vrijdag 29 november 2024

Slechtvalk.


 Paniek bij de Smienten, toen ik deze Slechtvalk vanmiddag vanaf  Demmerikse Kade over de polder zag vliegen. Snelle vleugelslag, maar de ganzen reageerden nauwelijks. Alleen een Zeearend krijgt ze omhoog. Zelfs een Buizerd of een Havik lukt het niet.  De Smienten redden het vege lijf door onder te duiken, als ze weer boven komen is de Slechtvalk door z'n snelheid al weer voorbij. Ik twijfelde nog even, toch een Boomvalk? Thuis de foto vergroot en bewerkt, brede baardstreep en dwarse strepen op het onderlijf. Een Boomvalk heeft lengtestrepen.

Misschien heeft u bij Vroege Vogels vorige week gezien dat een nest van de Slechtvalk werd ontdaan van de prooiresten. Wat een zootje, dat doen niet zoveel soorten hen na. Vooral poten met duivenringen, ze zijn berucht bij de duivenmelkers.

donderdag 28 november 2024

Kleine Rietganzen


 Temidden van enkele honderden Kolganzen ontdekte ik vanmiddag twee wat zeldzamere ganzen: twee Kleine Rietganzen. Bij het scannen van de hele groep, die langs de Gagelweg Wilnis zat,  was me de rietgans, dacht ik, wel opgevallen, maar ik ging toch eerst voor een halsring. Geen halsring.  Toen terug naar de rietganzen. Het begon te kriebelen: kleine driehoekige snavel, met alleen maar roze, korte hals. Ik probeerde de kleur van de poten te ontdekken, moet roze zijn een beetje blauwachtig ( in Friesland worden ze dan ook door de ganzenflappers Blaupoatsjes genoemd) . Geen poot te zien want het gras was lang en ze gingen zitten. Foto's genomen zodat ik thuis ze verder kon determineren. Om zeker te zijn  heb ik mijn ganzencontact in Friesland geraadpleegd en die bevestigde de determinatie. 

Kleine Rietganzen verzamelen zich na de eerste trek in het merengebied van Friesland , enkele duizenden, en trekken dan door naar bijvoorbeeld Belgie. Vorig jaar had ik ook een paartje langs de Gagelweg. De Kleine Rietganzen die in ons land verblijven broeden op Spitsbergen en komen via Noorwegen en Denemarken in ons land. De soortgenoten van Groenland en IJsland overwinteren vooral in Schotland.

De foto is bij tegenlicht genomen.


woensdag 27 november 2024

Juveniele Torenvalk


 Ik had op de Gagelweg weer eens een Torenvalk voor de lens. Geen ringen zo te zien bij dit nog jonge exemplaar.

dinsdag 26 november 2024

Samendelen

Vaak raken de groepen foeragerende vogels vermengd, geen geruzie maar eten en nog eens eten. Hier een groep Grauwe Ganzen met Smienten.

Alleen op laptop groot beeld.
 

maandag 25 november 2024

Eindelijk weer eens een halsring.

 In twintig dagen, waarvan 14 middagen in de polder doorgebracht, twee halsringen: vorige week een ring met een J in Molenland en toen vloog de drager weg, vanmiddag in Demmerik vanaf de Demmerikse Kade bij Leon, m'n kaasboer, een Kolgans met een ring 24Bzwart. Veel moeite, de sterkste vergroting op de telescoop (60x).Begin dit jaar 17-1-24 geringd in Maren-Kessel (N.Br.) zijnde een jaar oud. Een paar keer daar nog afgelezen, een reis naar Noord-Rusland gemaakt om te broeden en nu hier. 

Geprobeerd te fotograferen maar de afstand was te groot. Als troost een archieffoto als kopfoto.

vrijdag 22 november 2024

Eenzaam




 De enige soort vogel die in mijn tuin bivakkeert is de Roodborst. ( Mijn kippen zijn ook vogels, maar tam). Van tijd tot tijd komt ze/hij tevoorschijn, gaat op een uitkijkpost zitten en eet wat van de grond. Is ook zo weer weg, naar de buren. Als het beter weer is of wordt,  hoor je het bekende riedeltje. Ze geven daarmee hun territorium aan. Eén van de weinige soorten die in de winter een territorium hebben. Er wordt soms om gevochten met andere Roodborsten. Veel Roodborsten in de winter zijn afkomstig uit noordelijke landen, hebben hier hun winterverblijf. Onze Roodborsten trekken naar het zuiden. 

Het is onze kleinste Lijsterachtige.

De foto is genomen door het vensterglas van de tuindeur.

donderdag 21 november 2024

Gewoon Dikkopmos


 Dit mosje groeit in een bak met kruiden. De kruiden stellen niet zoveel voor in dit jaargetijde, bovendien doen mijn kippen zo nu en dan snoeiwerkzaamheden in de bak. Als ik het niet zie. Maar dit mooie bladmos  heet gewoon Gewoon Dikkopmos en is in ons land de meest voorkomende soort. Komt op allerlei substraten ( ondergrond) voor, zoals rotsen, schors, dood hout, voedselrijke bodem en ga zo maar door. Het maakt hele matten met liggende stengels die onregelmatig vertakt zijn. De toppen van de stengels met blaadjes zijn lichter gekleurd dan  de hele plant en zijn een kenmerk voor deze soort.