Toendrarietgans

 Vanmiddag eindelijk de rietganzen gescoord. Deze Toendrarietganzen noem ik altijd de Nieuwkoop-populatie. Al jaar en dag , ver voordat De Groene Jonker werd gegraven, zaten deze rietganzen al op de plek waar nu de Groene Jonker ligt of  minstens in de buurt. Waarom Nieuwkoop? Daar sliepen ze altijd op de plassen, of ze dat nu nog doen weet ik niet. Op de Groene Jonker verblijven nu 's nachts ook Kollen en Grauwen.

Ik telde zo'n 75. Zaten wel bij elkaar op het Molenland bij de Speelboerderij. Helaas te ver weg voor een foto. Op bovenstaande archieffoto , genomen in februari 2011, vanuit m'n zolderraam, zie je vooraan 4 Toendrarietganzen en daarachter 5 Kolganzen.. Kolganzen hebben de gele kol rond de snavel en de rietganzen hebben een bruine kop met wat roze in de snavel. Verder is hun geluid anders als dat van de Kollen. Het onderscheid tussen de Toendra en de Taiga is iets voor kenners, lees maar eens een goed vogelboek, je zult aarzelen om een Taiga te determineren. Zij verblijven meestal in Brabant bij de Kampina, slaapplaats, bij Helvoirt. De Toendra's zitten veel in Drenthe en aanliggende provincies. 

Weer geen halsringen..

Afrikaanse lelie ( Agapanthus)

 De Agapanthus blijft bloeien, al enkele maanden met regelmatig nieuwe bloempjes in de bolvormige tros. Dit jaar hadden we maar enkele bloeistelen, vorig was veel uitbundiger.  Hij kan blijven staan tot de eerste nachtvorstjes en dan zal ik 'm afdekken en in de schuur laten overwinteren. Je hoeft niet te snoeien, het blad sterft wel af. Vorige winter had ik de plant ingepakt met blaasjesfolie. Of dat daar geschikt voor is weet ik niet. 

De buren , twee Hosta's , hebben zich al lang teruggetrokken onder het afgestorven blad. Hier doe ik niks aan. Ik laat ze buiten staan. Deze twee heb ik jaren geleden gevonden als afdankertjes langs de weg liggend in Demmerik. Iemand moest ze kwijt. Ik vind het mooie planten en elk jaar bind ik de strijd aan met slakken die het blad graag eten. Ik houd ze buiten de pot door een laagje vaseline op de pot te smeren. Helpt geheid.

2022 Het Jaar van......

 Elk jaar wordt er een Vogel van het Jaar gekozen. Meestal niet omdat de soort het zo goed doet, juist niet. Bijna altijd gaat het niet zo goed of zelfs slecht met de gekozen vogel.  De ornithologen, vogelkundigen, proberen door het dier onder  de aandacht te brengen en  middels allerlei onderzoeken er achter zien te komen wat er aan de hand is. Welke biotische en/of abiotische factoren veroorzaken de achteruitgang? In 2022 dus de Merel. De Merel, cultuurvolger bij uitstek, want het was eerst een bosvogel, was een van de talrijkste tuinvogels. Maar rond 2010 ging de populatie achteruit en had men ook vermoedens van oorzaken: o.a. de verstening van de tuinen. Te weinig groen om in een  betegelde tuin je kostje bij elkaar te scharrelen en de jongen van voedsel te voorzien  en een andere veroorzaker, jazeker dit komt ons bekend voor, het Usutu-virus. ( Usutu is een rivier in Swaziland) Dit is een ander virus dan de vogelgriepveroorzaker en komt oorspronkelijk uit Afrika. Men denkt dat trekvogels het virus hebben meegenomen, in Afrika wordt het door steekmuggen overgedragen. Het dook in 2001 voor het eerst op in Oostenrijk, vandaar heeft het zich verspreid over Europa.

