Alle Brandkruidbloemen bloeien

 

Het Brandkruid (Phlomis) behoort tot de Lipbloemigen. De kelk- en kroonbladen zijn met elkaar vergroeid tot de lipbloem. Een onderstuk en een bovenstuk. Als de hommel ( bijv.) landt op het onderstuk komen door hefboomwerking de meeldraden naar beneden waar op dat ogenblik het beestje zich bevindt om honing te  scoren. De helmhokken van de meeldraad komen  daarbij op de rug van de hommel en wordt er door de beharing wat stuifmeel afgestreken. 

In het bosje meeldraden zit ook de stijl, een vrouwelijk orgaantje. Deze stijl vangt "vreemde" stuifmeelkorrels op en transporteert ze naar het vruchtbeginsel dat veel dieper in de bloem zit. Daar vindt de bevruchting plaats.

Op de uitkijk

 Het vinden van het Grutto-nest en beschrijven ervan  op woensdag j.l. houdt me weer bezig. Gijs wil daar wel maaien maar zolang dat nest daar zit gebeurt het niet. Tenminste voorlopig niet. Maar ik reken elke dag op het uitkomen van de eieren. Vanochtend stond pa-Grutto op het hek op wacht en alarmeerde toen ik aan de andere kant  dat perceel betrad. Een paar meter verder en toen vloog ma ook al op. Beide vogels alarmeerden. Zouden er jongen zijn? Gelet op de lengte van het gras en de  broedduur, moet dat eerstdaags wel gebeuren. 

Ik liep over 2 terug, oude plasdras met mini-groei in het midden daar water heeft gestaan en langs de kant wat hoger gras. Hier worden de koeien niet vet van. Pa Grutto stond weer op zijn paal en alarmeerde, niet zo fanatiek als daar net. serie foto's genomen en tot mijn verbazing stond er ook een Gele Kwikstaart op. Die zie ik hier wel vaker. Benieuwd of de kwik ook op uitkijk stond.

Anjerbladroller.

 

Door het warme weer lijkt het wel of er meer insecten vliegen. Zo trof ik op het blad van de Laurier een miniscuul vlindertje aan: de Anjerbladroller. Behoort tot de familie van de motten. Over de hele wereld zijn er duizenden soorten , in ons land zo'n 350 die beschreven zijn. Uit de eitjes die ze op een blad leggen komt een rups, die met bepaalde technieken zoals doorbijten van de nerven,  er voor zorgt dat het blad zich kan oprollen. In de rol verpopt het rupsje zich en komt er een vlindertje uit. Deze mot doet dat vooral bij de Anjers.

Gierzwaluwen op zoek

Een paar jaar terug, zie logje 9 juli 2018, zag ik dit verschijnsel bij mijn buren die een soort hoekhuis bewonen, nu zag ik  hetzelfde , terwijl ik in de tuin zat, bij mijn achterburen: Gierzwaluwen die grote cirkels vlogen rond de nok van het huis. De cirkels werden steeds kleiner en op een gegeven ogenblik klemden ze zich even vast aan de muur vlak onder de nok. Ik veronderstel dat ze op zoek waren naar een geschikte nestplaats. Blijkbaar is er onder de noksteen op een hoek een geschikte ruimte. De laatste twee dagen zie ik ze niet meer, plaats ongeschikt? 

Ad van Uchelen, IVNvogelaar,  heeft al jaren Gierzwaluwen in nestkasten op zolder. Doet verslag van deze broedgevallen op een website: gierzwaluwen.website. Zijn naam wordt op meerdere websites genoemd. Even zoeken.

 

Broedende Grutto

                                                       Zoekplaatje: zoek het Gruttonest.

