Naakt

 Als ik zou willen, zou ik momenteel elke ochtend bij elke wandeling  Naaktslakken kunnen verpletteren. Uiteraard stap ik erover heen.Toch  liggen er vele lijkjes. Door wandelaars, maar ook door fietsers denk ik. In de loop van de nacht zijn ze tevoorschijn gekomen onder de vochtige begroeiing vandaan op zoek naar voedsel. Vaak is dat een andere geplette Naaktslak. Ze eten alles, zowel dierlijk als plantaardig. In de loop van de ochtend keren ze terug naar de begroeiing om niet uit te drogen. 

Op de bovenste tentakels zitten ogen, maar de slak kan alleen licht en donker waarnemen. Bij de geringste aanraking worden de tentakels ingetrokken. De onderste, kortere, hebben reuk-en tastzintuigen. Tussen de tentakels zit de mond met de radula, een soort rasp waarmee de slak eet. De opening waarmee de slak ademt,  zit rechts. Er zijn vele soorten Naaktslakken, zoek maar eens op. Op de foto een Rode Wegslak, de meest voorkomende.

Vliegende Mieren

 Gister weer een aantal Mierennesten die uitvlogen. Nu alleen bij mij in de tuin onder een Vrouwenmantel, er zijn zat nesten o.a. in de betegelde paden achter het huis, maar nergens anders krioelde het. Ik word altijd op Vliegende Mieren geattendeerd door op een bepaalde manier vliegen van Kok- en Zilvermeeuwen en soms ook Kauwen. Je ziet ze rondjes vliegen en nu en dan happen naar een mier.

Van tijd tot tijd krijgt een deel van het nieuwe mierenbroed vleugels, eerst de koninginnen en daarna de mannetjes. Duizenden vliegers uit een nest maken zich op voor de bruidsvlucht, de koninginnen moeten bevrucht worden door de mannetjes , die direct na de paring dood gaan en op de grond terecht komen, als ze het halen en niet opgevreten worden. Een bevruchte koningin heeft voor haar hele leven genoeg zaad in een zaadblaasje en zoekt een nestplek. Zo krijgen we een nieuw mierenvolk.

Wanbeheer

 Regelmatig passeer ik het Demmerikse Bos, bij Leon en Annie van de kaasboerderij.  In het verlengde van dat uit z'n krachten gegroeide plantsoen ( worden daar tegenwoordig geen spelletjes met nepgeweren gehouden? Er staat nu ook een plastic-wc? Het moet niet gekker worden.) ligt een landtong met een punt grasveld. Tussen dit grasveld en de weg had je een van de mooiste bermen van de Ronde Venen met een overdadige groei van de Blauwe Knoop. Ik schreef daarover al in augustus 2015, augustus 2017. In 15 was er nog niks aan de hand: de berm zag blauw van de Blauwe Knoop. En een vlinders!! In 2017 of daaromtrent zijn er Elzen en Bramen geplant, weg berm. Wat een onzin! Ik was er nu weer even maar geen Blauwe Knoop meer te zien. 

De ambtenaren hebben in hun ijver een zeldzame plant ingewisseld voor een algemeen voorkomende. De Blauwe Knoop , foto onder,  staat op de Rode Lijst als gevoelig en zeer sterk achteruitgaand. De Grote Kattenstaart , zie bovenste foto, is niet bedreigd. Kijk momenteel maar eens rond in de polder, je ziet ze overal. Fors toegenomen.

Jammer.

Pallieteren, oftewel verwonderen.

 Ik zwerf al heel wat jaartjes langs  polders en plassen, maar dit had ik nog nooit gezien. Riet dat zich bovengronds  voortplant met wortelstokken.  Altijd bevinden de onderste delen van Riet zich onder het wateroppervlak, nu , op deze plek, er een keer boven. Ik blijf me verwonderen, gelukkig. Nog steeds. Mijn leraar biologie stimuleerde mij om te blijven pallieteren, dat heb ik me altijd voorgehouden: blijf je verwonderen. En dan ging het vooral om wat leeft en groeit. Op mijn literatuurlijst stond o.a. Pallieter, een streekroman van Felix Timmermans. 

Onder het wegdek van de Ter Aase Zuwe heeft men een stalen buis ingegraven om eventueel een Visotter naar de andere kant te krijgen. Of dat inmiddels gelukt is weet ik niet, ik hoop dat beest nog een keer in Demmerik te zien. Men heeft voor de uiteinden van de buis een zandvlakte gemaakt om sporen te kunnen zien, maar het is volgens mij te grof. Rivierzand denk ik. Hierin krijg je geen pootafdrukken. Wel groeit het Riet er weelderig door de lange uitlopers van de wortelstokken. Zie foto. Grappig gezicht. Bij elke knoop komt een Rietstengel omhoog.

