Koepelnestbouwers Bosmier spec.

 In een wandelbos hier vlakbij ontdekte ik een koepelnest ven een Bosmier. Helaas heb ik de soort nog niet kunnen traceren, er moet een betere foto van de mier  genomen worden.

Dit nest is een behoorlijk groot nest, meestal zijn ze wat kleiner, maar dit nest is minstens een meter hoog.  Hoewel het koud is, vannacht hier 2,5 C, was er bij goed kijken nog genoeg activiteit op , en dus ook in, het nest. Werden deze nesten vroeger beschermd door een wet, in de nieuwe wet Natuurbescherming worden de nesten niet meer beschermd. Reden ?? Niet nodig vinden de ambtenaren.

Als er vroeger een perceel bos gekapt ging worden liep men eerst het hele perceel af om de eventuele koepelnesten te kunnen ontzien. Ik zou wel eens een kijkje binnenin willen nemen, die filmpjes zullen er ongetwijfeld zijn. 

Russula spec.

 Een Russula, maar welke ?? Dit geslacht heeft ruim 1300 soorten en is op soortnivo moeilijk  te determineren. Soms moet de microscoop er bij gehaald worden, soms moet DNA- onderzoek worden uitgevoerd. Veel soorten hebben een felle kleur, de afgebeelde is een rustiger type, misschien de Regengboogrussula, Maar er zijn veel andere mogelijkheden.

Door de regen ben ik een paar dagen de caravan ontvlucht, wel weer eens lekker thuis, nu ben ik terug. De zon schijnt, maar hoe lang. De camping begint aardig leeg te worden, maar morgen komt het weekend publiek.

Mastjaar?

 Eikels zat. Ik heb al een paar keer als Sneuper over een mastjaar geschreven. Naar mijn idee was het vroeger een verschijnsel dat om de zoveel jaar voorkwam, tegenwoordig lijkt het wel vaker te gebeuren. In ieder geval dit jaar. Vooral eikels vallen al in grote hoeveelheden van de bomen, beukennootjes nog niet, terwijl hier genoeg Beuken staan. Wilde Zwijnen genieten volop, denk ik. Ik heb trouwens hier nog geen zwijn gezien. Ook geen wroetsporen langs de randen van de bospaden. Met hun gevoelige snuit gaan ze zigzag door de modder. Misschien hebben ze dat wroeten nu niet nodig met zoveel eikels.

Weidewasplaat

 De herfst is begonnen; hier en daar laten paddestoelen zich bewonderen. Dat kan eigenlijk het hele jaar door, alleen worden ze in de zomer vaak verborgen door de begroeiing. Deze Weidewasplaat staat op een nauwelijks begroeid veld en valt op door de kleur. Alhoewel er zat bladeren met dezelfde kleur zijn. Voor de zekerheid heb ik toch maar even onder de hoed gekeken en zag duidelijke plaatjes. Hier is deze soort om bekend , dikke wasachtige plaatjes. Je hebt plaatjeszwammen en buisjeszwammen. Hier zitten de sporen op of in.

Ook zag ik een geweldig grote Reuzenzwam aan een boomstronk. 

Corthippus spec.

 Eindelijk eens een sprinkhaan vastgelegd. Een hele toer, snel gealarmeerd en dan diep in de plantengroei wegduiken. Deze bleef op een stengel zitten zodat ik op afstand kon platen. Thuis met het fotobewerkingsprogramma van Canon, nee ik ben geen Photoshopper,  uitvergroot.

De determinatie-computer komt er ook niet uit , deze sprinkhaan behoort tot de groep Corthippus biguttulus. Dat zegt me totaal niks, ik ben geen sprinkhaanoloog.  Alle  soorten deze groep hebben witzwart gestreept achterlijf. Naast het achterlijf zie je de geweldige springpoten.

Wespspin

 Ik was deze spin nog nooit in mijn tuin tegengekomen, het atlasblok waarin mijn tuin ligt is ook nog niet rood gekleurd. Maar vandaag was het raak, niet in mijn gaarde maar in een heideveld op de Utrechtse Heuvelrug. De nieuwsbrief Nature Today ( gratis en aanbevolen) kwam gister met een uitgebreid artikel over deze spin. Ik wilde dat beestje wel eens zien , dolgraag. Ik heb uitgezocht in welk biotoop ze bivakkeren: heide, dus ik vanochtend naar de hei, het dichtstbijzijnde veld 10 minuten fietsen. Speuren, geen spin te zien, ook andere soorten lieten verstek gaan. Hoogstens wat zweefvliegen en hommels kwamen langs.                                                                                                                              Toen wat vreemds in een heidestruik, twee  bollen, de grootte zat tussen een knikker en een pingpongbal. Eén voorzichtig los gemaakt en uit elkaar getrokken. Er kwam een klein geel doosje tevoorschijn en toen ik dat openmaakte allemaal korreltjes: Dat waren dus spinneneitjes. Hoogstwaarschijnlijk van de gezochte Wespspin. (Determinatie later door waarneming.nl bevestigd). 

Ik struinde een paar meter verder en plotseling een spin, goed kijken en hier zat íe. De Wespspin. ( Zie foto boven) Van alle kanten gefotografeerd , bovenop de dwarse streping van een Wesp, aan de onderkant geel-zwarte lengtestrepen. 

Op de onderste foto zijn ook duidelijk de z-vormige uitstekende zijwebben te zien. Dit zijn niet klevende stroken , het stabilimentum genoemd (?) De functie ervan is onduidelijk. Misschien een signaalfunctie als afleiding voor predatoren en een andere theorie ( ook niet bewezen) is dat de zigzag-draden ultra violet licht weerkaatsen en zo insekten lokken. 

Kortom, mijn ochtend was geslaagd. ik heb met stokken de heidepol gemerkt, misschien kan ik het vervolg zien.

Roodbruine Sikkelwants.

 Het beestje op de foto zwierf wat op een plant rond en het lukte me het op mijn vinger te krijgen. Met één hand fotograferen is lastig maar het ging buitenverwachting. Geen idee wat dit voor een insekt was, maar dat dit een wants zou zijn ? Wel dus,  volgens de determinatiecomputer van waarneming.nl : de Roodbruine Sikkelwants. Hij valt op door het langwerpige lichaam, i.t.t. het veel bredere en kortere lichaam van andere soorten wantsen. Het zijn roofdiertjes en de zuigsnuit van deze soort is krom, sikkelvormig. Helaas op de foto niet te zien, z'n kopje zit er ervoor.

Voedsel: mijten, bladluizen en andere wantsen.