Rode Hazelaar in bloei.

 Mijn Rode Hazelaar is een vroege bloeier. Maar de mannelijke bloemen zijn op de vingers van twee handen te tellen. Mager, heel mager, maar dat zijn we gewend. De katjes, mannelijke bloemen, hangen al de hele winter te wachten op het voorjaar. De vrouwtjes zijn dan nog onzichtbaar. Wel de knoppen. Zodra zich een paar warmere dagen aankondigen gaan de vrouwtjes ook bloeien. Ik zag straks dat het begin er is. Dat kleine plukje rode stampertjes zal nog wel wat groter worden, maar dat is genoeg voor de plant. En nu het gekke,  of eigenlijk helemaal niet gek, voor de plant helemaal logisch: de knopjes met de rode stampertjes bevinden zich alleen maar in de buurt van de katjes. Alle andere knoppen van de struik hebben geen uitsteekseltjes, dat zijn de bladknoppen. er is dus blijkbaar een stof in de plant die een sein vormt voor de vrouwelijke bloempjes om te gaan bloeien. 

Vroeger dacht men aan een groeihormoon dat werd  als veroorzaker van de bloei gevormd na een langere dag. Men noemde dit hormoon florigeen, maar kende de samenstelling niet. Zo langzamerhand is men er achter gekomen dat de bloei wordt gereguleerd door een paar eiwitten die door uitwendige prikkels zoals temperatuur, licht, daglengte worden gevormd in de groeipunten. Bij Hazelaarkatjes: hoogstwaarschijnlijk vormen de katjes die eiwitten waardoor de knopjes in de buurt van de katjes vrouwelijk worden. 

IJssie piepen. Skotske dribbele

Deze jonge Knobbelzwaan gaat uiterst voorzichtig naar de overkant. Hij is er bijna. Een paar nachten ijs houdt de zwaan.  Hij is wel op z'n hoede. Als ik zo'n vogel zie die zich voortbeweegt op dun ijs moet ik altijd denken aan de winters, toen nog echte, die wij als kind meemaakten. Als je nog niet kon schaatsten want het was te dun, dan probeerden we toch aan de overkant te komen, daarbij handig de losse schotsen gebruikend om de sloot over te steken. Dat ging vaak mis en werd er een nat pak gehaald.  Wij noemden dat schotske dribbele. In Zuid-Holland ijssie piepen.  Degene met een nat pak werd zingend door de anderen thuis gebracht. 

Vroege terugkomst.

 Meestal komen de Lepelaars in februari, maart terug uit Afrika vanaf de Banc d'Arguin, voor de kust van Mauretanie. Dit is een groot natuurreservaat waar honderdduizenden trekvogels uit onze gebieden in de winter verblijven., bijv. ook  Flamingo's, Sterns. Dit is dus een vroege, waargenomen langs de Hoofdweg, Mijdrecht. Of de klimaatveranderingen hier mee te maken hebben? Zou best kunnen.  In ieder geval verzamelen de terugkeerders meestal in de buurt van de kolonie waar ze hebben gebroed of ter wereld zijn gekomen.. Bij deze vogel zou dat Botshol wel eens kunnen zijn.

Overstekend wild.

 Zo wild is de Knobbelzwaan niet, maar in het voorjaar kan hij, mannetje dus, flink dreigen. Dat doet hij met ingetrokken hals/kop en met de vleugels dreigend opzetten. Niet alleen bij het broeden en jongen groot brengen, ook al veel vroeger in het jaar als twee paren  Knobbels elkaar ontmoeten, zoals op bovenstaande foto. Deze op de Gagelweg genomen foto, vanwege snel handelen door de voorruit genomen, laat twee mannetjes zien in de indrukmaken-houding. De vleugels hoog geheven en de kop met  de snavel vaar beneden gericht. Langzaam naar elkaar toelopend. Ik verwachtte dat ze elk ogenblik elkaar gingen aanvallen. Maar het duurde me te lang zodat ik claxoneerde. Ze schrokken behoorlijk, dat kon je aan de lichaamshouding zien. Alleen oog voor elkaar en niet voor de passerende auto's. De beide vrouwtjes zaten aan weerszijden van de weg in de sloot en namen geen deel aan de show.

In bloei

Bij een pol Sneeuwklokjes in het Gemeenteplantsoen/Wildernis zag ik het eerste volledig uit de Kelkbladen gegroeid bloempje. 30-1-2025. In mijn tuin zijn ze nog niet zover, misschien een ander ras?

Kolgans C2Tzwart bij Bosdijk

Waar de ganzen in voorgaande jaren veel zaten, Molenland bijv., zitten ze nu nauwelijks. Het omgekeerde: in eerdere jaren bijna nooit in de buurt van de Bosdijk, de laatste weken elke dag. Zo ook gister, langs de Bosdijk richting Portengense Zuwe een duizend Kollen en een 40tal Brandganzen. C2T zat vlak voor me maar even later onvindbaar. Zat met de kont naar me toe, maar later kon ik de gans fotograferen. In de nieuwe submit-website zijn bij een groot aantal ganzen de vangstgegevens nog niet vermeld, De eerste waarneming was op 25-12-2018 bij Bunschoten. De tweede bij Nijkerk, dus in de buurt. Van in totaal 36 waarnemingen zijn de meeste daar in de omgeving en met een uitstapje naar Vlijmen en Vught en Deutschland (Aurich en Luneburg). Op 25-1-2025 weer in Spakenburg en nu hier. 
 

Rammelen

 Het begin is er, twee Hazen die last beginnen te krijgen van hun hormoontjes. vanochtend een paartje in de berm van de Demmerikse Kade, de één zat achter de ander aan , maar overtuigend was het niet. Ze gaven mij de gelegenheid wat foto's te nemen en toen ik wegreed gingen zij verder met hun voorjaarsdrift. Tenminste, het mannetje achter het vrouwtje aan. Over een paar weken razen  hele groepen, soms wel 7-8 Hazen, door de weilanden en wisselen dat af met bokspartijen, rammelen noemen we dat. Het  (geen taalfout) Haas is, behalve in het voorjaar, een asociaal beest. Hij leeft solitair, maar in het voorjaar zoeken ze elkaar op en leveren strijd. De jongen worden de hele dag alleen gelaten, behalve enkele momenten dat ze door de moederhaas gezoogd worden. 

Houd ze in de gaten, het boksen is een mooi gezicht.