Ooievaars niet meer trekvogels?

 Nee, een deel van de Nederlandse populatie Ooievaars ( kopfoto) trekt inderdaad nog naar Afrika, een deel blijft hier de hele winter, tenminste als het niet al te hard vriest. Dat thuisblijven komt vooral ook door de ooievaarboerderijen die rond de 60er jaren van de vorige eeuw overal in het land gevestigd werden als herintroductieprojecten. In Zegveld was de boerderij die we allemaal wisten te vinden. Het was hoog tijd dat deze centra opgericht werden, In de 70-er jaren was het aantal broedparen tot plm. 5 gedaald.  Nu is het aantal flink toegenomen, in 2016 telden we plm. 1000 broedparen.

Zodra ergens wordt gemaaid komen daar allerlei vogels op af, zo ook Ooievaars. Boer Mur heeft m'n hele achtertuin plat gemaaid en heeft nog een behoorlijke laatste snee weten binnen te halen. Ik vroeg me af waar die Ooievaars slapen, ze scharrelen hier al enkele dagen rond.

Langs Molenland zaten dik 400 Kollen, 80 Grauwen en 120 Wulpen. Geen halsringen.

De Groene Jonker

 Nog steeds zijn de ganzen afwezig, dus maar eens een gebiedje opgezocht waar ik te weinig kom en misschien wat meer te beleven valt: De Groene Jonker tussen het Noordse Dorp en Zevenhoven. Het voordeel van dit natuurontwikkelingsgebied is dat je over de rietkragen kunt kijken, de weg ligt veel hoger. Dat vind ik de laatste jaren steeds erger worden in bijv. de Waverhoek.Overal riet zodat je nauwelijks op de plas kan kijken. 

In een klein aantal hoekjes zaten veel watervogels, zoals hier tegenover de dierenbegraafplaats. Kuifeenden, een Tafeleend, Wilde Eenden, veel Slobeenden, een enkele Krakeend, Grauwe Ganzen, een paar Smienten( met oranje kopstreep), Wintertalingen en een rijtje Watersnippen. De foto is maar een klein deel van de totale groep. Met twee vingers kun je vergroten

Vruchtpluis

 Het Koninginnekruid draagt vrucht; de zaden hebben pluizige haren en haren heb je als plant om met de wind meegevoerd te worden. Een hele rand van Koninginnekruid staat langs de oevers van de afgegraven weilanden in de oksel van de Hoofdweg en Proostdijerdwarsweg, het nieuwe natuurgebied. In de verte zie je de Selijnsweg van Waverveen. Dit Koninginnekruid wordt ook wel Leverkruid genoemd ( door anti-monarchisten !?)

Verder geen gans te zien in de Ronde Venen, hier en daar kleine plukjes. Ik wilde de massa ganzen in de Ronde Hoep eens nader bekijken, maar 0,0 ; helemaal leeg. Alleen wat koeien en ik hoorde een Buizerd. Ook in mijn achtertuin zat niks, waarschijnlijk verstoord door een maaiende boer. Waar zitten ze??

Buizerds op doortrek

 De meest algemene roofvogel in ons land is de Buizerd. In elk landschap kom je ze tegen, soms hoor je ze eerder dan dat je ze ziet: een miauwend geluid. Vaak laten ze zich samen verder drijven op de thermiek, geen vleugelslag komt er aan te pas. 

Volgens de Vogelatlas van Nederland is de Buizerd in bijna alle atlasblokken van Nederland broedvogel , zelfs op de Rottumerplaat waren in 2014 twee broedgevallen. In 1932 schreef  de ornitoloog A.B. Wigman dat hij bekend was met 5 broedgevallen in ons land!  En nu in 2013-2015 , de teljaren voor  deze Atlas, komen we uit op 10.000-17.000 broedparen.

Momenteel zie je meer Buizerds, dat zijn vooral de doortrekkers uit bijv. Skandinavie, vooral langs de snelwegen zijn veel paaltjes bezet met een Buizerd. Ik heb wel eens gelezen dat in de bermen van wegen meer muizen zitten dan elders, vandaar de vele Buizerds langs onze wegen. ( Als deze redenatie klopt)

De Buizerd op de foto probeert wat zonnewarmte op te vangen, zo zie je wel vaker vogels de vleugels spreiden. Ondertussen houdt hij de scherp de bodem in de gaten, ook daar zitten muizen. Als je de foto met je vingers kunt vergroten zie je het felle oog.

Plooirokje

 Ons Plooirokje is er ook weer, tussen een paar tegels en gewoon in het gras. Of ze allemaal van hetzelfde mycelium zijn durf ik niet te beweren, wel weet ik , uit de literatuur, dat mycelia van alle paddenstoelen, behoorlijk groot en oud kunnen worden. Ik geloof dat een mycelium, ander woord zwamvlok, tot de oudste organismen gerekend kunnen worden. 

Heel teer gebouwd, in het begin bruinig en dan in de loop van de dag grijs wordend, met radiale plooitjes, vandaar de naam Plooirokje, Er zijn meerdere ondersoorten. In totaal 7 maar alleen deskundigen kunnen met de microscoop ze op de ondersoort determineren.

Het is familie van de inktzwam, maar vormt geen inkt.

Rode Lijst met o.a. Watersnip.

Onlangs heeft Birdlife International een nieuwe Rode Lijst van Europa gepubliceerd met niet al te fraaie conclusies. In 50 landen en gebieden in Europa staan er zo ongeveer 550 vogelsoorten op de nominatie uit te sterven. Dat is niet best!! Uiteraard staat onze Grutto erop, onze Zomertortel , maar ook onze Watersnip is van gevoelig  naar kwetsbaar gegaan. Had ik ruim een  maand geleden niet in de gaten, toen ik regelmatig in polder Demmerik elke keer wel 10 -20 Watersnippen uit dezelfde walkant opjoeg. Bovenstaande foto heb ik enkele jaren geleden in de Waverhoek genomen. Op een veenbankje foerageerden tientallen Watersnippen.

Ik kan me niet herinneren dat er in het gebied van de agrarische natuurvereniging De Utrechtse Venen een Watersnip als broedvogel is gemeld. De Watersnippen die ik gefotografeerd en geteld heb zullen doortrekkers geweest zijn. Onze Watersnippen broeden vooral in de kop van Overijssel, Drenthe (op de heide) , Oost-Friesland en verder enkele gevallen in de veenweiden van het Groene Hart.

De landelijke populatie nam af van 5500-10.000 paren in de 70 er jaren van de vorige eeuw tot 1200-1500 omstreeks 2000.

Foto: de witte vlekjes op het water van de Waverhoek zijn veertjes van de ruiende Grauwe Ganzen. ( Geen sneeuw dus)

Kunstwerk.

 

Ik moest elke dag , afgelopen dagen behalve vanochtend, een spinnenweb verwijderen tussen de spiegel en het raam van de auto. Met ekskuus aan de spin, die zoveel werk in zijn web had gestopt. En dat de laatste 4,5 dagen steeds weer opnieuw. Zielig, maar ze weten niet beter. Het spinnetje zelf vond ik niet, ik vermoed dat íe achter de spiegel zat. Het middenstuk van het web ontbreekt, hij had geen zin meer, de nacht was te kort, of gewoon horend bij de soort. De mistdruppeltjes maken het web zichtbaar. Een kunstwerkje.