Weer PU7 en nieuw A3Nzwart

Ik ben vanochtend niet verder gekomen dan de Derde Bedijking hierachter, de club Kolganzen en Grauwe Ganzen van Zevenhoven zat nu hier. Verspreid langs Molenland en de Hoofdweg. Veel koppies net boven het gras zodat je geen halsringen ziet. Als je een kwartiertje wacht komen die wel te voorschijn om te eten, andere ganzen gaan dan in dekking. De tijd vloog om en voordat ik het in de gaten had was het 11.30 uur. Tijd om naar huis te gaan, hoewel ik de ganzen  langs het laatste stuk van de Hoofdweg niet  gescand had. "Wat ben je vroeg, zei m'n vrouw, het is nog maar kwart voor elf ! "  STOM, ik had de tijd in de auto niet aangepast naar wintertijd ! De leeftijd, denk ik.
Langs Molenland zag ik eindelijk een halsring A3Nzwart, de Kol zat zover weg dat ik bijna niet een 3 of een 5 kon aflezen. Het was uiteindelijk een 3. Vorig jaar pas op 10-11-17 als volwassen vogel geringd in Skarsterland bij Rottum ( Heerenveen), op 26-11-17 in Terkaple ( Sneekermeer), op 22-12-17 gezien in de Ooijpolder bij Nijmegen. Daarna de reis naar Rusland om te broeden, overigens zag ik geen partner, en nu deze winter hier in Mijdrecht.
Langs de Hoofdweg achter de Westerlandweg zag ik weer Kolgans PU7zwart. Zie foto.  De vorige aflezing had ik ook, zie logje 22-10. Tussen de Kieviten langs de Hoofdweg zaten zo'n 50 Goudplevieren en 8 Kemphanen.

Hollandse Kade

Tip: voor het weekend , ik heb zon besteld: Er is  een mooie wandeling langs de Hollandse kade achter Woerdense Verlaat richting de Meye. Verboden voor auto's die je in Woerdense Verlaat moet zien kwijt te raken bijvoorbeeld bij de kerk. Dan is het een stukje lopen naar de kade. Makkelijker is het parkeren aan de andere kant van de kade op de viersprong bij de werkschuur De Kievit van Natuurmonumenten aan het eind van de Bosweg. Ruimte zat, overigens kun je ook halverwege die weg de auto parkeren bij het loopbruggetje naar De Haeck, een prachtig gebied. Halverwege de kade ook de uitzichttoren om een blik te werpen over de rietvelden richting Noorden.
We waren verbaasd over de bloemenpracht die nog groeide en bloeide op de kade: Boerenwormkruid, Wilde Cichorei, een Centaurie, Kaasjeskruid, Wilde Margriet, Beemdkroon. Floristen zullen er nog wel meer soorten ontdekken.


Goed weekeinde en zoek de oorwarmers en de wanten maar weer op.

Bladpootrandwants

Binnen is binnen, "dacht" deze Bladpootrandwants in een vensterbank. Het beestje was op zoek naar een plek om te overwinteren. Het liefst doen ze dat binnenshuis. Als volwassen beest (imago). Het is een exoot, een tiental jaren terug dook de soort, een Amerikaan, voor het eerst op in Italie en heeft zo van lieverlee Europa gekoloniseerd. Op een kaartje van EIS zag ik dat in heel Nederland deze wants al voorkomt. In het Groene Hart wat minder maar dat zal , gezien de waarnemingen op waarneming.nl,  wel veranderen.
In mijn jeugdbondtijd heb ik me ook nog bezig gehouden met wantsen, maar dat was vooral omdat er een fanatieke wantsenman in het kamp zat. Hij doet nog aan wantsen zag ik bij Naturalis, maar was toen al enorm enthousiast zodat we het dagelijks hadden over ruggezwemmers, die konden bijten, en Notonecta glauca en N. maculata. Bootsmannetjes geloof ik.

Gas, water, electriciteit en riool ??

