Haagbeuk

 Zomaar een voor mij nieuwe soort ontdekt: Haagbeuk. Ik moest flink zoeken in de boeken maar kwam er door de foto toch uit. Eerst dacht ik aan de vleugeltjes van de Esdoorn, maar elke vrucht heeft drie slippen, waar van de middkelste het grootst is. Binnenin zitten meestal twee vruchtjes, ook bruin. Het is geen familie van de Beuk maar komt uit de Berkenfamilie ! Het is de waardplant voor talloze macro-vlinders, vooral motten brengen graag een bezoek. Verwarrend is de naam , het is zoals gezegd geen familie van de Beuk. Een Beukenhaag is iets anders dan een Haagbeukenhaag.

Wants met opvallend pak

 Pyjamawants of Gevangeniswants verwijzen naar de kleuren. Zwart en rood , opvallend. De bloem van de Peen is uitgebloeid en vormen de bloemetjes een holle bol. Vaak zitten er deze wantsen in.

Carpocoris.

 Peen heeft een schermbloem, waarvan de uitgebloeide bloemen aan het eind zich naar elkaar toebuigen en een soort holte vormen waarin bijv. de Gevangeniswants graag onderdak zoekt. Deze twee zijn geen Gevangeniswantsen maar wantsen van het geslacht Carpocoris. Ook wel de familie van de Schildwantsen genoemd. 

Zwavelzwam

 Grote paddenstoel die vooral voorkomt op dood hout.  Als ze jonger zijn hebben ze een lichtbruine-oranjekleur.Dat dode hout zit hier wel onder de paddenstoel en de grond. Dit is een oud exemplaar want uitgebleekt.

Cornus canadensis

 Weer eens een andere Kornoelje. Of je deze de Canadese Kornoelje mag noemen betwijfel ik. In ieder geval voor mij weer een nieuwe soort. Gefotografeerd in de Botanische Tuinen .

Ik ben er inmiddels achter dat in gewoon nederlands de kwekers het een Kruipende Kornoelje noemen. Het is een bodembedekker, hij blijft dus laag bij de grond. Uitgebloeid schijnt er een rode bes aan te komen, ik ben benieuwd.  

Muurhagedis

 Afgelopen weekend in de Botanische Tuinen Universiteit Utrecht geweest: overweldigend wat een planten. Ik wilde wat foto's nemen , maar daar is geen beginnen aan. Elke plant is weer van een andere soort en elke  plant heeft weer een andere bloem. Ben alleen maar op het rotseiland geweest, daar had ik genoeg aan. Dat betekent dat ik daar vaker naar toe moet, er zijn andere interessante afdelingen. 

Heb alleen een diertje gefotografeerd dat ik niet kende, tenminste bij mij in de polder niet: de Muurhagedis. Prachtig beestje. Op de rotsen. Schijnt vrij zeldzaam te zijn. 

Blauwvleugelsprinkhaan

 Bij deze sprinkhaan besef je eens weer dat Sprinkhanen ook kunnen vliegen en niet alleen springen. Toen dit exemplaar wegvloog dacht ik aan een blauwgekleurde vlinder, maar welke? In rust bleek het een sprinkhaan te zijn. Met blauwgekleurde achtervleugels. Zand- en heidevelden zijn het biotoop. Komt algemeen voor maar je moet wel geluk hebben, 

Gewone Oeverlibel (?)

 De meest voorkomende in mijn tuin, maar ook blijkbaar hier op de Utrechtse Heuvelrug. Zonder computer had ik het niet geweten, ik was nooit op een Gewone Oeverlibel gekomen. Het is een oud vrouwtje waarvan de kleur is verschoten naar bruin. Jongere vrouwelijke exemplaren zijn geel. Zij is zelfs een beetje licht berijpt, ook vermeld in het Libellenboek. 

Een Grasmot

 Weer eens een beestje. In het Lupineveldje was het veel drukker met insecten als de vorige week. Wakker geregend? Het sprong en fladderde alle kanten op. Vandaag een familie-lid van de Grasmotten. De Variabele Grasmot. Dit exemplaar is behoorlijk wit, veel grasmotten hebben een licht- tot donkerbruine kleur. Vandaar de naam Variabel. Mooie onopvallende groene ogen . Het is een Macro, maar toch aan de wat grotere kant.

Herfst??

 Het lijkt wel herfst onder de Beuken. Het pad eronder ligt vol met bladeren  die afgevallen zijn. Door de regen. Ik heb geen andere verklaring. Je zag de laatste weken de Beuken aan de buitenkant steeds bruiner worden. Droogte , vroege herfst. De bruine bladeren hadden alleen nog een paar tikken van regendruppels nodig los te breken op het kurklaagje in de steel . De boom beschermt zichzelf tegen teveel vochtverlies door de bladeren en maakt een kurklaagje met gevolg bruine bladeren. En nu liggen ze op de grond, klaar om te verrotten. Ze hebben hun werk gedaan.

