11 broedende weidevogels

Dit was één van mijn betere weidevogeldagen: daarvoor is niet het aantal bepalend maar de soorten. En de moeite die ik ervoor moest doen. Meestal rijd ik naar "mijn" weilanden en ga een poos vanuit de mobiele schuilhut kijken, wat gebeurt er ? , soms wel een uur . Je pikt dan allerlei gedragingen op en die moet je interpreteren, waar zitten de nesten? Want die moeten gevonden worden voordat  er gemaaid wordt en het vee komt grazen.
Vanochtend niet gewacht, eerst controleren of de Tureluur van gister weer omhoog komt op dezelfde plek, daarna naar de achterste weilanden waar een Kievit me al dagen uitlacht omdat ik het nest niet kan vinden. Ik ga gewoon een stuk afzoeken, de enige methode. Blijkbaar zit het nest zo verborgen dat ik de broedende vogel niet kan zien. Dan, als er nog tijd en zin is,  op weiland 5 de Grutto's observeren.

Ik zoek met de kijker de stok op die ik gister op de opvliegplaats van de Tureluur  had neergezet. Heel rustig dichterbij komen, blijven kijken naar de stok. En ja hoor, op een meter afstand van de stok komt de Tureluur omhoog en vliegt weg. Toch de goede plaats. Er naar toe lopen terwijl je de plek niet uit het oog verliest wat er ook gebeurt. Dan toch de pollen, heel voorzichtig met twee stokken opzij duwend, nazoeken. Niks te vinden. Eigenlijk hoef je het niet te vinden zoals ik gister al beweerde en overweeg om de paar vierkante meter af te bakenen als ik het toch nog vind, een geweldig moment. Ik heb een zwak voor Tureluurs, en geniet altijd weer van de prachtige roodgevlekte eieren. ( zie archieffoto onderaan). Mijn tactiek klopte.

Op weiland 6 zit de Kievit weer op de vertrouwde uitkijkpost. Waar zit dat nest? Ik zoek weer op de onbegroeide aarde van een dichtgegooide sloot. Het waarschijnlijke Scholeksternest is nog leeg. Maar geen Kievitsnest. Dan het gras in, en zo waar eindelijk het nest met vier, er liepen een paar platgetreden paadjes naar toe. Onzichtbaar vanaf mijn telescoopplek.

Toen was er koffie. Even bijkomen met een bakje, onderwijl blijf ik kijken en komt een Grutto verdacht aanvliegen. Ze gaat lopen, haastig, geen tijd om te foerageren. Verdacht gedrag. Ik wacht net zo lang tot ze gaat zitten. Dan peilen. Niet met de telescoop, ook met de kijker. Door de vergroting vertekent het beeld van het weiland. Eerst nog een bakje. Dan die kant op. Blijf kijken. Als je de opvliegplek niet ziet kun je het vinden met dit lange gras wel vergeten. Een paar meter voor me komt ze omhoog, die zit al wat langer te broeden. Weer vier eieren.
Ik heb nu 11 broedparen, dat zijn dus straks 44 jongen. Als tenminste de Buizerds en de Kleine Mantelmeeuwen  wegblijven.

Een vierkantje schrikdraad.

Vanochtend even geen weidevogelbeheer in het veld, ik heb mezelf vrij gegeven. In deze tijd blijven andere noodzakelijke dingen vaak liggen, nu daar maar eens bezig. Morgen is er weer een dag, zeg ik altijd maar. Vanmiddag en vanavond  gaan we bezig met de voorbereidingen voor de vakantie, zolang we dat kunnen doen, doen we het ook. De maand mei zitten we weer op onze geliefde Utrechtse Heuvelrug, niet te ver weg van huis en medische zekerheid en, ik kan zo regelmatig even de weidevogels controleren.

Weidevogelbeheer.
Gister waarschijnlijk m'n eerste Tureluurnest gevonden. Niet het nest heb ik gevonden , maar de paar vierkante meter waar een Tureluur plotseling opvloog. Het nest van een Tureluur is verschrikkelijk moeilijk te vinden, vooral nu het gras langer wordt. We hebben indertijd als weidevogelbeheerders afgesproken dat een, paar keer van dezelfde plek opvliegende, Tureluur als broedgeval beschouwd mag worden. Ik neem aan dat die afspraak nog geldt. Drie keer opvliegen van dezelfde plek lijkt me wel voldoende. Als je gaat zoeken vertrap je veel gras en soms de eieren. De eerste keer zet je een stok in de buurt, een tweede keer nader je heel behoedzaam en houdt constant de plek in de gaten . Je ziet dan waar de vogel ten opzichte van de stok omhoog komt en zet nog een stok. Komt er vee in het weiland dan zet Gijs, mijn weidevogelboer, een vierkant met schrikdraad. Dit werkt veel beter dan de  vroeger gebruikte nestbeschermer. Zie foto.

Boerenzwaluw

Boerenzwaluwen zijn meestal de eerste soort zwaluwen die terug zijn uit het verre Afrika. Elk jaar weer een verbazingwekkende toer om heen en weer Afrika te vliegen. Vliegen dagenlang, zo niet weken,  over de woestijnen zoals de Sahara om ergens tussen Ivoorkust en Angola onze winter door te brengen. Er sneuvelen nogal wat, zeggen de deskundigen. Geen wonder, een beestje van een paar gram. Je hoort ze nu weer in de polder met hun karakteristieke gekwetter.
Bovenzijde is glanzend blauwzwart, onderzijde wit en voorhoofd , kin en  keel donkerrood. In de zit en tijdens de vlucht is de rode kleur moeilijk te zien. Een opvallend kenmerk zijn de lange spitse vleugels en de diep gevorkte staart.

