Mijn tuin gaat eraan.

 

MIjn kippen hebben ontdekt dat er in de uitgebloeide bloemkransen van het Brandkruid in elke uitgebloeide bloem een zaadje verborgen zit. Ze zijn er dol op en sloven zich uit om dat zaadje te pakken te krijgen. Ze slopen de bloemkrans in stukjes en pikken net zo lang op het restant dat het zaadje er uit valt. Een korreltje op de stoep. Maar lekker ! 

Je ziet ze groeien.

 

Plaatste ik enkele weken terug een foto van een bijna onzichtbaar  Kruisspinnetje, nu zijn ze al zover gegroeid dat ze opvallen in het wielweb. Op de foto boven is de onderzijde gefotografeerd, bij de onderste foto heb ik de spin onder de binoculair gelegd. 

Bovenste foto: we spreken bij een spin van een voorlichaam en een achterlichaam. De 8 poten zitten vast aan het voorlichaam. De twee voorste paren zitten bijna bovenop het voorlichaam, de twee achterste onder lichaam. Aan de voorkant zie je de twee bolvormige tasters, de kaken liggen daarboven. Op het achterlichaam zit een donkere vlek, ik denk dat dat het geslachtsorgaan is. Daarboven zitten de spintepels. .

Dezelfde spin heb ik onder de binoculair bekeken, vooral de kop . Ik zag 8 zwarte stippen, de ogen.Naar voren twee kaken met daaraan een scherpe haak. Hiermee wordt een prooi gestoken, dus vergiftigd.  Maar nu het vreemde, hij zat met een poot klem tussen de beide schalen van de petri-schaal. En liet plotseling de poot los. Een bekend verschijnsel bij spinnen. In geval van nood kunnen ze een poot loslaten. Zo kunnen ze alsnog ontsnappen. Maar nu het nog vreemdere: hij begon de losgelaten poot naar z’n bek brengen en die te steken. Ik heb het vervolg maar niet afgewacht en de spin weer losgelaten. Bij jonge spinnen kan de losgelaten poot weer aangroeien.

Schollevaar

 Vaak heb ik over onze Aalscholver geschreven, ik heb de naam verklaard , ik heb z’n voedsel beschreven en het onderzoek ervan, ook heb ik het over het drogen van de veren gehad na een duikbeurt. De veronderstelling dat een Aalscholver geen vetklier heeft wordt door sommige ornithologen betwist, hij maakt er geen gebruik van omdat een lijf met veren bedekt waar veel   lucht inzit moeilijker te hanteren valt als een doordrenkt verenpak. Hij kan veel langer onder water blijven doordat hij lichter is. En na elke visbeurt moeten  de vleugels dan wel worden  gedroogd.

Aalscholvers jagen vaak in groepen en jagen met z’n allen op de vissen die in paniek  alle kanten op springen. Soms zelfs de wal in. Grote Zilverreigers  hadden dat snel in de gaten en stonden gewoon te wachten tot de vis hun kant op sprong. Ik heb dit een keer meegemaakt in polder Demmerik.

Wezel

 Een overstekende Wezel werd waargenomen door mijn nageslacht vanuit de auto in de buurt van Utrecht. Na de oversteek kon de Wezel nog gefotografeerd worden. Het verschil met een Hermelijn is de grootte, een Hermelijn is wat groter. Verder heeft de Wezel geen zwarte staartpunt en is de staart wat korter. De afgrenzing  van wit en bruin is bij  een Wezel wat rommeliger. Hij blijft het hele jaar door hetzelfde kleed houden.

2e bloei

 In het voorjaar een pracht gezicht als de Magnolia zonder blad bloeit, helaas maar weinig dagen staat er een wolk van wit-roze bloemen in mijn voortuin. Al jaren. Na de bloei lopen de bladknoppen  uit en is de boom eigenlijk maar een saaie verschijning in de tuin, vind ik. Stikvol leerachtige bladeren die in de herfst vallen en de hele winter blijven liggen, als je ze niet opruimt. En snoeien in de winter, die lange uitlopers moet je knippen anders heb je binnen enkele jaren een boom die twee keer zo groot is.

Al jaren zie ik omstreeks deze tijd het vreemde verschijnsel van een tweede bloei. Niet zo uitbundig als de eerste bloei maar  er zitten bloemen in de groene boom. Waardoor dat veroorzaakt wordt  weet ik niet, waarschijnlijk spelen temperatuur en/of daglengte een rol bij deze bloei. 

Distelvlinder

 Zo straks op de drukbezochte Vlinderstruik ook een Distelvlinder. Die is helemaal komen vliegen uit Noord-Afrika. Het is een der weinige trekvlinders. Deze vlinder is hier dus niet geboren. Komt alleen om voor nageslacht te zorgen, legt eitjes en sterft of vliegt terug. Komt soms in grote getale, er is dan sprake van een influx ( massale instroming). 

Ik heb een archieffoto gebruikt, ik zag de vlinder en weg was ‘ie. Geen tijd om de camera te pakken. Misschien komen er meer.

Gewone Oeverlibel (mann.)

 Één van de meest voorkomende Echte libellen. Dat zijn die grote. Hij, het is een man, kwam even op mijn tuintafel zitten. Net genoeg tijd om de camera te pakken en met de telelens foto’s te nemen. Hij is wat donker door het tegenlicht. De mannetjes van deze soort hebben een blauw berijpt achterlijf, hun vrouwtjes zijn geel. Bij andere soorten Oeverlibel hebben de vleugels tegen het lichaam aan zwarte vlekken in de vleugels.  En dan bedoel ik niet zijn pterostigma’s aan het eind van de vleugels. ( kleine vlekjes) . Het zijn beweeglijke libellen die graag boven water heen en weer schieten. Verspreiding: in heel Europa behalve in hooggebergte als de Alpen en de Karpaten. Ook niet in het grootste deel van Noord-Skandinavië.