Zachte Ooievaarsbek

 Een onooglijjk en onopvallend bloemetje in het gras, een ooievaarsbek. Nauwelijks een centimeter groot , je ziet 'm snel over het hoofd. Vergroot zie je een sierlijk bloemetje, 5-tallig. 5 meeldraden en 5 kroonbladen, weliswaar gespleten.  Zacht slaat op de zachte beharing over de gehele plant, uitgezonderd de kroonbladen.. Bij uitgebloeide en bevruchte bloemen zie je de kenmerkende snavel. Daardoor behoort deze soort tot de Geranium-familie.

Ben even thuis geweest om het nodige te doen. Uiteraard ook even gekeken naar moedertje Tandkaak ( zie 19 aug. ) met haar cocon aan de onderkant van het deksel van de groene container, ze was spoorloos. Of overleden, het beestje heeft weken niet gegeten. Of opgepeuzeld door een springspin, een rovende spin  die ik er ook zag zitten.( Een Schorsmarpissa. Zie 11 aug.)

Stabilimentum

 Nog even een Wespspin van gister. Eén  Wespspin had duidelijk zichtbaar aan de onderkant van het moeilijk zichtbare web een zgn. stabilimentum gesponnen. Op de foto het zigzag-lijntje waarvan men eigenlijk nog niet goed weet waarvoor het dient. Bewezen is dat het UV-stralen weerkaatst en dat daardoor prooidieren naar  het web worden gelokt. Misschien worden ook grote predatoren weggejaagd.

Prooi!

Hier in de omgeving zitten  meer Wespspinnen dan ik vermoedde. Vanmiddag op het Libellenveld van de camping zomaar twee vlakbij elkaar. Bij de tweede zag ik een  Sprinkhaan het web inschieten en de eigenaar Wespspin maakte korte metten met  de arme prooi. Met een vrije springpoot deed hij nog pogingen het lot te ontspringen, maar de Wespspin pakte resoluut aan, de Sprinkhaan werd in het web gewikkeld en onderging z´n laatste prik. Ik weet niet of dat op de foto ook is te zien, in ieder geval werden de bewegingen van de vrije springpoot snel minder en werd de springer  opgeslobberd door de spin.
 

Berucht

      Japanse Duizendknoop, oei!!     Je wil alles in je tuin hebben, behalve de Japanse Duizendknoop. Het is de meest invasieve soort die we kennen. Een invasieve soort vestigt zich buiten z'n oorspronkelijke verspreidingsgebied en is vaak een bedreiging voor de inheemse soorten. ( Denk aan een ander voorbeeld : de Amerikaanse Rivierkreeft) Uit verre oorden afkomstig is deze soort waarschijnlijk ooit met potgrond of tuinafval ons land  binnen gekomen. Onuitroeibaar. Een plaag voor de tuinder, daar reken ik mezelf ook onder. Ik vond 'm hier in het Libellenveld, een stuk met ingezaaide wilde planten. Dat wordt aanpakken anders blijft van het idee van het Libellenveld weinig over.
 

Bruinrode heidelibel

 Op een nauwelijks belopen zandpad rustte deze Bruinrode Heidelibel uit van zijn jachtpartijen. Heen en weer , geregeld dezelfde route nemend en dezelfde uitrust/uitkijkpunten, was het niet zo moeilijk een plaatje te schieten. Gewoon wat geduld hebben. De Steenrode , ooit in mijn tuin, en nu hier ook de Bruinrode Heidelibel, ook in mijn tuin, geven aan dat het woordje heide eigenlijk niet veelzeggend  is. Je komt ze overal tegen.Ook weer hier in het oog de weerkaatsing van de zon in het oog.

De witte zandkorrel is toevallig hier gelegen.

Zandhaarmos, een bladmos.

 

Een groep planten waar ik me eigenlijk nooit aan waag zijn de Mossen, beter gezegd de Bladmossen. Daar behoren ook bij de Levermossen en de Hauwmossen. De Korstmossen waar ik me sinds kort bezig houdt behoren er niet bij, dat zijn totaal andere planten. De haarmossen vormen een grote groep, dit is het Zandhaarmos. Hele tapijten staan naast de caravan en is verder vooral te vinden op heide, duinen, zandverstuivingen en schrale bospaden. De laatste groeiplaats komt overeen met de plek waar ze hier staan..

Winterklaar

 Schreef ik eergister over de opgerolde bladeren van de Beuk met daarin soms een kevertje of een spinnetje, ik vond ook een paar bladeren met Lieveheersbeestjes. Zij maken van de gelegenheid gebruik om zich voor te bereiden op de winter en zijn in de holte van het blad gekropen. Zo'n winterslaap kan een paar maanden duren. 

Alle holtes en spleten in bomen, strooisel op de grond, holtes in een huis of gebouw. zijn geschikte overwinterplaatsen. Lieveheersbeestjes krijgen soms plotseling de aandrift om massaal een plaats te zoeken. Wij stonden een keer in Groesbeek op een camping bij het bos met prachtig warm weer toen wolken LHbeestjes ons overvielen en een plekje zochten in en aan de caravan. Honderden. Hoe we ze weg gekregen hebben weet ik niet meer, het zal geen uiting van diervriendelijkheid geweest zijn.

Een ander voorbeeld uit mijn ervaringen : we hebben jaren een boot gehad met mast. Het zeil bleef het hele seizoen op de giek met een huik eroverheen. Elk jaar werd het zeil eraf gehaald en de mast gestreken. Als je dit strijken te laat deed kon je er donder opzeggen dat het zeil al vol zat met Lieveheersbeestjes. Die werden wakker geschud, vlogen voor een deel weg of vielen op het dek of in het water. Meestal haalden we op tijd het zeil binnen.