Gewoon Purperschaaltje

 Een korstmos op mijn Vuilboom, het lijken schaaltjes met zwarte stippen. Het is het Gewoon Purperschaaltje, een korstmos dat behoort tot de orde van de Schotelkorstachtigen. Een vrij grote orde  met  bijna 6000 soorten. Die groeien niet allemaal in ons land maar ze vormen bijna 100 blz. in het Korstmossenboek. Het thallus, plantenlichaam, vormt allerlei korsten in allerlei vormen.  Een schaaltje zou je kunnen zeggen.  De zwarte stippen, apothecien genoemd,  op het thallus vormen de geslachtelijke voortplantingsorgaantjes. Er worden sporen ingevormd, door de schimmel, waaruit een korstmos samen met een alg bestaat.  Uit een enkele spore wordt een nieuwe schimmel gevormd die moet samengroeien met een alg, waardoor er een nieuwe korstmos-thallus ontstaat. 

Het Gewoon Purperschaaltje komt in bijna alle kilometerhokken in ons land voor. Zeer algemeen dus.

Gewenning

 Overstekend wild op de Bovendijk. De reiger vloog niet eens weg toen ik stopte. Nog even en dan..........

Snip & Snip

Een snippenweitje in de Groene Jonker. Deze Watersnippen rusten uit van de doortrek, niet op een weiland, maar op een restant van een gebouw dat hier ooit gestaan heeft.  Puin en bakstenen liggen hier niet zomaar. Ondertussen graag gebruikt om te rusten en te slapen, 's nachts wordt er gefoerageerd.  Ik ontdekte dat ritme bij het plasdras. Met behulp van de cameraval merkte ik dat ze 's nachts de talrijkste vogel waren. Vandaar dat je ze overdag uit hun slaapplekje jaagt als je passeert.  

Broedgevallen zijn vooral in Noordwest-Overijssel , Drenthe en Friesland. Ik heb in de jaren dat ik hier aan weidevogelbeheer doe nog nooit een broedgeval meegemaakt. Jammer. Ik zou zo graag de typische baltsvlucht en het dat geluid dat er bij hoort waarnemen. 

De laatste ?

 Een laatste libel ? Gister kwam hij/zij op de tuintafel zitten. Het is de Bruinrode Heidelibel. Ik heb dit jaar veel heidelibellen gezien. Vooral op het lupineweitje op de camping op de Utrechtse Heuvelrug waar ik verbleef. Maar deze conclusie komt vooral door een gebrek aan andere grote soorten. Ik heb nauwelijks de grote Aeshna’s gezien. Ik heb de  Paardenbijter gemist en andere Glazenmakers. Waren er zo weinig? Het schijnt ook een slecht vlinderjaar geweest te zijn dus  misschien ook een slecht libellenjaar ?

Grauwe Schildwants.

 Ik was bezig wat korstmossen op de stam van mijn Vuilboom te fotograferen toen ik ze ontdekte in een vork van de stam: 2 Grauwe Schildwantsen. Onopvallend , goed gecamoufleerd.Bij elkaar alsof ze zo de winter zouden doorbrengen. Dat zou best kunnen maar meestal doen ze dat op een beschutte plek. Deze wants overwintert als adult. 

Begin van vorige eeuw nog onbekend in ons land, langzamerhand kwam deze soort steeds meer voor en breidde zijn territorium zich noordwaarts  uit. Nu dus al hier. 

Aan het eind van de voedselketen.

 De viskraam is open. Vanmiddag langs de Proostdijerdwarsweg  was een loonbedrijf de sloot aan het schonen. Een jaarlijks weerkerend fenomeen. Als de boeren dat niet doen of niet laten doen krijgen ze van het waterschap een waarschuwing. Elk jaar worden de watergangen gecontroleerd, de zgn. schouw. Het water moet worden afgevoerd. Uiteindelijk naar de zee. In sommige tijden van droogte zou men graag dat water binnen houden, maar daar is Nederland nog niet klaar voor. 

In de uit de sloten getakelde plantenresten en blubber  wemelt het van de waterbeestjes, van vissen tot larven, een rijke dis voor de Blauwe Reigers en een enkele Grote Zilverreiger. Zie foto.

Grassprietjes.

 Sinds mijn kippen de tuin koeieneren heb ik nog niet weer gemaaid. Ze pikken heel nadrukkelijk de grassprietjes , zo nodig tussen andere  planten vandaan, zoals  op de foto. Dat zijn allemaal blaadjes van de Hondsdraf. Schijnt wat giftig te zijn en op één of andere manier weten ze dat. Ze zetten er geen bek op. Door schade en schande of is de kennis erfelijk?