Purperreiger

 Langs de Gagelweg deze Purperreiger bij de slootkant. 

 Het leek me een 1e ( 1 jaar oud) jaars vogel die nog niet gebroed heeft. Het verenpak

is bijna dat van een volwassen vogel maar de kop-en hals tekening zijn nog niet geheel uitgekleurd. Ze zwerven wat rond en vertrekken straks naar het zuiden.

Steltlopers.

 Ik was weer  eens bij de Groene Jonker, het min of meer nieuwe natuurontwikkelingsgebied tussen Noorden  en Zevenhoven. Het gebied is wel klaar met de ontwikkeling, dus hoge rietkragen die het uitzicht belemmeren , hier en daar is het water met vogels zichtbaar. Net zoals bijvoorbeeld de Waverhoek. Ben ik ook al in geen jaren geweest. Maar bij de jonker z’n  Hoge Dijk heb je wel wat uitzicht. Zie filmpje Lepelaar. Het water staat laag zodat er hele plekken met stenen tevoorschijn komen. Zie foto. Dit zijn geen natuurstenen maar vooral bakstenen. Hier zal vroeger ooit wel een boerderij of i.d. gestaan hebben. 

Tussen de stenen twee rustende Watersnippen, een foeragerende Kieviet en een, denk ik, juveniele Witte Kwikstaart. Verderop een Witgatje en een overvliegende Oeverloper.

Maaiende Lepelaar.

 Gister vanaf de Hoge Dijk bij de Groene Jonker, Zevenhoven , een foeragerende Lepelaar gefilmd. Voor mijn doen wel aardig gelukt. Het beest was zo vriendelijk dichtbij bezig te gaan. Kenmerkend is de manier van voedsel zoeken:  met de lepelvormige snavel heen en weer maaiend over de bodem. Hij ziet niks, voelt alleen wat. Zo nu en dan zie je’m slikken. Wat me op viel is dat de snavel bij het heen en weer gaan open gehouden wordt. De bedoeling daarvan? Sneller een prooi kunnen pakken misschien, groter bodem oppervlak kunnen aftasten? Het was me nog nooit eerder opgevallen.

De bons die je hoort is van een vallende kijker.

Rustende Lepelaars (kopfoto)

 Vanmiddag rustende Lepelaars langs de Bovendijk. De meest linker vogel is een jong. Heeft roze snavel.

Boomblauwtje

 Eindelijk eens een blauwtje in mijn tuin en dan is het altijd een Boomblauwtje. De andere blauwtjes zoals het Bruin Blauwtje en het Heideblauwtje komen meer in bossen en weilanden voor. Een dwarrelende vlucht , je moet om te fotograferen wachten totdat het vlindertje gaat zitten. Dan zie je aan de buitenkant kleine zwarte stippen op een lichtblauw veld. De binnenkant van de vleugels is veel blauwer , geen stippen maar een zwarte top van de voorvleugel.

In één jaar meerdere generaties. In Nederland zijn er 27 soorten waargenomen waarbij het Boomblauwtje wel de meest voorkomende is en dus de bekendste.

Gezin Witte Kwikstaart.

 Vanochtend, vanwege de aangekondigde warmte vroeg op pad, langs de Gagelweg op het hek van de Buitenste Kamp, een gezinnetje Witte Kwikstaarten. Er zaten vier op het hek en later bleek er nog één in de wal te zitten.Beide ouders met een zwart kapje , voor de rest grotendeels hetzelfde kleed.  Ze werden nog gevoerd . Te zien aan het regelmatig bedelen , open snavel, om voedsel. Drie grote jongen uit  1 nest is een goed resultaat.

Gewekt, ekskuus.

 Al dagen, zo niet weken , lag er een huisjesslak op de vensterbank. Misschien dood? Toen ik het huisje oppakte bleek het vast te zitten aan het hout. In de opening zag ik in de verte wel  iets zitten, een soort laagje, nam verschillende foto’s om er één van te gebruiken voor Sneuper. De determinatie was voor de computer te moeilijk, die maakte er een Tuinslak onbekend  van. Terwijl ik bezig was de foto’s te bewerken kwam traag maar voor mij toch plotseling het slakje tevoorschijn(zie foto).  Verbazing en wat schuldgevoel, ik had de slak gewekt uit z’n zomerslaap. Bij grote droogte gaan slakken zich terugtrekken ik hun huisjes , plakken het vast en sluiten de ingang af. Maar er hoeft dus niks te gebeuren of ze zijn wakker en komen tevoorschijn. Ik heb hem in de schaduw gezet en was na een kwartier al verdwenen.