Heidestaartje en Bekermos.

 Weer eens een korstmos. Groeide op dezelfde Berk waar ik vorig jaar  Bruin Bekermos ontdekte. Deze pol bestond uit Heidestaartje en Bekermos spec. Of het een mengeling is van de twee genoemden of dat ze elk op hun eigen stek groeien is me niet duidelijk. Ook de Veldgids voor Korstmossen geeft geen oplossing , een afbeelding wordt ook niet genoemd. Alleen foto's op  waarneming.nl. 

Strophosomuskever ( Bronzen Snuitkever)

 Anderhalve speldenknop groot, dit kevertje dat ik ontdekte in een opgerold Beukenblad (zie foto onder). In een jonge beuk die naast m'n caravan staat, zag ik ik meerdere eindbladeren , de jongste bladeren dus, in opgerolde toestand. Ik moest direct denken aan Bladrollers, die huizen ook in een opgerold jong blad. Voorzichtig opende ik het blad , er rolde een bruin onooglijk spinnetje ? uit. Maar een spin verplaatst zich als het kan en dit bolletje bleef rustig liggen. Ik heb het in een schaaltje gedaan, geen deksel,  het hield zich dood. Onder de binoculair kwam een prachtig beestje tevoorschijn, zie foto. Begon langzamerhand wat te bewegen. De determinatie-computer vertelde me dat het een snuitkever was. De Strophosomuskever, oftewel de Bronzen Snuitkever. Waar de wetenschappelijke naam vandaan komt weet ik niet. Eet jong bladeren en knoppen. 

Boven N.A.P.

 Zoals je wellicht hebt opgemerkt heb ik de polder weer eens  voor een poos achter me gelaten, ik verblijf nu op de flanken van de Maarnse Berg. Ik schat, gelet op de hoogtes van alle 'bergen" hier dat ik 30-40 meter hoger zit als in polder Derde Bedijking.  Ik heb me bij de grijze golf gevoegd met hier en daar nog wat klein(e)-kinderen, die volgende week als laatste groep weer naar school moeten. 

Gelukkig na de installatie toch even tijd gevonden/genomen het Libellenveld te bezoeken. Langs de randen  gestruind, gewapend met camera en petrischalen . De planten staan me te hoog om daar op sandalen of lage schoenen in te gaan. Je weet maar nooit of je een boze Adder tegenkomt. Ik vraag me af  of die wel op de Utrechtse Heuvelrug gevonden wordt. ( Ik lees op verschillende websites dat de Adder voor 2000 wel aanwezig was , maar nu niet meer of veel minder.)

Ik heb tegenwoordig wat petrischalen bij me om een insect te kunnen vangen en dan thuis, of in de caravan, het beestje te kunnen determineren en op de foto te zetten. Na afloop breng ik ze weer in hun biotoop. Het was druk met sprinkhanen, zweefvliegen en bijen, maar de topper was toch wel de Wespspin. Wat een prachtig beest  ( zie foto) . Vorig jaar vond ik er één in een heideveld hier in de buurt, nu zit de soort dus ook op mijn Libellenveld. Ik vond nog geen cocon, dat komt nog.

Op de kopfoto een Kleine Vuurvlinder, het eerste vlindertje dat ik hier zag. Komt ook in de polder voor, ik heb meermalen in mijn weidevogelweilanden het vlindertje gezien. Nog nooit in de tuin waargenomen.

Eindelijk.....

    Hier loerde ik al tijden op: een Kolibrievlinder. Een paar keer dit jaar zag ik deze vlinder , vliegend en  hangend voor een bloem van de Vlinderstruik;  op een draf naar binnen om de camera te pakken, terug, weg was de kolibrie. Vandaag weer, de camera lag op de keukentafel, klaar voor gebruik. Nu was het wel raak , ook al was íe maar  nauwelijks 10 seconden in beeld en weg was íe. Maar de foto's waren goed. Zie boven. Deze soort behoort tot de Pijlstaartenfamilie een mooi serie vlinders. De Kolibrievlinder is verder geen schoonheid wat lichaamsbekleding betreft, maar de manier van voedselzoeken is spectaculair. Door de lange tong hoeft hij niet te gaan zitten, al vliegend drinkt hij van de nectar. Vandaar de naam.

Komt vrij veel voor, is niet bedreigd.

Groen Kaardertje

 Kaarden is bijvoorbeeld wol zodanig bewerken dat het makkelijker gesponnen kan worden.  Het Groen Kaardertje bewerkt zijn spinsel zodanig dat het een behoorlijk gesloten mat oplevert, zodat de spin een afdakje heeft waaronder hij/zij kan schuilen en niet opvalt, verder dient het spinsel om een prooi te vangen. Zie foto. Het is dus geen wielweb zoals bij de Kruisspin. Enkele jaren terug schreef ik er ook over. ( 6-10-15;27-9-17; 5-9-18; 9-9-19;4-11-22.) Ik zag gisterochtend een blad van de Haagbeuk een lichtere kleur hebben vergeleken met de andere bladeren. Bij goed kijken bleek het het spinsel van een Groen Kaardertje te zijn. Zie foto beneden. Het is wat beschadigd door dat ik het blad heb losgeknipt om het beter te kunnen bekijken. Ik zag de spin onder zijn web zitten. De groene poten zijn vaag zichtbaar.

Om het effect van de bijna parallel lopende spindraden te bereiken heeft deze spin een aparte spintepel , een kam.

                                           De spin zit middenboven onder het groene kale plekje .

                                            Hier het spinnetje goed zichtbaar op archieffoto.

Paardenbloemspanner.

 In mijn tuin weer eens een nachtvlinder, oftewel een macro. Een vlindertje dat ook overdag vliegt. Het is een Spanner , een grote nachtvlinderfamilie, wereldwijd 21.000 beschreven soorten, in Nederland alleen al 300. Ik geloof dat ze de meeste bladzijden in het Nachtvlinderboek innemen. Ze worden ook wel landmeters genoemd door de kenmerkende manier van voortbewegen van de rupsen : eerst wordt het achterlichaam tot aan de borst opgetrokken, zodat een omega-vorm ( griekse letter) ontstaat. Daarna wordt de voorkant vooruitgeschoven zodat de rups zich in volle lengte uitspant.

Deze spanner is ooit door een liefhebber gekweekt en die merkte toen dat de rupsen zich tegoed deden aan Paardenbloemen. Vandaar de naam in de naamgevingstijd. 

Grote Egelskop

 Momenteel langs de slootkanten , meestal met de voeten in het water, de Grote Egelskop. Deze plant heeft eenslachtige bloemen,  mannelijke en aparte vrouwelijke bloemen. Dus ook  eenhuizig, dwz beide geslachten op één plant. 

Op de foto zitten de witte mannelijke bloemhoofdjes boven de vrouwelijke bloemhoofdjes, het stuifmeel valt van de mannelijke bloemen op de vrouwelijke. Op deze plant zijn de vrouwelijke bloemen al bevrucht. Het zijn allemaal groene vruchtjes met meestal de afgestorven bruine stijl, verbinding stempel-vrucht, er nog op. 

De Grote Egelskop behoort tot de Egelskop-familie met o.a. de minder voorkomende Kleine Egelskop en  Drijvende Egelskop.