Pestbosje. Koebosje, Miltvuurbosje, Geriefbosje

 Zo hier en daar in het Veenweidegebied  zie je ze nog, een pestbosje. Ver weg van de boerderij werden de dode koeien begraven,  het liefst op het laatste stuk land , zodat andere koeien niet ziek konden worden. Miltvuur was een gevaarlijke, vervelende ziekte bij koeien. Zo ook de pest . De dode dieren werden nog niet opgehaald door het destructiebedrijf (als je bij een boerderij langs de weg een hoop plastic ziet of een omgekeerde kruiwagen dan ligt er een gestorven stuk vee onder en wordt het dode beest door een speciale vrachtauto opgehaald) maar begraven op dat kleine stukje land, omgeven door een sloot zodat de grazende koeien er niet bij konden komen. Men liet de planten op dat stuk  groeien zodat er ook struiken en bomen kwamen. Deze werden gebruikt op de boerderij als bezemstokken, stokken voor een hek, hekwerken, hout voor de kachel en bezems zelf. Dan was het dus ook een geriefbosje, hout voor de boerderij.

Helaas zijn veel bosje opgeruimd,  het bosje op de foto staat in Portengen. Er zijn nog wel bosjes maar er zijn weinig overgebleven.  

Houtduiven, talloos.

 Heb nog nooit zo'n grote groep Houtduiven gezien. Ik was even bij m'n kaasboer aan de Demmerikse Kade geweest, had weer de lekkere oude Vinkethaler, toen ik een paar Houtduiven op de weg zag zitten. Snel camera met telelens gepakt, maar voordat ik die klaar had, stormden er 300-400 Houtduiven uit de brede berm die nooit gemaaid wordt. Daardoor, neem ik aan, stikt het daar van de zaden die nu veel makkelijker te vinden zijn  met al de dode planten. Houtduiven staan er om bekend om in de winter grote groepen te vormen. In de zomer als ze broeden zijn het solitaire beestjes die fel hun territorium verdedigen. Toen ik weg was zijn ze hoogstwaarschijnlijk teruggekeerd naar hun zaden in de berm.

Prachtig prachtkleed.

 Futen hebben plotseling ook weer het prachtkleed waarmee ze de zomer doorkomen en mee broeden. Bij het baltsen over een paar weken spiegelen ze elkaars gedrag en speelt de mooie kraag aan de kop een belangrijke rol.

Vroeg?

Langs die kouwe kille Ter Aase Zuwe al in bloei, twee Narcissen. In mijn tuin staan ze wel boven de grond maar zitten de koppen er nog niet eens in. Terwijl het in mijn tuin warmer is, neem ik aan.

Boerenkrokus

 Alweer in een gemeenteplantsoen, de Boerenkrokus. Dit exemplaar zal wel aangeplant zijn door de gemeente, hij staat te ver van de huizen om door een tuinierende bewoner,  die de plant kwijt wilde, aangeplant te zijn. Oorspronkelijk afkomstig uit de Balkan, maar de laatste eeuwen aangeplant als stinzenplant. Op veel buitens, landhuizen en kastelen staat hij naast andere stinzenplanten. Een vroege bloeier, in februari beginnen ze al. Waar de naam Boerenkrokus vandaan komt? Misschien omdat de soort hier en daar in de weilanden staat. Als je de Verspreidingsatlas van het Floron bekijkt zie ja dat in heel Nederland veel kilometerhokken aangeven  dat de Boerenkrokus daar groeit. Ook in de veenweidegebieden veel gekleurde atlasblokken. Verder veel in de duinen en op zandgronden. 

Grote Zilverreiger profiteert.

 Weer eens een reiger tussen de ganzen. Ik constateer dat ik de laatste jaren minder reigers tussen de ganzen zie , er wordt minder door de reigers op deze manier gefoerageerd. Oorzaak? Ik heb een aantal jaren terug wel eens een groep van minstens 10 reigers tussen de ganzen geteld. Misschien minder muizen? Wel vaker heb ik over dit verschijnsel geschreven (11 nov. 2014, 25 nov. 2019, 5 dec. 2022) waarbij ik er steeds vanuit ging dat de reigers loeren op de muizen die door het getrappel van de ganzen uit hun holen komen. Sluitend bewijs heb ik nog steeds niet. Misschien pakken de reigers zo ook wel eens een mol.

V5Vzwart

 Met het blote oog bijna af te lezen, zo dicht zat  Kolgans V5Vzwart  bij de Tere Aase Zuwe, op mijn weidevogelweilanden. Geringd waarschijnlijk bij Eemdijk, de vangst moet nog worden vermeld; is een keer in de Bethunepolder, zuid van Breukelen afgelezen, verder vooral in Noord-West Duitsland in de buurt van Wesel. In december 2024 nog twee keer ten zuiden van Kopenhagen, op weg hier naar toe. Aflezingen in Denemarken komen niet zo vaak voor, de meeste ganzen trekken zuidelijker door Duitsland naar onze omgevingen.

In het weekend nog twee oude bekenden afgelezen, H8V en F5Rzwart in polder de Derde Bedijking,