Deze Grutto hield ons, Gijs en Sneuper,  al dagen bezig met of de jongen of het nest. Elke keer als we perceel 3, met uitbundige kruidengroei en geen bemesting en laat maaien, naderden werd er door een Grutto alarmgeslagen. We dachten dat er jongen op perceel 2 zaten, later op perceel 4 of jongen op perceel 3. Er moet binnenkort worden gemaaid op dit perceel maar wat doe je als je jongen vermoedt. Vlaggen! ik heb een aantal vlaggen gemaakt met een vuilniszak en verspreid over 3 neergezet. Maar het waaide nauwelijks! Weidevogels nemen hun jongen mee naar een ander perceel als ze de hele nacht het geritsel van de vlaggen horen.  Gisterochtend ben ik weer eens perceel 3opgelopen en verdraaid daar kwam een Grutto om hoog maar zag niet waar.  Daar kun je niet meer zoeken, zie foto. Na een broedende Kieviet op 5 te hebben gecontroleerd, had 4 eieren dus wordt er gebroed, weer terug naar 3. Ben op m'n driepootje in het riet gaan zitten met uitzicht op het hele perceel. Na een kwartiertje kwam een Grutto aangevlogen, die daalde neer achteraan perceel 3. Even laten rusten en ben toen al speurend het perceel opgelopen. Plotseling spatte een Grutto omhoog en alarmeerde. Ben er naar toe gelopen constant die plek in de gaten houdend. Na wat gezoek  een nest met vier eieren. Eindelijk probleem van de alarmerende Grutto opgelost. Heb een neststok gezet.

Op de foto het nest! De donkere vlek links net boven het midden is het nest. Grutto's broeden graag in een weiland met lang gras. Deze is begonnen met broeden toen het gras nog niet zo lang was, .maar gedurende de broedtijd, plm. 26 dagen, is het gras gegroeid. Vooral Witbol is wit en langer geworden.. 

Kuifeend met jongen.

Dit jaar nog niet veel eeendennesten gevonden, een nest langs de slootkant is meestal van de Kuifeend of de Krakeend, een Slobeend zit midden op het weiland . Een Wilde Eend kan overal zitten. M'n eerste nest langs de slootkant leek een Krakeend maar er lag schijt op de eieren, dan is het een Slobeend. Geen Kuifeend, er vloog een ander wijfje weg. Maar het vrouwtje Kuifeend dat ik vanmorgen tegenkwam was duidelijk met 5 jongen. Ze voelde zich overvallen, ze sloeg met vleugels op het water en ging al vleugelslaande in tegengestelde richting van de jongen. Ze probeerde me weg te lokken met de verlammingsverschijnselen, maar dat lukte niet. 

Nog nooit hier gezien.

 Ik had de infrarood camera weer eens aan een hekpaal opgehangen,  die bij de broedende Kieviet liet alleen maar Kieviet naar het nest zien gaan en zitten. Klaar, ruim 200 filmpjes. Slechts één was de moeite waard: een overstekende Roerdomp. Nu na twee dagen filmen 243 filmpjes. Ik ben ze aan het verwerken. Tot nog toe weer één de moeite waard, die van een voorbijtrekkende Vos! Dit is de eerste keer dat ik een Vos in polder Demmerik zie. Ben ik even blij dat alle nesten zijn uitgekomen en de Vos geen voedsel heeft opgeleverd. Misschien heeft ie een jong te pakken gekregen. 

Alleen groot beeld bij een laptop.

Gepredeerd

 Gelukkig vind ik de meeste eieren  in een nest, een enkele keer ver van een nest gepredeerd zoals op de foto. Dit is een ei van een Meerkoet. De vogel die bijna in elke sloot wel een nest heeft of heeft gehad.  Ik vind ze niet vaak , gelukkig, maar hier heeft een Zwarte Kraai toegeslagen. Zwarte Kraaien nemen een ei in de snavel en peuzelen het een eind verder op. Herkenbaar aan de vorm van het gat. Een beetje opzij met een rafelige rand. Niet het werk van bijvoorbeeld een Vos, die drukt het ei plat met zijn snuit. Het is geen ei met een embryo geweest, in het ei zit overal dooiergeel. Een embryo neemt de dooier op in het lichaam als voedselbron. 

De eerste

 Het Brandkruid ( Phlomis) bloeit. Dit is de eerste bloem. Nooit gedacht dat dit zou gebeuren nadat mijn kippen de plek van de Phlomis volkomen kaal hadden gepikt. Letterlijk geen groen meer te zien. De kippen zijn verhuisd naar een andere opa in Brabant, die maar al te blij was met nieuwe kippen. Heeft daar niet lang geduurd, mijn kippen zijn daar al lang opgepeuzeld door een Buizerd of Havik . Maar ik heb mijn Brandkruidveldje terug. Laat de Hommels maar komen.

