De honingmerken van het Vingerhoedskruid

 Een giftige tuinplant, maar die zijn er wel meer. Ik denk vooral aan kleine kinderen die delen van de plant en/of de zaden in de mond steken. In deze bloemen zijn duidelijk de honingmerken te zien: de stippen die naar binnen toe talrijker en groter worden. Vooral Hommels worden naar binnen gelokt en de beloning ligt achteraan in de bloem: nectar , stuifmeel of was. De plant op zijn beurt wordt ook beloond, nl. bestuiving .Ok hier bevinden de meeldraden en de stempels zich in het "plafond" van de bloem en worden door hefboomwerking op de rug van het insekt gedrukt. Het Vingerhoedskruid behoort tot de Weegbreefamilie maar bij de meeste Lipbloemigen werkt het ook zo.

De wijde wereld in.

Deze jonge Grote Bonte Specht is met zijn eventuele broertjes  en zusjes te groot voor het nest gebleken. Dus uitvliegen. Dat je daarbij wel eens een tak in de buurt mist kan gebeuren. Dit jong, rood petje, zat op een plaatsje bij een vakantiehuisje en deed geen pogingen om weg te vliegen.  Hij riep naar de ouders die zich niet lieten zien , waarschijnlijk omdat ik er bij stond. Alle bewegingen waren nog erg pril, hij moet nog veel leren.

Bruin Bekermos

 

In een heideveld ontdekte ik een oude Berk met een stokoude, gebarsten schors. Hier en daar nog wat witte schors. Aan één kant groeide een korstmos met allemaal bekertjes, dus bekermos. Het Bruin Bekermos volgens de determinatie-computer en de Veldgids Korstmossen. Dat het een bekermos is is duidelijk te zien aan de bekertjes. Op de randen van de grootste bekers zitten hier en daar al wat bruine vlekjes die zullen uitgroeien tot zwarte lichaampjes, apotheciën, die voor de geslachtelijke voortplanting zorgen. Het Bruin Bekermos groeit epifytisch, op andere planten en bomen groeiend zonder hieraan voedingsstoffen onttrekkend, o.a. op goed belichte ruwe, zure schors van Berken, Dennen en Jeneverbessen. Klopt dus helemaal op deze standplaats. 

Het Bruine Bekermos behoort tot de Rendiermosachtigen.

Wachten op wind.

 In dezelfde sloot als gister de Kikkers  kwaakten stond even verderop een rijke begroeiing met Grote Lisdoddes. Al het vruchtpluis is uitgezakt en wacht op een stevige wind om te worden weggeblazen . Deze weken was het in trek bij enkele soorten rietvogels zoals het Baardmannetje om het nest mee te maken.

De vermeerdering van deze soort vindt over het algemeen vaker plaats door de snel groeiende wortelstokken. Het een belangrijke plant bij het verlandingsproces.

Kikkergekwaak.

Ik woon in een landschap met veel sloten en slootjes, je zou zeggen dus ook met veel Kikkers, maar niets is minder waar. Als ik in polder Demmerik loop en ik hoor een Kikker dan is dat zo langzamerhand een uitzondering. Oorzaken?  

Groot was mijn vreugde dan ook toen ik hier fietste tussen de rivier de Oude Rijn en de heuvels van de heuvelrug en in een onooglijk polderslootje een geweldige herrie van kwakende kikkers hoorde. De laatste tijd niet meer meegemaakt.  Afstappen en de camera pakken, met telelens. Minstens 5 paartjes bedreven de liefde of wilden dat graag. Op een der foto's een mannetje met de kwaakblazen duidelijk zichtbaar die een vrouwtje wilde veroveren ( of : "versieren". Ik weet niet hoe je dat bij Kikkers noemt.) Zij  was er blijkbaar nog niet aan toe en zwom steeds weg. Uiteindelijk zal hij toch overwonnen hebben.

Kleine Pimpernel

 Kleine Pimpernel, familie van de Roos. Het zijn allemaal rozenbloempjes op een kluitje bij elkaar. Opvallend zijn de helmdraden(stuifmeeldraden)  die buiten het trosje bloemen hangen. Dat betekent dat de bestuiving door de wind plaatsvindt. Op het Lupine-veld op de camping,  ingezaaid met zeldzamere planten,   waar ik deze bloemen  zag en fotografeerde, was het armoe met bloeiende planten. Het talrijkst waren de Wilde Margrieten en daarna de Kleine Pimpernellen. Hield niet over dus.

Mooi Utrecht

 Lieve lezers,

ik ben met de sleurhut weer neergestreken op de Stichtse Lustwarande en hoop hier weer te genieten van de omgeving. Na een paar uur buffelen staat het meeste wat moet staan voor een plezierig verblijf, ik kom derhalve vandaag niet toe aan een logje. Tenzij een Draaihals, een Bijeneter of een Hop op dit veld neerstrijkt. Ik maak de telelens weer klaar op de camera. Je weet maar nooit.

Groet, Sneuper.

P.S. Ik zie dat de wifi hier niet is zoals thuis , dat ben ik gewend, maar dat sommige foto's niet door komen heb ik nog niet eerder meegemaakt.

P.S. 2 Nu wel, ik was nog niet ingelogd.  Ik lijd aan Digibetitus.