Carpocoris.

 Peen heeft een schermbloem, waarvan de uitgebloeide bloemen aan het eind zich naar elkaar toebuigen en een soort holte vormen waarin bijv. de Gevangeniswants graag onderdak zoekt. Deze twee zijn geen Gevangeniswantsen maar wantsen van het geslacht Carpocoris. Ook wel de familie van de Schildwantsen genoemd. 

Zwavelzwam

 Grote paddenstoel die vooral voorkomt op dood hout.  Als ze jonger zijn hebben ze een lichtbruine-oranjekleur.Dat dode hout zit hier wel onder de paddenstoel en de grond. Dit is een oud exemplaar want uitgebleekt.

Cornus canadensis

 Weer eens een andere Kornoelje. Of je deze de Canadese Kornoelje mag noemen betwijfel ik. In ieder geval voor mij weer een nieuwe soort. Gefotografeerd in de Botanische Tuinen .

Ik ben er inmiddels achter dat in gewoon nederlands de kwekers het een Kruipende Kornoelje noemen. Het is een bodembedekker, hij blijft dus laag bij de grond. Uitgebloeid schijnt er een rode bes aan te komen, ik ben benieuwd.  

Muurhagedis

 Afgelopen weekend in de Botanische Tuinen Universiteit Utrecht geweest: overweldigend wat een planten. Ik wilde wat foto's nemen , maar daar is geen beginnen aan. Elke plant is weer van een andere soort en elke  plant heeft weer een andere bloem. Ben alleen maar op het rotseiland geweest, daar had ik genoeg aan. Dat betekent dat ik daar vaker naar toe moet, er zijn andere interessante afdelingen. 

Heb alleen een diertje gefotografeerd dat ik niet kende, tenminste bij mij in de polder niet: de Muurhagedis. Prachtig beestje. Op de rotsen. Schijnt vrij zeldzaam te zijn. 

Blauwvleugelsprinkhaan

 Bij deze sprinkhaan besef je eens weer dat Sprinkhanen ook kunnen vliegen en niet alleen springen. Toen dit exemplaar wegvloog dacht ik aan een blauwgekleurde vlinder, maar welke? In rust bleek het een sprinkhaan te zijn. Met blauwgekleurde achtervleugels. Zand- en heidevelden zijn het biotoop. Komt algemeen voor maar je moet wel geluk hebben, 

Gewone Oeverlibel (?)

 De meest voorkomende in mijn tuin, maar ook blijkbaar hier op de Utrechtse Heuvelrug. Zonder computer had ik het niet geweten, ik was nooit op een Gewone Oeverlibel gekomen. Het is een oud vrouwtje waarvan de kleur is verschoten naar bruin. Jongere vrouwelijke exemplaren zijn geel. Zij is zelfs een beetje licht berijpt, ook vermeld in het Libellenboek. 

Een Grasmot

 Weer eens een beestje. In het Lupineveldje was het veel drukker met insecten als de vorige week. Wakker geregend? Het sprong en fladderde alle kanten op. Vandaag een familie-lid van de Grasmotten. De Variabele Grasmot. Dit exemplaar is behoorlijk wit, veel grasmotten hebben een licht- tot donkerbruine kleur. Vandaar de naam Variabel. Mooie onopvallende groene ogen . Het is een Macro, maar toch aan de wat grotere kant.