Het Galgenveld bijna droog.

Voor jullie oriëntatie: ik sta met de rug naar de Gagelweg, links loopt de Bijleveld en in de verte de Dooijersluis in de Geerkade. Daarvoor het pontje "Langs de Bijleveld".
Vanochtend weer eens het Galgenveld bezocht. Ik was nieuwsgierig naar de ontwikkeling van de schuin aflopende oevers. Wel, het water is teruggekeerd naar de normale sloot en de afgeschraapte brede oevers zijn begroeid met allerlei pioniersplanten. Op zich een prachtige vegetatie maar ik ben benieuwd hoe zich dat volgend jaar zal ontwikkelen. Is er dan nog plaats voor Kleine Plevieren om te broeden. Komt de Scholekster terug?  Is het dan nog wel een slaapplaats voor ganzen?
Ik joeg 21 Watersnippen op, verder niks. Alleen een overvliegende Torenvalk, zowaar. Veel Distelvlinders, ik denk gerekend over het hele land, loopt dat aantal in de tienduizenden. Verder wat Koolwitjes en een heel enkele libel. Daar kwam ik voor, maar het viel tegen. Het waaide nogal.

Lopend buffet met Cydalima perspectalis

Het lopend buffet is geopend, onze Kauwen zijn opportunisten ( volgens Groene Boekje 2 pp's en 1 n). Ze eten wat hen goed lijkt en wat toevallig ook voedt. Ze zijn niet  weg te slaan uit de Buxusheg van de overburen. Die zijn op vakantie en hen wacht een verrassing: de Buxusmot ( Cydalima perspectalis) heeft ook bij hen de eitjes gedeponeerd. In de bijna drie weken dat ze nu weg zijn, zijn de rupsen geboren. Overal, vooral in de onderste, nu bruine,  gedeeltes, doen de rupsen hun werk: eten , opvetten zodat ze een weldoorvoede pop kunnen vormen. Overal in het dorp zie je bruine Buxussen, die gaan er allemaal aan. Dat wordt struiken planten die de Buxusmotrupsen  niet lusten. Maar misschien is er dan wel weer een ander vlindertje dat de plant ruïneert.
Kauwen zijn altijd op zoek naar voedsel en hebben onlangs de rupsen van de B.mot ontdekt. Vandaar dat ze regelmatig alle Buxussen in de buurt afstruinen. Na verstoring komen ze gehaast terug want een lekkere vette rups laten ze niet zomaar zitten.

Goed weekeinde.

Nieuwe natuur.

We worden aardig verwend  met nieuwe natuur hier in de Noord-Westhoek van de Utrechtse Venen. De laatste 10 jaar, ruim genomen, hebben we de Waverhoek erbij gekregen, de Groene Jonker tussen Den Hoef en Noorden, en nu is pas aangelegd of wordt aangelegd de Pilot Lisdodde achter de Nieuwe Begraafplaats bij Wilnis, het Galgenveld aan de Gagelweg en de Moerasblokken 2 en 3 in de kruising van de Hoofdweg en Proostdijerdwarsweg, Waverveen. Dan noem ik nog niet eens de natuurvriendelijke oevers overal in de omliggende polders. ( Nu wel dus). Bovenstaande foto is van een Moerasblok , vorige week. Het grote voordeel hiervan je kan in je mobiele schuilhut blijven zitten. Voorlopig nog veel Grauwe Ganzen en verder wat steltlopertjes, houdt niet over. Die zitten er veel meer op de Pilot Lisdodde. Gister zat er een zeldzame steltloper in de Waverhoek: een Stelt strandloper , stond op de website van waarneming.nl en die van Dutch Birding.
Vandaag weer waargenomen.

Aeshna mixta ( Paardenbijter)

Is het geen plaatje? Deze beauty zat bij ons in de tuin op een schutting, helaas zie je daardoor niet het fijne aderwerk van de vleugels. Het is een Glazenmaker ( Aeshnidae), een familie die behoort tot de grote libellen. (Je hebt ook de kleine libellen, de juffers,  zie logje 15 juli 2019  ) Dit is de Aeshna mixta ( een ♀, met dank aan Marianne voor de discussie), nederlandse naam Paardenbijter. Dat heeft alles te maken met de levenswijze, ze vliegen vaak in de nabijheid van vee en lijken dat aan te vallen. In werkelijkheid zijn ze op jacht naar dazen etc., insecten die in de buurt van koeien en paarden voorkomen.
We hebben in het verleden meerdere boten gehad en die hebben we altijd Aeschna genoemd. We kwamen ze vaak tegen in het riet en de landjes bij het water, vandaar. Het gekke is dat de nederlandse wetenschappelijke naam zonder c is (Aeshna) en de Fransen de c wel gebruiken: Aeschna mixte.

