Rondje Ronde Venen

Hoe staan de ganzen ervoor? Zijn er al Kolganzen terug? Kortom een paar vragen die ik me vanochtend stelde toen ik een rondje Ronde Venen ging doen. Ik begin meestal richting Waverhoek om hier in de achtertuin van Twistvliet te eindigen. Was ik hier maar begonnen,  deze constatering moet ik elk jaar aan het begin van het seizoen doen, elk jaar moet ik het weer ervaren dat je niet zo ver van huis ook leuke waarnemingen doet. Soms de leukste.
Dus op naar polder Groot Mijdrecht. Weinig ganzen. Hier en daar wat Grauwe Ganzen. Geen halsring te zien. In de Waverhoek ( zie foto) ruim 100. Verder daar drie Zilverplevieren ( zwarte oksels), vier Bonte Strandlopertjes, een paar honderd Kieviten, 10 Witgatjes met een hele hoop lol, ze spetterden dat het een lieve lust was. Het water stond laag in de Waverhoek. Op de Groote Wije dreven geen eenden, verder in Groot Mijdrecht wordt weer hard gewerkt  aan nieuwe natuurontwikkelingsgebieden ten zuiden van de Proostdijerdwarsweg. Zeer benieuwd wat dat wordt.
Langs de Gagelweg een enkele Grote Zilverreiger en wat Grauwe. In de Bovenlanden was het druk met Grauwe, Soepganzen ( witte), Grote Canadese Ganzen. Die populatie wordt naar mijn idee steeds groter en zowaar, zoals ik gister al verwachtte, Smienten. Nog zonder gele kopstreep. Die komt doordat de veren op de kop wegslijten. Het aflezen van gekleurde pootringen kun je voorlopig wel vergeten, het gras is nog veel te lang. Later in het seizoen wordt het gras in  de wallekant door hun gefoerageer steeds korter en heb je meer kans.
In onze achtertuin, polder Derde Bedijking , veel Grauwe, 6 Kolganzen ( m'n eerste !) en 10 Brandganzen.

De foto heb ik op de ouderwetse manier met digiscoping gemaakt: met een kleine camera door de telescoop. Voluit inzoomen zodat de vier hoeken niet te donker worden. Dat noemen we vignettering.

Smienten met kleurringen

Het moest er toch van komen: er zijn ook Smienten geringd met gekleurde pootringen. Als je wel eens een blik hebt geworpen op CRbirding weet je dat er bijna geen vogelsoort zonder kleurringen is.
Sinds 2015 heeft men in de buurt van Krommenie Smienten gevangen, geringd en weer losgelaten. De ring zit aan de de linkerpoot en kan verschillende kleuren hebben, bijvoorbeeld yellow( geel) en een code die bestaat uit eerst een letter en dan een cijfer. Op de foto dus Y F2. Let op, een spatie tussen de kleur van de ring en de code. Aflezen zal moeten gebeuren als de Smienten op de walkant of in het weiland foerageren. Het schijnt nogal lastig te zijn. Zodra de Smienten terug zijn ga ik het uiteraard proberen.
Melden kan op www.geese.org  .Pas bij het invullen van de soort kom je de Smient tegen.

De foto komt uit de nieuwsbrief van Jan Kramer "Nieuws van de velden". (j.r.kramer@hetnet.nl)
Op de kopfoto duidelijk een mannetje en een vrouwtje( eigen foto)

Vrucht

Gister weer eens een opa-en omamiddag beleefd, 's avonds viel er iets te vieren, dus van een logje maken kwam niet veel. Vandaar nu: bij het snoeien van de Magnolia een poos  terug, kwam deze vrucht te voorschijn. Toen nog groen. Nu, een maand later, mooi opvallend roze gekleurd. Onregelmatig van vorm doordat niet alle zaadknoppen zijn bevrucht. Over een paar weken breekt de vrucht open en zijn hoogstwaarschijnlijk de feloranje gekleurde zaden te zien. Zie ook logje 5 dec. 2014. De meeste jaren vindt er geen vruchtvorming plaats, om de paar jaar zitten er, zoals nu, wel enkele vruchten in de boom. Oorzaak onbekend.

Mycena spec.

