Wintertje

Een Magnoliaknop voor volgend jaar. Maar eerst de winter trotseren. Dat zal wel lukken. Haar genoeg.

De Ronde Hoep

Het was vandaag prachtig helder weer met haarscherp licht en een strakblauwe lucht. Je kon ver weg kijken zonder mist of nevel. Rond  de Ronde Hoep was het druk met fietsende Mokumers, die in een grote boog rond de onzichtbare groepen Kolganzen in het midden van de polder hun kilometers maakten.
De foto, genomen door een  fietsende zoon,  laat het welbekende fiets-  en loopbruggetje over de Waver zien.

Een verboomde Varaan.

We zitten weer 5 meter onder NAP en proberen de draad hier weer op te pakken. Door wat medische ongemakken zijn we een dag eerder naar huis gegaan , zodat we de de huisarts konden raadplegen. Viel allemaal mee en zijn nu voorzien van van weer meer pillen.
Als afscheid van de Veluwe plaats ik een foto van een verboomde Varaan. Altijd een leuke bezigheid om in oud hout een dier, plant of mens te ontdekken.

Wat zie ik?

Een vogel blijft altijd op z'n hoede. Overal dreigt gevaar, bij de geringste verdachte beweging, alarmroep of verdacht geluid spat de groep uiteen en verbergt  zich in de struiken.  Deze Roodborst, zich vol etend van het strooivoer op de tafel, ziet in z'n ooghoeken een verdachte vorm. Misschien iets wat op een roofvogel lijkt? Je ziet de gealarmeerde vogels met het koppie schuin omhoog kijken. Wat zie ik? De meeste soorten bekijken zo wel eens het luchtruim. Soms is het een vliegtuig. Natuurontwikkelingsgebied de Waverhoek ligt in het verlengde van een startbaan van Schiphol. Als er een vliegtuig overgaat zie je de aanwezige vogels omhoog kijken, maar blijven meestal rustig zitten. Alhoewel ik wel de indruk heb dat sommige modellen leiden tot opvliegen.
Bij deze Roodborst was het loos alarm, hij at rustig door.

Gehandicapt

Zo nu en dan zie ik een gehandicapte vogel: vaak hangt  een vleugel triest langs het lichaam ( meestal is een schot hagel de oorzaak). Op de Waverhoek wordt ook zomers een Kolgans waargenomen, maar deze kan niet meer vliegen. De gans vindt voldoende voedsel en onderdrukt de trekdrift.Van de zangvogels in de tuin is de Merel koploper met een handicap. Vaak aan een poot die scheef omhoog of in de achteruit staat. In de tuin van ons verblijf zie ik dagelijks deze Merel. De linkerpoot staat stijf naar achteren. Hierdoor beweegt de Merel nauwelijks bij het foerageren. Al die pootafwijkingen ontstaan denk ik bij de jongen in het nest. Daar wordt bij het voeren vaak een zwakker broertje of zusje weggedrukt en kan makkelijk een breukje in een poot  ontstaan. Ze hoeven er niet dood aan te gaan.
Zielig is het wel, maar dat beseft het beest niet.

Acrobatiek.

De emmer vogelvoer van thuis gaat altijd mee, het duurt een paar dagen voordat het gevogelte het voer ontdekt. Nu ook weer, maar vandaag is de liefde over.  Er komt nauwelijks meer een vogel!!?? Oorzaak onbekend. Misschien worden ze op dit park teveel gevoerd. We hebben een paar netjes met gepelde pinda's gekocht want we zagen een paar huisjes verderop dat Eekhoorns de pinda's graag lusten. We hebben de ene zo opgehangen dat een Eekhoorn er net niet bij kon. Gevolgen, zie foto. Hangend aan de achterpoten weet het beestje ze toch te pakken te krijgen.

Fijnmazig gaas

Na een hectisch medisch jaar wagen we het erop en zijn, zoals altijd in november, neergestreken in een bosrijke omgeving. We zitten weer eens op de Veluwe, verveelt nooit, en genieten van de vogels, de paddestoelen, de Eekhoorns ( zo straks drie dichtbij) en de herfstkleuren. We hebben de mantelzorg meegenomen en dat lukt na even wennen uitstekend. Ik heb weer tijd om te fotograferen ook al is het door het raam heen.
We komen zaken tegen die we in de polder nog nooit gezien hebben zoals op bovenstaande foto: rond het park waar we verblijven staat een raster van pak weg een meter hoog. Een hek wordt wel meer gebruikt om je eigendom aan te geven of om beesten binnen of buiten te houden. Het vreemde aan dit hek ( raster) is de bovenkant. De bovenste 20 centimeter is voorzien van een dubbel gevouwen stuk kippengaas. Een fijnmazig manchet volgens het bordje dat hier en daar bevestigd is.
Het gaas is aangebracht door leden van de Vereniging het Edelhert, te lezen op hun website. Na wat zoeken heb ik ook de bedoeling op Internet gevonden: een Edelhert en een Ree springen met wat moeite over een dergelijk raster. Soms gaat het mis en blijven de achterpoten achter de bovenste draad haken. Het dier hangt zichzelf op aan de achterpoten, met vaak kwalijke gevolgen. Verwondingen en soms breuken, veel dieren overleven het niet. Door de bovenste 20 cm. te bespannen met dubbel gevouwen kippengaas wordt voorkomen dat de achterpoten bij een te laag ingezette sprong blijven haken. Damherten kunnen veel hoger springen.
Nooit gedacht dat dit vakantiepark bezocht wordt door een Edelhert en een Ree.