Begin en einde

Begin van het leven, hier bij de Wantsen. Ze waren aan het vrijen in de jongste uitlopers van de  Vuilboom, de boom die mijn hovenier Tonnie vorig jaar afgezaagd heeft. Nog geen bladluis gezien, ik vraag me af of de wantsen ze wel hebben ontdekt. Maar is een Bladluis voedsel voor een Wants?  De beide Groene Schildwantsen bedrijven de liefde met de ruggen naar elkaar toe. Dit kan uren duren. De genitalien zijn zo gebouwd dat ze in elkaar klikken om het sperma door te geven. De eitjes worden gelegd aan de achterzijde van een blad. Zie ook 15 aug. 2023.

Einde van het leven. Elk organisme eindigt met de dood. Zo ook deze Haas gevonden gewoon op een weiland. Heeft niet meer de kracht en de puf gehad om een plekje onder een struik te vinden, hij is midden in het gras bezweken. Dit weiland is nog niet gemaaid vandaar het uitgedroogde lijk van een Haas. Is ook niet ten prooi gevallen aan aaseters zoals Buizerds, Zwarte Kraaien en Meeuwen., De kop is behoorlijk toegetakeld maar de rest van het lichaam is aan het verteren binnen de huid. Ik zie ook geen maden.

Bont Zandoogje

 Een verrassing in de achtertuin: een Bont Zandoogje gefotografeerd. Prachtig beestje. Bijna altijd in de voortuin, dit is de eerste keer in de achtertuin. Oorzaak?  Komt voor op diverse grassoorten ( heb ik niet in de voortuin) en op beschaduwde plaatsen. Heb ik genoeg in de voortuin. Dus vandaar? Aan de bovenkant van de voorvleugel bevindt zich één zwartgekernde oogvlek, op de achtervleugel zijn het drie zwartgekernde oogvlekken. 

Prooi

 Mannetje Bruine Kiekendief op weg naar broedend vrouwtje met prooi. Even later vloog hij weer weg met lege poten. 

Gecrasht.

Deze  gecrashte Langpootmug heeft de aanvaring met een webdraad niet overleefd. Van binnen uit opgedronken door de webmakende spin. 

Gecrasht is onlangs ook mijn laptop, vandaar mijn afwezigheid de laatste dagen. Plotseling bij het maken van Sneuper in het afgelopen weekend, alles op zwart. Paniek, geen enkele poging slaagde om de computer weer aan de praat te krijgen. Dus op naar het deskundige nageslacht, de jongste kon mij maandagochtend helpen. Dan werkt hij thuis. Het lukte hem ook niet. Maar ontdekte wel de oorzaak van het zwarte scherm na veel gezoek : de laptop zelf was nog intact maar de software was gecrasht. En dat met behulp van A1 !! Alles op de laptop werd verwijderd, ook een sloot met foto's voor Sneuper, en kreeg de laptop een injectie via een USBstick met daarop  Windows voor een nieuw begin. Dat lukte gisteravond en nu ben ik aan het wennen aan  de jongste versies van Windows  en DPP, het fotobewerkingsprogramma van Canon,  en nog wat van die programma's. 

Maar ik kan weer een Sneuper maken. Joost bedankt.

 

Zwarte Stern

 De Zwarte Sterns zijn ook terug, ik had een aantal dagen geleden al een enkele gespot, nu is de grote groep weer neergestreken in Polder Demmerik. Ze gaan broeden op vlotjes die zijn neergelegd door de boeren en vrijwilligers. Bij Gijs hebben we jaren ook een kolonie gehad, maar sinds we merkten dat de jongen dienden als voer voor de Kleine Mantelmeeuwen uit het reservaat zijn we daarmee gestopt. Die vraatzucht is verschrikkelijk. Hoe de andere kolonies in het reservaat  bij sommige boeren het volhouden is mij een raadsel. Ik heb richting het gemaal aan het eind van de Demmerikse Kade in de Putakker jarenlang de kolonie beheerd tot dat daar ook de vraat van de Mantelmeeuwen toesloeg. Ik had daar op een gegeven ogenblik 30 jongen die voorspoedig opgroeiden. Op een ochtend kwam ik er weer en vond "Wat is het stil".  Bleek dat er nog één jong tussen de Pompebladeren zat, de rest was verdwenen. Opgevreten door de Mantelmeeuwen. We dachten ook even aan een Vos, maar die verzuipt tussen de vlotjes. Schandalig. Ook in de kolonie bij Gijs was er predatie. 

