2017 Het Jaar van de Koekoek

Ook dit jaar weer een jaarvogel: de Koekoek. Vogelbescherming en het SOVON kiezen elk jaar een vogel uit die extra wordt gevolgd. Meestal een slecht teken voor de desbetreffende soort: ook de Koekoek gaat hard in aantal achteruit.
Men hoopt door de extra aandacht meer kennis te vergaren over de oorzaken van de achteruitgang. De eerste Koekoeken zijn al weer onderweg naar onze omgeving, dus binnenkort kun je de karakteristieke roep weer horen. Botshol is daarvoor de aangewezen plek in de Ronde Venen.

Lees ook de website van SOVON.  Hierop wordt vooral ingegaan op de onderzoeksmethoden. Op de website van Vogelbescherming wordt veel informatie over het dier zelf gegeven

Eenpotigen?

Op de nieuwe kopfoto ( vliegende Grutto's )vliegen een paar vogels die te "lui" zijn om beide poten tijdens het vliegen uit te steken. Ze zijn opgejaagd en verkassen een paar meter. Slapen en uitrusten doen veel vogels, niet alleen Grutto's, vaak op één poot. Zie foto van vandaag. Denk aan Lepelaars, Flamingo's, Tureluurs, veel zangvogels. Worden ze verstoord en hoeven ze maar een paar meter te gaan dan hinkelen ze op dat ene been wat verder.
Dit is geen gemakzucht, maar het heeft alles te maken met de warmtehuishouding. Poten van een vogel schijnen veel warmte af te geven. Als ze er één intrekken behouden ze de helft van de warmte  die ze  anders met twee poten zouden uitstralen. Het ingetrokken been wordt onder de veren tegen de huid gelegd en blijft lekker warm, of wordt opgewarmd. Op het droge gebeurt het ook, in het water valt het meer op.

Zingende Merel

Gisterochtend , plm. 5.00 uur, het was nog pikdonker, de eerste zingende Merel. Zacht, maar heel duidelijk. Zo straks zat 'ie weer in de Magnolia in de voortuin. Vorig jaar waren ze vroeger. Op 11 februari mailde Gijs me dat er een zingende Merel in de stal zat. Vorig jaar was alles vroeger. Ook al een beginnende bloeiende Magnolia in het begin van de maand.

PZNzwart

Dinsdag na Ouderkerk toch nog even in de eigen polder op ganzenjacht. Er zijn  Kolganzen die al weer op weg zijn naar de Siberische oorden. Als ze daar aankomen sneeuwt het, toch beginnen ze gelijk aan de nestbouw. Je zou bijna zeggen"Blijf maar hier, dat bespaart je nogal wat voedsel en verdere moeite". Maar die reis, heen en terug, ligt opgeslagen in hun DNA.
Er zijn dus al minder ganzen in de Venen, de komende weken tot in april vertrekken ze.
Die ochtend nog een grote groep langs de Proostdijerdwarsweg. Mooi het zonlicht erop: ik had vrij snel PZNzwart te pakken. Op 17-1-2004 geringd in Kollumerpomp, een gehucht langs de zuidrand van de voormalige Lauwerszee. In mijn jeugdbondtijd daar veel gezworven, geweldig vogelgebied. Hij is niet vaak waargenomen, in die 13 jaar maar 29 keer afgelezen. In 2012 helemaal geen aflezing.  Is weinig in  onze polders waargenomen. Tijs vd. Berg zag 'm voorjaar 2013 langs de Voetangelweg, verder verbleef PZN in Friesland en langs de rivieren.
De Kolganzen liet ik verder met rust, jammer er zaten vast meer geringden tussen, maar Simon S. , een Wavervener,  kwam langs en we moesten nodig weer eens bijpraten over de gezondheid van ons en de onzen.

Kleurringen bij Scholeksters

Naast Kievit en Grutto gaat ook de Scholekster hard in aantal achteruit. Dit proces is ook al een aantal jaren bezig. Een aantal instanties zoals  SOVON en Vogelbescherming hebben een onderzoek opgestart dat CHIRP genoemd wordt. ( Cumulative Human Impact on biRd Populations,( alleen al door zo'n naam gaan die beesten op de loop)) . Scholeksters op Vlieland zijn de laatste winter voorzien van trackers die het gedrag nauwkeurig registreren en makkelijk met de benodigde apparatuur uitgelezen kunnen worden.. Verder zijn een groot aantal Scholeksters voorzien van kleurringen. Ik meen te weten dat dat al jaren gebeurt, in de provincie Utrecht bijvoorbeeld door Marc van Leeuwen  ( voorheen Landschap Erfgoed Utrecht) Zie de website van Vogelwacht-Utrecht.nl
In ieder geval  wordt aan ons vogelaars, weidevogelbeschermers en verder natuurgespuis gevraagd uit te kijken naar deze gekleurringde Scholeksters. Verdere uitgebreide en interessante informatie op de websites www.chirpscholekster.nl  en www.wadertrack.nl .

Goudvink

Van Cees Willemsen kreeg ik deze Goudvink, een vrouwtje. Een mannetje is nog uitbundiger, rood-roze, gekleurd.
Deze foto is genomen in Duitsland, in Nederland komen ze vooral voor op zandgrond, ook bijvoorbeeld op de Utrechtse Heuvelrug. In onze omgeving kunnen er Goudvinken op doortrek waargenomen worden.
Volgens het verspreidingskaartje van het SOVON is er hier ooit een broedgeval geweest.

Voorjaar!?

 

Vanmorgen weer eens wat schade ingehaald, ik was in jaren niet bij de Ouderkerker Plas geweest en het Landje van Geijsel kwam zo ook in de picture. Op de Ouderkerker Plas dreven duizenden Smienten, ik zag op waarneming.nl deze week een getal van 24.000. Dat zat er nu niet, dat hield met 10.000 wel op. Ook een behoorlijk aantal. Ik heb een poosje staan turen door de telescoop, ik heb ooit hier een Amerikaanse Smient gespot. Maar dat is jaren geleden. 

Op het elk jaar door boer Geijsel onder water gezette land zaten veel vogels, vooral eendachtigen: Smienten, Wilde Eenden, Wintertalingen, Pijlstaarten, een paar Slobeenden,behoorlijk wat Krakeenden. Al behoorlijk wat Grutto's, hier en daar een IJslandse die al wat uitgekleurd was. 

Mijn belangstelling ging vooral uit naar de Scholeksters, die hier een wat grotere soos hebben. Zie kopfoto.  Ik vraag me af of het hier al een soosfunctie heeft, meer een vluchtplaats, rustplaats om weer wat bij te komen. Ik wilde kijken of er vogels met gekleurde pootringen tussen zaten. Niet te zien dus. Te ver weg, het gras te lang.

Bij enkele Meerkoeten gierden de hormoontjes al weer door het lijf. Zie foto. Er werd fel gevochten en zag thuis , bij het bewerken van de foto's , dat ze zelfs hun poten gebruiken om te vechten. Een robbertje Badr Harry dus.

Het landje is echt de moeite waard, vooral voor beginners. In alle rust kun je hier je kennis uitbreiden en ophalen. Het ligt tegenover de Ouderkerker PLas, aan de andere kant van de A9.