Weer eens Koereigers

 Zo nu en dan worden hier Koereigers waargenomen, een kleine uitvoering van de Grote Zilverreiger. Opvallend is dat de waarnemingen bijna allemaal gedaan worden in de buurt van de Gagel, langs de Gagelweg of de Korenmolenweg. Ik vermoed dat ze in de Gagel slapen, bomen zat. Hier was vroeger ook een slaapplaats van de Grote Zilverreiger.

Vanmiddag de eerste drie langs de Korenmolenweg voor de afslag Donkereind, ik kreeg ze niet zo snel op de foto. Even later zaten ze achter het riet. Van de verbazing bekomen zag ik even later tegen over de boerderij van  Joost Samsom, weer drie, iets verder weg. Waren niet dezelfde, de afstand was te groot om dat zo snel te kunnen vliegen. Ook hier slechte foto's door de afstand zodat ik maar een archieffoto plaats die genomen is op 30-12-2018 naast de boerderij van Joost. De reiger trekt een vette worm uit de grond, smakelijk hapje. Toen waren er vier reigertjes.

Een flats

De populatie Grote Canadese Ganzen van de Bovenlanden vloog over mijn mobiele schuilhut met als resultaat een klap op de voorruit: een groene flats. Dit was twee uur eerder nog een graspol in de Bovenlanden. Ganzen hebben een razendsnelle vertering, als je het vertering mag noemen, wonderbaarlijk dat er nog wat voedingsstoffen uit het gras worden opgenomen. Ik denk dat ze te weinig enzymen hebben of dat die niet goed werken. Toch blijven de ganzen in leven met deze snelle vertering. Ze moeten voortdurend grazen om voldoende gras binnen te krijgen. Ze poepen dan ook om de 5-10 minuten.  Overal in de weilanden waar ganzen gegraasd hebben liggen keutels ( zie foto hieronder), als een keutel al vliegend wordt geproduceerd spat íe op een harde ondergrond uit elkaar, ook op mijn voorruit dus. 

Bijna alle vogelkeutels hebben een wit uiteinde, dat is urine die tezamen met de ontlasting wordt uitgescheiden.

Hieronder nog een foto van een uitgeregende en uitgedroogde keutel van een gans, alleen plantenvezels zijn overgebleven.

H5Pzwart

Vanochtend in theater Molenland, met het zonnetje in de rug, minstens 3000 Kolganzen , licht gevroren ,op mijn min.max thermometer -2 C ,  de Kolgans H5Pzwart twee keer gezien op verschillende percelen. Oorzaak, een politie-helicopter die met gezwinde vlucht naar een of ander onheil moest en alles wat maar kon vliegen omhoog joeg. De meeste ganzen bleven in deze polder.

H5Pzwart, geringd op 18-12-2018 in Maren Kessel ( Noord-Brabant) daarna vaak in Nordrhein-Westfalen, ook enkele malen in de Ooypolder bij Millingen a/d Rijn en verder in Schalkwijk door oud-collega weidevogelbeheerder Sjerp W. , de voorlaatste keer 18-11-2021 in Xanten op het Bislicher Insel a/d Weser en nu hier in polder De Derde Bedijking.

Vooralsnog weinig halsringen.

Spoorzoeken

 Als ik door het weiland loop kijk ik niet alleen naar vogels en andere beesten maar ook naar de plantengroei. Vaak zie ik daarin sporen van passerende dieren, bijvoorbeeld een Hazenpad of  een opstapplaats van een Grauwe Gans, Altijd een kunst om het juiste dier te bedenken. Zo ook Gijs, mijn weidevogelboer. Ik kreeg van hem een paar foto's van een spoor op een dam dwars door de plantengroei. Het hek op de dam is  op deze foto open maar normaal zit er ook een metalen hek zoals schuin op de foto staat, opgehangen. Het is een spoor dat vaak belopen wordt. Ik vermoedde dus een Hazenpad, Hazen zijn talrijk in de polder, een eventuele Muskusrat of een Bunzing, laat staan een Visotter waar ik nog altijd op loer, zullen niet zo'n intensief spoor maken. 

Ik heb zaterdag de camera-val opgehangen en tot maandagochtend laten hangen. Resultaat over deze twee nachten en dagen: twee filmpjes waarop duidelijk een Haas te zien is. (zie filmpje beneden) Dus geen Bunzing of Vos, geen Visotter. Een Hazenpad. Waarom die beesten het zichzelf zo moeilijk maken en dwars door de begroeiing ploeteren is me een raadsel. Het aantal passerende Hazen viel me tegen , in werkelijkheid zitten er veel meer. Maar de hormoontjes werken nog niet.

Op de foto boven zie je de bumper van een brommer op 4 wielen staan. Om een beetje inzicht in de situatie te zien, liet ik de brommer staan. De video op een laptop kun je vergroten. Op de achtergrond hoor je Kolganzen en een enkele Krakeend.

Mist

 Bruggetje in het reservaat langs de Ter Aase Zuwe in de nevel. Geen golfje te zien, rustig winterweer.

In mijn ganzen-theater langs Molenland bij de speelboerderij duizenden Kolganzen, helaas gooide de nevel, nog net geen mist, roet in het eten. Ik zag in de voorste rijen een halsring die ik maar met moeite kon ontcijferen: R1L  Begin december gespot langs de Botsholse Dwarsweg. 

Viburnum.

 De Viburnum is mogelijk de enige struik die momenteel bloeit, een jaarlijks weerkerend verschijnsel. Kou of geen kou, hij bloeit. Ik zag ze langs het fietspad van de Oosterlandweg staan, allemaal volop in bloei. Je ruikt ze zelfs. Ik heb op 30 december 2014 er ook al over geschreven en me daarbij verbaasd waarom deze plant ruikt bij het bloeien. Zoveel insecten zullen er toch niet zijn om door de geur gelokt te worden ? Let eens op de Forsythia, kan ook gele puntjes hebben. Maar..... het wordt kouder.

Egypte aan de Gagel

 Twee Kokmeeuwen in winterkleed ( telefoontje achter het oog) landen op Egypte. Een illustere naam zoals er zoveel zijn in Polder Groot Wilnis langs o.a. de Gagelweg, de Demmerikse Kade en  de Ter Aase Zuwe. Het zou leuk zijn om eens een boekje te maken met het ontstaan van de namen. Allemaal verhalen.