Wil je Zwarte Sterns zien dan moet je gewoon een poosje op de Ter Aase Zuwe gaan staan en afwachten tot ze over de weg van de ene kant naar de andere kant vliegen. Als je geluk hebt zie je een grote groep boven een weiland de insecten oppikken van de koeievlaaien, zoals vanmorgen achter de boerderij waar eergister de koeien graasden en poepten.

Bruggetjes

 Mijn weidevogelweilanden liggen aan de Ter Aase Zuwe. Een prachtig gebied, zij het dat ik concurrentie heb van  het reservaat van Staatsbosbeheer dat aan het eerste gedeelte, vanaf de Schans gerekend, ook aan de Ter Aase Zuwe ligt. Als de Kievieten bij mij net zijn begonnen met de baltsvluchten zijn de Kievieten in het reservaat al 1minstens een week  bezig. Er liggen zonder twijfel veel eerder eieren als bij mij. Maar ja, ik mag daar niet komen. De laatste groepen Kolganzen vertrekken naar Siberie vanuit het reservaat. 

Overal in het reservaat bevinden zich bruggetjes om steeds een brede wetering te overbruggen. Wat schetst mijn verbazing dat er in de broedtijd volop, en het gaat maar door, aan de bruggetjes door een aannemer wordt gewerkt. Alleen de ijzeren balken zijn blijven staan, het dek is compleet vervangen door een nieuw dek. Van voor naar achteren in het reservaat.  In de broedtijd, NB. Dat ze bij Staatsbosbeheer niet beter nagedacht hebben omdat nu te doen. Boerenzwaluwen en Witte Kwikstaarten hebben altijd de bruggetjes gebruikt om te nestelen. Zeer tot mijn  blijdschap zag ik een paar Boerenzwaluwen onder een bruggetje dat klaar is, bezig met nestbouw. Zie foto. De vogel heeft wat materiaal in zijn snavel. Ik hoop dat de laatste bruggetjes ook snel klaar zijn zodat het broedseizoen nog niet verloren is.

Zaden Hangende Zegge

Deze Hangende Zegge is zomaar komen aanwaaien (niet letterlijk bedoeld) in mijn tuin, volgens de literatuur een zeldzame plant. Heeft er twee jaar over gedaan om te gaan bloeien en zaden te vormen. De bloeiwijze is aan bijna elke stengel dezelfde: één mannelijke bloem met stuifmeel, daaronder aan dezelfde stengel meestal drie vrouwelijke bloemen. Een dergelijke bloem noemen we een aar. Een aar bestaat uit honderden stampertjes met meestal drie  stempeltjes. Deze flesjes zijn eerst groen en schijnen naar verloop van tijd bruin te worden. Maar zover is mijn zegge nog niet. 

Groeit in grote delen van Europa , in Nederland alleen in Zuid-Limburg met uitschieters naar het noorden. Vandaar dat hij in mijn tuin staat.

Foto boven een rijpende vrouwelijke aar, foto beneden een volledige plant met aan het eind van de steel een bruine mannelijke bloem en daaronder drie vrouwelijke aren.

 

Franse Veldwesp

 Nee, dit is geen Limonadewesp, daarvoor is zijn achterlijf te lang en zijn de poten en de antennes geel. Verder zijn de vleugels gekleurd.  Bovendien vliegt deze veldwesp met hangende poten, een vermakelijk gezicht. 

Ik heb al vaker over deze veldwesp geschreven. Ook over de miskleun die ik maakte met zijn nest in mijn schuur. Er hing een bolletje met duidelijk zichtbare raten , ik dacht aan  een Limonadewesp bij zijn nest. maar toen ik me verdiepte in de literatuur kwam mijn fout aan het licht. Bij het nest van de veldwesp zijn de cellen van het nest zichtbaar, bij een Limonadewesp zijn ze niet zichtbaar, ze worden afgesloten met een dunne laag papier- en houtvezels. Franse Veldwespen steken bijna nooit, hoogstens als ze in levensgevaar zijn. 

Ik heb nog geen Limonadewesp gezien. 

