"kie-kie-kie-kie"

Ik stond eergister op Molenland, mijn favoriete stek met de zon in de rug (als'tie schijnt) en wat hoger als het maaiveld, de ganzen te scannen, toen plotseling het felle : "kie-kie-kie-kie" klonk. Een Torenvalk ! Inplaats van in de verte moest ik nu inzoomen op de brede aflopende wegkant beneden me. Er stonden nogal wat palen waarop het valkje neergestreken kon zijn. Dus de palen scannen. En , jawel, op een plankenhek zat 'ie. Een mannetje.  Nog voor ik de camera met telelens klaar had vloog hij weg en streek neer op een baggerbult. Vanaf hier kon de Torenvalk ook over het gras kijken naar een prooi. Ik wachtte om de vogel in de vlucht te fotograferen, uteinelijk lukte dit met wat geduld. Zie foto boven. Hij is opweg naar een akelig schrikdraad-paaltje, je ziet het aan z'n blik.
Neergestreken zat 'ie nog hoger.
Ik ben verbaasd over de diepe vleugelslag, dat heb je niet in de gaten als je de vlucht volgt.

Nieuw seizoen !

Vanochtend in mijn achtertuin Polder Derde Bedijking heb ik het nieuwe ganzenseizoen ingeluid, echter geen halsringen kunnen aflezen. Ik heb ze niet kunnen ontdekken. Veel Kolganzen, de soort ganzen waar ik  me vooral mee bezig houd, zaten in het wat langere gras zodanig dat alleen de kop boven het gras uitstak. Dit doen ze meestal als het hard waait als bescherming tegen de wind, maar die viel nu wel mee. Dus de reden van dit gedrag was me niet duidelijk. Misschien moeten ze weer wat wennen  aan onze polders met hun boeren die nu en dan ze met een trekker komen verjagen. Maar dat is een boer die geen weidegang heeft en al het gras opmaait om in de stal te voeren.  Ruim 800 Kollen en een dikke 100 Brandganzen telde ik. Verder uiteraard Soepganzen en Grauwe Ganzen.
Langs de Zuidertocht zaten honderden Kok- en Stormmeeuwen uit te rusten van een foerageerochtend op een begierd weiland elders.( zie kopfoto) Op de foto boven het logje een groepje Kollen.

P.S. Zo straks in de tuin een paar Goudhaantjes, leuk klein vogeltje.

Klein Koolwitje.

Het vlindertje viel helemaal niet op, op de bevilte bladeren van de Vlinderstruik. Ik zocht naar de Atalanta's en Dagpauwogen, die, zodra de zon schijnt, ruimschoots aanwezig zijn. Alle genoemde vlinders kakelvers ( kan dat wel bij vlinders?) , dus pas uit de pop, de tweede of de derde generatie . Ze bezoeken de bloemen alsof hun leven ervan afhangt. Een Kleine Vos mocht ook mee doen maar was afgevlogen.
Plotseling viel m'n oog op dit Klein Koolwitje, zwarte vlekken nauwelijks meer zichtbaar, dus die heeft ook z'n langste tijd gehad. Alleen  Dagpauwoog, Kleine Vos en Citroenvlinder  kunnen overwinteren als vlinder. Soms wordt in ons land ook de Gehakkelde Aurelia in oude gebouwen schuren en bunkers 's winters waargenomen. Maar zeldzaam.

Voeren verder.

Nog even het voeren van de Huismussen, en één Ringmus linksachteraan op de foto ( is door het glas genomen, vandaar de fletsheid). Elke ochtend voer ik en ik heb de indruk dat ze het beginnen te onthouden. In de Lijsterbes erboven zit een behoorlijk aantal te wachten. Ik probeer ze te tellen bij het neerkomen, gemiddeld kom ik nu op zo'n veertig. Een prachtige populatie en dan te weten dat vijf jaar terug we blij waren met 10 Huismussen. Binnen een half uur is alles weg, zeker als er ook Turkse Tortels op het toneel verschijnen. Die vreten me toch!

Ik kreeg van Ad ( van de Gierzwaluwen) een reactie met zijn voerervaringen, te lezen bij het logje van j.l. 3 oktober onder "opmerking". De moeite waard om te lezen! Ad bedankt.

Falco tinnunculus.

