Even radiostilte

De afgelopen week heb ik geen logje kunnen schrijven doordat we weer druk zijn in het medische circuit. Controle's, resultaten, scan's, afspraken, wachten in het ziekenhuis etc. vragen aandacht zodat ik de natuur momenteel even op z'n  beloop laat. We gaan volgende week op dezelfde voet verder, dus even geen foto's en teksten. Mijn ekskuus.

Sneuper.

Ganzenexcursie VWG

Weer of geen weer, er werd gevogeld vanochtend. De maandelijkse excursie van de IVNVogelwerkgroep richtte zich op ganzen en wulpen. Ganzen waren er genoeg, wulpen waren verdreven door de winter naar zuidelijke gebieden zoals de Delta. Ik heb er maar één gezien.
Er was geen mist en geen sneeuw, er was alleen nevel en later regen. Nou zitten ganzen meestal niet direkt langs de weg, uitzondering was langs de Ter Aase Zuwe, zie foto, meestal wat verder weg de weilanden in en dan is nevel lastig. De telescoop vergroot niet alleen de vogels maar ook de nevel zodat alle vogels grauw lijken. Bij Kolganzen is het enige herkenningspunt dan de witgele kol.
Vanaf de parkeerplaats van de Waverhoek zagen we in een klein groepje dichtbij weer VRHzwart, de  oude bekende. Gister nog tegenover de oude school van Waverveen. Een aantal deelnemers zag voor het eerst een halsring. Verder was er een grote groep Kollen langs de andere kant van de TAZ, maar die namen de vleugels toen we allemaal uitstapten. Jammer.
Tenslotte langs de Gagelweg bij het nieuwe natuurontwikkelingsgebied, ook daar, een paar duizend Kollen met wat Brandjes. We hebben ons inderdaad niet verveeld, maar de regen won het van ons incasseringsvermogen.  Op naar huis.

Goed weekeinde

Rondje Ronde Venen.

Eindelijk bleef het dan toch helder, nou ja, geen mist. Alhoewel het toch nog behoorlijk nevelig was, zoveel dat de ganzen op wat grotere afstand allemaal even grauw waren , zeker de Grauwe maar ook de Kollen. Vanochtend ging het me niet om de halsringen maar om de plaatsen waar de ganzen foerageerden. Kan morgen van pas komen. Zo alles bij elkaar opgeteld kom ik toch wel op een 6.000: tussen de Botsholsedwarsweg en de Proostdijerdwarsweg , achter het campinkje, zaten ze redelijk dicht bij de weg zodat ik er halsring VRHzwart kon aflezen. Verder in de Gagel, in Demmerik, bij de Golfbaan aan de Bovendijk aan beide kanten. Het hele jaar hier nog niet gezien. Als er morgen geen mist en gladheid is hoeven we ons niet te vervelen.
VRH is een oude bekende, deze dame is op 15-12-2005 als jong geringd in Eemsdijk. Van de in totaal dik 130 aflezingen zijn er plm. 80 hier in de Ronde Venen gedaan, waarvan 14x door mij. Ik heb er meermalen over bericht. Vorig jaar omstreeks deze tijd had ik haar ook, nadien is ze niet meer afgelezen.
Op de Ter Aase Zuwe was een Buizerd zo vriendelijk op een hekpaal te gaan zitten zodat ik wat platen kon schieten. Het is een donker type. Buizerds kunnen heel donker zijn , zoals hier, maar ook bijna geheel wit.

Kleine wereld

Deze dagen probeer ik uit te zoeken , i.v.m. de ganzenexcursie zaterdag van de IVNVogelwerkgroep, waar de ganzen foerageren. Dat varieert vaak per dag, soms zijn ze wat langer in een bepaald gebied.
Gister bijvoorbeeld zaten er veel langs Molenland bij de "kinderboerderij", vanochtend daar geen gans te zien en dat kwam niet alleen door de opkomende mist. Dit had geen zin, ik keerde huiswaarts.
Misschien vanmiddag, dacht ik. Vergeet het.
Het gekke is dat om plm. 6.00 uur vanochtend de Westerlandweg  in de verte  er nog in volle glorie bij lag. Is me vaker opgevallen dat de mist na zonsopgang ontstaat. Het heeft te maken met het dauwpunt geloof ik.

Onbekommerd

Het Ex Libris van Jac. P. Thijsse beeldde een Spreeuw af met als tekst er onder "Onbekommerd". Ze zijn nog steeds onbekommerd, zich niet druk makend om het soort voedsel, opportunistisch als ze zijn eten ze alles. Daarom zijn we als vogelvoerders ook al gauw geneigd ze te verjagen als ze het gestrooide vogelvoer ontdekken. Een Roodborstje of Pimpeltje komen wat vriendelijker over.
Helaas hebben ze het bij de jaarlijkse Tuinvogeltelling niet tot de Top10 geschopt, de meeste Spreeuwen zitten nu niet in de tuinen maar leven in grote groepen in het veld. Tussen de Kieviten en de ganzen, bij de meeuwen, ze pikken een graantje mee van wat door andere vogels is achtergelaten of is opgejaagd. Jammer dat ook de Spreeuw in aantal achteruit gaat. We moeten maar weer eens Spreeuwenpotten ophangen en dan van de jonge Spreeuwen afblijven. Vroeger was dat een lekkernij.

Afwisselend tweerijig

Prachtige symmetrie bij een uitloper van de Klimop op onze schutting. De Fyllotaxis is de afdeling van de Botanie waarbij de stand van de bladeren wordt bestudeerd. De stand bij deze soort noemen we afwisselend tweerijig. In elke oksel bevindt zich een klein blaadje, een soort okselknop denk ik. Naar beneden toe loopt deze knop uit tot een nieuw stengeltje. Hier en daar zijn ook duidelijk de voetjes te zien waarmee de stengel zich vasthecht aan de ondergrond. Overigens noemen we deze voetjes hechtwortels en niet hechtstengels.

Een vroege bloeier.

Ondanks de sneeuw, de koude en het trieste weer bloeit wederom, altijd omstreeks deze tijd, de Toverhazelaar. Er wordt ook stuifmeel gevormd en dat betekent vruchtvorming. Die vruchtjes, ik ken ze niet, worden pas een jaar na de bestuiving rijp. De top ervan explodeert waardoor er twee glimmend zwarte zaden worden weggeschoten. Wel tot 10 meter ver. De Toverhazelaar is een cultivar, hij komt niet in het wild voor.


Goed weekeinde.