Kale Jonker Cirsium palustre

 In mijn jonge jaren raakte ik in vervoering als ik een Kale Jonker op mijn pad tegenkwam. Zeldzaam op een stukje blauwgrasland ergens in Friesland. En als er dan ook nog Spaanse Ruiters ( Cirsium dissectum) stonden was mijn dag zeer geslaagd. 

De Kale Jonker hier groeit talrijk op een niet bemest en laat gemaaid perceel van mijn weidevogelgebied. De bloemen staan meestal op een kluitje aan het eind van de lange stengel die weinig bladeren heeft. Vandaar de naam. Hij komt vrij talrijk voor , behalve op zeeklei. Bij ons hebben we veen , vandaar het grotere aantal. De stengel is bezaaid met gestekelde vleugelranden, de kluwens bloemen hebben geen bladeren. Het is een kale soort.

Muskusratten.

 In sommige weteringen ( brede sloten) zie je ze niet, in andere daarentegen wel. Doorgeknaagde , drijvende stengels van de Gele Lis. De Gele Lis staat op het punt te gaan bloeien, maar wordt juist in deze tijd door de Muskusratten als voedsel gebruikt. De stengels zijn jong en stevig.  maar nog niet op zijn hardst.  Ze bijten de stengels onder water door en eten van de wortelstokken en verse stengels. De bovenstukken drijven daardoor op het water. Er is nog veel werk te verrichten door de muskusratten-bestrijders gezien de vele sloten waar ik bovenstaande stengels heb zien drijven.

Een mineerder.

 Het Robiniawolkje. Een zeldzame mineermot, microvlindertje, met mijnen als wolken. Deze motten leggen eitjes in een blad , het rupsje wat daar uit komt graaft zich een weg door het blad. Deze gangen noemen we mijnen. Je ziet een mijn steeds breder en dikker worden, want de rups wordt dikker. Op een gegeven ogenblik verpopt het rupsje zich. De mijnen van deze mineermot maakt geen gang maar een mijn met een wolkvorm, vandaar de naam wolkje. Robinia is een ander woord voor Acacia. Dit is een waardboom voor het vlindertje.

Bremschildwants

 Weer eens een wants en wel de Bremschildwants, een pracht beest. Een mooie gele zoom langs de buitenkant en mooie felrode pootjes en antennes. De kleur is afhankelijk van het seizoen, tussen rood-groen ( in najaar) en geelgroen. Vooral te vinden op de Brem, vandaar de naam. Verder op Lupine en Wikke . Overal in Europa. 

Was voor mij de eerste waarneming van deze wants.

Braakbal op een hekpaal.

 Als ik door mijn weidevogelland loop let ik altijd op de koppen van de hekpalen. Meermalen heb ik daar een braakbal zien liggen. Zo ook vanmorgen weer. Op de dam waar ik in deze tijd meestal op mijn driepootje zit om het gedrag van de weidevogels waar te nemen. Ik loop zo weinig mogelijk omdat ik op gedrag zoek en niet zoals sommige weidevogelaars het gehele gebied aflopen. Op de paal waaraan  ik mijn telelens hang lag een braakbal. Uitgerekend op deze paal! Een ronde kant en een puntige kant. Verder puur vervilt haar en hier en daar een schittering van kleine stukjes schild van een opgepeuzelde kever. 

Annemarie van Diepenbeek heeft in haar boek "Veldgids Dierensporen " ( probeer dat boek te krijgen als je het nog niet hebt, er is een herziene uitgave) een lijst  met braakballen van verschillende diergroepen. De ene komt er meer voor in aanmerking als de ander maar ik heb het vooral bij de roofvogels gezocht. En dan is de braakbal van de Torenvalk de enige die met haar beschrijving overeenkomt: Ovaal, vaak aan één pool puntig. Zeer viltig, muizenharen. Ik heb aldus de braakbal uit elkaar geplozen. Dat is lang geleden, in de jeugdbond probeerde je de meeste disciplines mee te doen, dus vandaar mijn herinnering. 

Op de foto  liggen linksboven niet schoongemaakt wat werveltjes en een paar botjes, waarschijnlijk van een muis, rechts liggen dunne touwtjes waarvan ik denk dat het peesjes zijn. De rest is uitgeplozen haar, geen schedeltje te bekennen. 

