2,5 meter Koningskaars.

 In een hoekje van de tuin waar je nooit een plant zou planten, plantte deze Koningskaars zichzelf. Dat doet deze soort meestal, tenminste bij ons. Hij had steun aan de haspel met waterslang. Voor de foto heb ik die even weggehaald, het gezicht wil ook wat nietwaar, maar prompt viel de 2,5 meter lange plant bijna om. Ik heb hem maar even aan de regenpijp vastgebonden. In de literatuur staat een maximale lengte van 2.00 meter, deze is daar dus rijkelijk overheen. Misschien een tekort aan licht beneden en dus groeien naar het licht toe.

Het is een Verbascum, familie van de tabaksplant. Hij behoort tot de Helmkruidfamilie. De wetenschappelijke naam is Verbascum thapsus. Verbascum is een verbastering van barbascum ( betekent gebaard, viltachtige beharing van de bladeren en gebaarde meeldraden) . Thapsus komt van het eiland Thapsos  Een Grieks eiland. Google Earth zegt trouwens Thasos, zonder p.

Een juveniele Purperreiger

 Op dezelfde plek als waar ik de familie Nijlgans  (kopfoto)  plaatte zag ik een opvallende plant in het weiland langs de slootkant staan. Misschien een verkleurde Waterzuring, dacht ik , maar toen de kijker erop en bleek het een Purperreiger te zijn. Stokstijf staan, hij had mij wel in de gaten, ondanks de grote afstand. Ik vond de Purper wat aan de lichte kant en dacht toen aan een juveniele vogel. Het vogelboek gaf me gelijk. Juvenielen hebben geen blauw aan de bovenkant en zijn lichter gekleurd dan de de volwassen vogels. Even later vloog hij weg. Ik had eerder dieper de polder in een volwassen exemplaar zien opvliegen.

De hele zomer al zie ik elke keer  ik in Demmerik ben Purperreigers. Ook een keer joeg ik een Purper op die een aantal malen terug kwam en een soort alarmroep liet horen.  Dan denk ik al gauw, ze zouden toch niet ergens een nest hebben? En nu hier een juveniel. Ik zal een collega-vogelaar die hier al jaren broedvogels telt benaderen

Gewone en Grote Engelwortel

 Gewone Engelwortel : Een grote schermbloemige waarbij vergissen met de Grote Berenklauw mogelijk is. Als er gebloeid wordt worden de schermen druk bezocht door insecten, vooral de Vliesvleugeligen. Vlinders heb ik nog niet vaak gezien. Zijn neef, de Grote Engelwortel heeft groenwitte bloemen. De stengels, takjes, bladeren en wortels van deze laatste worden in de banketbakkerij gebruikt. Foto onder

Kopfoto zorg

 In het reservaat-gedeelte van polder Demmerik zag ik dit paar Nijlganzen uitkijken over de polder omdat ze gevaar vermoeden voor hun 6 jongen. ( Zie foto) Mooi toch! Bij zoiets krijg ik tranen in m'n ogen.

Gewone Oeverlibel

 Weer eens in mijn gebied geweest, polder Demmerik bij Gijs en Jolanda, de hoeveelheid vogels en de aantallen  soorten houden niet over, dit is zo'n beetje de komkommertijd van wilde vogels in ons land. Behalve dan die Rode Ibis ergens bij Den Haag, maar hij schijnt geringd te zijn en dan is het doodgewoon een ontsnapt exemplaar uit een voliere of misschien wel Avifanuna. Soortenjagen doe ik niet aan mee. 

Dus weinig vogels, nou ja: 2 Purperreigers, waarvan 1 juveniel denk ik, gezien de fletse purperkleur, 2 Grote Zilverreigers , die zijn er ook weer, een vrouwtje Bruine Kiek, ik hoorde een Scholekster in de verte te keer gaan. Zwarte Sterns zijn vertrokken naar het IJsselmeer en een laat Rietzangertje met alarmroep.

Maar natuur genoeg, veel planten die bloeien, desgevraagd bij Gijs of er ergens nog St. Jacobskruiskruid stond? Gelukkig niet maar ik kreeg wel te horen dat Heermoes ook enorm giftig is en dat daarvan wel veel staat aan de kopse kanten van de percelen. Dat heeft alles weer te maken met de voedselrijkdom van de bodem op die plekken.

Vroeger veel aan libellen gedaan dus een goede vervanging van vogels. Op de foto het paringswiel van een paartje Gewone Oeverlibel. Talrijk. Het mannetje (blauw) heeft zijn sperma, dat gevormd wordt aan het uiteinde van het achterlijf naar zijn secundaire geslachtsorgaantje gebracht. Dat zit onder de eerste segmenten na het borststuk. Geslachtsrijp gaat hij op jacht naar een rijp wijfje, grijpt haar achter de kop  en samen vliegen ze in tandem naar een stengel of een kaal plekje ergens. Zij buigt haar achterlijf naar voren en neemt het sperma op . Dit noemen we het paringswiel. Hoe lang ze elkaar dan nog gezelschap houden weet ik niet, maar zij gaat eitjes leggen ergens meestal in het water. Pas dan vindt er bevruchting plaats. 

Klein Geaderd Witje

Eindelijk weer eens een soort die ik niet elke dag zie. het Klein Geaderd Witje. Op de achterkant van de vleugels zijn de aders met een grijs randje duidelijk te zien. De verdere vlekken op de bovenzijde zijn niet te zien, maar misschien ook al verdwenen. Ik vermoed dat het hier weer om een ouder exemplaar gaat, let op de hap uit de rechter vleugel. 

Overigens is de afgevlogen Atalanta die ik enkele dagen terug fotografeerde nog steeds aanwezig. Een taaie.
 

Druk.

 Zonet om plm. 13.00 uur telde ik minimaal 16 vlinders op de Vlinderstruik, misschien zaten er een paar verborgen aan de andere kant van de struik die ik moeilijk kan zien. Op het filmpje een Atalanta.