Cornus canadensis

 Weer eens een andere Kornoelje. Of je deze de Canadese Kornoelje mag noemen betwijfel ik. In ieder geval voor mij weer een nieuwe soort. Gefotografeerd in de Botanische Tuinen .

Ik ben er inmiddels achter dat in gewoon nederlands de kwekers het een Kruipende Kornoelje noemen. Het is een bodembedekker, hij blijft dus laag bij de grond. Uitgebloeid schijnt er een rode bes aan te komen, ik ben benieuwd.  

Muurhagedis

 Afgelopen weekend in de Botanische Tuinen Universiteit Utrecht geweest: overweldigend wat een planten. Ik wilde wat foto's nemen , maar daar is geen beginnen aan. Elke plant is weer van een andere soort en elke  plant heeft weer een andere bloem. Ben alleen maar op het rotseiland geweest, daar had ik genoeg aan. Dat betekent dat ik daar vaker naar toe moet, er zijn andere interessante afdelingen. 

Heb alleen een diertje gefotografeerd dat ik niet kende, tenminste bij mij in de polder niet: de Muurhagedis. Prachtig beestje. Op de rotsen. Schijnt vrij zeldzaam te zijn. 

Blauwvleugelsprinkhaan

 Bij deze sprinkhaan besef je eens weer dat Sprinkhanen ook kunnen vliegen en niet alleen springen. Toen dit exemplaar wegvloog dacht ik aan een blauwgekleurde vlinder, maar welke? In rust bleek het een sprinkhaan te zijn. Met blauwgekleurde achtervleugels. Zand- en heidevelden zijn het biotoop. Komt algemeen voor maar je moet wel geluk hebben, 

Gewone Oeverlibel (?)

 De meest voorkomende in mijn tuin, maar ook blijkbaar hier op de Utrechtse Heuvelrug. Zonder computer had ik het niet geweten, ik was nooit op een Gewone Oeverlibel gekomen. Het is een oud vrouwtje waarvan de kleur is verschoten naar bruin. Jongere vrouwelijke exemplaren zijn geel. Zij is zelfs een beetje licht berijpt, ook vermeld in het Libellenboek. 

Een Grasmot

 Weer eens een beestje. In het Lupineveldje was het veel drukker met insecten als de vorige week. Wakker geregend? Het sprong en fladderde alle kanten op. Vandaag een familie-lid van de Grasmotten. De Variabele Grasmot. Dit exemplaar is behoorlijk wit, veel grasmotten hebben een licht- tot donkerbruine kleur. Vandaar de naam Variabel. Mooie onopvallende groene ogen . Het is een Macro, maar toch aan de wat grotere kant.

Herfst??

 Het lijkt wel herfst onder de Beuken. Het pad eronder ligt vol met bladeren  die afgevallen zijn. Door de regen. Ik heb geen andere verklaring. Je zag de laatste weken de Beuken aan de buitenkant steeds bruiner worden. Droogte , vroege herfst. De bruine bladeren hadden alleen nog een paar tikken van regendruppels nodig los te breken op het kurklaagje in de steel . De boom beschermt zichzelf tegen teveel vochtverlies door de bladeren en maakt een kurklaagje met gevolg bruine bladeren. En nu liggen ze op de grond, klaar om te verrotten. Ze hebben hun werk gedaan.

Als een inktvis.

Typisch voor een zandverstuiving, een Dennenboom met zijn wortels boven de grond die als een inktvis ze alle kanten op stuurt. Ik ga er vanuit dat het jonge boompje dat deze grote Den gevormd heeft eerst gewoon wortels onder  de grond had. In de loop van zijn leven is er steeds meer zand rond en onder de wortels verdwenen. Hij was niet de enige, in de verte zie je er nog één. Er zit nog wel leven in deze stronk, aan de kale omhoog stekende en gebogen tak zit een takje met groen. Allemaal dennennaalden, twee aan twee.