Voor volgend jaar .

 Mijn Magnolia is zich aan het voorbereiden voor de bloei volgend jaar. Overal, vooral aan het eind van de takken worden de bloemknoppen gevormd. Hier en daar een zijknop, okselknop, maar vooral de oude takken hebben al grote eindknoppen. De nieuwe uitlopers, die ik elk jaar snoei, hebben veel kleinere knoppen. 

De eerste twee knopschubben  hebben hun werk gedaan en laten los en vallen. Volgend jaar bij het begin van de bloei komen de volgende schubben die dan pas loslaten. Dit zijn bloemknoppen. De bladknoppen zijn al wel aanwezig maar lopen pas uit als de bloei afloopt. 

De  vorming van deze bloemknoppen  is het eerste wat gebeurt, hierna gaan de  bladeren afsterven  en loslaten.

Hieronder een bloemknop doorgesneden. Duidelijk zijn de bloembladen zichtbaar.Helemaal binnenin de meeldraden en het vruchtbeginsel, alles in prille toestand.

Wiekelen.

 Ik was gefocust op de ganzen, daardoor zag ik deze Torenvalk op een paal niet. Jammer, ik had misschien de eventuele ringen kunnen aflezen. Er zitten hier langs de Gagelweg een paar Torenvalken die pootringen hebben, maar lees ze maar eens af. Deze Torenvalk was zo vriendelijk bij me in de buurt te gaan jagen, wiekelen of bidden wordt dat ook genoemd. Het is waarschijnlijk een juveniel exemplaar. Volwassen Torenvalken zijn aan de onderkant lichter. Ze kunnen een woelmuis op de grond van die afstand, plm. 18 meter, scherp zien en naar beneden duiken om de prooi te verschalken. 

Vandalen.

 Mijn tuin gaat er aan! Altijd bij elkaar, graast de één in het gras dan volgen de twee anderen ook, zit de één in een bloempot dan moet de ander ook, geen plek voor de derde, die wacht haar beurt af. Tegenprestatie  21 eieren per week, die eet ik nooit op, dus helpt de familie. 

Ik laat ze buiten de ren in  mijn tuin, ik vind het zielig dat die beesten de dag moeten doorbrengen op 4 vierkante meter. 

Ze zijn er weer !

Vanmiddag is voor mij het ganzenseizoen begonnen. Langs de Gagelweg en vanaf de Botsholdijk 2x een paartje Kolganzen met jongen gezien. De gele kol is onmiskenbaar 
 En de zwarte streping op de buik hoort ook bij Kolganzen. De jongen hebben nog geen kol en ook de zwarte buikstrepen ontbreken. Ze vallen alleen op door hun gedrag, altijd in de buurt van pa en ma. De grote massa is nog onderweg maar in het oosten van het land zijn ze al talrijker. Ze komen vooral ons land binnen langs de rivieren,  net zo als de Batavieren vroeger. Ik heb verder bij de Grauwe Ganzen nog geen halsring kunnen ontdekken. Het zijn  tot nog toe alleen maar Nederlandse ganzen.                                 Veel ganzen toegewenst.

De Klimop bloeit.

 Druk, druk en nog eens druk met allerlei klein vliegend spul, daardoor merkte ik dat m’n Klimop bloeit. Op de foto het grootste insect, de Blinde Bij. Voor de grote rest Vleesvliegen (dus vegetariër) , wat Zweefvliegen en ook nog een Limonadewesp. De Klimop bloeit in het najaar als de meeste bloemen zijn uitgebloeid en de insecten afkomen op de Klimop. Die bloei duurt tot wel in december, lekker nectar en stuifmeel snoepen , en in het voorjaar zoeken lijsterachtigen en duiven naar de zwarte bessen die als eerste na de winter rijp zijn. Denk bij de Klimop ook aan de nestgelegenheid die de plant biedt en kun je concluderen dat het een prachtplant is.

Gepaard.

 Ook de Krakeend is al gepaard.Het is de vroegste, andere zwemeenden zoals de Wilde is wat later. Eind juli/ begin augustus wordt er al gebaltst. Het grootste deel van het jaar zijn ze dus bij elkaar. De Krakeend heeft het qua aantallen uitstekend gedaan. Waren er in de zeventiger jaren nog maar zo’n 500-800 paar, rond 2000  zo’n 6000-7000 paar en nu zal dat getal nog hoger zijn. De soort komt in veel streken al meer voor als de Wilde Eend. Als je kilometerhokken van Nederland ziet met daarop de hokken waar Krakeenden broeden zie je dat  vooral het westen hun biotoop is. Oost-Nederland  herbergt geen of nauwelijks Krakeenden. De Krakeend is te herkennen aan de witte spiegel.

Kopfoto

 Kopfoto: wachten op de herfst en de winter. Aalscholvers met een zwerm Kievieten.