Voor het eerst in zijn leven.

Voor het eerst in zijn leven mag hij meedoen: een nest bouwen. Deze 1e jaars mannetjes-merel, nog niet helemaal zwart doorgekleurd en nog geen gele oogring en gele snavel, draagt zijn steentje, in dit geval takken en dode bladeren, bij, aan het maken van een groot Merelnest in de coniferenhaag van twee huizen verder. Ik voorspelde al dat, zodra het weer zou beteren, de vogels verder zouden gaan met hun nest. Wat onze Huismussenkolonie betreft, het klopte. Sinds gister liggen er weer piepschuimkorrels van de dakplaten in de tuin. Ze hollen deze platen uit om een holte te krijgen.
Deze Merel behoeft geen kleurring of iets anders herkenbaars, het zwart-wit patroon is opvallend. Hij zwerft hier al langer rond en zat in onze Klimop bessen te eten. Toen was ik te laat met de camera, nu wachtte ik 'm op.
Als een vogel, of ander dier of mens, geen pigment ( vooral melanine) in de huid, haren of veren  heeft noemen we het een albino. Is het dier gedeeltelijk albino, zoals hier op de foto, noemen we het leucisme. Een albino heeft rode ogen door het ontbreken van pigment ook in de ogen. Als de witte verschijning een kenmerk is van dieren is het geen albinisme, bijvoorbeeld de IJsbeer. Heeft een organisme teveel aan melanine dan is de kleur donkerder dan normaal.
In de vakliteratuur wordt er regelmatig over gesteggeld welke definitie nou de juiste is. Probeer maar eens het artikel "Waarnemingen van albinisme en hongerstrepen bij vogels " het Vogeljaar 57 (6) 2009 op internet te vinden. Met veel foto's van allerlei afwijkingen in het verenkleed.

Veldleeuwerik.

Ook winterharde violen, maximaal gecultiveerd, zijn toch schitterend om te zien. Zo lang de voorjaarsbloemen het laten afweten, maar dat duurt niet lang meer, vrolijken ze de tuin op.
Vanochtend tussen twee buien door even de wei in. Alleen maar lege nesten, in een enkele ligt vandaag of morgen een ei, ook de bodem bekleed met strootjes.
Verdere waarnemingen:
# een Kleine Mantelmeeuw die een kreeft had gevangen en belaagd werd door een Zwarte Kraai. De kraai kreeg slechts enkele stukjes kreeft te pakken.
# drie Buizerds waren op muizenjacht. Daartoe stonden ze te bidden boven het weiland. Alle drie vingen ze een muis en werden toen lastig gevallen door wel tien kraaien.
# ik hoorde een VELDLEEUWERIK !!. Hier langs de Ter Aase Zuwe zit er meestal één.
# verderop dieper de polder in nog plm. 1400 Kolganzen.
# op het plasdras twee paar Tureluurs en een paartje Grutto's. In het reservaat vanaf de weg gezien 8 Grutto's.
# een Torenvalk. Gaan ook hard achteruit.
# een zingende Rietgors.
# van de geslagen Smient( zie logje 4 maart) was er nog één poot en het karkas over. Kop, spieren en andere poot  weg.

Lekker in bad.

Tussen de buien door in het zonnetje in bad. Drie Huismussen van onze populatie spoelen de ellende van de laatste weken van zich af. Nu verder gaan met de nestbouw, die was helemaal stil komen te liggen.

De rovers zijn er weer.

 Samen met de Buizerd straks onze ergste predator voor de weidevogels, de Kleine Mantelmeeuw. Ik heb er al weer een paar gezien, ook in deze koude maanden. Ze verdwijnen niet allemaal zuidwaarts. Bovendien krijgen we ook uit het noorden Kleine Mantelmeeuwen die hier overwinteren, zoals zoveel soorten.
Sinds een tiental jaren is het een broedvogel van het reservaat in Demmerik geworden, waarschijnlijk een uitbreiding van de kolonie meeuwen bij verkeersplein Holendrecht. Ze vreten van alles, maar in de tijd van jonge weidevogels staan die ook op het menu. Systematisch worden sloten en weilanden afgevlogen en regelmatig zie je een Mantelmeeuw naar beneden duiken om een visje te slaan die net onder het oppervlak zwemt, maar ook jonge Meerkoeten en Waterhoentjes zijn niet veilig. Evenzo de kuikens van Kievit, Grutto, Tureluur en Scholekster.
In Demmerik zijn enkele kolonies Zwarte Sterns op vlotjes die zo langzamerhand niet meer veilig zijn. Ik had een aantal jaren geleden een kolonie in de Putakker tussen de oude spoorbaan en het gemaal met zo'n 30 jongen. In één nacht of ochtend zijn ze op één na gesneuveld. Hoewel er Vossen in Demmerik rondzwerven is het vrij zeker de Kleine Mantelmeeuw geweest die de slachting aanrichtte. Een Vos lukt dat in één nacht nooit. De Putakker was altijd sterk begroeid met Waterlelie en Gele Plomp. Prachtige schuilplaatsen voor jonge Zwarte Sterns. Helaas niet goed genoeg voor de Kleine Mantelmeeuw.