Als je Knotwilgen wil bekijken, ga naar Bosdijk en de Boterwal, in allerlei maten, soorten  en leeftijden staan ze  daar.  Op de Veenkade  lijken de knotwilgen wat ouder dan elders. Ze zien er hier bouwvalliger uit. Van binnen geheel hol en de kruin (knot) staat vaak op instorten. Jammer dat er niet meer onderhoud plaats vindt. Aan het wandelpad aan de noordzijde van Bosdijk is een Knotwilg omgevallen doordat de takken in de kruin te zwaar werden.En zo staan daar meer. Kwestie van geld?
In een holte zagen we allerlei "buizen" lopen, alsof de boom op de nutsvoorzieningen was aangesloten. Bij nader onderzoek bleek dat het wortels van een andere boom in de kruin waren. Ik geloof een Es. Allerlei kruidachtige planten en struiken vestigen zich in de loop der jaren in de knot. Deze Es heeft wortel(s) geschoten en die zijn naar beneden uitgegroeid en hebben zelfs zelf de grond bereikt waarin ze wortelen. Dit is geen parasitisme maar commensalisme, een kostganger noemden we zo iemand vroeger.

Bladluizen

De vliegjes waarover ik het 15 oktober had waren bladluizen, doodgewone bladluizen. Door Nature Today ben ik op dat spoor gezet. In de aflevering van 20 oktober wordt melding gemaakt van  duizenden vliegende bladluizen. Het zijn mannetjes en vrouwtjes die zich voortplanten, opvallend is dat er nog vele ongevleugelde bladluizen zijn. Zie foto. We kunnen op de foto dus verschillende stadia onderscheiden. Een bevrucht vrouwtje zet de eitjes af in een scheur van de schors en de takken, verder in de groeipunten van een plant. In het voorjaar komen hier de vleugelloze bladluizen uit die bevallen van levende jongen, ongeslachtelijke voortplanting. Dat er nu nog zoveel bladluizen zijn heeft alles te maken met de betere weersomstandigheden.
,

M'n eerste halsring PU7zwart

Vanochtend even door m'n "achtertuin", voor een uurtje kijken en zoeken zaten er genoeg Kolganzen. Het zonnetje in de rug en ik zat weer als in een theater op Molenland. Ruim honderd op een stuk weiland en dat koos de boer uit om de koeien vandaag in te laten grazen. Ik denk met opzet, hij had mij zien kijken en dacht de koeien het verjaagwerk te laten opknappen. Zie foto. De ganzen lieten zich niet zo gauw wegjagen, de koeien moesten dichtbij komen voordat ze opvlogen.
De Kolgans PU7 zat meer naar links bij de Zuidertocht, de wetering die naar het gemaal loopt. Ver weg, ik moest helemaal inzoomen ( 60x) om de P en de U af te lezen. De 7, of was het een Z?, gaf meer problemen. Of PU7 of PUZ dacht ik in te voeren in het computerprogramma. Bij PU7 bleek Kees Janmaat dezelfde vogel een paar dagen terug te hebben gezien op dezelfde plek. Daar houden we het dus op. De Kol is op 29-12-2015 als juveniel geringd in Maren-Kessel( N.B.) en is voornamelijk afgelezen in Duitsland ( Niedersachsen en Brandenburg) en Litauwen.Vorige week en nu dus hier.

2019 Jaar van de Wulp

Zoals elk jaar een speciale vogel heeft , zo gaat men in 2019 veel aandacht schenken aan de Wulp. Broodnodig, tot 1980 was het vooral een broedvogel van de heide, hoogvenen en duinen. In de tachtiger jaren verdwenen hier de Wulpen, hoogstwaarschijnlijk door predatie en voedseltekort. Als je nu de SOVONkaartjes van de Wulp ziet is het vooral een broedvogel van Drenthe, Overijssel , Achterhoek en Oost-Brabant. Elders wordt maar weinig meer gebroed. In de winter trekken onze Wulpen naar het zuiden en komen veel Wulpen hier uit Noord-Europa. Vooral de Wadden en de Delta worden bezocht.
Om wat meer zicht te krijgen op de populatie-fluctuaties zullen de vogels op de slaapplaatsen  worden geteld. In de Groene Jonker , Zevenhoven, schijnt een slaapplaats te zijn. De Waverhoek lijkt me ook een ideale plek.

Goed weekeinde.