Rijpe Klimopbessen.

 De bessen in mijn Klimop zijn al behoorlijk zwart, dus rijp. Klimop en  Liguster zijn nog besdragend zodat o.a. Houtduiven er een buitenkansje in zien. Ze eten de zwarte bessen eruit, de nog niet rijpe, zie foto, laten ze hangen. Ook Merels komen regelmatig even op bezoek.

De bessen zijn voor de mens lichtgiftig, vogels hebben hier geen last van.

Geen vrienden.

Langs de Ter Aase Zuwe stond ik bij m'n weidvogelland.  Kijken of er al Kievieten waren, maar dat viel tegen. die moeten  nog komen . Mijn blik werd getroffen door een stip in de verte bij een bomenrij. Het leek wel een vastgewaaide vuilniszak maar de telescoop meldde een zittende vogel boven in een meebuigende boomtop. Om in evenwicht te blijven stuurde de vogel bij met zijn vleugels. Evenwichtskunstenaar. het was een Buizerd. Waarom die  in zo'n smalle boomtop ging zitten?  In ieder geval bleef hij in de top,  het beviel zeker. Alleen werd hij lastig gevallen door een paar Zwarte Kraaien die hem wilden wegpesten. Ze voerden schijnaanvallen uit. Maar hij bleef zitten. Kraaien en Buizerds zijn geen vrienden.
 

Leucisme

 Na regen komt zonneschijn, zegt men. De regen stopte maar de zonneschijn liet te wensen over. Toch ontdekte ik ver weg aan de Gagelweg vanmiddag een Kolgans met een kleurafwijking. Ik heb zoiets één keer eerder gezien, vanaf de Molenland. We noemen dit leucisme waarbij het donkere pigment melanine in bepaalde delen van het verenkleed ( of haarvacht) niet of te weinig wordt aangemaakt zodat andere lichtere pigmenten duidelijker tevoorschijn komen. Er zijn dieren met een teveel aan melanine en zijn dan meestal zwart. er zijn ook dieren, en mensen, met geen pigment en dat noemen albinisme. Gaat gepaard met rode ogen. 

De gans op de foto heeft de afwijking vooral op de rug, de borst en de hals met kop vertonen nauwelijks de afwijking. Voor de duidelijkheid druk ik hier ook een foto af die beter  is en genomen is op 9-1-12 . Bij deze gans is de hele romp en de hals met kop door leucisme verkleurd.

Kiellinie

 In kiellinie zwemmen deze mannetjes Kuifeenden over de Veldwetering in polder Demmerik. Gek, ik zie alleen mannetjes terwijl straks in het broedseizoen er altijd wel een paar Kuifeenden broeden in mijn weidevogelweilanden. Nu al in de polder terwijl je de meeste Kuifeenden op de grotere plassen ziet. 

Eindelijk !

 Eindelijk weer eens twee halsringen, en heel aparte. Mijn laatste aflezing was op 13-1-25 ook langs de Hoofdweg, m'n "achtertuin". Alle weken minstens 5x de polder in geweest, maar helemaal niks. Ik vermoed al jaren dat er minder geringd wordt en van lieverlee de geringde ganzen dood gaan. Ik was vanochtend al weer op weg naar huis, vanmiddag regent het, toen ik toch nog even in de passeerstrook op de Hoofdweg ging staan. Direkt had ik een witte te pakken. Toen ik de telescoop op 60x zette was de ring groen (lime) . Vreemd. Maar de witte komt zo. De S was direkt duidelijk, maar het duurde wel 10 minuten voordat de 4 en de 2 waren te ontcijferen. S42lime. Als de gegevens in het ganzenprogramma kloppen, een nieuw programma dat ik als digibeet verafschuw, is deze gans geringd op 29-10-2018 geringd in Polen. Meestal in Duitsland afgelezen, nauwelijks in ons land. 

Toen ik weer ging kijken had ik een witte halsring , ik zag direkt dat een een GPSlogger was. Vlak naast de groene??!! met veel moeite stond er 38 op. Geringd in 2016 , ook in Polen. De groene en de witte bleven steeds bij elkaar , zodanig dat ik vermoed dat het een paartje is. Maar dat moeten de coordinatoren maar uitzoeken. Zo'n logger kan in het veld uitgelezen worden. Er zitten zonnecellen op die het apparaat van stroom voorzien. Hierdoor wordt nauwkeurig de plaats en de tijd vastgelegd. Zie voor een goede afbeelding het logje van 20 jan. 2021.

Ik heb de waarnemingen van de vandaag afgelezen ganzen naast elkaar gelegd en het blijkt dat ze hun hele leven al  "verkering" hebben. Dus toch een paartje. Jij een ring , dan ik ook een ring.

En toen was alles even weer  ouderwets.

Op zoek.

 In mijn voortuin heb ik alle bladeren van de Magnolia laten liggen. Niet opruimen,  zoals de deskundigen van ons vragen, goed voor de beestjes eronder.( In voorgaande jaren heb ik alles wel eens op een grote hoop geveegd, in de hoop dat de bladeren een Egel zouden uitnodigen om de winterslaap daaronder te houden. Mooi niet!) Wel, als ik toch wat bladeren opzij duw zie ik geen beestjes, blijkbaar is het gezichtsvermogen van de mens daartoe te weinig ontwikkeld. Als ik de Merel bezig zie, die zo nu en dan langs komt, ziet die  wel beestjes. Met een paar snelle halen bladeren opzij, dat gaat razendsnel en dan enkele beestjes eten. Zijn die bladeren toch nog ergens goed voor. In het voorjaar wordt het opruimen. 

De foto is genomen door het vensterglas heen, vandaar de lichtere vlekken.

Holenduiven

 Ze zaten er weer, een paartje (neem ik aan) Holenduiven. Vorige week ook op hetzelfde hek, maar die foto's waren onscherp Je ziet ze vaak in de weilanden, foerageren tussen andere soorten. Het gaat goed met de Holenduiven, de populatie breidt zich langzamerhand uit naar het westen in ons land. Vandaar mijn regelmatige waarnemingen in onze polders. Vroeger duidelijk een vogel van de zandgronden, maar hier zijn ook holen en gaten waarin  de soort het nest bouwt. Is wat kleiner dan een Houtduif, heeft geen witte halsvlek, maar wel een groenglanzende vlek die bij de gefotografeerde vogels wordt bedekt door de halsveren. 

Er is in de vorige eeuw discussie bij de ornithologen geweest over de naam. Sommigen meenden dat het Holduif moest zijn, immers hij broedt maar in één hol tegelijk. Andere vogelaars hielden het toch maar bij Holenduif.