IJsbloemen

Toch nog een nachtvorstje, misschien voorlopig de laatste? Gisterochtend, vanochtend wat minder, zaten de auto's vol met ijsbloemen. In ons dubbelebeglazing- tijdperk kennen we ze niet meer. Vroeger ging je als kind in de winter altijd 's ochtends  eerst naar het dikbebloemde vensterraam. En dan een gaatje blazen in de bloemen met je warme adem. Niet met je handen, want werd het raam weer vies.  Nog meer geblaas en dan werd het groter en zag je dat er sneeuw gevallen was, of zoals nu zo vaak , juist niet.
Vanmorgen zag ik dat in een bepaalde straat de ijsbloemen op de geparkeerde auto's  een heel andere vorm hadden als die op ons parkeerpleintje.  In die straat hadden alle auto's dezelfde vorm ijsbloemen. Ra, ra, hoe kan dat? Jammer dat ik m'n camera niet bij me had.
IJsbloemen ontstaan doordat de buitenkant van het raam onder het vriespunt komt en binnen de luchtvochtigheid hoog is zodat de wateratomen bevriezen, kristalliseren, bij een vuiltje of krasje op het raam. Deze ijskristallen vormen op hun beurt weer nieuwe groeipunten voor het bevriezende water.Zo ontstaan er fraaie structuren.

KolganzenTNYzwart en BALzwart

Vanochtend weer eens de ganzen het leven zuur gemaakt, echter, het was eerder andersom. Door die weilanden uit te kiezen die slecht of niet bereikbaar waren voor m'n telescoop en  vaak ook tegenlicht van de zon, bekende smoezen van vogelaars, kon ik maar weinig halsringen aflezen. Kolganzen en Grauwe Ganzen waren er wel , legio. De Kollen werden door een helicopter opgejaagd  uit de Ronde Hoep en streken in Polder Groot Mijdrecht neer. Maar onvoordelig. Alleen maar Grauwe zag ik langs de Gagelweg en de Bovendijk. Naar de Grauwe kijk ik eigenlijk niet meer, er zit bijna nooit en halsring tussen terwijl ze wel geringd worden.
Vanaf de Botsholsedwarsweg kreeg ik tegen de Waverdijk aan een heel gezin, plm. 4-5 ganzen,  in de gaten. Door maximaal in te zoomen verlies je licht en wordt het een gok. Ik meende wel als grote letter een L te ontwaren maar ik kreeg de twee kleinere niet te pakken.  Ik vermoed dat ik het gezin zag dat Marianne W. deze week ook al kon aflezen. Maar ik mag ze niet invoeren. Naar de Waverdijk om ze alsnog te zien. Niet gelukt. Wel twee andere vanaf de Hoofdweg: TNYzwart ( in 2004 geringd in Eernewoude en hier in 2008 en 2013 , ook door mij afgelezen) ; ook BALzwart. Op 11-10-14 nog in een polder langs de Elbe, nu hier. Een tweede keer. Het grappige aan deze gans is dat hij in Bulgarije geringd is door een Engelse vogelonderzoeker, Richard Hearn. Ik weet van Nederlandse ringers dat ze wel eens naar de Baltische Staten gaan om te ringen, maar deze expeditie kende ik niet.
Op www.blessgans.de staat een kort artikeltje over de geringde Kolganzen in Bulgarije. Dat gebeurde door de Bulgaarse Vogelbeschermingsbond en de internationale Wildfowl & Wetlands Trust.
Kolganzen overwinteren niet alleen in West -Europa maar ook in oostelijke richting bij de Zwarte Zee en de Kaspische Zee.

Een Alien?

Ook onze Magnolia is kalende, de meeste leerachtige bladeren zijn gevallen. Als je die niet opruimt liggen ze er volgende zomer nog. Nu ook weer verwachtingsvol, 5 december nietwaar, naar de takken gekeken wat er tevoorschijn komt : alleen maar knoppen en kale takken. Geen aliensachtige engerds zoals op de foto. Valt toch wat tegen. In voorgaande jaren wel een aantal verzamelvruchten met daarin felrode bessen ( zaden). In de vrucht zitten verschillende vruchtbeginsels die niet allemaal worden bevrucht, daardoor krijgt de verzamelvrucht een vreemde gedraaide vorm als de bessen groter worden. Op een gegeven ogenblik scheurt de wand open en  zie je de felgekleurde oranje-rode zaden. Waardoor er dit jaar geen bes is gevormd is voor mij een raadsel. Hij heeft uitbundig gebloeid, dus vruchtbeginsels genoeg.

Het lange weekend is Sneuper goed bevallen, dus tot maandag.

Eksternesten.