Eerste dag in je tuin , tweede dag verpieterd op de grond en weg zijn ze weer. Ik houd het op een mycena, welke weet ik ( nog) niet, ik hoop dat de paddenstoelenmoderator van waarneming.nl uitsluitsel zal geven.
Dit is weer eens een foto van m'n ouwe getrouwe Canon Power Shot A95, noodgedwongen, m'n Canon Eos heeft de geest gegeven. Tenminste dat neem ik aan. Ik krijg voortdurend meldingen van Eror 99 en verschillende fora op internet en de fotograaf in het dorp zei me dat het  meestal aan de body ligt. In ieder geval heb ik met behulp van een Canon Helpdesktabel gevonden dat het niet de aansluitnippels van de lenzen met de camera zijn, dat het niet de batterij is en dat het niet het geheugenkaartje is. Ik heb bij hem een nieuw kaartje gekocht en die vertoont ook steeds Eror 99. Dus op zoek naar een nieuwe body. Ik heb al één op het oog. Met het andere oog houd ik toch wel m'n bankrekening in de gaten. Het zal wel weer een Canon Eos worden, overstappen op Nokia of Sony houdt in dat ik ook de lenzen moet verkopen, die zijn niet compatible met de andere merken.

Een taaie rakker.

Al een paar jaar probeert een toorts tot bloei te komen. Nou doen dat alle toortsen, maar niet veel staan op zo'n beroerde plek als deze: tussen een stoeptegel en onze muur. Nauwelijks ruimte om flink wortel te schieten. Deze toorts( in dit geval denk ik een Keizerskaars of Oranje Toorts) zit er al minstens twee jaar en bloeit nog steeds niet. Uit pure armoe waarschijnlijk. Onder de tegels ligt zand, niet veel voedingsstoffen ter beschikking dus. De Koningskaars is juist een plant van het duindistrict en heeft dus graag een zanderige bodem.
In de volksgeneeskunde werden/worden? de bloemen gebruikt bij aambeien, jicht, bronchitis, keelpijn, brandwonden, wintervoeten, zenuwpijn, hooikoorts, hoofdpijn, amandelontsteking, etc. etc. Proost.

Groepen Kieviten+Spreeuwen.

Het is zo langzamerhand weer de tijd voor de groepen Kieviten. Grote groepen zwerven wat rond in de weilanden, alle tijd nemend om te foerageren en te slapen. Nu en dan opgejaagd door een roofvogel of een ander eng beest, zoals een mens. Vaak zijn de Kieviten vergezeld van Spreeuwen, ook de op de foto vliegende groep.Wat de Spreeuwen drijft om zich aan te sluiten bij de Kieviten is me niet bekend, misschien is het ook wel andersom. Ik denk dat het te maken heeft met het voedsel. Door het gedrag van Kieviten kunnen de Spreeuwen makkelijker bij hun voedsel, vermoed ik. Wel grappig dat er een sociale binding bestaat tussen twee totaal verschillende soorten.
In het Handbuch der Vögel Mitteleuropas ( Glutz, Bauer) wordt wel deze binding genoemd, maar niet verder verklaard. Ook met Merels en Kraaien worden gemengde groepen gevormd, ik heb dat nog nooit waargenomen.

Parapluutjesmos.

In een bloembak met een soort Geranium ontdekte ik het Parapluutjesmos, behorend tot de afdeling(ook wel stam genoemd) van de Levermossen. Samen met de Bladmossen en de Hauwmossen vormen ze de mossen. Bladmossen hebben echte bladeren, Levermossen niet, alhoewel op de foto het wel een blad lijkt. We noemen dit een thallus, het heeft geen nerven, vaatbundels en aparte bladeren en stengels. Aan de onderkant zitten kleine wortelachtige structuren ( rhizoïden) die het blad vasthechten op de ondergrond. Op de foto een plant met twee verschillende orgaantjes die een rol spelen bij de voortplanting. Op de onderste thallus een bekertje, waarin geslachtscellen zitten. Bovenin de foto drie latere parapluutjes waarop  na rijping ook geslachtscellen worden gevormd.
Tussen de thallussen door groeit een bladmos met sporenkapsels.
In tuinderskringen worden levermossen bestreden als een onkruid. Ze groeien vooral op dichtgeslagen grond, je kunt de grond losmaken en de waterafvoer verbeteren zodat ze wegblijven.