Tapijt van Kievitsbloemen.

Wat een overdaad in de mooiste berm van het Groene Hart, tientallen Kievitsbloemen steken hun kop boven het maaiveld  uit en pronken daar een paar weken. De polletjes Kievitsbloemen in onze tuin zijn niet veel soeps dit jaar. Maximaal tien bloemen. Oorzaak??  De situatie is dezelfde als in voorgaande jaren. Misschien toch teveel Sneeuwklokjes er om heen.
Elk jaar wordt in het najaar de berm op de foto gemaaid en wordt het maaisel afgevoerd. Zo wordt de grond daar steeds voedselarmer. De plant moet niet te veel voedsel hebben. Het is een typische plant van klei op veen.Op de een of andere manier staat de soort veel langs het Zwarte Water ten noorden van Zwolle. 80 % van de aantallen groeit daar, in onze provincie is de Kievitsbloem zeer zeldzaam. Helaas is hij ook gecultiveerd, veel tuincentra bieden ze in overvloed te koop aan.

Eerste Grutto-eieren

Vanochtend m'n eerste Gruttonest gevonden met drie eieren. Vanaf de weg zijn de percelen die verder weg liggen niet goed  met de telescoop te bekijken. Als je een vogel ziet is het moeilijk om hem/haar op het juiste perceel te localiseren. Vandaar dat ik m'n verblijf opsla op een dam bij deze percelen. Stoeltje, koffie onder handbereik, koek, statief met telescoop in de laagste stand, zonnetje in het gezicht, zo is het wel uit te houden. Een Veldleeuwerik boven het reservaat zorgt voor het muzikale behang. Nu en dan een roepende Grutto en een paar baltsende en parende Tureluurs.Het mannetje staat een hele poos met trillende vleugels achter het vrouwtje. Van opwinding?  Plotseling wordt er gepaard. Binnen een paar seconden worden de cloaca's tegen elkaar gedrukt. En klaar zijn ze. 
Ik zag een Grutto verdacht lopen, erg waakzaam en zonder te foerageren liep ze in een bepaalde richting, dan moet je blijven kijken tot ze verdwenen is. Nu ook. Ze liet zich op een bepaalde plek door de " knieen"  zakken en zat in het nest. Het gras is al zo lang dat  je een broedende vogel niet meer ziet zitten.
Een peiling genomen. Het nest lag in de richting van de kuilbult van boer Cor de Jager. Naast een bosje Paarse Dovenetels. Lopen en blijven kijken. Toen ik bij de bewuste plek aankwam stonden er wel meer bosjes Paarse Dovenetel en het stuk tussen de kuilbult en de telescoop was groter dan ik dacht. Dus maar gewoon meter voor meter gezocht. En dan begin je vaak aan de verkeerde kant. Bijna was ik aan het eind en wilde de moed al opgeven toen ik de drie vond. Altijd weer een gedenkwaardig ogenblik, de eerste Grutto-eieren.
Ik heb geen foto genomen, ik heb genoeg foto's van nesten. Dus ik druk een archieffoto af, genomen op maandag 13 april 20015 in een perceel met ruige mest. Daar zitten de vogels graag.

In de knop, uit de knop.

De jonge blaadjes van de Rode Hazelaar. En dat zat in de winter allemaal al opgevouwen in de knop. Hoe mooi kan het zijn.

Goed weekeinde en verwonder je.

Een geurvlag van de Vos.

Dinsdag schreef ik over een visitekaartje van de Vos: een stinkende keutel. Zou de stank eerder worden waargenomen dan de keutel zelf ? Ik vermoed van wel. Ik ben in m'n archief gedoken en vond de foto ( genomen in voorjaar 2004 naast de Putakker in Demmerik))  met de platgedrukte Eendeneieren en daarnaast een Vossenkeutel. De platgedrukte eieren geven duidelijk aan dat een Vos hier de predator was, maar ook de keutel is kenmerkend voor Reintje.  De keutel is viltachtig-vezelig door het eten van veel muizen, bovendien loopt hij uit op een gedraaide punt, ook een kenmerk. Vossen hebben een gevarieerd aanbod, afhankelijk van wat ze eten. In het Horsterwold , met veel Zoete Kersen, heb ik veel losse roodachtig gekleurde keutels met pitten van de kers gevonden. Zie foto onderaan. Heeft een Vos een vogel te pakken gehad dan is dat te herkennen aan de afgebeten schachtpunten van de veren. Vaak in groepjes nog aan elkaar.

Leuk werk, spoorzoekertje.

