Kapjesvingermos

 Nu de bladeren vallen worden de takken met korstmossen duidelijk zichtbaar. Ik heb in de tuin (maar) drie struiken met korstmossen:  de Magnolia met het Amoebekorstmos (beschreven 28 okt. 23), een Rode Haaghazelaar met het Kapjesvingermos ( 1 mei 23 en nu) en een Liguster ook met Kapjesvingermos en Geel Dooiermos. Maar drie struiken, dat verbaast me zeer. Verderop staan nog twee Ligusters op verschillende plaatsen waarin  geen Korstmos  is te vinden. Vreemd. Ook in andere soorten, Glansmispel, Vlinderstruik, Krentenboompje, Klimop, Conifeer, geen Korstmos te zien. Ra, ra hoe kan dat? 

Op de foto weer het Kapjesvingermos. Als je de foto vergroot zie op het  scherpe gedeelte van de foto dat de thallus-bladeren gemarmerd zijn. Lichtere vlekken. Hier en daar zie je dunne draadjes op de bladeren. Dat zijn de soralen, waar kluwentjes algencellen met schimmeldraden vrijkomen. Dit is de ongeslachtelijke voortplanting van  deze korstmos.

Andere Tuinslak (onbekend).

 Weer een Tuinslakje (onbekend) volgens de determinatie-computer. Het is niet dezelfde als vorige week Vrijdag,  gelet op de streping van het huisje. Ook weer klein , nauwelijks 3 mm. De ander is vertrokken, ik verwachtte een langer verblijf  want de slak had een epifragma gevormd om de winter door te komen. Hoe klein ook, ze zullen meer beschutting moeten opzoeken om te overleven. 

P1Tzwart , één van de 4000 Kollen.

 Dacht ik vanmiddag vanaf mijn favoriete stek Molenland nog meer halsringen te scoren dan gister, er zaten zo'n 4000 Kolganzen voor me in het zonnetje en had ik snel P1T te pakken, toen alle koppies omhoog gingen en luttele seconden later de hele meute de lucht in ging. Ik probeer dan altijd de veroorzaker te ontdekken ( een boer,  een loonwerker, een rattenvanger, een sportvisser, een hond, een grote felgekleurde vrachtauto,) het was nu ongetwijfeld weer een blauwe helicopter die vanaf Schiphol-Oost boeven opspoort, ik hoorde nauwelijks het helicoptergeluid. Dus ganzen horen beter dan ik, maar weg vlogen ze, richting De Kale Jonker aan de overkant van de Kromme Mijdrecht. Je went eraan, het hoort erbij.

Pee, een, tee (P1T) zwart is op 3-1-2020 geringd in Lith  N.B.. Afgelezen 4x in Duitsland ( Brandenburg), Polen ( Watcz), Wergea en de Weerribben in Nederland. De één na laatste keer op 4-10-22, bij de Guelper See in Brandenburg. En nu dus hier. Is een jaar lang niet gezien.

Tuinslak , ondersoort onbekend.

 Hangend aan een dikbebeitste plank van mijn schuur heeft dit miniscule Tuinslakje zich al vast vastgehecht, het slakje bereidt zich voor op  de winter. Nauwelijks 3,5 mm. groot/klein ( ik heb gemeten) heeft dit baby-slakje toch al de bouw van  en dus de mogelijkheden van een volwassen slak . Zo heeft dit slakje zich vast gehecht met slijm dat is verhard, dit wordt het epifragma genoemd. Het dient als hechtmiddel, maar ook wordt de opening ermee afgesloten. Ben zeer benieuwd of dit Tuinslakje blijft hangen.

3 halsringen op Molenland !!

Een  groengeringde  Grauwe Gans kwam ook weer in beeld, niet de groene waar ik al eerder over heb geschreven. De letters van deze ringen zijn slecht af te lezen. Met veel geduld en sterke vergroting kwam ik bij deze gans  op H618 groen. Geringd op 9-6-23 , dit voorjaar dus, op het kunstmatige eiland De Kreupel voor de kust bij Andijk. Heeft daar waarschijnlijk gebroed.

Door verkeerde instelling van de camera een onduidelijke foto.

Kolgans  R8Ezwart is vorig jaar op 3-12-22 geringd op de bekende ringplaats Skarsterland bij Heerenveen. De hele winter verbleef deze gans in de buurt van Berkel en Rodenrijs. Op 31maart van dit jaar op weg naar Rusland om te broeden afgelezen in Estland.

Ook op Molenland Kolgans met halsring E1Zzwart, ze zaten niet ver weg, vandaar de duidelijke foto. Ook deze gans is geringd in Skarsterland op 13-11-18. Is vooral afgelezen in Duitsland, verder 1x in Belgie, 2x Estland en 2x Letland.  De een na laatste aflezing was op 11-4-23 in  Estland. En nu hier.

Herfstkleuren

 Toevallig ontdekte ik bij o.a. bladeren van de Gele (? er zijn nogal wat soorten Cornus) Kornoelje dat de verkleuring van de bladeren nu in de herfst begint aan de bovenkant .  Draai je het blad om dan is het helder groen. Zie foto. De zonzijde verkleurt . Het is wat mij betreft geen prachtige herfstkleur maar ik vraag me dan af hoe dat kan. De enige verklaring m.i. is  dat de epidermis (opperhuid)  en de bovenste laag parenchym in het blad onder invloed van zonlicht verkleuren. De bladeren meer in de struik zelf zijn minder verkleurd. De bladgroenkorrels in het protoplasma , ook bij  sommige plantenfamilies in de epidermis, worden afgebroken, er ontstaan stoffen, anthocyanen,  die opgeslagen worden in de takken en de stam om volgend jaar weer gebruikt te kunnen worden. 

Strekpoot

Er zat vanmiddag nog een spin in de buurt van de schuurlamp, maar of deze spin op het licht is afgekomen weet ik niet. Zijn spinnen gevoelig voor licht?? Ik dacht direkt aan een  Hooiwagen , maar welke?  Er zijn meerdere soorten. Ik heb al eens een Rode Hooiwagen gehad, maar deze? Vorig jaar omstreeks dezelfde tijd  op 23 november had ik 'm ook blijkt : de Strekpoot. De naam is duidelijk, de achterste poot heb ik op 3 cm. gemeten. Alle poten worden in rust naar op zij gestrekt. Ze kunnen 5 cm. worden. De soort is pas sinds de 90-er jaren van de vorige eeuw in ons land op enkele plaatsen, nu is hij overal. Dat rode puntje bovenop het lijf is een oog. In werkelijkheid zijn het twee ogen aan weerszijden van een verhoging. Bij  spinnen vind je die op de vreemdste plaatsen.