2x F5R

 Gister en vanochtend : F5Rzwart. Op bijna hetzelfde weiland achter de paardenboer Lucky Stable. Gister met veel moeite op grote afstand, vandaag nb vlak voor de lens.Vandaar dus deze duidelijke foto genomen vanaf de Westerlandweg bij fam. Oudshoorn /  Mur.

Is geringd op 27-1-2018 in Skarsterlan bij Rottum. Is afgelopen jaren regelmatig in onze omgeving waargenomen. O.a. 5x door mijzelf. Een ouwe getrouwe dus. Is op 16 maart 2025 afgelezen in Litauwen. op weg naar het broedgebied.

Lelietje van Dalen.

Mijn paar m2 Lelietjes van Dalen sterft af , binnen een paar weken zijn de bladeren veranderd in een onooglijke massa gele verdorrende bladeren. Ze lossen gewoon op in de ondergrond, Maar wat blijft, en voor het eerst, een vruchtje. Felrood gekleurd om op te vallen. Deze bes bevat twee blauwe zaden. De rode kleur nodigt vogels uit om 'm op te eten maar pas op, de vrucht en dus ook de zaden,  zijn giftig. Of een mens er aan zal overlijden weet ik niet, hoogstens wat braken en  diarree, maar kleinere organismen zullen er last van krijgen.

Het Lelietje van Dalen is de nationale bloem van Finland.
 

U02 lime

Eindelijk na een paar weken speuren weer eens een halsring afgelezen. En wel op mijn weidevogelweilanden langs de Ter Aase Zuwe bij Gijs. Leuk. Het was een lichtgroene ( lime) halsring met de code U02. Geringd op 7-8-2016 als een adulte gans. Is dus minstens 10 jaar oud. Geringd op Kolguev , een eiland ten westen van Nova Zembla. 38x afgelezen en 5x door mij. Op de Hoofdweg van Mijdrecht en op Molenland,  Wilnis. Ik heb geprobeerd haar, het is een vrouwtje, te fotograferen maar ik zat weer eens verkeerd. Moet toch meer aan mijn plaatsbepaling doen. Onderstaande foto is een archieffoto, ik zie dat deze foto op de Hoofdweg genomen is.

Appels

 Twee huizen verder hebben ze een Appelboom met dit jaar een rijke opbrengst. Zoveel dat er nog genoeg Appels onderin de boom hangen om te worden genuttigd. Maar iedereen is zo langzamerhand uitgegeten op die Appels. De rest is voor de vogels. Halsbandparkieten wagen zo nu en dan een poging, maar ook bij de parkieten hebben ze genoeg gehad. 

Zag ik ze vorige week nog regelmatig voorbij komen, nu is de lol ervan af en gaan de Appels over op rot. 

Collega's

Foto genomen met 400 mm. Dus grote afstand. Maar ik vond het toch wel de moeite waard om deze foto af te drukken. Het gaat om de twee Grauwe Ganzen rechtsachter op de foto. Beide hebben een kapotte vleugel, de linker. Ze vielen me in eerste instantie op doordat ze zoals alle ganzen doen , even hun vleugels fanatiek heen en weer slaan, maar ik zag heel duidelijk dat er iets was met de linkervleugel. Waarschijnlijk een gebroken opperarmbeen. Oorzaak? Ik vermoed een schietslachtoffer. Er vliegen heel wat vogels rond met hagel in het lichaam. Bij wat ergere gevallen is het opperarmbeen gebroken. Ze kunnen wel foerageren , ze kunnen zich voortplanten, ze kunnen zich verplaatsen. Ze kunnen alleen niet wegtrekken naar verre oorden. Geen nood: hele populaties Grauwe Ganzen verblijven het hele jaar door in onze weilanden. 

De grote zwarte vogels zijn Aalscholvers.

Laat maar waaien.

Deze Grauwe Ganzen hebben zich in hun verenpak teruggetrokken. Rust. Slapen. Met de borst in de richting van de wind. Zo kan er geen wind onder de veren komen. Rond het middaguur zijn de meeste ganzen in rust, ze hebben flink gegeten en nemen rust. Meestal duurt het slapen niet zo lang, Na 15-20 minuten gaan ze weer verder met fourageren.   Als het waait , zoals de afgelopen dagen, duren de slaapjes wat langer, maar de fourageerperiodes wat korter. Ze komen niks tekort. 

Buizerd

 De Buizerd is een van de weinige roofvogels die in aantal toeneemt. Zelfs de Torenvalk gaat in aantal achteruit. Ik had 20 jaar geleden hoogstens één broedgeval in polder Demmerik (waarin mijn weidevogelgebied) , nu zijn dat er  minstens drie. Allemaal in bomen.  In de winter zie je ze veel meer. Trekkers uit Skandinavie en Noord-Rusland komen onze populatie versterken. Hiertussen zitten soms wat Ruigpootbuizerds, vaak moeilijk te determineren, ook al omdat er bij de gewone Buizerds zoveel verschillende verenkleden bestaan. Bijna witte Buizerds komen vooral uit noordelijke streken. Dat heeft blijkbaar iets te maken met de sneeuw die ze daar hebben. 

Ze zitten graag in de winter op paaltjes langs de snelwegen, vlakbij de grond om een niets vermoedende muis te verschalken.