 Over een paar maanden staat het helemaal vol, Riet genoeg momenteel.

Rode Hooiwagen

 Ik heb mezelf weer eens wat huiswerk opgelegd. Gepokt en gemazeld met huiswerk geven is dat niet zo moeilijk voor me. Bij het schrijven van een logje grijp ik wel vaker naar een studieboek, zou je soms niet zeggen, meestal herinner ik me de stof dan wel weer. Het houdt m'n hersentjes fit, toch?, of is dat suggestie? In ieder geval voel ik me er wel bij. 

Vandaag m'n kennis van de taxonomie opgehaald. Taxonomie is de soortenleer met de hele santekraam van indelingen in groepen: klasse, stam, orde, soort, ondersoort, etc. 

Een Hooiwagen op het Brandkruid was de aanleiding tot deze ijver. Een Hooiwagen is een Hooiwagen, dacht ik. Nee dus. Een Hooiwagen is geen spin, wel een spinachtige. Een spinachtige is een klasse van de stam van de geleedpotigen, net zoals de insekten en de kreeftachtigen.

De klasse van de spinachtigen bestaat uit o.a. ordes van de echte spinnen, de teken, de hooiwagens. Ben je er nog? Een gewone spin heeft duidelijk een kopborststuk en een achterlijf, bij de hooiwagens is alles tot een rond, ovaal  lichaampje vergroeid. Hooiwagens kunnen geen spindraden maken, ze hebben maar 1 paar ogen, spin meerdere, ze hebben geen gifklieren, wel geurklieren. 

Op de foto staat de Rode Hooiwagen,te herkennen aan de kleur en de streepjes bovenop het lichaam.

Deze soort komt oorspronkelijk van het Apennijns Schiereiland  (Italie)en is bezig met een noordelijke opmars. De eerste mededelingen uit ons land  zijn uit de late 90-er jaren van de vorige eeuw. Hij verdringt de toen veel voorkomende Muurhooiwagen.

Galgenland

Misschien wel in twee jaar niet geweest in/op het Galgenland , een natuurontwikkelingsgebied dat aan de Gagelweg ligt en paralel aan de Bijleveld richting Geerkade loopt. Aan het eind kun je oversteken met een handpontje. Pas na 15 juni mag je daar verblijven, meestal wandelen.  Ik herinner me nog het eerste jaar toen het met veel hotemetoten van de provincie geopend werd. Er broedde toen nog een Kleine Plevier en iedereen liep er langs en zag niks. Nu is het brede afgeschraapte gedeelte nog onder water, men kan water van de Bijleveld binnenlaten. 

Op het eerste gezicht geen vogel te bekennen, een Torenvalk zat op een paaltje, die heb ik gefotografeerd, maar leuker was de waarneming van pakweg 35 Watersnippen die de een na de ander opvloog, meestal met de  typische Watersnippenkreet. Even later halverwege was het alsof er een groep steltlopers voorbij stormde maar het waren Wintertalingen. Typische vlucht van deze talingen. Thuis met de foto vergroot zag ik dat het Wintertalingen waren. Grijswitte streep aan de onderkant van de vleugel , spits toelopend en aan de voor-en de achterkant een grijze streep. De groene spiegel kon ik niet ontdekken, maar het licht was niet zo best. Ook nog een Kleine Plevier kwam voorbij. Verderop enkele honderden Grauwe Ganzen.

 

Kleefkruid

Uitgebloeid Kleefkruid hangend aan een ijzeren hek op een dam in polder Demmerik. Meterslang kunnen  de stengels worden , het hele hek zat vol,  als ware het een Klimop. Alles kleeft aan de plant, ook de stengels hebben de befaamde haakjes.  De zaden "kleven" beter en dat is de bedoeling ook van de plant. Alles wat langs komt en tegen de plant aanschuurt neemt gegarandeerd wat zaden mee. 

Hij behoort tot de familie van de Sterbladigen: de blaadjes staan in kransen van 7 aan de stengel. De wetenschappelijke naam is Galium aparine. Galium betekent melk, Vroeger werden deze planten gebruikt om de melk te stremmen voor de kaas. Aparine komt van het Griekse apairo (grijpen).