Toorts

Ook een slachtoffer van de storm een paar weken geleden. Deze Koningskaars, of is het toch de Keizerskaars ?, was al enkele meters hoog, werd omgewaaid. Zodanig dat de de vaten, voor aan-en afvoer voedingsstoffen,  nog intact waren. Na verloop van tijd zie je een merkwaardig verschijnsel: de stengels gaan weer omhoog groeien naar het licht toe. Dit gebeurt bij veel planten. Verklaring: in de top van een stengel worden groeihormonen ( auxinen)gevormd . Deze zorgen onder de top voor celstrekking. Een plantaardige cel strekt zich, hij wordt langer. Bij dierlijke cellen ontbreekt dit verschjnsel. Onder invloed van licht worden de auxinen afgebroken. Bij stengels die gelijkmatig belicht worden , vindt aan alle kanten afbraak van de groeihormonen plaats zodat de stengel recht omhoog groeit naar het licht toe, zeggen we dan.Als een stengel horizontaal komt te staan of te liggen is er aan de bovenkant meer licht. Hierdoor wordt er aan de bovenkant meer auxine afgebroken zodat de strekkingsgroei aan de onderkant intensiever is : de stengel draait en groeit weer omhoog, naar het licht toe.

Overigens zijn we weer 5 mtr. onder NAP, het voelt vertrouwd aan. De mooiste dag van de vakantie is de dag dat je naar huis gaat, heeft men wel eens beweerd. Zo denk ik er ook over en dan denk ik niet aan de troep die opgeruimd moet worden. Binnenkort weer blogjes uit de polder.

Klokjesgentiaan

Vanmiddag gewandeld op de hei, dat hoort zo omstreeks deze tijd. Een kleine blauwe vlinder dartelde om ons heen, maar weigerde te gaan zitten. Hij was waarschijnlijk op zoek naar een gentiaan, die mijn vrouw even later ontdekte: een Klokjesgentiaan. In totaal vier bloemen op een wat lager gelegen stuk vergraste heide met veel pijpestrootje. Zure grond. Prachtig blauwe bloem.

Een nachtvlinder, maar welke?

Dagvlinders genoeg maar nachtvlinders ? Ook genoeg, zelfs veel meer, alleen je ziet ze niet zo gauw. Met wat hulpmiddelen zoals een wit beschenen laken ( op 11 september weer de Nationale Nachtvlindernacht) of een zoet smeersel op een boom, loop je de kans veel meer soorten te zien en als het kan te determineren.
Na de prachtige Ligusterpijlstaart van een paar weken ( 11 juli) terug vond ik onlangs, hier op ons vakantieadres, aan de onderkant van een klapstoel deze nachtvlinder. Hij bleef zitten. Snel een paar foto's genomen. Maar nou een naam! De veldgids Nachtvlinders gister meegenomen en 'k heb een paar keer de groep van de uilen doorgenomen. Deze vormen een grote groep van plm. 250 soorten in ons land en Belgie. Ik kom uit bij de hier zeldzame Zwartgevlekte Herfstuil, het zal dus wel fout zijn. Is het de algemeen voorkomende Huismoeder?

De heide gaat bloeien.

Het is weer zover, de heide gaat bloeien. In de paar weken dat wij nu hier zijn hebben we de heide zien veranderen van een dorre bruine  in een paarser wordende vlakte. Nog enkele dagen en alles staat in bloei. Het is altijd een hot item in Nederland, de heide bloeit. Bijna elk zichzelf respecterend dorp met een heideveldje zet wandelingen uit. Wij, inboorlingen uit het Groene Hart, komen daarop af en genieten ervan. Daar is niks mis mee. Wandel ze.
Op de foto bloeiende Struikheide.

Bont Zandoogje

Het Bont Zandoogje. Een vlinder die ik niet in onze tuin tegenkom. Wel in o.a. de bossen van de Utrechtse Heuvelrug, de Veluwe en Oost Nederland.. Hij ging op een donkere plek op een Den zitten en ik kreeg de tijd om wat foto's te nemen. Ik moest de foto, om de vlekken goed zichtbaar te maken, nogal bewerken. Vandaar dat de schors  er niet uit ziet.
In de Veldgids Dagvlinders, een KNNV uitgave , kwam ik uiteindelijk uit op een Bont Zandoogje. In deze gids worden ook de onderkanten van de vlinders getekend en zie je drie witgekernde zwarte oogvlekken. Verder een geeloranje vlekkenpatroon.Voor mij een nieuwe soort.

Knikkergallen

In het middengedeelte van de Utrechtse Heuvelrug staan o.a. veel eiken. Elke Eik heeft mijn bijzondere aandacht: zitten er Eikenprocessierupsen op? Het zou kunnen, ze komen steeds noordelijker. Nog geen rups gezien, gelukkig. Van familie uit Brabant heb ik de ellende gehoord die deze rupsen kunnen veroorzaken.
Wat ik plotseling wel tegenkwam is deze verzameling van Knikkergalllen ( ook wel Galnoten genoemd). Het is de meest bekende gal met als waardplant de Zomer- en Wintereik. Waardoor er zoveel bij elkaar zitten is voor mij onduidelijk.

Keutels 7: Coprofagie

Imponerend zijn altijd weer de latrines van de Konijnen. Ik schreef daarover al op 26 februari. Deze kwam ik tegen op onze huidige  camping.  Er zijn dus nogal wat Konijnen. 's Nachts zitten ze bijna onder je luifel.
Dit zijn harde keutels die 's nachts zijn uitgepoept. Vooral Konijnen hebben ook zachte keutels die overdag of 's avonds worden geproduceerd. We krijgen ze niet te zien in het veld, ze worden door de producent weer opgegeten, opgelikt eigenlijk, want ze zijn zacht. Het zijn uitwerpselen die bestaan uit blindedarminhoud. Hierin zitten micro-organismen die een rol spelen bij de aanmaak van vitamine B12. In de dikke darm, die na de blinde darm komt, vindt alleen opname van water plaats. De B12 zou zo verloren gaan en wordt opnieuw in het darmstelsel gebracht en kan dan in de dunne darm, zit voor de blinde darm,  door het lichaam worden opgenomen. Dit verschijnsel heet coprofagie.
Waarom we dit verschijnsel niet bij de mens tegenkomen? Ik ga op zoek.