Ganzeneieren 2

Onvoorstelbaar dat de Grauwe Gans bijna was uitgestorven in ons land. Men keerde het tij door ze uit te zetten o.a. in de Oostvaarders Plassen.  Dat is uitstekend gelukt gezien het aantal dat nu grote delen van ons land kaalvreet en onderschijt. Ook hebben ze er voor gezorgd dat de Oostvaarders Plassen er uit zien zoals ze er nu bij liggen. Jong riet werd opgevreten door de ganzen en zo ontstond een fraai natuurgebied. Wel mooi natuurlijk, maar hier in het Groene Hart is het een plaag. Gelukkig worden ze behoorlijk aangepakt met allerlei maatregelen. Vergassen is in de provincie Utrecht door de rechter verboden. Dus probeert men het op een andere, wel toegestane, manier o.a. eieren schudden, eieren volsmeren met plantaardige olie waardoor het embryo stikt, een gaatje prikken in de eischaal. Of de jacht nog is toegestaan , ik denk het wel onder strikte voorwaarden.
Zaterdag werden in het reservaat langs de Ter Aase Zuwe de eieren van de Grauwe Gans aangeprikt. Met vier "brommers", zie foto, werden de slootkanten gecontroleerd. Ruim 300 eieren zijn geprikt ( med. collega Flip). De gevonden eieren worden geprikt, de inhoud wordt geroerd en het ei teruggelegd. Vaak gaan de ganzen verder met broeden, maar tevergeefs. Door het roeren is het prille embryo beschadigd en sterft af. Bij elk legsel dat zo behandeld wordt, worden 1 of 2 eieren niet behandeld zodat de de ouders toch nog enkele jongen kunnen verzorgen. Anders beginnen ze opnieuw met nestbouw en het leggen van eieren.
Collega-vogelaars Flip en Tijs hebben gereageerd op m'n logje van gister: ook zij denken aan een Vos, misschien een Bunzing ? (Tijs). Ik heb de Veldgids Diersporen van Annemarie van Diepenbeek ( aanbevolen!!) erbij gepakt, zij beschrijft dat Bunzingen een venster bijten in de schaal en de gekraakte eieren nuttigen in beschutte eetplaatsjes ( "Frietkot" voor dieren . Sn.) Hier liggen vaak meerdere schalen. Vooralsnog houd ik het op een Vos.

Grauwe Ganzeneieren.

Te midden van de Paarse Dovenetel, momenteel volop in  bloei, lag een leeg gevreten ganzenei. Een eendenei is een derde kleiner. De Grauwe Ganzen zijn nu ook aan het broeden, meestal behoorlijk verborgen. Door hun kleur vallen ze ook nog eens minder op. Welke rover hier aan het werk is geweest weet ik niet, het zou wel eens een Kleine Mantelmeeuw geweest kunnen zijn, een Zwarte Kraai heeft er een hele sjouw aan om het ei al vliegend mee te krijgen. Dat zie ik mislukken. Bovendien wijst  de beschadiging niet op een meeuw of een kraai. Een meeuw maakt de eieren al kapot in het nest en slobbert de inhoud op, een kraai maakt een gat aan de zijkant na het meegenomen te hebben.
Ik vermoed dat Reintje hier bezig geweest is. Het meegenomen ei is leeg geslobberd en schoon gelikt en daarna zijn de eischalen platgedrukt. Typisch voor een Vos. Ik heb dat eerder gezien met, als een met opzet achtergelaten spoor, een echte Vossenkeutel. : "Zo, hier ben ik geweest".
Vossen in Demmerik? Jazeker. Jolanda, mijn weidevogelboerin, liet me een foto op haar iPhone zien van een Vos die onlangs over het erf kuierde! Dan vraag je je af, waar hebben die ergens in een veenpolder hun hol? Misschien in de Oude Spoordijk? Misschien ergens in een dam of onder een bruggetje? Demmerikse Bos?

Broedende bermkievit

Vanmiddag even het mooie weer in, vanochtend waren we   bij de Heilige Anthonius voor wat medisch gedoe. Daarna  het weiland in, van mezelf, kijken naar wat er gebeurt met de weidevogels. De Grutto's zijn bezig hun territoria te vestigen en hun eieren komen eraan. Ondertussen moeten we niet de Tureluren en de Scholeksters vergeten. De Tureluurs gaan stiekem hun gang en zijn in het verborgene bezig met hun nest. De Scholeksters hebben ook al hun plek bepaald , maar dat kan nog wel even duren voordat ze hun nest afmaken en een ei gaan leggen.
Op de foto een broedende Kievit in de berm van het plasdras. Vanaf de weg zie je de drie niet zitten, vanuit de weilanden wel. Hier een foto van grote afstand genomen. Ik was zover weg dat de Kievit rustig doorging met broeden.
De neststokken zijn er voor de boer. Bij werkzaamheden oppassen. Er zit drie meter tussen de stok en het nest. Ik heb nog nooit geconstateerd dat een Kraai of iets dergelijks op het spoor van een nest gebracht werd door een neststok. De voorste stok staat op een weiland dichterbij. Het gras is hier al veel langer dan de planten in de berm zodat je deze Kievit niet meer ziet zitten.
Vandaag ook eerste waarnemingen : ik zag een Boerenzwaluw en een mannetje Bruine Kiekendief. Kiekendieven zijn vaste bewoners van Demmerik.