U02 lime

Eindelijk na een paar weken speuren weer eens een halsring afgelezen. En wel op mijn weidevogelweilanden langs de Ter Aase Zuwe bij Gijs. Leuk. Het was een lichtgroene ( lime) halsring met de code U02. Geringd op 7-8-2016 als een adulte gans. Is dus minstens 10 jaar oud. Geringd op Kolguev , een eiland ten westen van Nova Zembla. 38x afgelezen en 5x door mij. Op de Hoofdweg van Mijdrecht en op Molenland,  Wilnis. Ik heb geprobeerd haar, het is een vrouwtje, te fotograferen maar ik zat weer eens verkeerd. Moet toch meer aan mijn plaatsbepaling doen. Onderstaande foto is een archieffoto, ik zie dat deze foto op de Hoofdweg genomen is.

Appels

 Twee huizen verder hebben ze een Appelboom met dit jaar een rijke opbrengst. Zoveel dat er nog genoeg Appels onderin de boom hangen om te worden genuttigd. Maar iedereen is zo langzamerhand uitgegeten op die Appels. De rest is voor de vogels. Halsbandparkieten wagen zo nu en dan een poging, maar ook bij de parkieten hebben ze genoeg gehad. 

Zag ik ze vorige week nog regelmatig voorbij komen, nu is de lol ervan af en gaan de Appels over op rot. 

Collega's

Foto genomen met 400 mm. Dus grote afstand. Maar ik vond het toch wel de moeite waard om deze foto af te drukken. Het gaat om de twee Grauwe Ganzen rechtsachter op de foto. Beide hebben een kapotte vleugel, de linker. Ze vielen me in eerste instantie op doordat ze zoals alle ganzen doen , even hun vleugels fanatiek heen en weer slaan, maar ik zag heel duidelijk dat er iets was met de linkervleugel. Waarschijnlijk een gebroken opperarmbeen. Oorzaak? Ik vermoed een schietslachtoffer. Er vliegen heel wat vogels rond met hagel in het lichaam. Bij wat ergere gevallen is het opperarmbeen gebroken. Ze kunnen wel foerageren , ze kunnen zich voortplanten, ze kunnen zich verplaatsen. Ze kunnen alleen niet wegtrekken naar verre oorden. Geen nood: hele populaties Grauwe Ganzen verblijven het hele jaar door in onze weilanden. 

De grote zwarte vogels zijn Aalscholvers.

Laat maar waaien.

Deze Grauwe Ganzen hebben zich in hun verenpak teruggetrokken. Rust. Slapen. Met de borst in de richting van de wind. Zo kan er geen wind onder de veren komen. Rond het middaguur zijn de meeste ganzen in rust, ze hebben flink gegeten en nemen rust. Meestal duurt het slapen niet zo lang, Na 15-20 minuten gaan ze weer verder met fourageren.   Als het waait , zoals de afgelopen dagen, duren de slaapjes wat langer, maar de fourageerperiodes wat korter. Ze komen niks tekort. 

Buizerd

 De Buizerd is een van de weinige roofvogels die in aantal toeneemt. Zelfs de Torenvalk gaat in aantal achteruit. Ik had 20 jaar geleden hoogstens één broedgeval in polder Demmerik (waarin mijn weidevogelgebied) , nu zijn dat er  minstens drie. Allemaal in bomen.  In de winter zie je ze veel meer. Trekkers uit Skandinavie en Noord-Rusland komen onze populatie versterken. Hiertussen zitten soms wat Ruigpootbuizerds, vaak moeilijk te determineren, ook al omdat er bij de gewone Buizerds zoveel verschillende verenkleden bestaan. Bijna witte Buizerds komen vooral uit noordelijke streken. Dat heeft blijkbaar iets te maken met de sneeuw die ze daar hebben. 

Ze zitten graag in de winter op paaltjes langs de snelwegen, vlakbij de grond om een niets vermoedende muis te verschalken.

Brandganzen

 Een behoorlijke groep van zo'n 300 Brandganzen was druk aan het foerageren in de luwte van de Botsholse Dijk. Hier een klein deel . Of ze nou op weg waren naar Friesland of omgekeerd van Friesland naar de Delta was niet af te lezen. Ze hadden honger en maakten een tussenstop onderweg . Polder Groot Mijdrecht ligt precies op de route Delta - Friesland v.v. Er komen gedurende het winterseizoen grote groepen hoog over herkenbaar aan het  "geblaf" van de Brandjes. Zomers wordt het met de Brandjes ook drukker. Steeds meer ganzen die normaal in de zomer op Spitsbergen of Nova Zembla zitten, blijven hier om te broeden. Het worden standvogels. En dan te bedenken dat ik langgeleden 's winters naar de Bantpolder bij Anjum ging om Brandganzen te tellen. Daar verbleven ze alleen. In de loop der jaren zijn ze steeds dichter bij gekomen om te broeden. Eerst in de Baltische Staten, toen op bijvoorbeeld Gotland en daarna uiteindelijk in Friesland en de Delta.

Zaaddozen (vrucht)

Magnolia, zo'n grote boom en dan maar op 2 a 3 plekken een vrucht. Beter gezegd een zaaddoos. Een vrucht heeft meestal wel vruchtvlees, hier niet. Het is alleen een doos met zaden. De zaden die feloranje zijn getekend  en daardoor Spreeuwen lokken. Ik had eerst niet in de gaten waar de Spreeuwen op afkwamen maar al gauw bleken de zaaddozen, die ik enkele weken geleden had ontdekt in het gebladerte, een felrode kleur hadden gekregen en de pitten erin de Spreeuwen lokten. Een grote boom met twee of drie zaaddozen. Ik heb het enkele jaren terug ook gehad, maar die zaaddozen werden niet zo mooi rood. Waarom zo weinig zaaddozen??