Ik had geluk langs de Gagelweg, de Torenvalk bleef zitten. Op een zodanige afstand dat ik 'm op de plaat kreeg. Vaak vliegen ze weg, zoals zovele vogels, als de auto stopt en het raam naar beneden gaat.
Hoewel juvenielen en vrouwtjes erg op elkaar lijken, denk ik dat dit een vrouwtje is.  Een jong heeft op de borst vaak strepen in de lengte, hier zijn het meer dwarse streepjes en vlekjes.
Het gaat niet goed met de Torenvalk in Nederland, Daarom is de Torenvalk op de Rode Lijst geplaatst. Zijn hoofdvoedsel, de Veldmuis, is niet meer zoveel aanwezig dat de populatie Torenvalken kan groeien. Eerder het tegendeel. Zo'n muizenplaag van 2014 en dit jaar doet ze goed. Meestal zijn de legsels direct wat groter. Sommige waterschappen laten extra nestkasten timmeren en uitzetten om meer roofvogels in een bepaald gebied te krijgen. En dat lukt.

De wetenschappelijke naam bestaat uit de familienaam Falco en de soortnaam tinnunculus. Falco spreekt voor zich, tinnunculus is een klanknaam. Hij betekent "kleine schelle", in het Latijn is tinnire klinken , schel praten. Tinnulus is schelklinkend en tinnunculus is het verkleinwoord ervan. Vandaar "kleine schelle". De roep van de Torenvalk is een reeks korte scherpe tonen kie-kie-kie-kie , vandaar deze naam.


Goed weekeinde.

Oude bekende?

Zodra de auto stopt gaan de Grote Zilverreigers, die ik wil fotograferen, op de wieken en dat doen ze al op een behoorlijke afstand. Deze Zilver dus niet. Aan het eind van de Proostdijerdwarsweg, daar waar de Veldweg begint, ging de reiger rustig verder. Jammer genoeg kwam er een tegenligger aan zodat ik het veld moest ruimen met maar één foto, deze dus.
Ik neem aan dat ik deze reiger veel vaker heb ontmoet op deze plek en de omgeving langs de Velddwarsweg of Veldweg. Hij valt op door juist niet weg te vliegen, maar gaat  door met foerageren. Hij doet net alsof hij mij niet ziet. Zo kun je van dichtbij de prachtige reiger bewonderen.
Momenteel zijn er veel Grote Zilvers in de polders. Eergister in de Ronde Hoep telde ik er al 30 ! Langs de A2 richtig Amsterdam, met Baambrugge in de verte, zit je ook al snel op zo'n 20. Tijs van den Berg denkt dat ze slapen in het geboomte vlak voor de afslag Abcoude. Langs de Portengense Zuwe tussen Oud Aa en Portengen, telde mijn vrouw, ik moest de auto op de weg houden, ook 24. Dit lijkt wel op een voorverzamelplaats. Bij de schemering vertrekken ze naar de slaapplaats. Waar slapen die?

Rondje Ronde Venen 8/10

Gister weer eens een ouderwets Rondje Ronde Venen met als doel kijken waar en hoeveel ganzen ergens zitten. Het was me vooral te doen om de Kolganzen. Die duizenden die zaterdag geteld zijn moeten ook een klein beetje in het Groene Hart zitten, toch? ( Ik geloof dat de teller nu al op ruim 100.000 staat!!?? )
Ik begin altijd maar in mijn achtertuin: Polder Derde Bedijking. Zo vaak blijkt dat ik daar de hele morgen terecht kan, terwijl in Polder Groot Mijdrecht het armoe is. Nu hier alleen een paar langs Molenland/Westerlandweg, ( later blijkt dat dit een vergissing is, niet goed gekeken).  Dan met de klok mee toch naar Polder Groot Mijdrecht. Hoofdweg ( Waverveen), Proostdijerdwarsweg ( zitten 30 Grauwen), Veldweg, Botsholsedwarsweg ( West), Ronde Hoep ! Eindelijk heel in de verte 2000 Grauwe Ganzen en 200 Kollen. Ik probeer maar niet naar halsringen te zoeken, daarvoor zitten ze te ver weg. Maar wat is het toch een mooi gezicht, al die koeien in de polder. Het lijkt wel een natuurpark in Afrika. Complimenten voor de boeren daar.
De Waverhoek sla ik over, te weinig tijd. Tussen de Botsholsedijk en de de Proostdijerdwarsweg ook niks, uit een moerasblok tegenover de camping vliegt een Zwarte Ruiter op. "Tjewiet" klinkt het.
Op naar polder Demmerik, een paar Grauwen langs de Ter Aase Zuwe. Langs de Gagelweg ook armoe. Langs de Bovendijk laatste stuk enorm veel witte soepganzen en hier en daar en pluk Grote Canadezen. Over de Hoofweg terug naar huis, dan zie ik pas het gemaaide maisveld met veel bruin. Telescoop erop en daar zitten mijn gemiste ganzen: een 800 Grauwe, een enkele Kol , een paar Grote Canadezen en een Brandgans. Nou snap ik de leegte elders in de polder.