P7Pzwart

 Molenland: Zonnetje in de rug, je staat 1e rang (berinnering bioscoop) mijn ideale plek om ganzen te watchen, dat heet toch zo? Dit poldertje hebben ze eindelijk in bezit genomen. vanmiddag 2000. Met veel geduld de telescoop het werk laten doen,  op een gegeven ogenblik dan toch een halsring. Een P. maar de rest? Het beest bleef maar eten zodat ik de andere twee codes niet kreeg te zien. Geduld en maar peilen waar íe zat in de grote groep. Het huis op de hoek Hoofdweg-Westerlandweg , die richting zat íe. Toen toch maar de camera gepakt en ruim 30 foto's genomen richting dat huis. Maar ondertussen had ik ook de rest van de code te pakken: P7P. 

Geringd op 18-12-2020 in Lith N.B.  In die twee jaar vooral in Brabant bij Vught, drie weken geleden aan de Indijk in Friesland in de buurt van Woudsend. Hier ging ik vroeger wel kievitseieren zoeken met mijn vader. Afgelezen door een oude bekende uit de jeugdbond , Marten W.  Leuk.

Overstekend wild

 Alsof ze alleen op de wereld waren, wandelden twee Knobbelzwanen naar de overkant van de Gagelweg. Laat die twee personenauto's en containerwagen maar wachten tot we aan de andere kant zijn. De kant waar een tweede echtpaar Knobbels wachtten en het mannetje zich opblies tot de dreig- en  aanvalshouding. De concurrenten naderden over de weg. Jammer dat ik dat niet in de gaten had want bij het wegrijden zag  ik in de achteruitkijkspiegels het watergevecht losbarsten. 

De hormoontjes gaan weer opspelen en komen tot uiting middels gevechten. Knobbelzwanen hebben de laatste weken vaak ruzie.

Slobber

 Een aantal weken voor Oud en Nieuw zat er bijna elke dag, dat ik er langs kwam, een mannnetje Slobeend op de vijvers van het Argonsportpark. Net zoals de Kuifeend, ook een eend van het buitenwater. Toch bleef de Slobeend, echter na het geknal van Oud en Nieuw, was hij verdwenen. Gevlucht waarschijnlijk. Groot was vanmorgen mijn verbazing dat de Slobber er weer was. Helemaal niet bang. Helaas had ik een te kleine camera bij me en kon geen leuke foto maken. Dus dan maar een archieffoto.

Een schitterend beest, maar in het veld heel behoedzaam. 

Echtpaar X ?

 Gister 2000 Kollen tussen de kinderboerderij en de Westerlandweg. Moeilijk te zien , lichte nevel en donker weer. Toch kreeg ik een paartje, bleek later, in de kijker. Maar ver weg( 330 meter),  bijna niet af te lezen. De grote X was niet zo moeilijk , maar de andere twee letters of cijfers? Niet te doen. Ik heb m'n noodgreep maar gehanteerd: goed localiseren en dan met de 400 mm foto's nemen . Ik had nu zo'n  50. Thuis ingevoerd en met het fotobewerkingsprogramma bewerkt en uitvergroot. Van de 50 waren er tien bruikbaar. Ik kwam tot X4A. De partner stond steeds met de hals rechtop zodat de halsring naar beneden zakte  en de code onleesbaar was. Vanmiddag gehoopt ze weer te zien,  maar het weer was nog slechter, neveliger, als gister.

Geringd op 16-11-22 in Eemdijk, op 7-1-23 afgelezen in Kleve, en nu hier.  En geduld met de partner. Overigens , de Ross'gans is ook weer gezien op dezelfde weilanden .

Rode Hazelaar

 De Corylus-familie behoort tot de Berkenbomen. Drie soorten: de Hazelaar ( die van de Hazelnoten),  de Boomhazelaar, een grote boom met veel hazelnoten maar oneetbaar. In het gemeenteplantsoen bij mij achter staat een Boomhazelaar en ik was indertijd blij met de eerste lading hazelnoten die er rijkelijk  onder lagen, maar helaas, keihard, niet te eten en nauwelijks vruchtvlees. In mijn eigen tuin heb ik sinds jaar en dag de Rode Hazelaar ofte wel het Hubertusnootje. Ook oneetbaar. En weinig vrucht- dragend, alhoewel dit jaar er veel meer katjes ( mannelijke bloemen, zie foto) in zitten. Nu in januari worden ook de vrouwelijke bloempjes rijp. Dat zijn de kleine knopjes met een paar rode uitstekende stampertjes.Dit jaar hoop ik op wat meer nootjes. De naam Hubertus komt van Hubertus van Maastricht die daar in de jaren plm. 600 bisschop was.

De bloeiende Hazelaars, alle drie soorten, bloeien nu. Het stuifmeel kondigt de eerste periode van.  hooikoorts aan, Er zitten nog geen bladeren aan de bomen, het zijn dus windbestuivers.

Vroegbloeier

 De Toverhazelaar bloeit deze maand, evenals bijvoorbeeld de Prunus een vroegbloeiende struik met witroze bloemen. De Toverhazelaar bestaat nog niet zo lang, in de 30er jaren van de vorige eeuw ontstond de soort door een geschikte kruising. Andere soorten zijn rood-oranje gekleurd. Bij meerdere vroegbloeiers bloeit de struik nog zonder blad. Dat wijst op windbestuiving. Ze moeten wel, er zijn  nu nauwelijks insecten die daarvoor zouden kunnen zorgen.

Buren

                                   Het Haas houdt rust en kijkt naar de foeragerende Smienten.