Rondje Ronde Venen

Volgende week hebben we met de IVN-Vogelwerkgroep een ganzen- en wulpenexcursie. Ik moet dan een beetje weten waar de ganzen en wulpen zitten. Dat varieert nogal. Zo ook vandaag: In Polder Groot Mijdrecht waren er nauwelijks ganzen. Hier en daar een plukje en een enkeling, langs de Hoofdweg, Waverveen, halverwege wat meer, een 400 Kollen. Doordeweeks ga ik niet op de Hoofdweg staan i.v.m. het drukke verkeer, ik voel me dan niet veilig. Dus die heb ik niet kunnen scannen. Er was ook weinig licht, grauw en triest weer. De Waverhoek lag dicht, in De Ronde Hoep was geen gans te zien. De Aalscholvers aan de overkant van de Grote Wije, Botshol, zaten te broeden , verder was de plas gedeeltelijk bedekt met wat ijs. Op de foto Wilde Eenden, geen Smienten, die langs een wak stonden/zaten te slapen.

Het viel me op dat veel sloten in deze polder ijsvrij waren, ik zag dus nergens groepen samenkleumende Grote Zilverreigers, zoals in het verleden. Ook lag hier minder sneeuw dan in bijvoorbeeld Polder Derde Bedijking ( m'n achtertuin). Door het gras, dat door de sneeuw kwam waren, ganzen en andere vogels in de verte  moeilijk te traceren. In Demmerik in de verte een paar honderd Kollen,  langs de Gagelweg geen ganzen, wel op de putten van de Gagel veel Smienten.
De grote bulk ganzen toch eindelijk gevonden op een plek waar ik ze nog nooit heb gespot, n.l. ten zuiden van de golfbaan langs de Bovendijk. Een paar duizend. Te ver weg om halsringen af te lezen.
Bijna thuis langs de Hoofdweg, Mijdrecht, een poos naar grazende Smienten gekeken of er gekleurde pootringen tussen zaten. Nee dus. Ook de Wulpen lieten het afweten.

Staren in de verte.

Niet op het ijs, maar op een draineringsbuis staat deze Blauwe Reiger mijmerend in de verte te staren. Denkt íe aan het nest thuis waar binnenkort weer gebouwd, gevochten en gepaard wordt? Zou kunnen, maar voordat ik nog verder met menselijke eigenschappen ga strooien, antropomorf noemt men dat, zal ik ik me beperken tot deze situatie. Hij heeft blijkbaar geen trek, misschien net langs de rand van het wak, een paar meter naar links, een visje verschalkt? Misschien is het gewoon apathisch afwachten met de honger in het lijf. Blauwe Reigers houden het met sneeuw lang vol, maar met een langdurig sneeuwdek sneuvelen er nogal wat reigers. Hopelijk ziet hij een Mol langs komen, de grond is nauwelijks bevroren.

Schnee und sneeuw !!

                                           Die Schneebombe in die vergangene Woche in Tirol

       und, het laagje poedersneeuw waardoor wij Nederlanders in extase raken en treinen cancelen.                                                                   

Ploegendienst

Wilde Eenden en Smienten houden gezamenlijk het wak open. Het lijkt wel of ze ploegendienst hebben, er zwemt een aantal, de rest staat of zit op de rand van het wak of op de wal. Ik verbaas me er steeds weer over dat de poten niet vast vriezen aan het ijs en dat de poten zelf niet bevriezen. Een ingenieus bloedvaatstelsel voorkomt dat. Dit warmtewisselsysteem, ganzen hebben het ook,  heb ik beschreven op 1 maart 2018.

B4S en GR4zwart

Met dit zonnige weer blijf ik niet thuis. Het begint steeds vroeger licht te worden zodat om 9.00 uur, in de zon, de ringen uitstekend met de telescoop af te lezen zijn. Ik ben alleen in m'n "achtertuin" geweest, zodat ik met de koffie weer thuis was. In totaal 1600 Kollen en 400 Grauwen en een enkele Toendrarietgans. Door de vorst hebben ze blijkbaar toch snel koude poten, ze gaan op de buik zitten, trekken de poten in en grazen rondom hun eigen lichaam. Geen krent in de pap, wanneer komt de tweede? (De eerste was de Rotgans langs Molenland). Al vrij snel had ik langs de Hoofdweg B4Szwart te pakken. Dit is een pas geringde gans waarvan  nog geen gegevens zijn ingevoerd door de ringers. De tweede was GR4zwart aan de andere kant van de Westerlandweg. Een vaste gast hier. Op 30-10-2013 geringd in Eemnes daarna vele malen hier afgelezen door Kees, Marianne, Tijs. Op 28 okt. en 28 nov. 2015 had ik'm langs Molenland. Nu weer.

Superbloedwolfmaan.

Vanochtend om 5.00 uur het bed uit om de maansverduistering te zien. De laatste keer was dat in juli j.l.. Ik had helemaal niks klaar en sleepte met statief en telelens door een donker  huis om mijn wederhelft niet wakker te maken. Ze wilde het wel zien maar in deze vrieskou leek me dat na een in de sneeuw, we zijn dus weer op poldernivo terug, overwonnen griep niet verstandig .Vanuit het slaapkamerraam was de maan niet te zien. Ik moest de achtertuin in. Na een paar missers lukte het me eindelijk de maan wat groter en helder in beeld te krijgen. Nu op de laptop blijkt hij onscherp te zijn, ik had toch beter met de hand kunnen scherp stellen en de draadontspanner moeten gebruiken. De automaat heeft zich, denk ik, op het witte overgebleven sikkeltje gericht. Maar goed, ik had'm, de foto is van 5.30 uur. De hele maan in het rood heb ik door de kou niet gezien en het dak van de buren zat er ook voor.
Exif: sluitersnelheid 5 sec.  f/5,6   iso 100  200 mm.  Canon Eos 800D  De foto is gecropt. (voor de liefhebbers)

Een vertakte ijspegel.

Een rarieteit of een normaal verschijnsel?  Een ijspegel die zich heeft vertakt. Het zal natuurkundig verklaarbaar zijn maar die kennis ontbreekt me. Misschien een vuiltje waardoor de waterstroom naar de zijkant is afgevloeid en bevroren?