn. Met blauwgekleurde achtervleugels. Zand- en heidevelden zijn het biotoop. Komt algemeen voor maar je moet wel geluk hebben, 

Gewone Oeverlibel (?)

 De meest voorkomende in mijn tuin, maar ook blijkbaar hier op de Utrechtse Heuvelrug. Zonder computer had ik het niet geweten, ik was nooit op een Gewone Oeverlibel gekomen. Het is een oud vrouwtje waarvan de kleur is verschoten naar bruin. Jongere vrouwelijke exemplaren zijn geel. Zij is zelfs een beetje licht berijpt, ook vermeld in het Libellenboek. 

Een Grasmot

 Weer eens een beestje. In het Lupineveldje was het veel drukker met insecten als de vorige week. Wakker geregend? Het sprong en fladderde alle kanten op. Vandaag een familie-lid van de Grasmotten. De Variabele Grasmot. Dit exemplaar is behoorlijk wit, veel grasmotten hebben een licht- tot donkerbruine kleur. Vandaar de naam Variabel. Mooie onopvallende groene ogen . Het is een Macro, maar toch aan de wat grotere kant.

Herfst??

 Het lijkt wel herfst onder de Beuken. Het pad eronder ligt vol met bladeren  die afgevallen zijn. Door de regen. Ik heb geen andere verklaring. Je zag de laatste weken de Beuken aan de buitenkant steeds bruiner worden. Droogte , vroege herfst. De bruine bladeren hadden alleen nog een paar tikken van regendruppels nodig los te breken op het kurklaagje in de steel . De boom beschermt zichzelf tegen teveel vochtverlies door de bladeren en maakt een kurklaagje met gevolg bruine bladeren. En nu liggen ze op de grond, klaar om te verrotten. Ze hebben hun werk gedaan.

Als een inktvis.

Typisch voor een zandverstuiving, een Dennenboom met zijn wortels boven de grond die als een inktvis ze alle kanten op stuurt. Ik ga er vanuit dat het jonge boompje dat deze grote Den gevormd heeft eerst gewoon wortels onder  de grond had. In de loop van zijn leven is er steeds meer zand rond en onder de wortels verdwenen. Hij was niet de enige, in de verte zie je er nog één. Er zit nog wel leven in deze stronk, aan de kale omhoog stekende en gebogen tak zit een takje met groen. Allemaal dennennaalden, twee aan twee. 

Knolrus

 Russen in weilanden genoeg, ( en dan bedoel ik de plant,) vooral op de niet bemeste stukken . Maar die zijn nogal lang en heten Pitrus. In de omgeving waar ik nu ben , in het landgoed De Treek-Henschoten , ligt een klein vennetje, nee,  niet het Henschotermeer, maar vennetje Het Heihuis. Evenals vele vennetjes staat het op uitdrogen. Er is nog een klein plasje over. Op wat een tijdje geleden nog bodem van het vennetje was, staat een kleine rus met een rode gloed: de Knolrus. Een klein knolletje als bloemen rood gekleurd. Op de foto hebben alle bloemen nog een waterdruppel bij zich. 

Gemeente-oerwoud heeft gewonnen.

 Lang heeft de Italiaanse Aronskelk het volgehouden, een groei-en bloeiplek in het Gemeenteplantsoen achter mijn huis. Volop witgeaderde bladeren en aan het eind kwamen allemaal oranjevruchtaren omhoog. Dit jaar voor het eerst een mager zootje, bijna geen bladeren meer en een enkele rode vruchtaar. Het plantsoen is geen plantsoen meer maar een oerwoud, Dicht gegroeid met Gele Kornoelje waarin je bijna geen hand meer voor ogen kunt zien. Te weinig licht voor de Aronskelk. Ben benieuwd of de plant er volgend jaar nog staat. 

PS ik heb een tijdlang de Aronskelk een Gevlekte genoemd maar het is toch heus een Italiaanse, bladeren  witgeaderd. 

Gelderse Roos.

 U kent 'm vast wel , de Gelderse Roos. In ieder geval wel de bloem: grote schermen met aan de randen de geslachtloze grote bloemen en middenin onooglijke, maar  mannetjes en vrouwtjes. Die moeten het werk doen, vruchten vormen. Mijn speurend oog werd getrokken door de rode bessen en had in eerste instantie niet in de gaten dat het de Gelderse Roos was. Weer een poos geleden dat ik die op naam bracht. Ik geloof dat vogels er niet al te dol op zijn, tenminste de boom hangt vol. Ze vallen bij rijpheid op de grond.