Maiskorrel eetbaar voor een Schildwants?

 De Gele Kornoelje zit vol met schildwantsen. Rustig een poosje gaan kijken en je ziet ze kruipen. Het valt me op dat ze voorkeur voor de Kornoelje hebben. Op de foto een Grauwe Schildwants die een uitgepoepte maiskorrel test op de eetbaarheid. Ik zag heel duidelijk het tongetje over het oppervlak tasten. Er zijn genoeg vogels die mais op hun menu hebben en deze zitten dus ook in de Lijsterbes die naast de Kornoelje-heg staat. Maar of de maiskorrel eetbaar voor de schildwants is?

Jong geleerd...

  Ik wilde in de tuin tussen twee potplanten doorlopen toen ik nog net het web van een spin zag en beter kijken leverde een spinnetje op. Niet groter dan het kopje van een kleine spijker, plm. 3 mm. Terug dus.  Het web en het spinnetje wilde ik fotograferen , wel 50 foto's geschoten en dit was de scherpste. Beweging van de camera, (waarom niet even een statief gepakt?) beweging van het web  door de wind speelden me parten en uiteindelijk na veel foto's weggegooid te hebben was dit de beste. Ook het web was zichtbaar.

Het is de onderkant van de spin, ik denk een Kruisspin , die over een maand 10 x zo groot is. Ik vraag me af of het uitstulpinkje aan de bovenzijde de spintepel is. Wonderbaarlijk dat zo'n klein spinnetje zo'n groot web kan spinnen, maar het haalt toch echt het spinsel uit zijn eigen lichaampje.  En de vorm en de spintechniek zitten opgeslagen op de paar chromosomen die ook dit spinnetje heeft.                                            

Bladrolkever ??

 Alles in de natuur wat me  tot verbazing/verwondering leidt ga ik nader bekijken. ik probeer voor een waargenomen verschijnsel een verklaring te vinden. Zo ook het dode blad , nog hangend aan bladrand en   minutieus doorgesneden  langs een zijnerf. dat ik ontdekte in de Pluimhortensia . Helemaal verdroogd. Hier is een beestje ( insect, spin, rups???) bezig geweest. Ik heb wat te laag geplaat maar het opgerolde verdroogd bladdeel is duidelijk te zien. Ik heb dat van het nog levende gedeelte geplukt , er zat niks in. Jammer. Op Internet zijn talloze websites voor kwekers met allerlei ziektes en ziekmakende beestjes. Ik vond ergens de naam Bladrolkever.  Kan iemand me vertellen of het inderdaad een Bladrolkever is geweest of een andere soort. Graag.

Thaise Basilicum

 Na veel zoekwerk heb ik de gefotografeerde Basilicum Thaise Basilicum durven  noemen. Eén der vele cultivars van Basilicum , hij staat dan ook in mijn kruidenschaal . Ik weet niet eens meer waar ik deze soort heb gekocht. Maar die grote donkerrode verzameling  van bloemetjes is toch wel iets aparts. Deze soort wordt veel in Oost Azie gebruikt in de plaatselijke keuken. De computer van waarneming.nl wist er ook geen raad mee en noemde allerlei planten met gele bloemen. 

Kaasjeskruid.

Zo lang ik in de zomer  langs Molenland kom zie ik elk jaar in de berm en onder het hek het Kaasjeskruid, altijd op dezelfde plekken achteraan bij de kruising met het Bovenland. Hoe deze soort daar komt weet ik niet, de grond zal er geschikt voor zijn. Dit is het Vijfdelig Kaasjeskruid: de bloem heeft vijf kroonbladen en de bladeren zelf zijn vijflobbig.De Flora van Nederland schrijft: "Goed te herkennen is Vijfdelig Kaasjeskruid aan de onbehaarde deelvruchten die samen de vorm hebben van een Goudse kaas." Dat wil ik zien.

Sympetrum vulgatum

 Zo nu en dan vereert een libel de tuin met een bezoek. Jagend, daarbij vaak op delfde uitkijkpost neerstrijkend. Zo als hier een Steenrode Heidelibel (Sympetrum vulgatum) Ik heb een zwak voor deze soort, in mijn jeugdbondtijd heb ik ook aan libellen "gedaan" en één van de eerste grote libellen was de Sympetrum vulgatum, het kennen van de wetenschappelijke naam gaf toen aanzien bij de medeclubleden. Dus leerde je die zo mogelijk allemaal uit het hoofd. Ik kan die drang naar kennis van de latijnse soortnaam nu wel een beetje verklaren sinds ik het laatste boek over  en van Thijsse heb gelezen: het stikt van de wetenschappelijke namen. En dat was dus in die tijd en nog jaren daarna mode om daar ook mee te koop te lopen. 

Mijn Steenrode Heidelibel zit graag op de uiteinde van een afgestorven bloem van het Tongkruiskruid ( Ligularia przewalski), van hieruit jaagt de libel op andere insecten.

Pulicaria dysenterica.

 Dat dit een Composiet is zag ik ook nog en familie van bijvoorbeeld de kamille's is , maar  welke soort ?,  dus ik moest determineren en heb dat overgelaten aan de computer van waarneming.nl. Vroeger ging ik rustig een halve middag in een berm zitten met de Heukels of de Heimans, Heinsius  en Thijsse ( flora's) en kwam er dan wel uit , vaak ook niet. 

Deze samengesteldbloemige wordt een Heelblaadje genoemd, of is het Heelblaadjes? Het is het laatste, vreemd om een enkelvoudige plant in het meervoud aan te duiden. Met de plant werd vroeger dysenterie bestreden van daar de latijnse naam Pulicaria dysenterica. Het Heelblaadjes stond talrijk in de bewerkte slootkanten bij Gijs, dat worden bermen met een steeds talrijkere flora. Maar daar zijn ze dan ook voor bedoeld. Verschillende Russen, Munt, Glidkruid, Klein Hoefblad, etc. Ik denk dat de plantenwerkgroep er makkelijk een middag kan door brengen met determineren.