Voor familie en intimi

 In mijn voortuin staat een stek die uitgegroeid is tot struik. Dit is de eerste bloem van Ineke's Vlinderstek/struik.

Huismoeder

 Wie komt er nou op het idee een nachtvlinder Huismoeder te noemen? Ik verbaas me wel meer over de naamgeving van dieren. In mijn jeugdbondtijd, daar heb je hem weer, hadden we alleen wetenschappelijke namen ( Latijnse namen) en dat vonden we bar interessant. Op een gegeven ogenblik heeft iemand bedacht , of een of andere commissie, dat al die beesten en beestjes een Nederlandse naam moesten hebben. Nou, kijk maar in bijvoorbeeld het Nachtvlinderboek, de meest grappige, ludieke, kunstmatige, etc. namen werden bedacht. Wat bijvoorbeeld te denken bij Brildrager (Egira conspicillaris) ( hoort bij de Uilen, een grote familie Nachtvlinders), Gekraagde Grasuil, Grauwe Monnik, Ligusterblokspanner, Herfstpapegaaitje en ga zo maar door.

Overigens, om even terug te komen op mijn  Huismoedertje, als het Huismoertje vliegt is zij/hij veel mooier: de achtervleugels zijn heel oranje en vallen erg op. Deze Huismoeder, aan de kleur te zien een mannetje,  zat in de Coniferen- heg die ik snoeide. Ik verstoorde zijn  rust. Ik heb vaker over de Huismoeder geschreven, bijv. op 7 aug. 2015.

Waarom dit mooie vlindertje Huismoeder, ook de mannetjes, moet heten is me niet duidelijk,

Grote Wederik en Kattestaart.

 Weer eens een plant die je niet zo vaak ziet (tenminste ik niet) de Grote Wederik. Hier op de Boterwal gefotografeerd, waar het maaisel konsekwent wordt weggehaald zodat er een voedselarm biotoop ontstaat.  Ook veel Kattestaarten. (foto onder) Maar die komen toch in meer biotopen voor.

Mierenbroodjes

 Nee, dit zijn geen rupsjes of wormpjes of i.d. die het zaad opeten, maar zijn uitsteekseltjes van de zaadhuid en worden mierenbroodjes genoemd. Er zitten  bepaalde stoffen in waar mieren gek op zijn en proberen dan het broodje met daaraan vast het zaadje in het nest te krijgen om als voedsel te dienen voor de mierenlarven. Er zit veel olie in vandaar de glimmende zaadhuidjes. Vaak worden de zaadjes voor het nest al afgebeten en op deze manier vindt verspreiding van de  plantensoort plaats. Er zijn plm. 200 soorten waarvan de zaadjes mierenbroodjes hebben. Bepaalde viooltjes, acacia, etc. etc. 

Hier heb ik het zaad verzameld van de Stinkende Gouwe, een onopvallende plant met kleine gele bloemen en als bijzonderheid  geel melksap.  Hij wordt ook wel Wrattenkruid, oosten van het land, genoemd. Wratten zouden na vaak insmeren met het melksap verdwijnen. Ik heb dat geprobeerd met een klein wratje dat tegen een nagel van een vinger ontstond en me veel last bezorgde bij het aanpakken van iets. Ik kreeg na een paar weken de indruk dat het nauwelijks hielp om de wrat kleiner te maken. Uiteindelijk hielp de stikstofspuit van de dermatoloog veel meer.

Ik heb de zaadjes op een kaal plekje in de tuin gegooid, misschien krijg ik een eigen voorraadje Wrattenkruid.

Makke beer

 De Makke Beer heeft gebloeid !? Wablief, ......... de Makke Beer. Ik denk dat op slechts enkele plaatsen in Nederland de Tamme Kastanje Makke Beer wordt genoemd. Plaatsen in het Gooi waar deze naam door de jeugd wordt gebezigd zijn 's Graveland, Kortenhoef en Ankeveen. Ik heb daar een paar jaar gewerkt en de jongens, meisjes?, werden na de zomervakantie helemaal zenuwachtig als ze na schooltijd de buitenplaatsen bezochten waar de Tamme Kastanje's  stonden. De kastanjes werden daar dus Makke Beren genoemd. Mak betekent  tam, maar waarom deze soort Beer wordt genoemd weet ik niet.Ik kan het nergens vinden. Wel komt de Makke Beer op internet voor, in Utrecht worden de kastanjes ook wel Makke Jannen genoemd. Ze zijn eetbaar en kunnen op zijn makkelijkst gepoft worden. Men denkt dat de Romeinen in de buurt van Beek-Ubbergen de Tamme Kastanjes hebben aangeplant om als voedsel voor de soldaten te dienen. Het staat er nu nog vol mee.

In het Argonpark staat bij mijn weten bij de zendmast de enige Makke Beer, daar lagen vanochtend allemaal uitgebloeide mannelijke bloemen onder.

Dansmug

 Zo ik ben weer thuis, nog 1 nacht in de caravan ivm aanstaande  logee's in de caravan, en ik kan weer genieten van wat de polder me biedt. Ik heb het al vaker geschreven, denk ik, maar bossen zijn om te fotograferen, vooral wat er in zit,  maar een saai landschap. Bovendien was de Wifi-verbinding op de camping erg slecht zodat ik nauwelijks een logje met foto weg kreeg.

Op de schuur , bij de lamp, zat een insect waarvan waarneming.nl zegt dat het een Dansmug spec. is. Deze zijn bijna niet op soort te determineren en dus laat ik het zo. Het is een vrouwtje, mannetjes hebben gevederde antennes. Nodig om de feromonen van het vrouwtje waar te nemen.

Eendenkorven

 

Mosterd na de maaltijd dit logje over eendenkorven. Hier in de polders richting Lek en in de Langbroekerwetering staan er tientallen. Wie ze daar neergezet heeft op een driepoot in het water weet ik niet maar de bedoeling is nestgelegenheid bieden aan Wilde Eenden. Ik kwam ook ergens de naam van het Waterhoentje tegen. ik heb dat zelf nooit waargenomen. Dit Hollands-Utrechtse type is gemaakt van gevlochten wilgentenen. Dit type heeft zelfs een balkon.

Ik ben opgegroeid met eendenkorven, alleen dan met het Friese type: gevlochten van stro of riet. Ik meen het vaakst stro. Mijn vader hing hing er een paar in een boom of op eens schuurtje, bijna altijd waren ze bezet. De eerste eieren werden geraapt en opgepeuzeld in het gezin. Een welkome aanvulling van de voedselvoorraad in de eerste jaren na de oorlog. De eend legde altijd een compleet legsel en had niet in de gaten dat wij een eitje "pikten" Later hebben we dat niet meer gedaan ivm de watervervuiling. Als de eend uitgebroed was dan was het een hele ceremonie om de kuikens in de sloot te krijgen. Nou dat deden ze zelf wel. Ze sprongen soms van een paar meter hoogte het water tegemoet. Gebeurde nooit wat. Een unieke gebeurtenis die diepe indruk op me maakte.