Als een inktvis.

Typisch voor een zandverstuiving, een Dennenboom met zijn wortels boven de grond die als een inktvis ze alle kanten op stuurt. Ik ga er vanuit dat het jonge boompje dat deze grote Den gevormd heeft eerst gewoon wortels onder  de grond had. In de loop van zijn leven is er steeds meer zand rond en onder de wortels verdwenen. Hij was niet de enige, in de verte zie je er nog één. Er zit nog wel leven in deze stronk, aan de kale omhoog stekende en gebogen tak zit een takje met groen. Allemaal dennennaalden, twee aan twee. 

Knolrus

 Russen in weilanden genoeg, ( en dan bedoel ik de plant,) vooral op de niet bemeste stukken . Maar die zijn nogal lang en heten Pitrus. In de omgeving waar ik nu ben , in het landgoed De Treek-Henschoten , ligt een klein vennetje, nee,  niet het Henschotermeer, maar vennetje Het Heihuis. Evenals vele vennetjes staat het op uitdrogen. Er is nog een klein plasje over. Op wat een tijdje geleden nog bodem van het vennetje was, staat een kleine rus met een rode gloed: de Knolrus. Een klein knolletje als bloemen rood gekleurd. Op de foto hebben alle bloemen nog een waterdruppel bij zich. 

Gemeente-oerwoud heeft gewonnen.

 Lang heeft de Italiaanse Aronskelk het volgehouden, een groei-en bloeiplek in het Gemeenteplantsoen achter mijn huis. Volop witgeaderde bladeren en aan het eind kwamen allemaal oranjevruchtaren omhoog. Dit jaar voor het eerst een mager zootje, bijna geen bladeren meer en een enkele rode vruchtaar. Het plantsoen is geen plantsoen meer maar een oerwoud, Dicht gegroeid met Gele Kornoelje waarin je bijna geen hand meer voor ogen kunt zien. Te weinig licht voor de Aronskelk. Ben benieuwd of de plant er volgend jaar nog staat. 

PS ik heb een tijdlang de Aronskelk een Gevlekte genoemd maar het is toch heus een Italiaanse, bladeren  witgeaderd. 

Gelderse Roos.

 U kent 'm vast wel , de Gelderse Roos. In ieder geval wel de bloem: grote schermen met aan de randen de geslachtloze grote bloemen en middenin onooglijke, maar  mannetjes en vrouwtjes. Die moeten het werk doen, vruchten vormen. Mijn speurend oog werd getrokken door de rode bessen en had in eerste instantie niet in de gaten dat het de Gelderse Roos was. Weer een poos geleden dat ik die op naam bracht. Ik geloof dat vogels er niet al te dol op zijn, tenminste de boom hangt vol. Ze vallen bij rijpheid op de grond. 

Beuk.

 Nog even en de Beukennootjes komen te vallen. Ze komen twee aan twee uit de vruchtdozen, op de foto grof behaard. De nootjes zijn geliefd bij Wilde Zwijnen, die ook Eikels niet versmaden. Je ziet momenteel veel Beuken omwikkeld met jute. Dat is om zonnebrand bij de boom te voorkomen. Vooral Beuken hebben daar last van. De dunne schors is te dun voor de brandende zon. Houtvaten en zeefvaten die er vlak onder liggen worden beschadigd. De bosbeheerders omwikkelen de stammen  met jute. Soms zijn de nootjes eetbaar, vaak zit er niks in.

Spinnenweb, maar welke?

 Er zijn meerdere soorten spinnenwebben, het bekendste is ongetwijfeld het Wielweb van de bijvoorbeeld de Kruisspin. Straks in het najaar uitbundig gesponnen in allerlei heggen en ander geboomte.  Maar ze zijn er nu al , vaak met een miniscuul Kruisspinnetje. Die groeien met de dag.

Maar dan: Zou het een Trechterweb kunnen zijn? Met een trechter waar het spinnetje zich in verbergt en wacht op een prooi. Geen trechter gevonden.

Een Hangmatweb? Kijk 's morgens met wat vocht in de lucht maar eens naar een Coniferenhaag, het stikt van de hangende webjes. Geen spin te bekennen, die zit verborgen in de heg.

Een Kaardeweb, gemaakt door een Kaardertje, spinnen die een dicht weefsel spinnen met een zeefplaat waardoor er een ragfijnig spinsel ontstaat.

