Paringswiel Ischnura Elegans (Lantaarntje)

 

Kopfoto Aronskelk

 Reeds eerder ( 23 okt. 19; 19 mei 23; 12 juli 23)  heb ik geschreven over de Italiaanse Aronskelk in het Gemeente-oerwoud bij mij achter, hij valt nu op door de felgekleurde vruchten. De verkleuring van groen naar rood begint bovenaan, de insekten die de bloem met een bezoek vereren komen eerst langs de meeldraden en nemen op hun weg naar beneden  ook pollenkorrels van andere aronskelken mee.  Hierdoor kruisbestuiving. De vrouwelijke bloemen die ze het eerst tegenkomen worden ook het eerst bevrucht, vandaar de verkleuring van boven naar beneden. Ik denk dat het licht nauwelijks invloed heeft omdat het een schemerige  toestand is. 

Nog steeds aanwezig

Zelfs na twee keer legen van de container zit moederspin Tandkaak onder het deksel op wacht bij haar kroost in de cocon. Ik ontdekte het witte bolletje van haar achterlijf  en het wat grotere bolletje met jongen  op 9 augustus. Nu 10 dagen later is ma nog steeds aanwezig en houdt zich zorgzaam bezig met haar komend nageslacht. In de literatuur over deze soort lees ik dat ze blijft tot ze sterft. Ze eet niet, en schuift naar de cocon zodra ik het deksel voorzichtig open om het te beschermen neem ik aan . Ik heb zelfs de indruk dat ze regelmatig nog spinsel. zoals op de foto, toevoegt aan het oude spinsel. Rondom de cocon heeft ze nauwelijks zichtbaar een soort web gemaakt, waar ze steun vindt. De ultieme vorm van broedzorg.
 

Schubvleugelige

 Deze Schubvleugelige ( Lepidoptera) lag in mijn tuin, dood. Veel gevlogen te zien aan de fletsere kleur ( afgevlogen noemen we dat) Ook een Dagpauwoog gaat dood. Ik heb het grote oog, waarnaar de vlinder is genoemd, vergroot gefotografeerd. Duidelijk te zien zijn de dakpannetjes, schubben, waarmee de vleugel is bedekt. Als je een vlinder vastpakt bij de vleugels heb je altijd wat poeder aan je vingers, dat zijn die schubben. Daarmee beschadig je de vleugel. Nooit doen dus.

Kleuren ontstaan doordat verschillende soorten pigment in de schubben een deel van het licht absorbeert , de rest wordt teruggekaatst en geeft via ons oog in de hersenen een gewaarwording van kleur.

Paardenbijter.

 Bijna op mijn schouder: een Paardenbijter. Eén van de mooiere grote libellen, de glazenmakers. Dat blauw met bruin op het achterlijf, prachtig. De naam Paardenbijter heeft deze soort te danken aan het jagen op andere insekten in de buurt van mens en dier, het lijkt alsof deze libel dan een paard bijt. Het is een algemeen voorkomende soort.

Zaden: klein, kleiner, kleinst.

 De uitgebloeide bloemen van de Koningskaars ( zie logje 5 aug.) veranderen in zaaddozen. Het woord vrucht is eigenlijk te veel waardering. Honderden zaaddozen bevatten na bevruchting duizenden zaden, zie foto boven. Een tikje tegen zo'n doos geeft honderden korreltjes. Geen wonder dat die overal terecht komen. Terwijl het geen zaden zijn die door de wind worden verspreid. Alleen al het slingeren van de lange bloemsteel veroorzaakt een stortvloed aan nakomelingen, her en der  in de tuin. Gelukkig komen ze niet allemaal uit.

Raadsel gouden klompjes opgelost!

 Als ik klompen zie en/of  hoor doet me dat wel wat. M'n hele familie was altijd klompendragend. In de vorige eeuw beroepsmatig, later in de vrije tijd. Ook nu nog heb ik klompen voor in de tuin. Toen ik deze twee, in de zon goudkleurig oplichtend,  onder de binoculair zag, was ik zeer verbaasd en mijn interesse gewekt. Welk dier(tje) heeft ze gedragen? En zijn het wel klompjes?  Zie ook logje 10 augustus. De vraagtekens bleven, ook was er geen lezer die mij een tip gaf. Maar er moe(s)t toch ergens iemand zijn die wel deskundig is? Maar vindt die maar eens. 

Toevallig was ik op de website van Naturalis, hier ben ik onlangs met enkele kleinkinderen geweest en dat was indrukwekkend. Daarop stond een emailadres voor mensen met vragen. Ik heb de vraag gesteld en verstuurd. Met verwijzing naar Sneuper.blogspot. nl voor de foto's. Na het weekend kreeg ik gister antwoord van de informatiespecialist Collectie Informatie, mevr. Alice van Duijn. Zij denkt aan uitgekomen wantseneitjes! Ik heb daar in de verste verte niet aangedacht. Ze noemt de Smalle Randwants (Gonocerus acuteangulatus) als mogelijke soort. Deze wants heb ik nog niet ontdekt op mijn  Gele Kornoelje, wel in ruime mate de Grauwe Schildwants en de Groene Schildwants. ( zie logjes 4 aug. en 3 aug.) Op een gegeven ogenblik had ik 7 Grauwe bij elkaar in de buurt. En net weer een Groene. Op de link https://www.flickr.com/photos/ashe/5770600235 staat de genoemde Smalle Randwants met "gouden klompjes".

Alice van Duijn, Naturalis, bedankt!