Drie macro's.

Vanochtend drie verschillende soorten nachtvlinders naast de schuurlamp. M'n camera snel omgebouwd, de tele zat er nog op, met de macro-lens en maar hopen dat ze niet waren vertrokken. Gelukkig, ze zaten er nog. Meerdere foto's genomen, de donkere ondergrond van de beits is niet zo handig.

De eerste is een oude bekende: een Gamma-uil. Te herkennen aan de witte Y-vormige veeg  midden op de voorvleugels. Op de foto is niet te zien dat bij deze familie, Autographa, in rust de vleugels dakvormig omhoog gehouden worden.
Het is een nachtvlinder maar overdag vliegt hij ook.
Het is een heel gewone trekvlinder uit het Middellandse Zeegebied.
Wat je gewoon noemt.

De kleinste zat wat verder van de lamp. Aan de vorm te zien is het een uil, dus de uilen doorgebladerd. Continue lettend op de witte vlek in een zwart vierkantje. En jawel , uiteindelijk snel gevonden: het is een Zwarte-C-uil. De C is zwart en is een beetje hoekig gelegen rond de lichte vlek.
Deze soort foerageert alleen 's nachts , en verbergt zich overdag dichtbij de grond. Komt algemeen voor.


De derde en grootste leverde de meeste problemen op om te determineren, hij was erg afgevlogen ( op de foto niet te zien). De hulp ingeroepen van Obsidentify van waarneming.nl :  Ik dacht aan een spanner, maar welke? Het bleek een andere familie te zijn, deze hoort bij  de donsvlinders. Het is een Plakker. De mannetjes hebben sterk geveerde antennen, op de foto duidelijk te zien. Vandaar deze foto afgebeeld. Hierop is ook een stukje van de voorvleugel te zien, in gezonde toestand ziet het hele beest er zo uit. Deze had een bijna kale rechtervoorvleugel, afgevlogen dus. Dit is een mannetje , het vrouwtje is behoorlijk wit.
Een antenne dient om geuren waar te nemen. Geuren spelen een belangrijke rol in het voortplantingsleven van insekten.

Onze huiskikker.

Dit is ons huisdier: de Groene Kikker die elke nacht in de Vlijtige Liesjes in twee bakken kruipt. Al zo'n 10-12 dagen achtereen. De kikker springt eerst op een biels en dan is de sprong naar de planten in de bakken ook niet zo hoog meer. In het begin schrok mijn vrouw bij het water geven zich een hoedje als daar plotseling een kikker tevoorschijn sprong, nu zoeken we 's ochtends of we de kraaloogjes ook zien. Vanochtend weer, even later was íe verdwenen. Wat het beest bezielt om de nacht door te brengen onder de blaadjes van een Vlijtig Liesje?

1000 logjes !!

Het dashboard van Blogspot om logjes te maken en de website te beheren, geeft duidelijk aan: dit is het duizendste logje voor sneuper.blogspot.nl sinds ik in 2014 begonnen met het maken van logjes op Blogspot. In de jaren aan het begin van deze eeuw schreef ik de weblogjes bij  Sanoma, helaas heb ik die niet kunnen opslaan bij de verhuizing naar Google.
De jaren sinds 2012 hebben bij ons in het teken gestaan van overleven, zowel bij mijn vrouw als bij mij. Het ene jaar waren er minder zorgen, een ander jaar weer meer. Je kunt het aflezen aan het aantal logjes dat ik dan schreef. 2015 was een redelijk jaar , ik schreef toen  239 logjes, 2016 daarentegen was,  wat de gezondheid betreft, een slecht jaar, 134 logjes. Dit jaar zit ik al op 144. Hoewel de gezondheid nog steeds te wensen overlaat, hoop ik nog even door te kunnen.

Ik wens mijn lezers/bezoekers alle goeds.

Sneuper.