De meeste bomen beginnen aardig kaal te worden zodat ik vanochtend op m'n wandelroute weer eens gelet heb op de Eksternesten. 'k Ben altijd benieuwd wat er zo aan het eind van het seizoen tevoorschijn komt. In de zomer heb je er geen zicht op, zo hoog en verborgen zitten de overkapte nesten.  Toch weer een groter aantal: minstens 10 nesten, vorig jaar 6 of 7. Ik denk dat ik een enkel nest gemist heb, maar wat je niet ziet mag je ook niet tellen. Het gaat om een aantal straten van een half uur gaans. Op de Aalscholver was de kolonie uitgebreid met een paar nesten, daarentegen was het veronderstelde flatgebouw, twee nesten boven op elkaar , afgeslankt tot één verdieping. De twee nesten die ik vanuit m'n woning kon zien ware beide uit de boom gewaaid, maar een paar bomen verder weer opgebouwd. Ik denk dat Eksters erg honkvast zijn, ook al door hun huwelijkstrouw. Hoewel in de literatuur sprake is van een achteruitgang, is daar in onze wijk geen sprake van. Er komen steeds meer. Helaas. Ik vind het prachtige vogels, maar het zijn krengen (excusez le mot ). De laatste tien jaar hadden we altijd een broedende Merel in de tuin. Slechts één keer is het nest met jongen groot geworden. Ik neem aan dat Eksters de predatoren zijn, alhoewel Gaaien ook niet kinderachtig zijn. Zoals wel vaker, we moeten er mee leven.

Op de foto een paartje bij het nest.

Wilde en Kleine Zwanen.

 De meteorologische winter begint gelijk goed met temperaturen rond het vriespunt. Ik schaats niet meer, anders zou ik de ijzers direct uit het vet halen . Waar ik wel naar uitkijk is de eventuele  verhoogde trek van ganzen en zwanen uit Oost -Europa, op de vlucht voor de kou. De laatste weken worden er al meer en meer Wilde en Kleine Zwanen waargenomen, o.a. in de Waverhoek. Beide soorten heb ik in het verleden gefotografeerd, de Wilde langs de Gagelweg, druk bezig met grazen. De grasjes zitten nog aan de snavel. De Kleine Zwanen op het ijs in de Waverhoek, een paar jaar terug. Er sliep toen gedurende  langere tijd een groepje, dat overdag vertrok richting Nes a/d Amstel om daar te

grazen. Het onderscheid tussen beide soorten is meestal wel duidelijk : De Wilde heeft veel geel in de snavel, dat uitloopt in een punt naar voren, de Kleine heeft minder geel en  nauwelijks een punt. De Wilde is een slag groter, de hals is vaak wat meer gekromd. De hals van de Kleine is korter en rechtop. Maar er zijn uitzonderingen zodat een juiste determinatie wat meer discussie kost.

Keutel 2

Op 12 november schreef ik over een witte vogelflats, die alleen maar uit urine bestond. Deze groene, tegen m'n tuindeur aan gekwakt, bestaat voornamelijk uit groene plantenvezels. Alleen in de streep van boven zitten wat witte urinesporen, de rest is gras dat waarschijnlijk een paar uur eerder  genuttigd is in een nabij gelegen weiland en tijdens de vlucht is geloosd.  Of de flats is van een gans of van een eend, een Smient bijvoorbeeld, is niet vast te stellen, maar op deze manier worden de virussen dus ook verspreid. Gelukkig heb ik geen kippen en ben niet door de flats gelopen, duidelijk is dat niet alleen boeren en andere buitengebiedbewoners last hebben van vogelpoepjes.  Ook een  rijtjeshuisbewoner zoals ik, kan zonder het te weten, onderdeel zijn van de virushype. Ik zal voortaan, na een wandeling,  m'n schoenzolen nog beter inspecteren, maar een platte hondenkeutel vind ik minstens zo erg.

Schapenkoppen

Uitgewerkt maar nog niet afgedankt.  De bloemen van deze Pluimhortensia "sieren" de struik en vormen een bloemstukje op zich. In de volksmond heten ze ook wel schapenkoppen.  De meeste rassen Hortensia's hebben hun uitgebloeide bloemen nog. De rest van de struik is kaal, bladeren op de grond, alleen bij de knopen van de takken  een paar knoppen voor volgend jaar.Sommige bloemen zijn zover aangetast dat je het bloemskelet tevoorschijn ziet komen, het moes, bij een blad noemen we het bladmoes, is zacht weefsel en verdwijnt het eerst. De witte kleur wordt bruin. Ik moet ze snoeien maar dat schijnt op een bepaalde tijd te moeten en volgens bepaalde regels. Anders krijg je volgend jaar geen bloemen. De groene bladeren op de achtergrond zijn van een Laurierstruik. In de winter groen blijvend, bestand tegen de vorst.