NieuwEkoop ?

 Nog even over de foto van gister met de Roodborsttapuit. Ik heb allerlei literatuur en borden, etc, doorgevogeld,( om in stijl te blijven)   waarop of waarin de naam Nieuwkoop stond,  maar nergens heb ik de naam die op het bordje van de Groene Jonker stond, Nieuwekoop , kunnen ontdekken. Is er bij Natuurmonumenten dan geen Neerlandicus beschikbaar die het Nederlands controleert??  Foei!!

Alweer een Roerdomp

 Vanochtend de ronde gedaan op mijn gemaaide en niet gemaaide weilanden. Gijs, mijn weidevogelboer, en zonen waren tot de dezelfde conclusie gekomen als ik: jongen op de ongemaaide percelen 2 en 3,   waarvan de ouders druk alarmeerden. Deze percelen hebben een ander beheer ( worden na 15 juni pas gemaaid) Zodra je iets verder was stopten de alarmerende Kievieten en de Grutto. Het Gruttonest was leeg, dat betekent dat de jongen in de buurt van het nest zich verborgen. Dus pas uit.. Het eendennest dat ik gister in de wal vond met 8 eieren was nu leeg, een enkele schaal gaf aan dat de kuikens hier ook waren geboren.

Tot mijn verrassing vloog weer een Roerdomp op uit een rietkraag.

Roodborsttapuit

 Op een presenteerblaadje deze Roodborsttapuit. Op een paal met naambordje. Eerst dacht ik dat het vogeltje er door beheerders op was gezet , ter illustratie,  want deze tapuit zat roerloos op de paal. Toch enkele bewegingen waardoor ik het snaveltje kon zien. Helaas met de tweede serie foto's vloog hij weg. 

Druppels en geen druppels

 Na de weekendbui, niks van gemerkt, ik sliep, had de tuin een behoorlijke opknapbeurt gehad. Maar, nog te weinig volgens de meteorologen, dus is het wachten op nog meer water. "Goed voor de tuin" zeggen we dan. De bladeren vielen me hier en daar op: bladeren van de Vrouwenmantel zaten vol met druppels en de bladeren ernaast van de Bosaardbei waren helemaal droog. Ra, ra, hoe kan dat? Vrouwenmantel staat bekend door guttatie, dwz dat het blad het overtollige opgenomen vocht door de porien aan de rand van het blad uitscheidt. Maar deze druppelvorming na een regenbui wordt veroorzaakt door de beharing op het bladoppervlak. Het water kan door de bouw niet weg, wordt niet verdampt en wordt tot druppels omgevormd. Het oppervlak van het Bosaardbeitje dat er naast staat heeft deze beharing niet en verliest heel snel het oppervlakte-water.

Helaas, gevangen

 Elke ochtend verbaas ik me over de vele spinnenwebben die in beide Conifeerhagen zijn gesponnen. Vooral als de vroege ochtendzon er op staat vallen ze op. Ze lopen niet verticaal maar horizontaal. Het zijn zgn. hangmatwebben. De spinnetjes die erbij horen heb ik nog nooit kunnen betrappen op een prooi verslinden.  Behalve dan deze Zweefvlieg die gevangen is door het web. Het spinnetje dat ergens verborgen zit in de struik heeft hier een hele klus aan gehad. Bijna allemaal hebben ze geen prooi, de spinnetjes kunnen blijkbaar een hele poos zonder voedsel. Bij een behoorlijk aantal van de hangmatwebben zit achterin een klein rond gat, ik denk dat dat de ingang en de uitgang is voor de spin. ( Zie foto beneden ) Als ik ze opzoek in het Spinnenboek zijn het maar saaie onooglijke beestjes. 

LHBstje 2 Propylea quatuordecimpunctata

 Schaakbordlieveheersbeestje . Het leek een klein geel Lieveheersbeestje maar toen ik de foto uitvergrootte bleek dat de vlekken wat vierkant waren en een roodachtige kleur hadden. Vandaar de naam schaakbord. Waarom ze geen dambord hebben genomen weet ik niet. Schaakbord is wat chiquer. 

Opnieuw gefotografeerd in de Gele Kornoelje. Algemeen voorkomend in ons land maar dit is voor mij de eerste keer dat ik deze soort zie.