Voorjaar.

 In het Gele Kornoelje oerwoud , dat vroeger een gemeenteplantsoen genoemd werd, wordt het voorjaar volop aangekondigd: Gevlekte Aronskelk, wordt elk jaar meer ( op de foto niet te zien), Sneeuwklokjes, ook elk jaar meer en het Speenkruid, evenzo grotere aantallen. Zolang er geen blad aan de struiken zit is het voor de voorbijganger genieten, tenminste als die er oog voor heeft.

Het blad van de Aronskelk linksboven vertoont duidelijk sporen van vraat. Slakkenwerk? Zijn die al wakker en bij de tijd? Ik heb nog geen slak gezien. Muizen?

In mijn eigen tuin, nog geen oerwoud, hebben de Sneeuwklokjes de eerste witte puntjes. Verder in de Rode Hazelaar een paar katjes.

Mistig

                                      

                                              Koereiger in de mist langs de Korenmolenweg.
 

Voedertijd

 Bijna elke ochtend voer ik mijn populatie Huismussen, ze zitten te wachten.  Die twintig mussen zitten niet allemaal onder mijn dakpannen, ook de buren hebben mussen. Een paar jaar terug was er hoogst zelden een Huismus te zien, maar zo nu en dan voeren en nu regelmatig, doet wonderen. Momenteel gemiddeld 20, ik heb wel eens een jaar gehad met 30 Huismussen. Soms zit er een paartje Ringmussen tussen en nu en dan een Vink. Momenteel zit ook een paartje Turkse Tortels in een boom te wachten en , ik heb de deur nog niet dichtgetrokken, of ze strijken neer op de tafel waar ik ook een handvol voer strooi. De mussen  zijn schrikachtig, plotseling vliegt de hele meute de struiken in. Ik weet niet waardoor. Ze zijn zo langzamerhand wel gewend aan mijn gestalte achter de tuindeuren, vermoed ik, maar waardoor dan wel?

Op een laptop kun je een volledig scherm aanklikken, op een Ipad lukt dat niet, tenminste op die van mijniet.

Eindelijk weer een halsring.

Duizenden ganzen heb ik de laatste 1-2 weken in de telescoop gehad, maar geen halsring kunnen scoren. De laatste ringen had ik op 30/12/21. De eerste dagen van 2022 ben ik vrijwel elke dag even de polder ingedoken. En ik maar denken dat ze nu wel zouden komen , hier in De Ronde Venen. Niet dus. Dan ga je toch weer aan je zelf twijfelen, die nieuwe bril moet er toch binnenkort maar komen. Er zijn meer soorten vogels en niet alleen ganzen. Zonde van je tijd. En meer van zulke gedachtes. Uit Friesland komen ook berichten met minder ringen, dus de vreugde was groot, net een klein kind, toen ik vanochtend eindelijk weer eens een ring zag. Langs de Botsholsedwarsweg tegen over het campingkje . Ik had 'm direkt in beeld, dus die ogen zijn zo slecht nog niet. Een lichtgroene (lime) met de code N72 een oude gans.

Geringd als jong mannetje in de Eempolder op 9-12-2013 en is de eerste jaren veel in Noord Duitsland geweest, meerdere malen in Mecklenburg-Vorpommern. 2x in april in Estland op weg naar de broedgebieden, een paar keer in Gorzow, Polen in februari en zo langzamerhand de laatste jaren meer in Noord-Holland en Utrecht: Eemnes, Nieuwkoop en Zegveld. Nu dus hier.

  

                                                             

Eindejaarstelling bloeiende planten.

 Rond de jaarwisseling wordt er door vrijwilligers al jaren de Eindejaars-telling van bloeiende planten gehouden. Je staat versteld als je ziet hoeveel soorten er bloeien. Weliswaar niet zo uitbundig als in de zomer maar veel soorten weten toch nog een bloem de grond uit te krijgen. Het Madeliefje staat al enkele jaren boven aan met de meeste waarnemingen. Rond de 1200 x waargenomen. Goede tweede is het Straatgras. 

Het Madeliefje is een Samengesteldbloemige, een Composiet, net als de Margriet en de Paardebloem. De laatste heeft alleen maar lintbloempjes, de Kamille alleen maar buisbloempjes en het Madeliefje en de Margriet allebei, zie foto.

De telling wordt georganiseerd door het FLORON, zoek maar eens op hun website.

Eksters contra Merels

 In de laatste SOVONmededelingen worden veel woorden gewijd aan de Vogel van het jaar 2022,  de Merel. De Merel, ooit een bosvogel en nu cultuurvolger, gaat in aantal hard achteruit. De ornithologen van het SOVON proberen te achterhalen waardoor dat komt. Een oorzaak is waarschijnlijk het Usutu-virus. Er worden nog wat suggesties gedaan, te weinig voedsel, speelt toenemende droogte een rol?

Nergens wordt gesproken over de invloed van de Ekster als predator. Ik heb elk jaar een Merelnest, van de laatste tien jaar is er zegge en schrijve maar 1 nest geweest met uitgevlogen jongen. De andere jaren was altijd de Ekster die , met name 's morgensvroeg, de nesten leegroofde. Geen wonder als je ziet, nu de bomen kaal zijn, hoeveel nesten er wel niet zijn. In elke straat wel een nest. Ik vind het mooie vogels maar het zijn krengen.

Holenduiven.

Bij de ganzen, Smienten en Kieviten zitten momenteel ook duiven. Aparte groepen,  ze vermengen zich niet met Spreeuwen zoals Kieviten doen. Kleine groepjes, vaak bestaande uit Houtduiven en als je goed kijkt ook Holenduiven. De Houtduiven vallen onmiddellijk op door de witte vlek aan de zijkant van de nek, Holenduiven zijn een slagje kleiner en hebben geen witte vlek. De kop heeft dezelfde kleur als de rug. Bij zonneschijn kan er aan de zijkant een glanzend groene vlek ontstaan door de weerschijn van het licht. Ook als ze vliegen zijn ze wat gedrongener dan de Houtduiven. 

De Holenduif is volgens de Vogelatlas van Nederland broedvogel in 93% van de Atlasblokken, dat is dus een algemene broedvogel, vooral voorkomend in het Oosten van het land. Maar een onopvallende broedvogel, hij broedt overal waar maar openingen en holletjes zijn. In bomen en  bebouwing. Men schat het aantal broedparen op 45.000 tot 55.000. In de winter zijn er meer Holenduiven door import van uit het noorden en oosten van Europa. De foto is genomen in de Bovenlanden.

Ter vergelijking hieronder een foto van een Houtduif.