Een Wirwarweb, dat lijkt het meest op de foto. Vaak dicht bij de grond . 

Kortom , ik weet het niet. Ik kan in de literatuur, boeken en internet , geen goedgelijkende foto vinden. Voorlopig houd ik het op een Wirwarnet.

Steenrode Heidelibel

De mannetjes van de Steenrode Heidelibel doen hun naam eer aan,  geheel rood achterlijf, de vrouwtjes daarentegen zijn zuinig op hun rode verfkwast en hebben hoogstens een lik rood aan de bovenkant van het achterlijf. Zoals hier op de foto. Wel genomen in de buurt van heideveldjes maar komt hier ( bos en heide) overal voor. Al eerder waargenomen en beschreven. 

Blauwtjes, tientallen in het boek.

Een Blauwtje in de heide, dan denk je toch direct aan een Heideblauwtje? Maar het boek erbij en de computer van waarneming.nl  gaven beide duidelijk aan dat het een Boomblauwtje is, vooral de onderste foto gaf de doorslag, een vrouwtje met brede donkere randen aan de vleugels.   Met veel geluk nam ik onderstaande foto. De vlinder vloog en dartelde voor de camera langs. Op goed geluk heb ik wat foto's van de vliegende vlinder genomen en er zat één tussen die scherp was. 

Ik was verbaasd over de grote Blauwtjes-familie. Ook genoeg blauwtjes die zo bruin als riet zijn. 

Natuurbrand

 Verschillende branden branden nog ver weg in Nederland, maar vanmiddag tijdens mijn rondje fietsen zag ik op een weilandje ( ik ben nog steeds op zoek naar de juiste benaming door het Utrechts Landschap) die overal in de bossen liggen, een zwarte plek : duidelijk brand. De gele kleur wordt veroorzaakt door uitdrogend gras, en geen vlas of iets dergelijks. maar welke grassoort weet ik niet. Gelukkig maar een klein oppervlak. Welke idioot hier bezig geweest is?

Uitgebloeide Gele Kamille

 Bijna uitgebloeid, deze Gele Kamille. In volle bloei heeft een bloem ook nog gele lintbloempjes, maar die ontbreken bij deze Composiet. Het gele hart staat nog. In deze bol vindt vruchtvorming plaats. In vroeger dagen werd de bol wel gebruikt om verf te kleuren, hij werd dan ook wel "verfkamille" ge-noemd. Foto genomen op het Lupinenveld van de camping. Het is een met onkruidzaden ingezaaid stuk land in de vorm van Nederland met daarop houten staketsels op de plek met een RCNcamping. 

Ratelaar

Deze groep behoort tot de veldsprinkhanen, en zal hoogstwaarschijnlijk een Ratelaar zijn. De naam komt van het geluid dat ze produceren. Het is een mannetje omdat hij naar achteren tot wat rood aanloopt. Bij vrouwtjes ontbreekt dergelijk rood. Het is een zeldzamere variant , meestal is het groen bovenop het beest bruin. 
 

Gele Plomp

 Twee knoppen van een Gele Plomp, de onderste een duidelijk voorbeeld van een uitgebloeide bloem, die heeft de vorm van een kruik of fles. We noemen de Gele Plomp ook wel eens de Waterkruik. 

De andere knop is groter raadsel. Is het een aangevreten bloemknop of is het een aangevreten vrucht? Ik kan me niet voorstellen dat, als het een bloemknop zou zijn geweest, je dit  stoppen met groei zou  zien. Als het een vrucht zou zijn geweest krijgen we ook een destructie van de bloembodem.  En dat zien we De bloembodem degenereert en verdwijnt binnenkort We houden het dus op een aangevreten vrucht. De zaden zijn maar wat lekker voor waterratten, muskusratten, andere ratten. Kreeften zou kunnen, vogels ook, maar gezien de grootte twijfel in aan een smullende Meerkoet..

Ik onderga de hitte momenteel niet in polder Demmerik maar op de Utrechtse Heuvelrug. Rustig zitten en drinken, veel drinken. Maar misschien keer ik toch even terug naar de polder.

Distelvlinder

 Je zou niet zeggen dat deze Distelvlinder er een paar duizend kilometer vliegen er op heeft zitten. Elk jaar, het ene wat meer als het andere, komt deze vlinder uit Zuid-Europa onze kant op. Het ene jaar zie je ze nauwelijks, het andere jaar krioelt  het ervan. Elk jaar brengen ze hier , met ei en rups, een generatie voort. Een deel sterft , het andere deel keert terug naar Zuid-Europa. Ze kunnen hier niet overwinteren. Ze worden veel op nectarplanten aangetroffen, niet op rottend fruit.