Klein Koolwitje

 De meest voorkomende standvlinder in ons land. Dus niet het Groot Koolwitje. Je moet eigenlijk om zeker te zijn van determinatie ook de bovenkant van de vleugels zien. De tekening van zwart is verschillend. Op de foto de onderkant van het Klein Koolwitje. Je ziet ook de lichtgele bepoedering, zij het erg vaag. De laatste jaren is er nog een derde Koolwitje bijgekomen , het Scheefbloemwitje. Is nog moeilijker te determineren. Kijk hiervoor op de website van de Vlinderstichting.

Rietkipjes

 In de sloot bij de scouting-boerderij in het Argon-park huizen al jaar en dag Waterhoentjes. Die hebben daar een mooi prive-slootje met veel Riet waarin ze slapen en zich bij gevaar kunnen verschuilen. Ook het nest waarin gebroed wordt bevindt zich onzichtbaar in het Riet. De laatste dagen zie ik ze rondscharrelen met twee jonkies. Allebei pikzwart, Meerkoetjongen hebben meer rood aan de kop. Maar wat me erg opviel is het nachtnest dat ze maken. Gister zag ik in de ene hoek een nest van vers Riet, vanochtend een dergelijk nest  op een andere plek, zie foto. Dat hebben ze toch maar bijelkaar gezocht gisteravond. Ik vermoed dat het hele gezin er op slaapt.

Boomblauwtje

 Niet op de Vlinderstruik, wel in de tuin. Een blauwtje en wel het Boomblauwtje, een mannetje.Vrouwtjes blauwtje zijn vaak bruiner dan blauw.

De Boomblauwtjes die je nu ziet zijn van de tweede generatie, de eerste is van eind maart tot begin juni. De tweede van half-juni tot begin oktober. Soms zelfs drie generaties. Het is een soort van struwelen in bossen, tuinen, parken en agrarische gebieden. De hoogste dichtheid wordt gevonden in de buurt van vochtige heidevelden.

Het reepje zwart dat op de foto te zien is zit aan de binnenkant van de vleugels

6 soorten

Zo net op de Vlinderstruik:  4 Atalanta's

                                              2 Dagpauwogen

                                              2 Distelvlinders

                                              4 Kleine Vossen

                                              1 Klein Koolwitje

                                              1 Gehakkelde Aurelia 

Koninginnekruid

 Onlangs aan de Boterwal bij de Bosdijk deze plant gefotografeerd. Ik dacht aan een Valeriaan, maar voor de zekerheid toch maar even de determinatiecomputer van waarneming.nl z'n werk laten doen: het blijkt geen Valeriaan te zijn maar een soort die er sterk op lijkt: Koninginne(n)kruid. Wordt ook wel Leverkruid genoemd door de kleur die in een later stadium te zien is. Is te vinden in hetzelfde biotoop als de Valeriaan. Staan soms naast elkaar. Het is een composiet , familie dus van de Paardebloem en de Margriet.

Paardenbijter

De orde van de libellen bestaat uit twee groepen (subordes): de Juffers ( Zygoptera) en de  Echte Libellen ( Anisoptera) De Juffers zijn de kleine , lichtgebouwde libellen bijna altijd in rust de vleugels opgevouwen. De Echte Libellen houden vleugels strak opzij, uiteraard in rust. 

In de tuin deze Echte Libelle, de Paardenbijter. (Aeshna Mixta) Deze soort bijt geen paarden maar is wel vaak in de buurt van paarden,  waar hij op insecten jaagt die vaak in de nabijheid  van paarden leven.  Heel kenmerkend is de vlek in de vorm van een spijker op het segment onder de vleugels. Bij oudere Paardenbijters is het geel, hier wit. Dat wijst op een jong mannetje.

La belle dame.

 Vandaag weer veel vlinders op de Vlinderstruik: Atalanta's ( sommige duidelijk afgevlogen en andere prachtig zwart, pas uit de pop) , twee Dagpauwogen, een Kleine Vos en sinds enkele jaren weer eens een Distelvlinder. Een beauty. In het Frans wordt deze soort Belle Dame genoemd. Zie foto. 

Het is een trekvlinder, elk jaar komt hij uit Zuid-Spanje en Afrika naar Noord Europa. Hij kan jaren afzwezig zijn, maar er zijn  ook topjaren . Zo herinner ik me een zomer, ik denk  de zomer van 2009, waarin we in het Abbertbos op een camping stonden en de struiken waren vergeven van de Distelvlinders. Een invasie.