Krie-errr krie-errr krie-errr

Plotseling hoorde ik vanochtend het bekende KRIE-ERRR van een Visdief. Die zijn er ook weer! ( Zie kopfoto). De lucht afzoeken, ik hoor ze wel , maar zie ze niet. Even later vliegen een paar over, de omgeving van het reservaat onderzoekend of ze weer terecht kunnen. Elk jaar broedt een kleine aantal Visdieven daar langs de Ter Aase Zuwe. Dan kun je ze op het nest zien zitten. Nog een paar dagen wachten en we hebben ook de Zwarte Sterns weer in de polder. Ze komen eraan.
Van het weidevogelfront nauwelijks nieuws: m'n Grutto met één ei heeft er u drie. Dat wordt vanaf morgen broeden, als het vierde ei gelegd is. Verder geen nieuwe nesten, zolang ze niet broeden is het moeilijk vinden. Broeden ze wel dan vliegen ze van het nest bij nadering. Ik moet ze vinden om straks als het vee komt, ze te kunnen beschermen met een schrikdraadje. Werkt perfect.
Verder vandaag leuke waarnemingen: de Visdieven dus, Watersnippen 4, Witgatjes trokken massaal over  ( 10), op het plasdras 2 Kleine Plevieren ( gele oogring) en 2 Bontbekplevieren. Foto's mislukt, morgen nieuwe poging.

Paarse en Witte Dovenetel

Bloei, zo langzamerhand overal. Ook in de weilanden bloeit het, de Pinksterbloemen in nog bescheiden mate, hier en daar een Paardebloem, in de slootkanten Dotterbloemen, maar vooral Paarse Dovenetels  met hier en daar een pluk Witte Dovenetels.  Vooral Paarse, hele weilanden, zijn er mee bedekt. Lang niet alle weilanden. Een gevolg van bemesting?
De Paarse is een een/tweejarige plant, de Witte is een overjarige plant.  Als kind trokken we de witte bloempjes van de plant en zogen het bloempje uit. Meestal was er in de verte een zoete smaak. Suiker! Nectar of honing! Wisten wij veel over het omzetten van nectar in honing in de honingmaag van nectar drinkende insecten. Beide hebben de planten een medisch verleden in de volksgeneeskunst.

Weidevogels.
 Vanmiddag m'n tweede Grutto gevonden, met één ei. Ik zag  vanuit de auto met de telescoop de Grutto even rommelen bij het nest. Gepeild en vrij snel gevonden. De koeien komen daar pas over een maand, tegen die tijd spant Gijs een schrikdraadje en houdt daarmee de koeien op afstand.

Goed weekeinde

Meerkoetennest

Gister had ik het over een Meerkoetennest, vandaag een foto ervan. Het is gebouwd op de beschoeiing die overal in de weteringen van polder Demmerik een paar meter uit de kant is gemaakt. Tussen wal en beschoeiing moet een rijkere plantengroei ontstaan, op veel plaatsen zie je dat al gebeuren. Natuurlijke plantengroei, dus geen weiland,  die uitnodigt tot nestelen van vogels en het zoeken van voedsel. Enorme hoeveelheden nestmateriaal verslepen de Meerkoeten, hier allemaal bladeren en stengels van de Gele Lis.
In onze polders is het één van de talrijkste broedvogels. Ik heb eens een schatting gemaakt van het aantal broedparen in Demmerik, ik kwam ruwweg op 140-150.
Meerkoeten maken grote nesten, ik ken ze gebouwd op een vlotje voor Zwarte Sterns, midden in een pol Rus, midden in een plant Waterzuring, etc.  Bekend zijn de foto's van Meerkoeten in Amsterdam die nesten van allerlei drijfvuil maken.
In het nest op de foto lagen een aantal eieren. 20 meter verder een ander nest, ook met eieren.

Sperwer aan de lunch.

Vaak gebeurt het dat ik uren in het veld verblijf zonder één mogelijkheid om een fraaie plaat te schieten. Gelukkig zie ik meestal wel iets, ook al is het, zoals vanmorgen, een Meerkoetennest met een paar eieren. Geweldig zo'n burcht van een nest.
Een enkele keer heb ik veel geluk, zoals vanmiddag. Ik deed zonder naar buiten te kijken het raam van de slaapkamer open en vliegt me daar een Sperwer weg. Die zat in de Lijsterbes voor het raam. Zij, het was een ♀, schoot met een bocht de Appelboom van twee huizen verder in en keek de kat uit de boom. Snel de camera met telelens gepakt en uiterst voorzichtig het raam op een kier gezet , zo ver dat ik de lens er net door kon steken. Fotograferen ! Ik geloof dat ik wel 50 foto's heb genomen. Ze bleef onverstoorbaar zitten en schonk aan mij geen aandacht. Plotseling snapte ik haar gedrag, ze deed een uitval in de Appelboom en had een vogel te pakken. Daar loerde ze blijkbaar de hele tijd op. Ik denk dat het een Turkse Tortel was. Ik heb geen angstgeschreeuw of iets dergelijks gehoord.
Ze had trek, want de borstspieren werden gulzig genuttigd, nadat ze de borstveren had geplukt. Het dons slikte ze volgens mij ook in  als ze het niet te snel van de snavel kon vegen.
Ze werd verstoord  door iemand in de tuin. Met wat er nog over was van de Tortel vloog ze weg, uit zicht.

Weidevogels.

M'n Grutto zit te broeden: vier eieren vanochtend.  Verder was het rustig en koud!!  Er kwamen twee Regenwulpen over: bie bie bie bie bie bie bie.  Zeven x.