Goed weekeinde, met wat minder regen hoop ik. Ik moet nodig weer de wei in.

Muizen

In, of moet ik zeggen op?, sommige percelen is het al weer goed raak met de muizen. Overal verse gaten, verse uitgeworpen grond en verse looppaden ( zie foto). Ik verbaas me erover dat ze op  bepaalde weilanden niet zitten en andere wel. Waar dat aan ligt? De grondwaterstand? Volgens Gijs, mijn weidevogelboer, is die nog veel te laag. Maar dat geldt voor alle percelen. Heeft de bemesting in het verleden er mee te maken? Als ik me goed herinner werd hier altijd met ruige mest gewerkt en laat gemaaid.
Ik kan me herinnneren dat een paar jaar geleden ( 2014 en 2015) in Friesland hele weilanden vernield werden door muizen. Ook nu dreigt een  nieuwe plaag, LTO-noord heeft "code oranje"afgegeven om de boeren te waarschuwen dat er een nieuwe plaag dreigt in Zuid-Friesland. Alsof de boeren dat zelf niet kunnen constateren.
Het zijn Veldmuizen die per jaar verschillende worpen kunnen hebben en dus snel in aantal kunnen toenemen. Te hopen is dat door een hogere waterstand de populaties wat in toom worden gehouden.
Ik lees in agrarische literatuur dat sommige boeren het land onder water zetten om van de plaag af te komen.

Jan en Nel

Op de startavond van de IVNWeidevogelgroep De Ronde Venen en Uithoorn is afscheid genomen van twee vrijwilligers van het eerste uur, Jan en Nel van Haastrecht. Sinds 1995 hebben zij elk voorjaar bij enkele boeren in de Ronde Venen het weidevogelbeheer gedaan. Helaas was ik niet op deze avond aanwezig en neem dus afscheid op mijn eigen medium, sneuper.blogspot.nl. Ook als oud-coördinator van de groep.
Door lichamelijk ongemak is Jan genoodzaakt te stoppen. Het lopen valt hem na 5 operaties aan het rechterbeen steeds moeilijker, jammer, want lopen deden ze. In de tijd dat ik met Otwin een perceel, paralel aan de oude spoorbaan  in Demmerik, had, zochten Jan en Nel met een derde vrijwilliger op het land van Leon en Annie , van de kaasboerderij, ernaast. Het hele land , ik dacht 30 - 40 hectare, werd op een zaterdag afgelopen. Zo misten ze geen nest en aan het eind van de dag stonden er stokken. Daar was ik wel eens jaloers op.Toen het daar met de weidevogels terugliep verkasten ze naar het land van boer Gerrit aan de Mijdrechtse Dwarsweg achter het zwembad.. Hier broedden veel vogels ondanks de aanwezigheid van het industrie-terrein en een drukke verkeersweg. Regelmatig hadden ze het eerste ei van de groep.
Op een foto van Jan, die daar genomen is,  ligt een Kievitsnest bovenop een molshoop. Dat gebeurt heel weinig. Als de vogels zitten te broeden hebben ze een prachtig uitzicht over de omgeving en zien op tijd een predator aan komen. Ik heb deze foto vaak gebruikt bij lezingen en cursussen die ik voor het LandschapErfgoedUtrecht gaf om aan te geven dat men ook op die plekken nesten kon verwachten.

Familie van Haastrecht, bedankt voor de samenwerking, vooral in mijn tijd als coördinator, het ga jullie goed.

Start weidevogelseizoen.

Vanochtend voor het eerst me serieus bemoeid met de weidevogels in m'n weidevogelgebied. Er zaten wel een paar honderd ganzen verder op langs de Ter Aase Zuwe, maar voor mij is het weidevogelseizoen aangebroken. "Meer kijken dan lopen" is mijn stelregel, dus ik heb wel een uur de zaak verkend. Wat gebeurt er? Waar zitten de vogels? Wat doen ze?
In het perceel achter het plasdras zaten drie koppeltjes Kieviten, de mannetjes druk met baltsen. Dat bestond uit fraai vliegen en het draaien van een nestkuiltje. Het liefst in het zicht van de vrouwtjes.
Het houden van de befaamde spiegelgevechten hoort daar ook bij. Zie foto. Ik heb dat perceel toch maar even afgezocht, ook al omdat er min of meer fanatiek op overkomende Mantelmeeuwen werd gejaagd. En om weer warm te worden, want wat was het koud! De wind deed er nog een schepje boven op. Ik had de plekken van kuiltje draaien uitgepeild en op die plekken vond ik tenminste drie serieuze nestkuiltjes. Daar was al langer aan gewerkt. Daar komt het wel goed, maar het eerste ei zal ik hier niet vinden omdat het gister door vrijwilliger Niek Heistek bij Woerden is gevonden.

Verder op het plasdras 3 Tureluurs, en in de lucht een baltsende Grutto met de bekende schokkerige baltsvlucht. In het reservaat langs de Ter Aase Zuwe werden een paar Buizerds fel achter de vodden gezeten door wat Kieviten.