Ik ken nog een andere bedreiger van de Merels: de Ekster !! Een prachtige vogel maar het zijn rotzakken. De Ekster breidt zich fors uit, let maar eens op de bomen met Eksternesten die, nu de bomen kaal worden , weer zichtbaar zijn. In elke straat huist wel een Eksterpaar. Wij hebben elk jaar een Merelnest in een heg of Clematis. De laatste 10 jaar is 1 Merelnest uitgevlogen, de andere jaren zijn de jongen elke keer opgevreten, met dank aan de Eksters.

Hieronder een foto van een vrouwtje, egaal bruin, donkere snavel. De Merel op de sticker is een mannetje: pikzwart en een gele ring rond het oog en een gele snavel.

Wie van de drie?

Zondag j.l. zijn er weer eens Koereigers langs de Gagelweg waargenomen. 6 vogels. Ik zelf heb een paar jaar geleden ook een stel (4) gespot bij de boerderij van Joost Samsom. Zie bovenstaande archieffoto. Bij een witte reiger altijd kijken welke van de drie soorten het is: Grote Zilverreiger, Kleine Zilverreiger of Koereiger. Deze laatste is de zeldzaamste , alhoewel de Kleine kom  je ook niet dagelijks tegen. De Grote is bijna 2x zo groot als de Koereiger. Dit reigertje staat meestal wat voorover gebogen met ingetrokken hals,  de Grote en de Kleine meestal rechtop.  Verdere kenmerken: Grote Z. een forse gele snavel, Koereiger een veel kleinere gele snavel, Kleine Z. een zwarte snavel; poten bij Grote donker, Kleine zwart met gele sokken, Koe heeft geelgrijze poten.

De Koereiger is vooral een reiger van Zuid-Europa, er zijn in ons land een paar mislukte broedgevallen bekend.

Slakkenspoor

 Dit slakkenspoor bij de schuur, viel me vanmorgen op. Geen ononderbroken streep slijm, maar voetjes ( hoe noem je zoiets?) Ik ben een poos bezig geweest om te achterhalen van welke soort slak dit spoor is. De naaktslakken hebben een ononderbroken spoor, op slechts 1 foto werd het spoor van de Segrijnslak ( zoals op de foto) weergegeven. Een huisjesslak. Op de onderste foto, een archieffoto, zie je een groep Segrijnslakken bij elkaar in de winterslaap-houding. Ze kruipen graag bij elkaar.

Segrijnslakken komen veel voor in onze tuinen, etc. Hij wordt ook wel de Kleine Wijngaardslak genoemd, hij lijkt daar veel op alleen wat kleiner. Segrijn heeft betrekking op op de naam voor de huid en roggen en haaien.  Waarschijnlijk heeft die keus te maken met het kleurpatroon van die huid. Vroeger werd die huid ook wel segrijnhuid genoemd en werd gebruikt als bedekking van doosjes e.d. Verder werd het gebruikt als schuurpapier, het voelt heel ruw aan. Ik heb ooit een haai moeten snijden ivm de studie en heb een klein stukje huid als snuisterij bewaard. Inderdaad schuurpapier.

Ik blijf nieuwsgierig hoe deze Buikpotige zíjn spieren gebruikt waardoor dit specifieke spoor ontstaat.

Vissen zonder vergunning ?

 Alles wat uit hout bestaat en rechtop staat is in principe een voedselbron voor een Grote Bonte Specht. Denkt íe.

Vanochtend langs de Gagelweg. Heeft hij wel een vispas bij zich?

Stoepplant.

 Je loopt er zo aan voorbij, solitaire planten die op de stoep , in de goot of zo op straat staan: Stoepplanten . Als je er op let zie je de prachtigste exemplaren staan. Hoe is het mogelijk dat veel van deze stoepplanten genoegen nemen met een  voeg tussen twee tegels of twee straatstenen. Meestal staan ze er weelderig bij. Soms, zoals op de foto een Paardebloem, met wat minder bladschijf. Kan een kwestie zijn van minder voedsel in het straatzand of minder licht in een nauw poortje. Maar het zijn beauty's.

Bij de KNNV uitgeverij is een boekje van de Hortus, Leiden, verschenen met rond de 100 stoepplanten.

De dagelijkse Nieuwsbrief Nature Today ( gratis en de moeite waard) beschrijft ook 1x in de week een stoepplant.